Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Έλσα Βεργή (1921 - 25 Ιουνίου 1989) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, πρωταγωνίστρια, θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας.

Έλσα Βεργή
Γέννηση23 Μαΐου 1921
Αθήνα
Θάνατος25 Ιουνίου 1989 (68 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
Ιδιότηταηθοποιός
Είδος τέχνηςηθοποιός
Καλλιτεχνικά ρεύματαδράμα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921, με καταγωγή από Αιδηψό. Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε υπό την πρωθιέρεια Κούλα Πράτσικα, στον χορό, στην πρώτη αφή της Ολυμπιακής φλόγας, στους 11ους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην αρχαία Ολυμπία, στις 28 Ιουλίου του 1936. Το γεγονός αυτό ίσως να της ανέδειξε θεατρική κλίση. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στο Ωδείο Αθηνών. Πρωτοεμφανίσθηκε στο θέατρο σε ηλικία 19 ετών, το 1940, στο έργο "Παπαφλέσσας" του Σπύρου Μελά, στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, αναλαμβάνοντας στη συνέχεια πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα κυρίως κλασσικού δραματολογίου.
Μετά την απελευθέρωση, το 1947, απεστάλη από το Εθνικό θέατρο στις ΗΠΑ για τη μελέτη του σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου. Με την επιστροφή της συνέχισε τη συνεργασία της με το Εθνικό θέατρο ως πρωταγωνίστρια και το 1953 έδωσε ρεσιτάλ αρχαίου δράματος στην Αγγλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.

Το 1959 δημιούργησε δικό της θίασο, αποκτώντας και δική της θεατρική σκηνή, το "Θέατρο Βεργή" (1970), στην οδό Βουκουρεστίου - Αθήνα, όπου και πρωταγωνίστησε σε δεκάδες έργα του διεθνούς δραματολογίου. Λίγο αργότερα συνέχισε τις διεθνείς εμφανίσεις της στην Αίγυπτο, την Κύπρο και χώρες της Ευρώπης. Μέχρι το 1960 έλαβε δύο φορές μέρος στο Φεστιβάλ Αθηνών καθώς και στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Το 1966 συνεργάστηκε έκτακτα και με το "Πειραϊκό Θέατρο" του Δημήτρη Ροντήρη όπου πρωταγωνίστησε στην "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή και τη "Μήδεια" του Ευριπίδη. Μετά το 1980 έλαβε συχνά μέρος με το θίασό της στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών. Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους ηθοποιούς του δραματικού ρεπερτορίου όπως με τον Μάνο Κατράκη, Θ. Κωτσόπουλο, Α. Αλεξανδράκη, Δ. Χορν, Λ. Καλλέργη, Βάσω Μανωλίδου, Αντιγόνη Βαλάκου, Τζένη Ρουσσέα, Μαίρη Αρώνη κ.ά., καθώς επίσης με την ΕΙΡ σε ραδιοφωνικές μεταφορές θεατρικών έργων και ως αφηγήτρια στο Ήχος και Φως του Δήμου Ρόδου.

Από τους κατά καιρούς συμμετέχοντες στο θίασό της αναδείχθηκαν πολλοί νέοι ηθοποιοί. Από τις διάφορες ερμηνείες της ξεχώρισαν οι παραστάσεις της στα έργα "Ιφιγένεια εν Ταύροις", "Οιδίπους τύραννος", "Φάουστ", "Μήδεια", "Εκάβη", "Καινούργια ζωή", "Χαραυγή", "Ορέστεια". "Χοηφόροι", "Ευμενίδες", υποδυόμενη την Ηλέκτρα, "Όνειρο θερινής νυκτός", υποδυόμενη την Ιππολύτη, "Ιππόλυτος", ως Φαίδρα, "Αυτοκράτειρα Θεοφανώ", ως Θεοφανώ, του Τερζάκη κ.ά. Η Έλσα Βεργή υπήρξε σπουδαία ηθοποιός με μεγάλη υποκριτική τέχνη, ειδικότερα στην τραγωδία και με πολύ καλή γνώση των όρων και των ορίων του θεάτρου.

Πολιτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Το 1986 αναμίχθηκε στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας με τον συνδυασμό "Νέα Εποχή" του Μ. Έβερτ όπου στον 2ο γύρο έλαβε 2.691 ψήφους καταλαμβάνοντας την 20ή θέση του συνδυασμού.

Η Έλσα Βεργή τιμήθηκε από τον Βασιλέα Παύλο Α΄, τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Β΄, από πολλούς καλλιτεχνικούς φορείς, καθώς και με ξένες διακρίσεις. Πέθανε στην Αθήνα το 1989 και κηδεύτηκε στα Σπάτα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη» τομ. Β΄ συμπλ., σελ. 14.
  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τομ. 14ος, σελ. 89.