Άνοιγμα κυρίου μενού

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης

(Ανακατεύθυνση από ΟΟΣΑ)
Οργανισμός Οικονομικής
Συνεργασίας και Ανάπτυξης
OECD logo.svg
OECD member states map.svg
  Ιδρυτικά μέλη
  Άλλα κράτη μέλη
Γραμματεία: Flag of France.svg Παρίσι, Γαλλία
Επίσημες γλώσσες: Αγγλικά
Επίσημες γλώσσες: Γαλλικά
Μέλη: 36 κράτη
Ηγέτες
- Γενικός Γραμματέας:
Flag of Mexico.svg Χοσέ Άνχελ Γκουρία
Ίδρυση
- ως ΟΕΟΣα:
16 Απριλίου 1948
- αναμορφωμένη ως ΟΟΣΑ:30 Σεπτεμβρίου 1961
Ιστοσελίδα
oecd.org
α. Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) (αγγλικά: Organisation for Economic Co-operation and Development - OECD, Γαλλικά: Organisation de coopération et de développement économiques - OCDE) είναι διεθνής οργανισμός εκείνων των αναπτυγμένων χωρών που υποστηρίζουν τις αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Δημιουργήθηκε το 1948 ως Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (Organisation for European Economic Co-operation - OEEC), με πρώτο γενικό γραμματέα τον Γάλλο Ρομπέρ Μαρζολίν, με σκοπό να διαχειριστεί το σχέδιο Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[1] Αργότερα η ιδιότητα μέλους της επεκτάθηκε και σε μη ευρωπαϊκά κράτη, και το 1960 μετασχηματίστηκε στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.[2]

Πίνακας περιεχομένων

Στόχοι και δράσηΕπεξεργασία

Ο οργανισμός παρέχει ένα περιβάλλον όπου οι κυβερνήσεις μπορούν να συγκρίνουν εφαρμογές πολιτικής, να βρουν απαντήσεις στα κοινά προβλήματα, να προσδιορίσουν τις καλές πρακτικές και να συντονίσουν τις εσωτερικές και διεθνείς πολιτικές. Είναι φόρουμ όπου η όμοια πίεση μπορεί να ενεργήσει ως ισχυρό κίνητρο για να βελτιώσει την πολιτική και να εφαρμόσει το «μαλακό νόμο» - μη δεσμευτικά όργανα που μπορούν περιστασιακά να οδηγήσουν στις δεσμευτικές συνθήκες.

Οι ανταλλαγές μεταξύ των κυβερνήσεων του Ο.Ο.Σ.Α. ρέουν από τις πληροφορίες και την ανάλυση που παρέχονται από την γραμματεία στο Παρίσι. Η γραμματεία συλλέγει στοιχεία, παρακολουθεί τις τάσεις και αναλύσεις, καθώς και τις προβλέψεις οικονομικής ανάπτυξης. Επίσης ερευνώνται οι κοινωνικές αλλαγές ή πιθανά εξελισσόμενα σενάρια στο εμπόριο, το περιβάλλον, η γεωργία, η τεχνολογία, τη φορολογία και διάφορα άλλα πεδία.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας, ο Ο.Ο.Σ.Α. είχε αντιμετωπίσει μια σειρά οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων εμβαθύνοντας περαιτέρω τη σχέση και δέσμευσή του με τις επιχειρήσεις, τα συνδικάτα και άλλους αντιπροσώπους της κοινωνίας. Οι διαπραγματεύσεις του Ο.Ο.Σ.Α. αφορούν την φορολογία μεταφοράς καθώς και την τιμολόγηση προϊόντων. Με άλλα λόγια ο Ο.Ο.Σ.Α., έχει προετοιμάσει το έδαφος για τις διμερείς φορολογικές συνθήκες σε όλο τον κόσμο.

Μεταξύ άλλων πεδίων, ο Ο.Ο.Σ.Α. έχει πάρει έναν ρόλο στο συντονισμό της διεθνούς δράσης κατά της δωροδοκίας και της διαφθοράς, που δημιουργούν τη Συνθήκη αντι-διαφθοράς του Ο.Ο.Σ.Α., η οποία είναι ενεργή από τον Φεβρουάριο του 1999.

Ο Ο.Ο.Σ.Α. έχει επίσης δημιουργήσει μια ομάδα αντι-spam[3], η οποία εξέδωσε λεπτομερή έκθεση, με αρκετά χρήσιμα έγγραφα σχετικά με τα προβλήματα spamming στις αναπτυσσόμενες χώρες, τις καλύτερες προτεινόμενες πρακτικές για τους παροχείς Διαδικτύου, τα εμπορικά sites ηλεκτρονικού ταχυδρομείου καθώς και των εμπλεκομένων με το Διαδίκτυο.

Η έδρα του Ο.Ο.Σ.Α. είναι στο Παρίσι.

ΓραμματείαΕπεξεργασία

Διατελέσαντες γενικοί γραμματείςΕπεξεργασία

Γενικοί Γραμματείς του OEEC
Σειρά Εικόνα Γενικός Γραμματέας Διάρκεια θητείας Χώρα καταγωγής
1 Ρομπέρ Μαρζολίν (1911-1986)   1948 – 1955   Γαλλία
2 Ρενέ Σερζάν (1904-1984) 1955 – 1960   Γαλλία
3 Θόρκιλ Κρίστενσεν (1899-1989) 1960 – Σεπτέμβριος 1961   Δανία
Γενικοί Γραμματείς του ΟΟΣΑ
Σειρά Γενικός Γραμματέας Διάρκεια θητείας Χώρα καταγωγής
1 Θόρκιλ Κρίστενσεν (1899-1989) 30 Σεπτεμβρίου 1961 – 30 Σεπτεμβρίου 1969   Δανία
2 Έμιελ φαν Λένεπ (1915-1996)   1 Οκτωβρίου 1969 – Σεπτέμβριος 1984   Ολλανδία
3 Ζαν-Κλοντ Παγιέ (1934-)   1 Οκτωβρίου 1984 – 30 Σεπτεμβρίου 1994   Γαλλία
Στάφαν Σόλμαν (μεταβατικός) (1937-)[4][5] 1 Οκτωβρίου 1994 – Νοέμβριος 1994   Σουηδία
3 Ζαν-Κλοντ Παγιέ (1934-)[6]   Νοέμβριος 1994 – 30 Μαΐου 1996   Γαλλία
4 Ντόναλντ Τζόνστον (1936-)   1 Ιουνίου 1996 – 30 Μαΐου 2006   Καναδάς
5 Χοσέ Άνχελ Γκουρία (1950-)   1 Ιουνίου 2006 –σήμερα   Μεξικό

ΜέληΕπεξεργασία

Υπάρχουν αυτήν την στιγμή 36 πλήρη μέλη. Σις 5 Ιουλίου 2018 η Λιθουανία έγινε μέλος.[7] Μία ακόμη χώρα (Κολομβία) προσκλήθηκε για ένταξη.[8]

Χώρα Αίτηση Διαπραγματεύσεις Πρόσκληση Μέλος από[9] Γεωγραφική τοποθεσία Σημειώσεις
  Αυστραλία 7 Ιουνίου 1971 Ωκεανία
  Αυστρία 29 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Βέλγιο 13 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Καναδάς 10 Απριλίου 1961 Βόρεια Αμερική
  Χιλή Νοέμβριος 2003 [11][12] 16 Μαΐου 2007[13] 15 Δεκεμβρίου 2009[14] 7 Μαΐου 2010 Νότια Αμερική
  Τσεχία Ιανουάριος 1994 [15] 8 Ιουνίου 1994[16] 24 Νοεμβρίου 1995[15] 21 Δεκεμβρίου 1995 Ευρώπη Ήταν μέλος της αντίπαλης ΚΟΜΕΚΟΝ από το 1949 ως το 1991 ως μέρος της Τσεχοσλοβακίας.
  Δανία 30 Μαΐου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Εσθονία 16 Μαΐου 2007[13] 10 Μαΐου 2010[17] 9 Δεκεμβρίου 2010 Ευρώπη
  Φινλανδία 28 Ιανουαρίου 1969 Ευρώπη
  Γαλλία 7 Αυγούστου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Γερμανία 27 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Έγινε μέλος του OEEC το 1949 (Δυτική Γερμανία).[18] Προηγουμένως εκπροσωπείτο από την Trizone.[10] Η Ανατολική Γερμανία ήταν μέλος της αντίπαλης ΚΟΜΕΚΟΝ από το 1950 ως την Επανένωση της Γερμανίας το 1990.
  Ελλάδα 27 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ουγγαρία Δεκέμβριος 1993 [19] 8 Ιουνίου 1994[16] 7 Μαΐου 1996 Ευρώπη Ήταν μέλος της αντίπαλης ΚΟΜΕΚΟΝ από το 1949 ως το 1991.
  Ισλανδία 5 Ιουνίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ιρλανδία 17 Αυγούστου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ισραήλ 15 Μαρτίου 2004[20] 16 Μαΐου 2007[13] 10 Μαΐου 2010}}[17] 7 Σεπτεμβρίου 2010 Ασία
  Ιταλία 29 Μαρτίου 1962 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ιαπωνία Νοέμβριος 1962[21] Ιούλιος 1963[21] 28 Απριλίου 1964 Ασία
  Νότια Κορέα 29 Μαρτίου 1995[22] 25 Οκτωβρίου 1996[23] 12 Δεκεμβρίου 1996 Ασία Επίσημα Δημοκρατία της Κορέας
  Λετονία 29 Μαΐου 2013[24] 11 Μαΐου 2016[25] 1 Ιουλίου 2016[26] Europe
  Λιθουανία 9 Απριλίου 2015[27] 31 Μαΐου 2018 5 Ιουλίου 2018[28] Europe
  Λουξεμβούργο 7 Δεκεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Μεξικό 14 Απριλίου 1994[29] 18 Μαΐου 1994 Βόρεια Αμερική
  Ολλανδία 13 Νοεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Νέα Ζηλανδία 29 Μαΐου 1973 Ωκεανία
  Νορβηγία 4 Ιουλίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Πολωνία 1 Φεβρουαρίου 1994[30] 8 Ιουνίου 1994}}[16] 11 Ιουλίου 1996[31] 22 Νοεμβρίου 1996 Ευρώπη Ήταν μέλος της αντίπαλης ΚΟΜΕΚΟΝ από το 1949 ως το 1991.
  Πορτογαλία 4 Αυγούστου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Σλοβακία Φεβρουάριος 1994[32] 8 Ιουνίου 1994[16] Ιούλιος 2000[32] 14 Δεκεμβρίου 2000 Ευρώπη Ήταν μέλος της αντίπαλης ΚΟΜΕΚΟΝ από το 1949 ως το 1991 ως τμήμα της Τσεχοσλοβακίας.
  Σλοβενία Μάρτιος 1996[33] 16 Μαΐου 2007[13] 10 Μαΐου 2010[17] 21 Ιουλίου 2010 Ευρώπη
  Ισπανία 3 Αυγούστου 1961 Ευρώπη Έγινε μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC) το 1958.[34]
  Σουηδία 28 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ελβετία 28 Σεπτεμβρίου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Τουρκία 2 Αυγούστου 1961 Ασία Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ηνωμένο Βασίλειο 2 Μαΐου 1961 Ευρώπη Μέλος του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (OEEC).[10]
  Ηνωμένες Πολιτείες 12 Απριλίου 1961 Βόρεια Αμερική

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετέχει στο έργο του ΟΟΣΑ μαζί με τα κράτη μέλη της ΕΕ.[35]

Ο ΟΟΣΑ προσκάλεσε επίσημα τη Χιλή ως νέο κράτος μέλος στις 15 Δεκεμβρίου 2009.[36][37] Η συμφωνία προσχώρησης υπογράφηκε στις 11 Ιανουαρίου 2010, κάνοντας τη Χιλή την πρώτη χώρα της Νότιας Αμερικής στον οργανισμό. [38] Η Χιλή θα γίνει επίσημα μέλος έπειτα από την επικύρωση από το Εθνικό Κογκρέσο και την κατάθεση ενός οργάνου προσχώρησης (επιστολή επικύρωσης). [39] Η Λετονία έγινε επίσημα το 35ο μέλος του ΟΟΣΑ την 1η Ιουλίου του 2016.[40]

Σχέσεις με κράτη μη μέληΕπεξεργασία

 
Μία από τις πολλές αφίσες που εξέδωσε ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας για να προωθήσει το σχέδιο Μάρσαλ στην Ευρώπη.

Είκοσι τέσσερα κράτη μη μέλη συμμετέχουν αυτήν την περίοδο ως κανονικοί παρατηρητές ή πλήρεις συμμετέχοντες στις επιτροπές του Ο.Ο.Σ.Α. Περίπου 50 κράτη μη μέλη συμμετείχαν στις ομάδες εργασίας, τα σχέδια ή τα προγράμματα του Οργανισμού. Ο Ο.Ο.Σ.Α. διευθύνει τις δραστηριότητες ενός πολιτικού διαλόγου και δημιουργεί την υποδομή με τα μη μέλη (προγράμματα χώρας, περιφερειακές προσεγγίσεις και παγκόσμια φόρουμ) αναζητώντας τις καλύτερες πολιτικές πρακτικές ώστε να μεγιστοποιείται η απόδοση των πολιτικών συζητήσεων.

Το 1996, η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία υπέβαλλαν κοινό ανακοινωθέν σχετικά με τη συνεργασία τους με τον Οργανισμό, συμπεριλαμβανομένης της μελλοντικής προσχώρησής τους. Η Σλοβενία υπέβαλε αίτηση για προσχώρηση στις 14 Μαρτίου 1996 και η Μάλτα στις 24 Σεπτεμβρίου 2005.

Η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν) διατηρεί το καθεστώς του παρατηρητή σε δύο επιτροπές του Ο.Ο.Σ.Α., αλλά λόγω της μη αναγνώρισής της ως κράτους, δεν είναι επίσημο μέλος του Ο.Ο.Σ.Α.

Το Υπουργικό Συμβούλιο του ΟΟΣΑ στις 16 Μαΐου 2007 αποφάσισε να ανοίξει συζητήσεις προσχώρησης με την Εσθονία την Ρωσία.[41]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Christopher, Warren (1998). In the stream of history: shaping foreign policy for a new era. Stanford University Press, σελ. 165. ISBN 9780804734684. http://books.google.com/books?id=YipOlJqr6msC&pg=PA165. 
  2. «Organisation for European Economic Co-operation». OECD. Ανακτήθηκε στις 2008-07-26. 
  3. [1]
  4. «After A Battle, Oecd Settles On Swede To Be Interim Leader». Joc.com. 22 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2018. 
  5. Friedman, Alan (29 Οκτωβρίου 1994). «U.S. Rejects Extending Paye's Term : Rift Over OECD Leader». The New York Times. https://www.nytimes.com/1994/10/29/business/worldbusiness/29iht-oecd_1.html. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2018. 
  6. ; Richard Woodward, The Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) (2009, Routledge)
  7. «Country Groups. High-income OECD members». The World Bank. Ανακτήθηκε στις 2016-07-18. 
  8. OECD (25 Μαΐου 2018). OECD countries agree to invite Colombia as 37th member. Δελτίο τύπου.
  9. «List of OECD Member countries – Ratification of the Convention on the OECD». OECD. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2018. 
  10. 10,00 10,01 10,02 10,03 10,04 10,05 10,06 10,07 10,08 10,09 10,10 10,11 10,12 10,13 10,14 10,15 10,16 «Organisation for European Economic Co-operation». OECD. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011. 
  11. «Países industrializados alaban avances económicos de Chile» (στα Ισπανικά). El Mercurio. 18 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  12. «Chile está entre los mejores aspirantes para entrar a la OCDE» (στα Ισπανικά). El Mercurio. 16 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 «Brazil:- OECD Council Resolution on Enlargement and Enhanced Engagement - Organisation for Economic Co-operation and Development». Oecd.org. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  14. «Chile invited to become a member of the OECD». Organisation for Economic Co-operation and Development. 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  15. 15,0 15,1 «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 «Christopher pitches for new role for former communist countries with PM-France-OECD». Associated Press. 8 Ιουνίου 1994. http://www.apnewsarchive.com/1994/Christopher-Pitches-for-New-Role-for-Former-Communist-Countries-With-PM-France-OECD/id-5480338d652a397f6cb0ce2f73d96549. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2013. 
  17. 17,0 17,1 17,2 «Organisation for Economic Co-operation and Development». Oecd.org. 10 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  18. Adenauer und die Hohen Kommissare, Munich 1989, p. 465. Available here.
  19. Zsófia Árvai (Νοέμβριος 2005). «Capital Account Liberalization, Capital Flow Patterns, and Policy Responses in the EU's New Member States» (PDF). IMF Working Paper. ΔΝΤ. 
  20. {{cite web|url=http://www.moital.gov.il/NR/rdonlyres/12E6283F-5E9E-48E3-B0B3-5803EB2BAD70/0/IsraelReadyfortheOECDMarkLuban.pdf%7Ctitle=Israel: Ready for the OECD|publisher=Israel Ministry of Finance|date=Μάρτιος 2006
  21. 21,0 21,1 F. C. Langdon (1 Νοεμβρίου 2011). Japan's Foreign Policy. ISBN 9780774843546. https://books.google.com/books?id=9qqdRRfwj-EC&pg=PA88#v=onepage&q&f=false. 
  22. Woong Shik Shin. «LIBERALIZATION OF LEGAL SERVICES MARKET IN KOREA» (PDF). 
  23. «South Korea joins OECD: South Korea was formally invited...». Chicago Tribune. 25 Οκτωβρίου 1996. 
  24. «Remarks at the signing of the Accession Agreement with the Republic of Latvia - OECD». OECD. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2018. 
  25. «"Accession: Latvia invited to join OECD - OECD"». 11 Μαΐου 2016. http://www.oecd.org/latvia/accession-latvia-invited-to-join-oecd.htm. 
  26. «Latvia's accession to the OECD». OECD. 1 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018. 
  27. «Roadmap to membership at the OECD for Lithuania - OECD». OECD. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2018. 
  28. «Lithuania's accession to the OECD». OECD. 5 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018. 
  29. «MEXICO FORMALLY INVITED TO JOIN OECD AS 25TH MEMBER». Associated Press. 14 Απριλίου 1994. http://www.apnewsarchive.com/1994/Mexico-Formally-Invited-To-Join-OECD-as-25th-Member/id-5c32c538b21ed50047612bcd16725a5c. 
  30. «ORGANIZACJA WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ I ROZWOJU» (στα Πολωνικά). 
  31. «POLAND JOINS THINK TANK OF RICHEST NATIONS». Associated Press. 11 Ιουλίου 1996. http://www.apnewsarchive.com/1996/Poland-Joins-Think-Tank-of-Richest-Nations/id-6b4dd9e85b08d4d60db62478cb3a494a. 
  32. 32,0 32,1 «Slovakia politics: Slovakia officially joins OECD». BBC Monitoring. 18 Δεκεμβρίου 2000. 
  33. «Accession Process | Ministry of Foreign Affairs». Mzz.gov.si. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2013. 
  34. Julio Crespo MacLennan: Spain and the process of European integration, 1957–85, Basingstoke 2000, p. 31. Διαθέσιμο εδώ.
  35. «Member Countries». Oecd.org. 1 Ιανουαρίου 1970. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2010. 
  36. Chile invited to become a member of the OECD
  37. Carolina Pica (2009-12-15). «Chile Officially Invited To Join OECD». The Wall Street Journal (Dow Jones & Company, Inc). http://online.wsj.com/article/BT-CO-20091215-710267.html. Ανακτήθηκε στις 2009-12-15. 
  38. «Chile signs up as first OECD member in South America». 2010-01-11. Ανακτήθηκε στις 2010-01-12. 
  39. «Bachelet confirma inminente ingreso de Chile a la Ocde como miembro pleno». La Tercera. 2 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 2009-12-02. 
  40. Η προσχώρηση της Λετονίας στον ΟΑΣΑ
  41. OECD (16 Μαΐου 2007). Chair's summary of the OECD Council at Ministerial Level, Paris, 15–16 Μαΐου 2007 – Innovation: Advancing the OECD Agenda for Growth and Equity. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2008-07-26.


Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Organisation for Economic Co-operation and Development της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).