Άνοιγμα κυρίου μενού

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1959

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1959 ήταν ο 4ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1959
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1959.jpg
Ημερομηνίες
Τελικός11 Μαρτίου 1959
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςΠαλάτι Φεστιβάλ και Συνεδριών
Κάννες, Γαλλία
ΠαρουσιαστέςΖακλίν Ζουμπέρ
Μουσική ΔιεύθυνσηΦρανκ Πουρσέλ
ΣκηνοθέτηςΜαρσέλ Κραβέν
ΔιοργανωτήςRadiodiffusion-Télévision Française (RTF)
Κατά τη διάρκεια του σόουΚαμία
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών11
Πρώτη εμφάνιση
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, το κάθε μέλος έδωσε 1 πόντο στο αγαπημένο τους τραγούδι.
Μηδέν βαθμοίΚαμία
ΝικητήςFlag of the Netherlands.svg Ολλανδία
"Een beetje"
← 1958Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1960 →

Διεξήχθη στις 11 Μαρτίου 1959 στις Κάννες της Γαλλίας, καθώς η Γαλλία ήταν η νικήτρια του προηγούμενου διαγωνισμού, το 1958.[1]. Το διαγωνισμό κέρδισε η Ολλανδία με το τραγούδι "Een beetje", το οποίο εκτελείται από την Τέντι Σόλτεν. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη για την Ολλανδία. Ο Ουίλι βαν Χέμερτ (Willy van Hemert) ήταν ο στιχουργός και του τραγουδιού "Net als toen", το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό του 1957. Ο βαν Χέμερτ ήταν το πρώτο πρόσωπο που κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision δύο φορές.

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδρίων, Κάννες – χώρος φιλοξενίας του διαγωνισμού.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις Κάννες της Γαλλίας με το χώρο φιλοξενίας να είναι το αρχικό κτίριο του Παλατιού των Φεστιβάλ και των Συνεδριών, αφού η Γαλλία κέρδισε το δικαίωμα να φιλοξενήσει αυτή την έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision λόγω του ότι είχε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά με το τραγούδι "Dors, mon amour" του Αντρέ Κλαβώ. Οι Κάννες, μια πόλη που βρίσκεται στη Γαλλική Ριβιέρα, είναι ένας πολυάσχολος τουριστικός προορισμός και είναι γνωστός παγκοσμίως για τη διοργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, με το Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδρίων που φιλοξενεί επίσης το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Το αρχικό κτίριο χτίστηκε το 1949 και βρίσκεται στη λεωφόρο Promenade de la Croisette, στον σημερινό χώρο της JW Marriott Cannes.

ΜορφήΕπεξεργασία

Ένας νέος κανόνας δημιουργήθηκε για αυτή τη Eurovision, διασφαλίζοντας ότι δεν επιτρέπονται επαγγελματίες εκδότες ή συνθέτες στις εθνικές επιτροπές. Η Ιταλία έδωσε ένα βαθμό στη Γαλλία, μηδέν βαθμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και επτά βαθμούς στην Ολλανδία, τοποθετώντας τους μόλις τρεις βαθμούς μπροστά από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα, η Γαλλία έδωσε μόνο τρεις πόντους στην Ιταλία και τέσσερις πόντους στην Ολλανδία, δίνοντάς τους ένα προβάδισμα πέντε βαθμών έναντι του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίοι ήταν μόνο ένας βαθμός μπροστά από τη Γαλλία, αφήνοντας την Ιταλία πίσω στην έκτη θέση, πίσω από τη Δανία, για εννέα βαθμούς. Κάτι που συνέβη φέτος, αλλά ποτέ ξανά, ήταν ότι πέρα από τη νικήτρια συμμετοχή έγινε και πάλι. Το δεύτερο και το τρίτο τραγούδι, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, είχαν τη δυνατότητα να τραγουδήσουν και πάλι στο τέλος της παράστασης, μαζί με τον τελικό νικητή, την Ολλανδία.

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Το Λουξεμβούργο αρνήθηκε την συμμετοχή του και αποχώρησε για πρώτη φορά, το Ηνωμένο Βασίλειο επέστρεψε χάνοντας τον προηγούμενο διαγωνισμό (εμφανίστηκε στον πίνακα σκορ ώς "Grande Bretagne"-"Μεγάλη Βρετανία") και τερμάτισε στη δεύτερη θέση για πρώτη φορά. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει άλλες 15 δεύτερες θέσεις στην ιστορία του στη Eurovision. Για πρώτη φορά συμμετείχε το Μονακό, παρότι τερμάτισε στην τελευταία θέση.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Κάθε συμμετοχή είχε και έναν διευθυντή ορχήστρας που καθοδηγούσε την ορχήστρα.[2] Οι παρακάτω διευθυντές ορχήστρας, καθοδήγησαν τις συμμετοχές της ανάλογης χώρας.

Επιστροφές καλλιτεχνώνΕπεξεργασία

Στον διαγωνισμό του 1959 έλαβαν ξανά μέρος η Μπίρτε Βίλκε από τη Δανία (έλαβε μέρος και στον διαγωνισμό του 1957) και ο Ιταλός Ντομένικο Μοντούνιο, ο οποίος είχε λάβει μέρος και στη Eurovision του 1958.

ΠαρουσίασηΕπεξεργασία

Τον διαγωνισμό του 1959 παρουσίασε η Ζακλίν Ζουμπέρ (29 Μαρτίου 1921 – 8 Ιανουαρίου 2005), γεννημένη ως Ζακλίν Ανέτ Εντίτ Πιέρ (Jacqueline Annette Édith Pierre). Η Ζουμπέρ ήταν, μαζί με την Αρλέτ Ακάρ, μια από τις πρώτες δύο παρουσιάστριες συνεχείας της τηλεόρασης, όταν η γαλλική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα. Ήταν επίσης παραγωγός και σκηνοθέτρια.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα Τραγουδιστής Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Γαλλία Γαλλικά Ζαν Φιλίπ "Oui, oui, oui, oui" 3 15
02   Δανία Δανικά Μπίρτε Βίλκε "Uh, jeg ville ønske jeg var dig" 5 12
03   Ιταλία Ιταλικά Ντομένικο Μοντούνιο "Piove (Ciao, ciao bambina)" 7 9
04   Μονακό Γαλλικά Ζακ Πιλς "Mon ami Pierrot" 11 1
05   Ολλανδία Ολλανδικά Τέντι Σόλτεν "Een beetje" 1 21
06   Γερμανία Γερμανικά Άλις και Έλεν Κέσλερ "Heute Abend wollen wir tanzen geh'n" 8 5
07   Σουηδία Σουηδικά Μπρίτα Μποργκ "Augustin" 9 4
08   Ελβετία Γερμανικά Κρίστα Γουίλιαμς "Irgendwoher" 4 14
09   Αυστρία Γερμανικά Φέρι Γκραφ "Der K und K Kalypso aus Wien" 10 4
10   Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Περλ Καρ & Τέντι Τζόνσον "Sing, Little Birdie" 2 16
11   Βέλγιο Ολλανδικά Μπομπ Μπένι "Hou toch van mij" 6 9

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
                       
  Γαλλία 15 4 1 2 4 1 1 2
Δανία 12 1 1 1 4 1 2 2
Ιταλία 9 3 1 1 3 1
Μονακό 1 1
Ολλανδία 21 4 7 1 2 3 1 3
Γερμανία 5 2 1 1 1
Σουηδία 4 1 3
Ελβετία 14 2 1 1 3 1 5 1
Αυστρία 4 1 2 1
Ηνωμένο Βασίλειο 16 1 1 2 5 3 2 2
Βέλγιο 9 2 1 1 3 2
Ο πίνακας είναι ταξινομιμένος ανά σειρά εμφάνισης

Εκφωνητές και εκπρόσωποι χωρώνΕπεξεργασία

Η κάθε χώρα μέσω του ραδιοτηλεοπτικού της φορέα έστειλε έναν σχολιαστή του διαγωνισμού στην γλώσσα της χώρας.[3]

Εκφωνητές ψήφωνΕπεξεργασία

  1.   Βέλγιο - Μπερτ Λέισεν (Bert Leysen)
  2.   Ηνωμένο Βασίλειο - Πιτ Μάρεϊ (Pete Murray)
  3.   Αυστρία - Καρλ Μπρουκ (Karl Bruck)
  4.   Ελβετία - Μπορίς Ακουαντρό (Boris Acquadro)
  5.   Σουηδία - Ρόλαντ Άιγουορθ (Roland Eiworth)
  6.   Γερμανία - TBC
  7.   Ολλανδία - Ζίμπε βαν ντερ Ζέε (Siebe van der Zee)[4]
  8.   Μονακό - TBC
  9.   Ιταλία - Έντσο Τορτόρα (Enzo Tortora)
  10.   Δανία - Σβεντ Πέτερσεν (Svend Pedersen)
  11.   Γαλλία - Μαριάν Λεσέν (Marianne Lecène)

ΣχολιαστέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Eurovision History – Cannes 1959». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  2. «andtheconductoris.eu». 
  3. «Eurovision 1959 – Cast and Crew». IMDb. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  4. "Teddy Scholten eerste in Eurovisie Songfestival", Utrechts Nieuwsblad, 1959-03-12
  5. «Teddy Scholten won voor Nederland Songfestival». De Leeuwarder Courant (στα Ολλανδικά). 12 Μαρτίου 1959. 
  6. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 20. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Конкурс песни Евровидение 1959 της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).