Άνοιγμα κυρίου μενού

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Τα Δεμένικα βρίσκονται σε πεδινή και ομαλή τοποθεσία με πολύ μικρή κλίση, σε υψόμετρο μεταξύ 25 - 55 μέτρων, νότια του ποταμού Γλαύκου. Είναι κτισμένα σε σημείο, που σε απόλυτη ευθεία η πιο μικρή απόστασή τους από τη θάλασσα πλησιάζει περίπου τα 2,5 χιλιόμετρα.

Απέχουν οδικώς περίπου 6 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης των Πατρών και γειτνιάζουν με τους οικισμούς της Οβρυάς, του Σαραβαλίου, του Αγίου Στεφάνου, του Μπακαρίου και τη συνοικία Μεταμόρφωση του Σωτήρος της Πάτρας.

Λόγω της αύξησης της δόμησης στην περιοχή και την επέκταση του οικιστικού ιστού της πόλης προς τα νότια, θεωρείται προάστιο της Πάτρας καθότι στην περιοχή βρίσκονται τα διοικητικά όρια των δημοτικών ενοτήτων Πατρέων και Μεσσάτιδος[1][2][3].

ΦυσιογνωμίαΕπεξεργασία

Τα Δεμένικα είναι κατά κύριο λόγο πυκνά δομημένα, ιδιαιτέρως στο κέντρο τους και γύρω από αυτό. Περιτριγυρίζονται κυρίως από καλλιεργήσιμες εκτάσεις με ελαιώνες και αμπελώνες και από περιοχές με αραιή δόμηση, εξαιρώντας το βορειοδυτικό τμήμα τους που συνορεύει με πυκνά δομημένη περιοχή. Τα Δεμένικα γνωρίζουν οικιστική ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες.

Διαθέτουν νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά καταστήματα διαφόρων ειδών, όπως σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ, φαρμακεία, καφενεία, καφετέριες, ψησταριές, βιβλιοπωλεία, φούρνοι, ζαχαροπλαστεία, κρεοπωλεία, κουρεία, βιβλιοπωλεία, κρεοπωλεία κ.ά.

Η κεντρική εκκλησία των Δεμενίκων είναι αφιερωμένη στους Αγίους Θεοδώρους και είναι χτισμένη τη δεκαετία του 1980[4].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον Έλληνα μεγαλοκτηματία Γεώργιο Δεμένικα, ο οποίος κατείχε μεγάλες εκτάσεις γης στη περιοχή τον 17ο αιώνα. Το 1968 η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Αχαΐας καθόρισε τα όρια των Δεμενίκων και μετά από δύο μήνες αναγνωρίστηκαν επίσημα ως οικισμός[εκκρεμεί παραπομπή]. Τον Μάρτιο του 1971 προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Σαραβαλίου[5]. Εκείνη την εποχή στην περιοχή των Δεμενίκων υπήρχαν σκέψεις και σχέδια να δημιουργηθεί η Βιομηχανική Περιοχή Πατρών αλλά η αναγνώρισή τους ως οικισμός ανάγκασε την Ε.Τ.Β.Α. να κατευθυνθεί στη λύση ανεύρεσης νέας τοποθεσίας για την κατασκευή της[6].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Κατά την εθνική απογραφή του 2011 τα Δεμένικα είχαν πληθυσμό 2.783 κατοίκους[7], καθιστώντας τα ως τον μεγαλύτερο πληθυσμιακά οικισμό της Δημοτικής Κοινότητας Σαραβαλίου αποτελώντας το >60% του συνολικού πληθυσμού της.

Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μαζί με ποσοστιαία μεταβολή σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή είναι η εξής:

Έτος
απογραφής
Πληθυσμός Μεταβολή
1991 1.896 -
2001 2.385 + 20,51 %
2011 2.783 + 14,31 %

Συγκοινωνίες-ΜεταφορέςΕπεξεργασία

Τα Δεμένικα εξυπηρετούνται από τα λεωφορεία της γραμμής Νο. 8 του Αστικού Κ.Τ.Ε.Λ. Πατρών, που διέρχονται από την οδό Ακρωτηρίου στα δυτικά όρια του οικισμού ενώ μερικά καθημερινά δρομολόγια εισέρχονται στα Δεμένικα διασχίζοντας την κεντρική τους αρτηρία Ειρήνης & Φιλίας και εξέρχονται συνεχίζοντας το δρομολόγιο προς γειτονικές περιοχές.

Δίπλα από την κεντρική πλατεία της περιοχής υπάρχει θέση στάθμευσης οχημάτων ταξί (πιάτσα).

ΑθλητισμόςΕπεξεργασία

Στα Δεμένικα εδρεύουν τα σωματεία Γαλαξίας Δεμενίκων (τμήμα καλαθοσφαίρισης), Α.Ο. Γαλήνη Πατρών (τμήμα ποδοσφαίρου). Εκεί βρίσκεται επίσης και το αθλητικό κέντρο με την επωνυμία "Ντα Λουζ", που χρησιμοποιούν κατά καιρούς διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της ευρύτερης περιοχής.

Κοντά στα Δεμένικα βρίσκεται το αθλητικό της κέντρο της Θύελλας Πατρών αλλά και το γήπεδο ποδοσφαίρου του Φωστήρα Οβρυάς.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Λυμπέρη 2005, σελ. 124 (χάρτης 30).
  2. Τα Δεμένικα στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.
  3. Google Earth
  4. Η ενορία των Αγίων Θεοδώρων συστάθηκε με το Π.Δ. 240 της 12/06/1987 (Ε.τ.Κ. Α΄ 103/24.06.1987). Ανδρουτσόπουλος 2017, σελ. 300.
  5. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δεμένικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.
  6. Εφημερίδα Πελοπόννησος, φύλλο 9 Απριλίου 1969, από το Μουσείο Τύπου Πατρών.
  7. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος, Όψεις ενοριακής διοικητικής οργανώσεως στην Εκκλησία των Πατρών κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα (1830-1930) (με βάση ανέκδοτες αρχειακές πηγές), Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2017. ISBN 978-618-83426-0-6.
  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Δεμένικας».

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία