Εζέν ντε Μπωαρναί

Γάλλος στρατηγός, Πρίγκιπας της Αυτοκρατορίας και Αντιβασιλέας της Ιταλίας
(Ανακατεύθυνση από Ευγένιος του Μπωαρναί)

Ο Εζέν Ροζ ντε Μπωαρναί (γαλλικά: Eugène Rose de Beauharnais, 3 Σεπτεμβρίου 1781 - 21 Φεβρουαρίου 1824) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν δούκας του Λόιχτενμπεργκ, μέγας δούκας της Φρανκφούρτης, πρίγκιπας της Γαλλίας, της Βενετίας και του Άιχστετ. Η μητέρα του Ιωσηφίνα παντρεύτηκε σε 2ο γάμο τον Ναπολέοντα Α΄, ο οποίος τον υιοθέτησε. Έγινε διοικητής της Στρατιάς της Ιταλίας και αντιβασιλιάς της Ιταλίας. Οι ιστορικοί τον θεωρούν από τους πιο ικανούς συγγενείς του.

Εζέν ντε Μπωαρναί
Eugène de Beauharnais - 3077 - Bavarian State Painting Collections.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Eugène de Beauharnais (Γαλλικά)
Γέννηση3  Σεπτεμβρίου 1781[1][2][3]
Παρίσι[4]
Θάνατος21  Φεβρουαρίου 1824[1][2][3]
Μόναχο[5]
Αιτία θανάτουεγκεφαλικό επεισόδιο
Τόπος ταφήςΝαός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Μόναχο)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[6]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αξιωματικός
στρατιωτικός
Αξιοσημείωτο έργοLeuchtenberg Gallery
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑυγούστα της Βαυαρίας (1806–neznámá hodnota)[7]
ΤέκναΑμαλία του Λόιχτενμπεργκ
Ιωσηφίνα του Λόιχτενμπεργκ
Αύγουστος του Λόιχτενμπεργκ[8]
Μαξιμιλιανός του Λόιχτενμπεργκ
Ευγενία ντε Μπωαρναί
Θεοδολίνδη του Μπωαρναί
Pierre Louis Marie Auguste Denis de Lagarde[8]
Fanny Denis de Kereden de Tobriand[8]
Carolina Clotilde de Beauharnais[8]
ΓονείςΑλέξανδρος ντε Μπωαρναί και Αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα
Θετοί γονείςΝαπολέων Α΄ της Γαλλίας
ΑδέλφιαΝαπολέων Β΄
Στεφανία ντε Μπωαρναί
Εμιλί Πελαπρά
Ορτάνς ντε Μπωαρναί[9]
Ζυλ Μπαρτελεμί-Σαιντ-Ιλαίρ
Σαρλ Λεόν
Αλεξάντρ Κολονά-Βαλεφσκί
Εζέν Μεγκέρλ φον Μύχλφελντ
ΣυγγενείςΝαπολέων Α΄ της Γαλλίας (adoptive parent)
ΟικογένειαΟίκος του Μπωαρναί
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/Ιππικό και πεζικό
Πόλεμοι/μάχεςΝαπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Γερουσίας των συντηρητικών
Λόρδος της Γαλλίας
Herzog von Leuchtenberg
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Τάγμα του Αγίου Ουμβέρτου
τάγμα του στέμματος της Βυρτεμβέργης
Order of the Rue Crown
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
Τάγμα του Ξίφους
Τάγμα του Σιδερένιου Στέμματος (Αυστρία)[10]
Τάγμα του Αγίου Στεφάνου της Ουγγαρίας[10]
Θυρεός
Grand coat of arms of Eugène de Beauharnais as viceroy of Italy2.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο μόνος γιος του Αλέξανδρου υποκόμη του Μπωαρναί, στρατηγού της Επανάστασης που εκτελέστηκε κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας και της Ιωσηφίνας Τασέρ ντε Λα Παζρί.

Η πρώτη του εκστρατεία ήταν ήταν στο Βαντέ, όπου πολέμησε στο Κιμπερόν. Ωστόσο η μητέρα του μέσα σε έναν χρόνο κανόνισε την επιστροφή του στο Παρίσι. Στις Ιταλικές εκστρατείες των ετών 1796-97 υπηρέτησε ως βοηθός στρατοπέδου τον πατριό του, τον οποίο επίσης συνόδευσε στην Αίγυπτο. Εκεί ο Ευγένιος πληγώθηκε κατά την πολιορκία της Άκρας (1799) και επέστρεψε στη Γαλλία με τον Ναπολέοντα το φθινόπωρο του έτους αυτού. Προσπάθησε να συμφιλιώσει τη μητέρα του με τον στρατηγό, καθώς οι δύο τους είχαν αποξενωθεί λόγω των εξωσυζυγικών σχέσεων που είχαν και οι δύο. Κατά το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ (Ομιχλώδους), ο Ευγένιος συνόδευσε τον Ναπολέοντα στο Σαιν-Κλου, όπου η Νομοθετική Συνέλευση τον έφερε σε υποταγή.

Έπειτα από το πραξικόπημα ο Ναπολέων έγινε πρώτος Ύπατος. Τότε ο Ευγένιος έγινε λοχαγός των Έφιππων Κυνηγών της Υπατικής Φρουράς. Με την ίλη του έλαβε μέρος στη μάχη του Μαρένγκο, όπου, αν και οι μισοί άνδρες του έπεσαν, οδηγούσε τη μία επίθεση μετά την άλλη. Με διάταγμα του 1805 έγινε αρχι-καγκελλάριος του Κράτους της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.

Ως διάδοχος της Αυτοκρατορικής Φρουράς (διαδόχου της Υπατικής Φρουράς) ο Ευγένιος προηγήθηκε του πατριού του στο Μιλάνο, πριν από τη στέψη του Ναπολέοντα ως βασιλιά της Ιταλίας τον Μάιο του 1805. Ο Ναπολέων ήθελε αρχικά να θέσει τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωσήφ στον θρόνο της Ιταλίας, αλλά όταν εκείνος αρνήθηκε, ζήτησε να βάλει τον Ναπολέοντα-Κάρολο, γιο του μικρότερου αδελφού του Λουδοβίκου και της Ορτάνς του Μπωαρναί, αδελφής του Ευγένιου. Όμως και ο Λουδοβίκος αρνήθηκε, έτσι ο Ναπολέων έθεσε το σιδηρούν στέμμα της Ιταλίας στο ίδιο του το κεφάλι. Κατά τη στέψη ο Ναπολέων έδωσε τον βασιλικό δακτύλιο και το μανδύα στον προγονό του Ευγένιο και τον Ιούνιο του 1805 ανακοίνωσε τον διορισμό τού Ευγένιου ως αντιβασιλιά της Ιταλίας στην Ιταλική Νομοθετική Συνέλευση.

Δύο ημέρες μετά την υιοθεσία του από τον Ναπολέοντα Α΄, ο Ευγένιος νυμφεύτηκε στις 14 Ιανουαρίου 1806 την πρώτη κόρη του Μαξιμιλιανού της Βαυαρίας, ο οποίος τον έκανε 1ο δούκα του Λόιχτενμπεργκ και πρίγκιπα του Άιχστετ.

Κατά τον Πόλεμο του 5ου Συνασπισμού εναντίον του Ναπολέοντα, ο Ευγένιος τέθηκε διοικητής της Στρατιάς της Ιταλίας, με μερικούς πολύ επιδέξιους στρατηγούς, όπως ο Γκανιέ, ο Σαρπεντιέ και ο μέλλων στρατάρχης ΜακΝτόναλντ να τον ακολουθούν ως σύμβουλοι και αξιωματικοί. Τον Απρίλιο του 1809 πολέμησε και έχασε τη μάχη του Σασίλε εναντίον του Αυστριακού στρατού του αρχιδούκα Ιωάννη, αλλά τα στρατεύματα του Ευγενίου κέρδισαν τη ρεβάνς στη μάχη του Πιάβε τον Μάιο και τη μάχη του Ράαμπ τον Ιούνιο. Έπειτα από τη μάχη του Άσπερν-Έσσλινγκ, ο Ναπολέων κάλεσε τη Στρατιά της Ιταλίας στην Αυστρία. Αφού ενώθηκε με την κύρια Στρατιά στη νήσο Λομπάου του Δούναβη, ο Ευγένιος συμμετείχε στη μάχη του Βάγκραμ.

Ο Ναπολέων επροτίθετο να κάνει τον Ευγένιο αντιβασιλιά της Γαλλίας κατά την εκστρατεία του στη Ρωσία, αλλά τελικά αποφάσισε το αντίθετο. Κατά την εκστρατεία ο Ευγένιος διοίκησε ξανά τη Στρατιά της Ιταλίας (Δ΄ Σώμα Στρατού) με την οποία πολέμησε στη μάχη του Μποροντίνο και τη μάχη του Μαλογιαροσλάβετς. Όταν ο Ναπολέων, και μετά ο Ιωακείμ Μυρά, εγκατέλειψαν τον στρατό που οπισθοχωρούσε, ο Ευγένιος έλαβε τη διοίκηση των υπολειμμάτων και τα οδήγησε πίσω στη Γερμανία το 1813.

Κατά την εκστρατεία του 1813 ο Ευγένιος πολέμησε στη μάχη του Λύτσεν. Ο Ναπολέων έπειτα τον έστειλε πίσω στην Ιταλία, όπου οργάνωσε την άμυνα εναντίον των Αυστριακών και άντεξε στο Μίντσιο ως την παραίτηση το 1814. Έπειτα από την πτώση του Ναπολέοντα το 1814, ο Ευγένιος αποσύρθηκε στο Μόναχο και με εντολή του πεθερού του Μαξιμιλιανού Α΄ της Βαυαρίας δεν ενεπλάκη με τον Ναπολέοντα και τη Γαλλία ξανά. Απεβίωσε εκεί το 1824, σε ηλικία 43 ετών.

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 24).

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1806 την Αυγούστα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας και είχε τέκνα:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13621807w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w68w3s6m. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  5. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  6. RKDartists. rkd.nl/explore/artists/476557. Ανακτήθηκε στις 13  Ιουνίου 2020.
  7. p10308.htm#i103075. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  9. «Богарнэ» (Ρωσικά)
  10. 10,0 10,1 Ανακτήθηκε στις 24  Ιανουαρίου 2022.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Carola Oman, Napoleon's Viceroy: Eugène de Beauharnais, 1966.