Άνοιγμα κυρίου μενού

Κόμης της Τρίπολης

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia

Ο Κόμης της Τρίπολης ήταν ο κυβερνήτης στην Κομητεία της Τρίπολης, ένα από τα Σταυροφορικά κράτη που διατηρήθηκε την περίοδο 1102 - 1289. Η Κομητεία της Τρίπολης ήταν το τελευταίο από τα τέσσερα μεγάλα Σταυροφορικά κράτη που δημιουργήθηκαν στην Ανατολή.[1]

Δημιουργός της κομητείας ήταν ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης που ηγήθηκε στην πολιορκία της Τρίπολης, ο πρώτος κόμης επίσημα ήταν ο γιος του Βερτράνδος της Τουλούζης που υπερίσχυσαν τα κληρονομικά του δικαιώματα απέναντι στον ξάδελφο του Γουλιέλμο Ιορδάνη. Όταν πέθανε ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης αμέσως μετά την Μάχη του Χαττίν ο τίτλος πέρασε στον Οίκο του Πουατιέ που κυβερνούσε το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Η κομητεία διαλύθηκε μετά την κατάκτηση της Τρίπολης από τον Μαμελούκο Σουλτάνο της Αιγύπτου (1289).

Δημιουργία της ΚομητείαςΕπεξεργασία

Η κομητεία της Τρίπολης ιδρύθηκε από τον Ραϋμόνδο Δ΄ της Τουλούζης (1102) στην διάρκεια του πολέμου με τον Εμίρη της Τρίπολης Μπανού Αμμάρ που ήταν υποτελής στο Χαλιφάτο των Φατιμιδών, η κομητεία επεκτάθηκε σύντομα και οι Σταυροφόροι πολιόρκησαν τον Εμίρη μέσα στην Τρίπολη. Ο Ραϋμόνδο Δ΄ πέθανε (1105), άφησε διάδοχο τον ανήλικο γιο του Αλφόνσο Ιορδάνη με αντιβασιλιά και κηδεμόνα τον ξάδελφο του Γουλιέλμο Ιορδάνη. Ο Γουλιέλμος Ιορδάνης συνέχισε την πολιορκία της Τρίπολης μέχρι το 1109 που ήρθε στην Ανατολή ο μεγαλύτερος γιος του Ραϋμόνδου Δ΄ Βερτράνδος, ο Αλφόνσος Ιορδάνης επέστρεψε στην Γαλλία με την μητέρα του και κυβέρνησε την Κομητεία της Τουλούζης.[2] Ο Βερτράνδος και ο Γουλιέλμος Ιορδάνης με την διαιτησία του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ συμφώνησαν να διατηρεί ο καθένας για λογαριασμό του τις περιοχές που θα κατακτούσε.[3] Ο Βερτράνδος κατέλαβε την ίδια χρονιά την Τρίπολη, ο Γουλιέλμος Ιορδάνης πέθανε σε λίγους μήνες αφήνοντας τον Βερτράνδο μοναδικό κληρονόμο. Η Κομητεία της Τρίπολης συνέχισε να υπάρχει σαν υποτελές κρατίδιο στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ.

Ραϋμόνδος Γ΄ της ΤρίποληςΕπεξεργασία

Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης που κυβέρνησε την Κομητεία την περίοδο 1152 - 1187 ήταν εξέχουσα φυσιογνωμία, η μητέρα του Οδιέρνα της Ιερουσαλήμ ήταν κόρη του Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ και ο ίδιος έγινε πρίγκιπας της Γαλιλαίας χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του. Διετέλεσε δύο φορές αντιβασιλιάς και κηδεμόνα της Ιερουσαλήμ επί Βαλδουίνου Δ΄ (1174 - 1177) και επί Βαλδουίνου Ε΄ (1185 - 1186). Ο Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης ήταν επίσης αρχηγός της αριστοκρατίας που αντιτάχθηκε στους συγγενείς της μητέρας του Βαλδουίνου Δ΄ από τον Οίκο του Κουρτεναί, στους Ναΐτες Ιππότες, τον Γκυ των Λουζινιάν και τον Ραϋνάλδο του Σατιγιόν. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να κλείσει ειρήνη με τον Σαλαντίν ο οποίος στην συνέχεια πολιόρκησε την Τιβεριάδα, οι Σταυροφόροι κινήθηκαν προς την Γαλιλαία αλλά συνετρίβησαν από τον Σαλαντίν στην μάχη του Χαττίν. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ επέζησε από την μάχη αλλά πέθανε αμέσως μετά.

Ένωση με την ΑντιόχειαΕπεξεργασία

Η κομητεία της Τρίπολης διασώθηκε παρά τους ασταμάτητους θριάμβους του Σαλαντίν, τον Ραϋμόνδο Γ΄ διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Βοημούνδου Γ΄ της Αντιόχειας Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης (1187), σε δύο χρόνια τον αντικατέστησε ο μικρότερος αδελφός του Βοημούνδος Δ΄ της Αντιόχειας (1189). Με τον θάνατο του Βοημούνδου Γ΄ η Κομητεία της Τρίπολης ενώθηκε με το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, παρέμειναν ενωμένες μέχρι την πτώση της Αντιόχειας με εξαίρεση την τριετία 1216 - 1219. Οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια (1168), η Τρίπολη μπόρεσε να παραμείνει χριστιανική μερικά χρόνια ακόμα.

Όταν πέθανε ο μισητός Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης (1287) ξέσπασαν συγκρούσεις διαδοχής ανάμεσα στην αδελφή του Λουκία της Τρίπολης και τους κατοίκους της πόλης που υποστήριζαν την Δημοκρατία της Γένοβας. Η Λουκία υπέγραψε τελικά ειρήνη με την Γένοβα και τους κατοίκους κάτι που δυσαρέστησε έντονα την Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Γενοβέζος δήμαρχος της πόλης Βαρθολομαίος Εμπριάκο κάλεσε σε βοήθεια τον Μαμελούκο Σουλτάνο Καλαγούν που κατέλαβε την Τρίπολη και κατέλυσε οριστικά την κομητεία (1289).[4]

Κόμητες της ΤρίποληςΕπεξεργασία

Οίκος της ΤουλούζηςΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Γάμοι Θάνατος
Ραϋμόνδος Α΄
(Raymond IV de Toulouse)
1102 - 1105
  1042
Δεύτερος γιος του Πονς της Τουλούζης και της Αλμοδίας της Μαρς
(1) Άγνωστη
(2) Ματθίλδη, κόμισσα της Τουλούζης
Ένας γιος
(3) Ελβίρα της Καστίλης, κόμισσα της Τουλούζης
Ένας γιος
22 Ιουνίου 1105
63 ετών
Αλφόνσος Ιορδάνης
(Alphonse Jourdain)
1105 - 1109
  1103
Γιος του Ραϋμόνδου Δ΄ της Τουλούζης και της Ελβίρας της Καστίλης
Φαϊντίβα ντ' Ουζές
Δύο γιοι και μία κόρη
Δύο νόθες κόρες
1148
45 ετών
Βερτράνδος της Τουλούζης
(Bertrand de Toulouse)
1109 - 1112
  περί το 1065
Γιος του Ραϋμόνδου Δ΄ της Τουλούζης
Χελίε της Βουργουνδίας
Ένας γιος
21 Απριλίου 1112
περίπου 47 ετών
Πονς της Τρίπολης
(Pons de Tripoli)
1112 - 1137
  1096
Γιος του Βερτράνδος της Τουλούζης και της Χελίε της Βουργουνδίας
Σεσίλια της Γαλλίας
Δύο γιοι και μία κόρη
25 Μαρτίου 1137
41 έτους
Δολοφονήθηκε
Ραϋμόνδος Β΄ της Τρίπολης
(Raymond II de Tripoli)
1137 - 1152
  περί το 1116
Πρώτος γιος του Πονς της Τρίπολης και της Σεσίλιας της Γαλλίας
Οδιέρνα της Ιερουσαλήμ
Ένας γιος και μία κόρη
1152
περίπου 36 ετών
Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης
(Raymond III de Tripoli)
1152 - 1187
  1040
Γιος του Ραϋμόνδου Β΄ της Τρίπολης και της Οδιέρνας της Ιερουσαλήμ
Εσίβα τού Μπουρ 1087
47 ετών

Οίκος του ΠουατιέΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Γάμοι Θάνατος
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
(Raymond IV de Tripoli)
1187 - 1189
Πρώτος γιος του Βοημούνδου Γ΄ του Τραυλού και της Οργκιγιέζ ντ' Αρένκ Αλίκη της Αρμενίας
Ένας γιος
1197
Βοημούνδος Δ΄ της Αντιόχειας
(Βοημούνδος ο Μονόφθαλμος)
(Bohemond le Borgne)
1189 - 1233
  1172
Δεύτερος γιος του Βοημούνδου Γ΄ του Τραυλού και της Οργκιγιέζ ντ' Αρένκ
(1) Πλεσάνς του Τζαμπλέ
Τέσσερις γιοι
(2) Μελισσάνθη των Λουζινιάν
Μία κόρη
1233
61 έτους
Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας
(Bohemond V d'Antioche)
1233 - 1252
περί το 1199
Δεύτερος γιος του Βοημούνδου Δ΄ της Αντιόχειας και της Πλεσάνς του Τζαμπλέ
(1) Αλίκη της Καμπανίας
(2) Λουτσιάνα ντι Σεγκνί
Ένας γιος και μία κόρη
1252
Περίπου 53 ετών
Βοημούνδος ΣΤ΄ της Αντιόχειας
(Βοημούνδος ο Ισχυρός)
(Bohemond VI d'Antioche)
1252 - 1275
1237
Γιος του Βοημούνδου Ε΄ της Αντιόχειας και της Λουτσιάνας ντι Σεγκνί
Σιβύλλα της Αρμενίας
Ένας γιος και δύο κόρες.
1275
38 ετών
Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης
(Bohemond VII de Tripoli)
1275 - 1287
  1261
Γιος του Βοημούνδου ΣΤ΄ του Ισχυρού και της Σιβύλλας της Αρμενίας
Μαργαρίτα του Άκρας 19 Οκτωβρίου 1287
26 ετών
Λουκία της Τρίπολης
(Lucie de Tripoli)
1287 - 1289
  Κόρη του Βοημούνδου ΣΤ΄ του Ισχυρού και της Σιβύλλας της Αρμενίας Ναρζότ του Τουσί
(2) Ένας γιος
1299

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. https://www.britannica.com/biography/Raymond-III
  2. Albert of Aix (RHC), Liber XI, Cap. IV, σ. 664.
  3. Runciman (1978), Τόμος. 2, σ. 68.
  4. Steven Runciman, (1951, 1952 and 1954) "A History of the Crusades", Τόμοι. 1-3 (Penguin Books, 1978), Τόμος. 3, σσ. 405-7

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Albert of Aix (RHC), Liber XI, Cap. IV
  • Steven Runciman, (1951, 1952 and 1954) "A History of the Crusades", Τόμοι. 1-3 (Penguin Books, 1978), Τόμος. 3
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Count of Tripoli της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).