Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 44°56′59″N 34°6′0″E / 44.94972°N 34.10000°E / 44.94972; 34.10000

Συμφερόπολη
Simferopol Montage.png
Simferopol-Ukraine-Map.png
Simferopol flag.svg
Σημαία
COA Simferopol.svg
Έμβλημα
Lua error in Module:Location_map/multi at line 13: Unable to find the specified location map definition. Neither "Module:Location map/data/Ρωσία, Ουκρανία" nor "Template:Location map Ρωσία, Ουκρανία" exists. 44°56′54″N 34°6′0″E
ΧώραΡωσία[1][2] και Ουκρανία[3]
Διοικητική υπαγωγήSimferopol municipality council, Simferopol (urban okrug)[4], Κριμαϊκή Περιφέρεια, Crimean Autonomous Soviet Socialist Republic και Taurida Governorate
Γεωγραφική υπαγωγήΚριμέα
Ίδρυση1784
Διοίκηση
 • Δήμαρχοςd:Q43429278
Έκταση107 km²
Υψόμετρο350 μ.
Πληθυσμός363 600 (2001)
Ταχ. κωδ.95000-490 και 295000–295490
Τηλ. κωδ.0652 και 8978
Ζώνη ώραςUTC+03:00 (θερινή ώρα)
UTC+02:00 (επίσημη ώρα)
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Συμφερόπολη ή Συμφερούπολη (Ουκρ: Сімферополь, Ρωσ: Симферополь, Κριμ. Τατ: Aqmescit (Ακ Mεστζίτ)) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Κριμαίας, που το έδαφος της διεκδικείται μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Ως πρωτεύουσα η Συμφερόπολη είναι σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και μεταφορικό κέντρο της χερσονήσου. Από το 2006 ο πληθυσμός της πόλης κυμαίνεται στα 340.600 άτομα.

Η αρχαιολογική μαρτυρία στη Συμφερόπολη υποδεικνύει την ύπαρξη μιας αρχαίας σκυθικής πόλης [γενικά γνωστή ως Σκυθική Νεάπολις. Η συγκεκριμένη περιοχή στην οποία κτίστηκε η πόλη υπήρξε πατρίδα των Κριμαίων Τατάρων και της πόλης Ακ Mεστζίτ. Μετά την προσάρτηση του Κριμαϊκού Χανάτου στη Ρωσική αυτοκρατορία, το όνομα της πόλης άλλαξε στο παρόν Συμφερούπολη.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Πρώιμη ιστορίαΕπεξεργασία

Η αρχαιολογική μαρτυρία στο σπήλαιο Τσόκουρτσα (Chokurcha cave) υποδεικνύει την παρουσία αρχαίων λαών στην ευρύτερη περιοχή της Συμφερόπολης. Η Σκυθική Νεάπολις, γνωστή με το ελληνικό της όνομα, βρίσκεται επίσης στην ίδια περιοχή, στην οποία υπάρχουν τα ερείπια μιας αρχαίας πρωτεύουσας των Κριμαίων Σκυθών που έζησαν στην περιοχή από τον 3ο αι. π.Χ. έως τον 4ο αιώνα[5].

Αργότερα οι Τάταροι της Κριμαίας ίδρυσαν την πόλη Ακ Mεστζίτ (Aqmescit). Το όνομα Ακ Mεστζίτ μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "το λευκό τζαμί" (ακ = λευκό, και μεστζίτ = τζαμί). Για αρκετό χρονικό διάστημα έζησε εδώ ο Καλγκά-Σουλτάνος, (Qalğa-Sultan), ο δεύτερος στην ιεραρχία στο Χανάτο της Κριμαίας μετά τον ίδιο τον Χαν[6].

Ρωσική αυτοκρατορία και εμφύλιοςΕπεξεργασία

 
Ο πεζόδρομος της Συμφερόπολης

Η πόλη ονομάστηκε Συμφερόπολη το 1784 μετά την προσάρτηση του Κριμαϊκού Χανάτου στη Ρωσική αυτοκρατορία από την Αικατερίνη Β' της Ρωσίας. Το όνομα προήλθε από την ελληνική λέξη Συμφερόπολις δηλαδή πόλη της χρησιμότητας.[7][6] Το 1802 η Συμφερόπολη έγινε το διαχειριστικό κέντρο του Κυβερνείου της Ταυρίδας. Κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο του 1854-1856, οι εφεδρείες του ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού στρατοπέδευαν στην πόλη που διέθετε και στρατιωτικό νοσοκομείο. Μετά τον πόλεμο περισσότεροι από 30.000 Ρώσοι στρατιώτες θάφτηκαν στα περίχωρα της πόλης.

Στον 20ο αιώνα η Συμφερόπολη επηρεάστηκε από τους πολέμους και τις συγκρούσεις της περιοχής. Στο τέλος του ρωσικού εμφυλίου πολέμου, βρισκόταν εκεί αρχηγείο του λευκού στρατηγού Πιοτρ Βράνγκελ. Στις 13 Νοεμβρίου, 1920, ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την πόλη και στις 18 Οκτωβρίου 1921, η Συμφερόπολη έγινε πρωτεύουσα της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κριμαίας.

Β' Π.Π.Επεξεργασία

Κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. η πόλη βρέθηκε σε καθεστώς ναζιστικής κατοχής από τις 1 Νοεμβρίου 1941 έως τις 13 Απριλίου 1944. Υποχωρώντας, η αστυνομία NKVD πυροβόλησε αρκετούς αιχμαλώτους στις 31 Οκτωβρίου 1941 στο κτήριο της NKVD και στη φυλακή της πόλης[8]. Οι Γερμανοί με τη σειρά τους διέπραξαν μια από τις μεγαλύτερες σφαγές του πολέμου στη Συμφερόπολη, σκοτώνοντας συνολικά περισσότερους από 22.000 κατοίκους, κυρίως Ρώσους, Εβραίους, Κρυμτσάκ και Ρομά[9]. Σε μια περίπτωση μόνο, στις 13 Δεκεμβρίου 1941, το Einsatzgruppen D υπό τον Όττο Όλεντορφ σκότωσε τουλάχιστον 14.300 κατοίκους της Συμφερόπολης.

Το Απρίλιο του 1944 ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε τη Συμφερόπολη. Στις 18 Μαΐου 1944 ο πληθυσμός των Κριμαίων Τατάρων της πόλης μαζί με του Κριμαίους Τατάρους σε όλη την επικράτεια της Κριμαίας εκτοπίστηκαν βίαια στην Κεντρική Ασία σε μια μορφή συλλογικής τιμωρίας. Στις 26 Απριλίου 1954 η Συμφερόπολη, μαζί με την υπόλοιπη κριμαϊκή περιφέρεια, μεταφέρθηκε από τη Ρωσική Σοσιαλιστική Δημοκρατία στην Ουκρανική Σοσιαλιστική Δημοκρατία επί προέδρου Νικίτα Χρουστσόφ.

Ένας νάνος πλανήτης ο 2141 Simferopol, που ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Μιχαΐλοβνα Σμίρνοβα πήρε το όνομα της πόλης[10]

Μετά την ουκρανική ανεξαρτησίαΕπεξεργασία

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, η Συμφερόπολη έγινε πρωτεύουσα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας μέσα στην Ουκρανία, που μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Σήμερα η πόλη έχει πληθυσμό 340.600 (2006) ατόμων, τα περισσότερα από τα οποία είναι ρωσικής εθνικότητας. Ακολουθούν σε πληθυσμό οι ουκρανικής εθνικότητας και κατόπιν οι Κριμαίοι Τάταροι.

Μετά την άρση της απαγόρευσης επιστροφής των Κριμαίων Τατάρων από την εξορία κατά τη δεκαετία του '90, οικοδομήθηκαν αρκετά νέα κριμαιοταταρικά προάστια, καθώς επέστρεψαν στην πόλη πολυπληθέστεροι Τάταροι από εκείνους που εκτοπίστηκαν το 1944. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης είναι σημείο σύγκρουσης, καθώς οι ταταρικοί πληθυσμοί ζητούν την επιστροφή των γαιών που χάθηκαν μετά τον εκτοπισμό τους[11].

Η Συμφερόπολη είναι επί του παρόντος αδελφοποιημένη πόλη με τη Χαϊδελβέργη στη Γερμανία, το Κεσκεμέτ στην Ουγγαρία, το Σάλεμ στις ΗΠΑ, την Προύσα και το Εσκίσεχιρ στην Τουρκία και τη Ρους στη Βουλγαρία.

Γεωγραφία και κλίμαΕπεξεργασία

 
Ο ποταμός Σαλγκίρ

Η Συμφερόπολη βρίσκεται στη νότια πλευρά του κεντρικού τμήματος της κριμαϊκής χερσονήσου. Η πόλη βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Σαλίρ και κοντά στην τεχνητή δεξαμενή, που παρέχει στην πόλη πόσιμο νερό.

Το κλίμα της πόλης είναι ξηρό και θερμό, με ήπιους χειμώνες. Η μέση θερμοκρασία κατά τον μήνα Ιανουάριο είναι −0.5°C (31°F) και 21.2°C (70.2°F) κατά τον Ιούλιο. Η μέση βροχόπτωση κυμαίνεται στα 509 μιλιμέτρα (20.0 ίντσες) ανά έτος, ενώ οι ώρες ηλιοφάνειας ανά έτος φθάνουν τις 2.469[12].

Πολιτικές και διοικητικές υποδιαιρέσειςΕπεξεργασία

Ως πρωτεύουσα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας, η Συμφερόπολη φιλοξενεί και την πολιτική της δομή, στην οποία περιλαμβάνεται το κοινοβούλιο και το Υπουργικό Συμβούλιο. Η Συμφερόπολη είναι επίσης κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας, ωστόσο, είναι διοικητικά υφιστάμενη σε κριμαϊκές αρχές μάλλον παρά στις περιφερειακές αρχές που στεγάζονται στην ίδια την πόλη.

Η Συμφερόπολη διαιρείται διοικητικά σε τρεις περιφέρειες (Ζαλίζνιτσνιι, Τσεντραλνύι, Κυΐβσκιι), τέσσερις οικισμούς αστικού τύπου (Αράρνε, Αεροφλότσκιι, Χριεσίβσκιι, Κομσομόλσκε) και ένα χωριό το Μπιτούμνε[13]. Δήμαρχος της πόλης είναι ο Γιενάντι Μπαμπένκο από το Κόμμα των Περιφερειών[14].

ΜεταφορέςΕπεξεργασία

Η Συμφερόπολη διαθέτει έναν κύριο σιδηροδρομικό σταθμό, που εκτιμάται ότι εξυπηρετεί εκατομμύρια τουριστών κάθε χρόνο. Η πόλη συνδέεται επίσης μέσω του Διεθνούς Αεροδρομίου της Συμφερούπολης, το οποίο κατασκευάστηκε το 1936[15]

Η πολή διαθέτει αρκετούς σταθμούς λεωφορείων, με δρομολόγια προς πολλές πόλεις, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται η Σεβαστούπολη, το Κερτς, η Γιάλτα, και η Ευπατορία. Το κριμαϊκό τρόλεϊ συνδέει τη Συμφερόπολη με τη Γιάλτα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η γραμμή αναφέρεται ως η μεγαλύτερη στον κόσμο με συνολικό μήκος 86 χλμ (53 λεπτά)[16].

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Σύμφωνα με την ουκρανικη απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της Συμφερόπολης είναι 363.600 άτομα. Σύμφωνα με την ίδια απογραφή οι Ρώσοι συνθέτουν το 66.7% του συνολικού πληθυσμού, οι Ουκρανοί το 21.3%, οι Τάταροι της Κριμαίας το 7%, οι Λευκορώσοι το 1.1%, οι Πολωνοί το 0.2% και οι Μολδαβοί το 0.1%.

ΕκπαίδευσηΕπεξεργασία

Τα περισσότερα ιδρύματα ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης της Κριμαίας βρίσκονται στη Συμφερόπολη. Ανάμεσά τους το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη Συμφερόπολη και την Κριμαία είναι το Taurida V. Vernadsky National University, που ιδρύθηκε το 1917[17].

Σημειώσεις παραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Crimea has joined the ranks of the world’s ‘gray areas.’ Here are the others on that list.».
  2. d:Q26914343. www.gks.ru/free_doc/2016/oktmo/tom9_oktmo.rar.
  3. archINFORM. 7593. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
  4. d:Q26914343. www.gks.ru/free_doc/2016/oktmo/tom9_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 28  Οκτωβρίου 2016.
  5. «Simferopol». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2008. 
  6. 6,0 6,1 «Simferopol». Vacation in Crimea (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  7. «Russian cities with Greek names» (στα Ρωσικά). Sevastopolskaya gazeta. 20 Ιουλίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-23. https://web.archive.org/web/20110723025238/http://gazeta.sebastopol.ua/2006/07/20/vopros-otvet/. Ανακτήθηκε στις 2008-05-14. 
  8. Kirimal, Edige. «Complete Destruction of National Groups as Groups». International Committee for Crimea. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2008. 
  9. «Simferopol». simferopol.ws (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2008. 
  10. Schmadel, Lutz D. (2003). Dictionary of Minor Planet Names (5th έκδοση). New York City: Springer Verlag. σελίδες p. 174. ISBN 3-540-00238-3. 
  11. «Tatars push to regain their historic lands in Crimea». Today's Zaman. 31 Μαρτίου, 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-30. Ανακτήθηκε στις 2008-05-14.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια).
  12. «Climate of Simferopol». pogoda.ru.net (στα Russian). Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2008. 
  13. «City of Simferopol Autonomous Republic of Crimea». Verkhovna Rada of Ukraine (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  14. «Simferopol City Rada». Verkhovna Rada of Ukraine (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  15. «Welcome to the International Airport «Simferopol»». Simferopol International Airport. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  16. «The longest trolleybus line in the world!». blacksea-crimea.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. .
  17. «Main page». Vernadskiy Tavricheskiy National University. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2008. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία