Άνοιγμα κυρίου μενού

Νουρσουλτάν (Αστάνα)

Πόλη του Καζακστάν
(Ανακατεύθυνση από Αστανά)

Συντεταγμένες: 51°10′N 71°26′E / 51.167°N 71.433°E / 51.167; 71.433

Νουρσουλτάν / Αστάνα
Central Downtown Astana 2.jpg
Αστανά
New flag of Astana.svg
Σημαία
Emblem of Nur-Sultan.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Νουρσουλτάν
51°11′0″N 71°24′0″E
ΧώραFlag of Kazakhstan.svg Καζακστάν
Διοικητική υπαγωγήΚαζακστάν
Ίδρυση1830
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςΑλτάι Κουλγκίνωφ
Έκταση710
Υψόμετρο347
Πληθυσμός1 078 362 (2019)[1]
Ταχ. κωδ.010000–010015
Τηλ. κωδ.7172
Ζώνη ώραςUTC+06:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Νουρσουλτάν ή Αστάνα (καζακικά: Нұрсұлтан, ρώσικα: Нурсултан, προφέρεται: [nursultan]) είναι η πρωτεύουσα και δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν (μετά το Αλμάτι). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ισίμ στο βόρειο-κεντρικό τμήμα του Καζακστάν, στην επαρχία Ακμόλα, αν και διοικητικά διαχωρίζεται από την υπόλοιπη επαρχία. Ο πληθυσμός της είναι 1 078 362 κάτοικοι (2019)[2].

Ιδρύθηκε το 1830 με την ονομασία Ακμόλι (καζακικά: Ақмолы) ή Ακμολίνσκι Πρικάζ (ρωσικά: Акмолинский приказ), και υπηρέτησε ως αμυντική οχύρωση των Κοζάκων της Σιβηρίας. Το 1832 στον οικισμό χορηγείται καθεστώς πόλης και μετονομάζεται σε Ακμόλινσκ. Στις 20 Μαρτίου του 1961 η πόλη μετονομάστηκε σε Τσελίνογκραντ για να σηματοδοτήσει την εξέλιξη της πόλης ως πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο. Το 1992 μετονομάστηκε σε Ακμόλα, το τροποποιημένο αρχικό όνομα που σημαίνει «λευκός τάφος». Στις 10 Δεκεμβρίου του 1997 η Ακμόλα αντικατέστησε την Αλμάτι και έγινε η πρωτεύουσα του Καζακστάν. Στις 6 Μαΐου του 1998, μετονομάστηκε σε Αστανά, που σημαίνει «η πρωτεύουσα» στα Καζακικά.

Το Νουρσουλτάν είναι μια σχεδιασμένη πόλη, όπως η Μπραζίλια στη Βραζιλία, η Καμπέρα στην Αυστραλία και η Ουάσινγκτον των ΗΠΑ.[3] Το ρυθμιστικό σχέδιο του Νουρσουλτάν σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάβα. Δεδομένου ότι είναι η έδρα της κυβέρνησης του Καζακστάν, στο Νουρσουλτάν βρίσκονται η Βουλή, το Ανώτατο Δικαστήριο, το Ακ Όρντα Προεδρικό Μέγαρο και πολλές δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί. Η Αστανά φιλοξένησε την Expo 2017.

Στις 19 Μαρτίου 2019 η πόλη μετονομάστηκε σε Νουρσουλτάν προς τιμήν του πρώτου προέδρου του Καζακστάν.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Ο οικισμός Ακμόλι, επίσης γνωστός και ως Ακμολίνσκι Πρικάζ,[4] ιδρύθηκε στον ποταμό Ισίμ το 1830 ως έδρα ενός οκρούγκ από μια μονάδα των Σιβηριανών Κοζάκων με επικεφαλής τον Φιόντορ Σούμπιν.[5] Το όνομα δόθηκε ενδεχομένως μετά από ένα τοπικό ορόσημο -Ακμόλα σημαίνει κυριολεκτικά «ένας λευκός τάφος» στα Καζακικά- αν και αυτή η θεωρία δεν είναι καθολικά αποδεκτή.[4] Το 1832 στον οικισμό χορηγείται καθεστώς πόλης και μετονομάζεται σε Ακμόλινσκ.[4] Η αρκετά πλεονεκτική θέση της πόλης ήταν σαφής ήδη από το 1863 και αυτό φαίνεται σε μια περίληψη από το Γεωγραφικό και Στατιστικό Λεξικό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι δρόμοι και οι γραμμές που συνδέουν το γεωγραφικό αυτό κέντρο με το Καργκάλι στην Ανατολή, το φρούριο Ακτάου στο νότο και μέσω του Ατμπασάρ με το Κοκσετάου στη Δύση. Το 1838, στο ύψος του μεγάλου εθνικού και απελευθερωτικού κινήματος με επικεφαλής τον Κενεσάρι Χαν, το φρούριο Ακμόλινσκ κάηκε.[6] Μετά την καταστολή του απελευθερωτικού κινήματος, το φρούριο ξαναχτίστηκε. Στις 16 Ιουλίου του 1863, το Ακμόλινσκ κηρύχθηκε επισήμως μια πόλη ουγιέζντ.[7] Κατά την ταχεία ανάπτυξη της ρωσικής καπιταλιστικής αγοράς, οι τεράστιες περιοχές Σαργιάρκα εκμεταλλεύονταν ενεργά από την αποικιακή διοίκηση. Για να εκπονήσει τον κανονισμό που διέπει τη στέπα του Καζακστάν, η κυβέρνηση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας σχημάτισε την Επιτροπή Στέπα το 1865.[8] Στις 21 Οκτωβρίου του 1868 ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ υπέγραψε σχέδιο κανονισμού για τη διακυβέρνηση των περιοχών Τουργκάι, Ουράλ, Ακμόλινσκ και Σεμιπαλατίνσκ.[8] Το 1869, η εξωτερική περιοχή του Ακμόλινσκ ακυρώθηκε και το Ακμόλινσκ έγινε το κέντρο της νεοσυσταθείσας επαρχίας Ακμόλινσκ. Το 1879, ο στρατηγός Ντουμπέλτ πρότεινε να δημιουργηθεί ένας σιδηρόδρομος μεταξύ Τιουμέν και Ακμόλινσκ στο Υπουργείο Συγκοινωνιών της Ρωσίας. Κατά τα πρώτα 30 χρόνια της ύπαρξής του, ο πληθυσμός του Ακμόλινσκ αριθμούσε γύρω στους 2.000 κατοίκους.

Ωστόσο, τα επόμενα 30 χρόνια, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε τρεις φορές σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία της επαρχίας Ακμόλινσκ. Το 1893, το Ακμόλινσκ ήταν ένα ουγιέζντ με πληθυσμό 6.428 κατοίκων, 3 εκκλησίες, 5 σχολεία και κολέγια και 3 εργοστάσια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ακμόλινσκ χρησίμευσε ως οδός για τη μεταφορά μηχανικών εργαλείων και εξοπλισμού από εκκενωμένα εργοστάσια της ΣΣΔ της Ουκρανίας, της ΣΣΔ της Λευκορωσίας και της Σοβιετικής Ρωσίας σε περιοχές της ΣΣΔ του Καζακστάν. Ρόλος των τοπικών βιομηχανιών ήταν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του πολέμου, παράσχοντας στα μέτωπα του πολέμου όλα τα απαραίτητα υλικά. Στα μεταπολεμικά χρόνια, το Ακμόλινσκ έγινε ένας φάρος οικονομικής αναβίωσης στα δυτικά της Σοβιετικής Ένωσης που καταστράφηκε από τον πόλεμο. Επιπλέον, πολλοί Ρωσογερμανοί εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού απελάθηκαν υπό την εξουσία του Ιωσήφ Στάλιν.[9]

Τη δεκαετία του 1950, στο Βόρειο τμήμα του ΣΣΔ του Καζακστάν ξεκίνησε το φιλόδοξο πρόγραμμα για την σταδιακή μετατροπή των εκτάσεων του Καζακστάν σε σιτοβολώνα της ΕΣΣΔ υπό την ηγεσία του Νικίτα Χρουστσόφ, προκειμένου να μετατραπεί η περιοχή σε δεύτερο παραγωγό σιτηρών για τη Σοβιετική Ένωση.[10] Τον Δεκέμβριο του 1960, η Κεντρική Επιτροπή πέρασε ένα ψήφισμα για τη δημιουργία του Τσελίνι Κράι, το οποίο περιλάμβανε πέντε περιοχές του Βορείου τμήματος της ΣΣΔ του Καζακστάν.[11]

Η περιοχή Ακμόλινσκ εγκαταλείφθηκε ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα.[11] Οι επαρχίες του Ακμόλινσκ υπάγονταν άμεσα στο νέο Κράι και το Ακμόλινσκ έγινε η πρωτεύουσα του Κράι, καθώς και η διοικητική έδρα της νέας οικονομικής περιοχής των Παρθένων Εδαφών.[11] Στις 14 Μαρτίου του 1961, ο Χρουστσόφ πρότεινε να μετονομάσει την πόλη με μια ονομασία που να αντιστοιχεί στο ρόλο της στην εκστρατεία των Παρθένων Εδαφών.[12] Στις 20 Μαρτίου του 1961, το Ανώτατο Σοβιέτ της ΣΣΔ του Καζακστάν μετονόμασε το Ακμόλινσκ σε Τσελίνογκραντ.[12] Στις 24 Απριλίου του 1961, η περιοχή ανασυστάθηκε ως Περιφέρεια Τσελίνογκραντ.[11] Στη δεκαετία του 1960, το Τσελίνογκραντ μεταμορφώθηκε εντελώς. Το 1963 άρχισαν οι εργασίες για τις τρεις πρώτες νέες συνοικίες με πολυώροφα κτίρια.[13] Επιπλέον, η πόλη έλαβε μια σειρά από νέα μνημειώδη δημόσια κτίρια, όπως το παλάτι Παρθένες Γαίες, το Παλάτι της Νεολαίας, ο Οίκος των Σοβιέτ, ένα νέο αεροδρόμιο και αρκετές αθλητικές εγκαταστάσεις.[14] Το 1971, καταργήθηκε το Τσελίνι Κράι και το Τσελινόγκραντ έγινε το κέντρο της περιοχής.

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την επακόλουθη ανεξαρτησία του Καζακστάν, η αρχική μορφή του ονόματος της πόλης αποκαταστάθηκε στην τροποποιημένη μορφή Ακμόλα.[4] Στις 6 Ιουλίου του 1994, το Ανώτατο Συμβούλιο του Καζακστάν δέχτηκε το διάταγμα «Περί της μεταβίβασης της πρωτεύουσας του Καζακστάν».[15] Μετά την μετακόμιση της πρωτεύουσας του Καζακστάν στην Ακμόλα στις 10 Δεκεμβρίου 1997, η πόλη μετονομάστηκε σε Αστανά το 1998.[16] Στις 10 Ιουνίου του 1998, το Νουρσουλτάν (Αστανά) παρουσιάστηκε διεθνώς ως η νέα πρωτεύουσα του Καζακστάν.[17] Στις 16 Ιουλίου του 1999, το Νουρσουλτάν τιμήθηκε με το μετάλλιο και τον τίτλο της πόλης της ειρήνης από την Ουνέσκο.[15]

Στις 19 Μαρτίου 2019 μετονομάστηκε σε Νουρσουλτάν προς τιμήν του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, από τον νέο πρόεδρο Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ.

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

 
Δορυφορική εικόνα του Νουρσουλτάν και των περιχώρων

ΤοπογραφίαΕπεξεργασία

Το Νουρσουλτάν βρίσκεται στο κεντρικό Καζακστάν στον ποταμό Ισίμ σε μια πολύ επίπεδη, ημιάγονη περιοχή στέπας που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας της χώρας. Βρίσκεται στις 51° 10' βορείου γεωγραφικού πλάτους και 71° 26' ανατολικού γεωγραφικού μήκους και ο 50ος βόρειος παράλληλος περνάει από τα νότια τμήματα της πόλης. Η πόλη έχει έκταση 722 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται σε υψόμετρο 347 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Οι παλαιότεροι δήμοι βρίσκονται βόρεια του ποταμού, ενώ οι νέοι δήμοι βρίσκονται νότια του Ισίμ.

Ζώνη ώραςΕπεξεργασία

Η μετατόπιση ώρας UTC που χρησιμοποιείται στο Νουρσουλτάν είναι 6 ώρες μπροστά του UTC, ή UTC+6:00. Αυτή η ζώνη ώρας χρησιμοποιείται επίσης από το Καζακστάν και το Αλμάτι.

ΚλίμαΕπεξεργασία

Το Νουρσουλτάν ή Αστάνα είναι η δεύτερη πιο ψυχρή πρωτεύουσα στον κόσμο μετά το Ουλάν Μπατόρ της Μογγολίας, μια θέση που κατείχε προηγουμένως η πρωτεύουσα του Καναδά, Οττάβα, έως ότου το Νουρσουλτάν έγινε πρωτεύουσα το 1997.[18][19] Η Αστάνα έχει ακραίο ηπειρωτικό κλίμα με ζεστά καλοκαίρια (με περιστασιακά σύντομη βροχή) και μακρινούς, πολύ κρύους, ξηρούς χειμώνες. Οι θερινές θερμοκρασίες φθάνουν περιστασιακά στους +35° C ενώ οι -30 έως -35° C δεν είναι ασυνήθιστοι μεταξύ των μέσων Δεκεμβρίου και των αρχών Μαρτίου. Τυπικά, ο ποταμός της πόλης είναι παγωμένος μεταξύ της δεύτερης εβδομάδας του Νοεμβρίου και των αρχών Απριλίου. Η Αστανά φημίζεται για τους συχνούς ισχυρούς ανέμους της, οι οποίοι γίνονται ιδιαιτέρως αισθητοί στην ταχέως αναπτυσσόμενη αλλά σχετικά εκτεθειμένη ανατολική περιοχή της πόλης. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Νουρσουλτάν είναι +3,5° C. Ο Ιανουάριος είναι ο πιο κρύος μήνας με μέση θερμοκρασία -14,2° C ενώ το ρεκόρ χαμηλότερης θερμοκρασίας κατέχει το ψυχρό κύμα του Ιανουαρίου του 1893 με θερμοκρασίες έως τους -51,6° C.[20] Ο Ιούλιος είναι ο πιο καυτός μήνας με μέση θερμοκρασία +20,7° C.

Αδελφοποιημένες πόλειςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Численность населения Республики Казахстан по полу в разрезе областей, городов, районов и районных центров и поселков на начало 2019 года». Комитет по статистике Министерства национальной экономики Республики Казахстан. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2019. 
  2. Επίσημη εκτίμηση 2017
  3. «Astana, Kazakhstan: the space station in the steppes». The Guardian. 8 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Pospelov 1993, σελίδες 24–25.
  5. "От центра окружного приказа до столицы Казахстана" (краткий исторический обзор истории столицы) [From the centre of district order to the capital of Kazakhstan (short historical overview of the history of the capital)] (στα Ρωσικά). Archive and Documentation Department of Astana. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2015. 
  6. «Revolt of 1837—1847 under the leadership of khan Kenesary». e-history.kz. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  7. «History of Astana». e-history.kz. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  8. 8,0 8,1 «The social and economic relations in Kazakhstan in the second half of the XIX century». e-history.kz. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  9. S. Kurmanova. «Deportation of Volga Germans to Kazakhstan: Causes and Consequences» (PDF). e-history.kz. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  10. Ian MacWilliam (20 Απριλίου 1994). «In Virgin Lands, a Dream Ends». The Moscow Times. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 Kozlov & Gilburd 2013, σελ. 293.
  12. 12,0 12,1 Khrushchev 2010, σελ. 739.
  13. Kozlov & Gilburd 2013, σελ. 295.
  14. Kozlov & Gilburd 2013, σελ. 296.
  15. 15,0 15,1 «Astana – the capital of the Republic of Kazakhstan». e-history.kz. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2015. 
  16. «Timeline: Kazakhstan». BBC News. 31 January 2012. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/country_profiles/1298395.stm. Ανακτήθηκε στις 24 November 2013. 
  17. «Astana – the capital of the Republic of Kazakhstan». Official site of the President of the Republic of Kazakhstan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2015. 
  18. Brian White (9 Ιανουαρίου 2013). «Ulaanbaatar is the Coldest Capital». The Mongolist. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015. 
  19. «Still the third-coldest capital, despite balmy temperatures». Canada.com. 4 Ιανουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015. 
  20. 20,0 20,1 «Weather and Climate-The Climate of Astana» (στα Russian). Weather and Climate. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2015. 
  21. «Aqmola (Astana) Climate Normals 1961–1990». National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2015. 
  22. «Astana city». OrexCa. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2016. 
  23. «Partner Cities». Gdańsk Official Website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  24. «Saint Petersburg to welcome Days of Astana Culture». Kazinform. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  25. «Tbilisi Sister Cities». Tbilisi Municipal Portal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2013. 
  26. «Riga's Twin Cities». Municipal Portal of Riga. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  27. «Sister Cities of Ankara». Greater Municipality of Ankara. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  28. «Miasta partnerskie Warszawy» [Twin cities of Warsaw] (στα Πολωνικά). City of Warsaw. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  29. Bangkok Metropolitan Administration (11 Ιουνίου 2004). «Agreement on establishment of bilateral relations between the Akimat of Astana City of the Republic of Kazakhstan and the City of Bangkok of Kingdom Thailand» (PDF). Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  30. Rafik Valiev (18 Σεπτεμβρίου 2014). 10 лет исполнится побратимству городов Астаны и Казани [Astana and Kazan celebrates 10-years anniversary of sister cities status] (στα Ρωσικά). VechAstana.kz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  31. «About Manila: Sister Cities». City of Manila. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009. 
  32. «International Cooperation: Sister Cities». Seoul Metropolitan Government. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2008. 
  33. «Twin City Agreement». Greater Amman Municipality. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. [νεκρός σύνδεσμος]
  34. «Sister Cities». Beijing Government. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2009. 
  35. Ilia Lobster (9 Σεπτεμβρίου 2009). «Astana-Hanoi: horizons of cooperation». KazPravda.kz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  36. «Ufa and Astana Signed Agreement on Friendship and Cooperation». Ufa City Municipality. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2010. 
  37. Бишкек и Астана — города-побратимы [Bishkek and Astana — Sister Cities] (στα Ρωσικά). Official website of City Hall of Bishkek. 12 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  38. «Astana and Finnish Oulu become twin-cities». Tengrinews.kz. 19 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  39. «Astana and Nice established twin relations». Akimat of Astana. 5 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 
  40. «Declaration of intent signed by Akim of Astana and Mayor of Croatias capital». Akimat of Astana. 4 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία