Γιάννης Φέρτης

Έλληνας ηθοποιός

Ο Γιάννης Φέρτης (Αθήνα, 21 Απριλίου 1938 - 14 Απριλίου 2024) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Πρωταγωνιστής από τη δεκαετία του 1960 έως και το 2019, σε κλασικά και σύγχρονα θεατρικά έργα, στην πρόζα και το αρχαίο δράμα.

Γιάννης Φέρτης
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γιάννης Φέρτης (Ελληνικά)
Γέννηση21 Απριλίου 1938 (1938-04-21)
Αθήνα
Θάνατος14 Απριλίου 2024 (85 ετών)
Αθήνα
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΔάφνη Φθιώτιδας[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΑνωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» (1959)
Ιδιότηταηθοποιός
Σύζυγος
Σημαντικά έργαΗ Επιστροφή[2], Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια, Οι Άθλιοι των Αθηνών, Ήρωες[2], Ηλέκτρα[3], Οι σκλάβοι στα δεσμά τους, Ο συμβολαιογράφος, Ο θαυματοποιός[4], Σαν με κοιτάς[5], Προσωπική Συμφωνία[6] και Υποβρύχιο Παπανικολής
Βραβεύσειςβραβείο κοινού (2007)[7], βραβείο κοινού (2018)[7] και Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (2008)[8]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Καλλιτεχνική σταδιοδρομία

Επεξεργασία

Θέατρο: 1959-2019

Επεξεργασία

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1959 στο έργο Η ηλικία της νύχτας του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Ακολούθησαν έργα όπως Όρνιθες του Αριστοφάνη, Ευρυδίκη του Ζαν Ανούιγ, Γλυκό πουλί της νιότης του Τενεσί Ουίλιαμς, Επικίνδυνη στροφή του Τζον Πρίσλεϊ, Άσκηση πέντε δακτύλων του Πίτερ Σάφερ, Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν του Γουίλιαμ Γκίμπσον, Η μικρή μας πόλη του Θόρντον Ουάιλντερ (σε σκηνοθεσία Μάριου Πλωρίτη), Πεγκ, καρδούλα μου του Τζον Μάνερς, Μια ιστορία του Ιρκούτσκ του Αλεξέι Αρμπούζοφ, Ένας μήνας στην εξοχή του Ιβάν Τουργκένιεφ, Ο δικέφαλος αετός του Ζαν Κοκτώ. Έγινε συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και εμφανίστηκε στα έργα Καπιταίν Σελ Καπιταίν Εσό του Σερζ Ρεζβάνι και Η μάνα του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Από το 1967 και για μια δεκαετία, ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θετρικά έργα όπως: Ο γλάρος του Αντόν Τσέχοφ, Αφροδίτη και ντέτεκτιβ του Πίτερ Σάφερ, Καημένε μου Μάρικ του Αλεξέι Αρμπούζοφ, Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος του Όσκαρ Ουάιλντ, Η ηδονή της τιμιότητας του Λουίτζι Πιραντέλο, Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες του Λέοναρντ Γκερς, Ο επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ, Το αυγουστιάτικο φεγγάρι του Τζον Πάτρικ, Λουβ του Μάρεϊ Σίσγκαλ, Φτωχέ φονιά του Πάβελ Κόχουτ, Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή του Λουίτζι Πιραντέλο, Ο δάσκαλος του Μπέρτολτ Μπρεχτ και Βρικόλακες του Ερρίκου Ίψεν.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, πρωταγωνίστησε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Νυφικό κρεβάτι του Γιαν ντε Χάρντογκ, με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου στην Παναγία των δολαρίων του Γκάρσον Κάνιν και με τους Μάνο Κατράκη και Μελίνα Μερκούρη στο έργο Συντροφιά με τον Μπρεχτ του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Τη δεκαετία του 1980, ανέβασε με το δικό του θίασο στο θέατρο Αθηνά το Γλυκό πουλί της νιότης του Τενεσί Ουίλιαμς, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, το Μπεντ του Μάρτιν Σέρμαν,[9] Το τέλος της κυρίας Τσέινι του Φ. Λόνσντεϊ με συμπρωταγωνίστρια τη Μιμή Ντενίση, Το παιχνίδι του έρωτα του Πιέρ ντε Μαριβώ, τα Οργισμένα νιάτα του Τζον Όσμπορν, Το πιο αληθινό του Τομ Στόπαρντ, Αμαντέους και Μαύρη κωμωδία του Πίτερ Σάφερ, Επικίνδυνες σχέσεις του Κρίστοφερ Χάμπτον.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις Ξενοδοχείο ο παράδεισος του Ζορζ Φεντώ, Λοκαντιέρα του Κάρλο Γκολντόνι, Καινούρια σελίδα του Νιλ Σάιμον, ενώ συμμετείχε επίσης στις επιθεωρήσεις Γελάς Ελλάς αγελάς και Χορός του Οζαλόγγου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συνεργάστηκε με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και ερμήνευσε τον Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ (1990) και τον Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (1991 και 1992).

Την περίοδο 1993-1995 ακολούθησε η συνεργασία του με τον Ρώσο σκηνοθέτη Γιούρι Λιουμπίμοφ στον Γλάρο του Αντόν Τσέχοφ, τους Δανειστές του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ και τον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ.

Το 1997 ερμήνευσε τον Δον Ζουάν του Μολιέρου σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Βόλου. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις Ούτε κρύο ούτε ζέστη του Φραντς Ξάβερ Κρόετς, ενώ συμμετείχε και στην παράσταση-αφιέρωμα στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη με τίτλο Όπου και να ταξιδέψω....[10] Το 2000 συνεργάστηκε ξανά με το Αμφιθέατρο ερμηνεύοντας τον Φάουστ του Γιόχαν Γκαίτε. Την περίοδο 2000-2001 πρωταγωνίστησε στο έργο Ο θαυματοποιός του Μπράιαν Φρίελ στο Απλό Θέατρο,[11] για το οποίο απέσπασε το Βραβείο Ερμηνείας Αιμίλιος Βεάκης. Το 2003 συνεργάστηκε ξανά με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και πρωταγωνίστησε στην παράσταση Προσωπική συμφωνία του Ρόναλντ Χάργουντ, η οποία γνώρισε μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία για δύο σεζόν, ενώ συμμετείχε και στη μουσική παράσταση-αφιέρωμα των μαθητών της σχολής του Θεάτρου Τέχνης στους Κάρολο Κουν και Μάνο Χατζιδάκι Ο ύμνος στους θεούς ας πάει σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.[12][13] Το 2004 ερμήνευσε τον μονόλογο του Μ. Μακλιαμόρ Το πορτρέτο του Όσκαρ Ουάιλντ και πρωταγωνίστησε στις Τρεις αδελφές του Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς.

Το 2007 πρωταγωνίστησε στην Επιστροφή του Τζόζεφ Κόνραντ, όπου τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το Θεατρικό Βραβείο Κοινού. Το 2008 πρωταγωνίστησε στην Επιστροφή της γηραιάς κυρίας του Φρίντριχ Ντίρενματ και το 2009 στον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού. Το 2010 έπαιξε στο βραβευμένο έργο Ο θεός της σφαγής της Γιασμίνα Ρεζά, την περίοδο 2011-2013 στην παράσταση Ο δρόμος περνάει από μέσα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ενώ το 2012 ερμήνευσε τον Πατέρα του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ. Την περίοδο 2014-2015 ερμήνευσε τον Θείο Βάνια του Αντόν Τσέχοφ. Το 2016 πρωταγωνίστησε στην παράσταση Από τη σιωπή έως την άνοιξη του Λεωνίδα Προυσαλίδη. Τη διετία 2017-2018 πρωταγωνίστησε στους Ήρωες του Ζεράρ Σιμπλερά σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, [14] όπου και τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το Θεατρικό Βραβείο Κοινού 2018. Το 2019 πρωταγωνίστησε στο βραβευμένο έργο της Μαρίλια Σαμπέρ Τόρες Ένας αληθινός καουμπόι.

Αρχαία τραγωδία

Επεξεργασία

Το 1973 πρωταγωνίστησε στην τραγωδία Βάκχαι του Ευριπίδη στο ΚΘΒΕ. Το 1990, σε παραγωγή του Αμφιθεάτρου, ερμήνευσε τον Ορέστη στην Ορέστεια του Αισχύλου και στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή (1991). Το 1993 υποδύθηκε τον Διόνυσο στις Βάκχες του Ευριπίδη, το 1997 τον αγγελιοφόρο στον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή, σε παραγωγή του Θεάτρου Τέχνης και το 2007 τον παιδαγωγό στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Πίτερ Στάιν και παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου. Το 2014 υποδύθηκε τον βασιλιά Δαρείο στους Πέρσες του Αισχύλου σε παραγωγή του ΚΘΒΕ, ενώ το 2017 υποδύθηκε τον Φέρη στην τραγωδία Άλκηστις του Ευριπίδη σε παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου. Το 2019 είχε το ρόλο του αφηγητή στο Δάφνις και Χλόη του Λόγγου.

Κινηματογράφος και τηλεόραση

Επεξεργασία

Στον κινηματογράφο, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1961 στην ταινία ''Ποια είναι η Μαργαρίτα'' με την Τζένη Καρέζη. Την επόμενη χρονιά ερμήνευσε τον Ορέστη στην Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, ταινία που απέσπασε 25 διεθνείς διακρίσεις (μεταξύ των οποίων και υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας). Το 2008 κέρδισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία Σκλάβοι στα δεσμά τους σε σκηνοθεσία Τώνη Λυκουρέση.

Στην τηλεόραση, έπαιξε σε περισσότερες από 15 σειρές, με σημαντικότερες τη Δασκάλα με τα χρυσά μάτια και τον Συμβολαιογράφο το 1979.

Αφήγηση - τραγούδι

Επεξεργασία

Το 1971, μαζί με την Αφροδίτη Μάνου κυκλοφόρησαν το ντουέτο Σαν με κοιτάς. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε ως ηχητική επένδυση για την ταινία Εκείνο το καλοκαίρι και συμπεριλήφθηκε σε αρκετά άλμπουμ. Το 1972 συμμετείχε ως αφηγητής στο τραγούδι Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω του Γιώργου Νταλάρα. Το 2001, συμμετείχε ως αφηγητής με τη Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης στην παρουσίαση του Άξιον Εστί - Πνευματικό Εμβατήριο στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού[15] και σε λοιπές συναυλίες ανά την Ελλάδα καθώς και στο αφιέρωμα στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο που παρουσιάστηκε στη Μακρόνησο. Το 2007 συμμετείχε ως αφηγητής στα κομμάτια Τραγούδι του παλιού καιρού και Ελένη του Μανώλη Μητσιά από το δίσκο Αργοναύτες.[16] Το 2014 συμμετείχε επίσης ως αφηγητής στο μεγάλο ορχηστρικό έργο με θεματικό χαρακτήρα, για αφηγητή, σολίστες, χορωδία και ορχήστρα Μέρες Επιταφίου, που βασίστηκε στο πρωτότυπο κείμενο του Νίκου Γκάτσου και μελοποίηση του Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Με την ιδιαίτερα εκφραστική φωνή του έχει ντύσει πληθώρα διαφημίσεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.[10]

Προσωπική ζωή

Επεξεργασία

Καταγόταν από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας.[17] Αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958. Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου από το 1963 έως το 1972 και δεύτερη η ηθοποιός Μιμή Ντενίση από το 1981 έως το 1988. Από το 2001 έως τον θάνατό του ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη.[18]

Απεβίωσε στις 14 Απριλίου 2024, μια εβδομάδα πριν τα 86α γενέθλια του. Η κηδεία του τελέστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 16 Απριλίου[19]. Ενταφιάστηκε στη γενέτειρά του, τη Δάφνη Φθιώτιδας[εκκρεμεί παραπομπή].

Φιλμογραφία

Επεξεργασία

Κινηματογραφικές ταινίες

Επεξεργασία
Έτος Τίτλος Ρόλος
1961 Ποια είναι η Μαργαρίτα Πέτρος Μπεζαντρής
Αγάπη και θύελλα Δημήτρης
1962 Ηλέκτρα [20] Ορέστης
1964 Ο ανήφορος Αλέξης Γεράνης
Στη σκιά μιας άλλης (aka Η πρώτη αγάπη) Στέφανος
1965 Το μπλόκο [21] Άρης
Εγκατάλειψη Αλέξης
1966 Με τη λάμψη στα μάτια [22] Νικολός Ντάκας
Ο ζεστός μήνας Αύγουστος [23] Ιάσων Φιλίππου
1967 Η ώρα της δικαιοσύνης Γιάννης Γιαρούκος
Κατάρα είναι ο χωρισμός Στέλιος
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη Αλέξης
1968 Ο μεγάλος διχασμός Γιώργος Ρουβής
Καρδιά που λύγισε από τον πόνο Κώστας Βρανάς
Ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα Ζήσης
1969 Αδυναμίες Στέφανος
Το νυφοπάζαρο Πέτρος Ραζέλος
1970 Αγάπη για πάντα [20] Δημήτρης
Αυτοί που μίλησαν με το θάνατο [20] Κώστας Βενέτης [24]
1971 Οι εγωιστές αδερφός του Βασίλη
Υποβρύχιο Παπανικολής [25] Βασίλης Ασλάνογλου, αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού
1972 Αντάρτες των πόλεων Φώτης Καλαντζής / Κώστας Αλεξάνδρου
1982 Το ευτυχισμένο πρόσωπο της Λεωνόρας Αλέξης
1983 Ερμούπολη η πρώτη πόλη του Αιγαίου αφηγητής
Υπόγεια διαδρομή [26] Κώστας Καββαδίας
1990 Αδιόρθωτη Έλσα Μάνος
2002 Ὀνειρα γλυκά [26] Αντώνης
2008 Σκλάβοι στα δεσμά τους [27] κόντες Αλέξανδρος Οφιμάχος

Θεατρικές παραστάσεις

Επεξεργασία
σεζόν παράσταση ρόλος θίασος θέατρο σκηνοθέτης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1958/1959 Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι Τζο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1960/1961 Επικίνδυνη στροφή Γκόρντον Γουαϊτχάουζ Θίασος των Διονυσίων Θέατρο Διονύσια Τίτος Φαρμάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1960/1961 Άσκησις πέντε δακτύλων Κλάιβ Χάρινγκτον Θίασος των Διονυσίων Θέατρο Διονύσια Τίτος Φαρμάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1961/1962 Η μικρή μας πόλη Τζόρτζ Γκιμπς Θίασος Έλλης Λαμπέτη Θέατρο Διονύσια Μάριος Πλωρίτης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1962/1963 Μια ιστορία του Ιρκούτσκ Βίκτωρ Θίασος Αλέκου Αλεξανδράκη Θέατρο Άλφα Λεωνίδας Τριβιζάς
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1964/1965 Ένας μήνας στην εξοχή Αλεξέι Νικολάιτς Μπελάγιεβ Θίασος Αλέκου Αλεξανδράκη Θέατρο Διάνα Λεωνίδας Τριβιζάς
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1965/1966 Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη Μάικ Μίτσελ Θίασος Ξένιας Καλογεροπούλου - Γιάννη Φέρτη Στρατιωτικό Θέατρο Τίτος Φαρμάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1965/1966 Δέκα μικροί νέγροι Φίλιπ Λόμπαρτ Θίασος Ξένιας Καλογεροπούλου - Γιάννη Φέρτη Στρατιωτικό Θέατρο Τίτος Φαρμάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1968/1969 Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος Ερνέστος / Τζακ Θίασος Ξένιας Καλογεροπούλου - Γιάννη Φέρτη Θέατρο Όρβο Τίτος Φαρμάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1982/1983 Οργισμένα νιάτα Τζίμυ Πόρτερ Θίασος Γιάννη Φέρτη
Θεατρικές Επιχειρήσεις Η & Δ. Μαρασούλη
Θέατρο Αθηνά Γιώργος Θεοδοσιάδης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1988/1989 Η Λοκαντιέρα Ιππότης Ριπαφράττα Θέατρο Πόρτα Θέατρο Πόρτα Σταμάτης Φασουλής
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1991/1992
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1992/1993
Άμλετ Άμλετ Αμφι-θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου Αμφι-Θέατρο Σπύρος Ευαγγελάτος
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1993/1994
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1994/1995
Ο γλάρος Τριγκόριν Θεατρικός Οργανισμός Δρώμενα Θέατρο Διονύσια Γιούρι Λιουμπίμοφ
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1994/1995 Δανειστές Άντολφ Θεατρικός Οργανισμός Δρώμενα Θέατρο Διονύσια Γιούρι Λιουμπίμοφ
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1995/1996 Ο Βυσσινόκηπος Λοπάχιν Ερμολάι Αλεξέγεβιτς Θεατρικός Οργανισμός Δρώμενα Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη Γιούρι Λιουμπίμοφ
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2000/2001
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2001/2002
Ο θαυματοποιός Φρανκ Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα Απλό Θέατρο Αντώνης Αντύπας
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2008/2009 Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας Άλφρεντ Ιλ Θεατρική Εταιρία Πράξη Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας Στάθης Λιβαθινός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2009/2010 Ο Βυσσινόκηπος Λεονίντ Αντρέγεβιτς Γκάγεφ Θεατρική Εταιρία Πράξη Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας Στάθης Λιβαθινός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2011/2012 Ο δρόμος περνά από μέσα Φάνης Ποριώτης Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Διαγόρας Χρονόπουλος
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2012/2013 Ο πατέρας Ίλαρχος Άντολφ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν»
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ρούμελης
Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Λίλλυ Μελεμέ
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2016/2017 Από τη σιωπή ως την άνοιξη Θέατρο Δημήτρης Χόρν Λίλλυ Μελεμέ
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2017/2018
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2018/2019
Ήρωες Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. 1,0 1,1 www.youweekly.gr/article/news/758704-giannhs-ferths-oi-prwtes-plhrofories-gia-thn-khdeia-toy.
  2. 2,0 2,1 www.naftemporiki.gr/culture/theater/1639600/giannis-fertis-pethane-se-ilikia-86-eton/.
  3. www.imdb.com/title/tt0055950/fullcredits.
  4. www.rizospastis.gr/story.do?id=622089.
  5. www.thebest.gr/article/747959-giannis-fertis-to-pasignosto-tragoudi-pou-stigmatise-me-ti-foni-tou.
  6. www.kathimerini.gr/culture/142879/prosopiki-symfonia-i-techni-kai-o-polemos/.
  7. 7,0 7,1 www.athinorama.gr/theatre/3028265/giannis-fertis-60-xronia-theatro/.
  8. www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=16&newsid=4914.
  9. Μυρτώ, Λοβέρδου (15 Δεκεμβρίου 2017). «Γιάννης Φέρτης: «Ποτέ δεν ψωνίστηκα με τον εαυτό μου»». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  10. 10,0 10,1 Λοβερδου, Μυρτω (24 Νοεμβρίου 2008). «Γιάννης Φέρτης». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  11. in.gr (22 Ιανουαρίου 2001). ««Ο Θαυματοποιός» στο Απλό Θέατρο». in.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  12. Epochi, rizospastis gr | Synchroni (15 Ιανουαρίου 2004). «rizospastis.gr - «Υμνος» για Κουν - Χατζιδάκι». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  13. «Μαρία Κόμη». www.episkinis.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  14. «Η παράσταση «Ήρωες» επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Βασιλάκου». ελculture. 11 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  15. in.gr (21 Μαΐου 2001). «Το Αξιον Εστί και το Πνευματικό Εμβατήριο του Μ.Θεοδωράκη στο Ηρώδειο». in.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  16. «Release "Αργοναύτες" by Ηλίας Ανδριόπουλος, Μανώλης Μητσιάς & Νένα Βενετσάνου - MusicBrainz». musicbrainz.org. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2019. 
  17. Anonymous (5 Ιουλίου 2021). «O Γιάννης Φέρτης αυτοβιογραφείται στο Μονόγραμμα». Κουτσομπολιό. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021. 
  18. «Γιάννης Φέρτης: Η σύζυγός του Μαρίνα Ψάλτη διαψεύδει ότι πάσχει από αλτσχάιμερ». www.thetoc.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2023. 
  19. https://www.lifo.gr/now/greece/giannis-fertis-i-kideia-toy-ayti-tin-ora-sto-nekrotafeio
  20. 20,0 20,1 20,2 «Γιάννης Φέρτης (Ηθοποιός)». Φίνος Φιλμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022. 
  21. Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Το μπλόκο, http://www.tainiothiki.gr//el/tainies/1034-to-bloko, ανακτήθηκε στις 2022-12-31 
  22. Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Με τη λάμψη στα μάτια, http://www.tainiothiki.gr//el/tainies/1495-me-ti-lampsi-sta-matia, ανακτήθηκε στις 2022-12-31 
  23. Τρούσας, Φώντας (7 Αυγούστου 2020). ««Ο Ζεστός Μήνας Αύγουστος»: μια ερωτική-αστυνομική περιπέτεια από το 1966 με διαχρονικό τίτλο». LiFO. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2023. 
  24. Εξάρχου, Καλλιόπη (2021). Δωσίλογοι και μαυραγορίτες στον ελληνικό κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1940 έως και τη δεκαετία του 1970. Αθήνα: ΕΑΠ. σελ. 68. 
  25. «Γιάννης Φέρτης - Ταινίες». www.dvd-trailers.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022. 
  26. 26,0 26,1 «Γιάννης Φέρτης ταινίες στις οποίες έχει πάρει μέρος». www.athinorama.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022. 
  27. Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Σκλάβοι στα δεσμά τους, https://www.filmfestival.gr/el/movie-tdf/movie/1119, ανακτήθηκε στις 2022-12-31 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία
  •   Γιάννης Φέρτης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
  • Γιάννης Φέρτης στην IMDb
  • Με αφορμή το έργο «Ένας αληθινός καουμπόι» στο Μικρό Χόρν, ο γνωστός ηθοποιός Γιάννης Φέρτης διηγείται τη ζωή του σε μια συνέντευξη στην ATHENS VOICE.