Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ολλανδία έχει συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 58 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της ως μία από τις επτά χώρες που αγωνίστηκαν στον πρώτο διαγωνισμό το 1956. Έχει χάσει μόνο τέσσερις διαγωνισμούς μέχρι σήμερα (1985, 1991, 1995 και 2002). Η διαδικασία προεπιλογής γίνεται συχνά μέσω του Nationaal Songfestival με τον ειδική νικητή να εκπροσωπεί την Ολλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision εκείνης της χρονιάς. Η Ολλανδία έχει κερδίσει το διαγωνισμό πέντε φορές.

Ολλανδία
Flag of the Netherlands.svg
Τηλεοπτ. φορέαςAVROTROS (2014–)[1]
Εθνικοί τρόποι επιλογής
Γενική συμμετοχή
Συμμετοχές58 (49 τελικοί)
Πρώτη συμμετοχή1956
Καλύτερη θέση1η: 1957, 1959, 1969, 1975, 2019
Χειρότερη θέσηTελευταία: 1958, 1962, 1963, 1968, 2011 ΗΤ
Μηδέν βαθμοί: 1962, 1963
Επιπλέον σύνδεσμοι
songfestival.nl
Η σελίδα της Ολλανδίας στο Eurovision.tv

Με πέντε νίκες, η Ολλανδία κατατάσσεται στην κορυφή 10 πιο επιτυχημένες χώρες της Eurovision. Οι δύο πρώτες νίκες της χώρας ήταν τη δεκαετία του 1950, με την Κόρι Μπρόκεν το 1957 και με την Teddy Scholten το 1959. Το 1960 ήταν ως επί το πλείστον αποτυχημένη δεκαετία για τη χώρα, με εξαίρεση ήταν το 1969, όταν η Lenny Kuhr κέρδισε τον τρίτο τίτλο για τους Ολλανδούς με το τραγούδι "De Troubadour", κερδίζοντας σε μια ισοπαλία με τέσσερις νικητές, συμπεριλαμβανομένων η Γαλλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Sandra & Andres τερμάτισαν τέταρτοι το 1972 και οι Mouth & MacNeal τερμάτισαν τρίτοι το 1974, πριν από το συγκροτημα Teach-In πετύχει την τέταρτη νίκη το 1975 με το τραγούδι Ding-A-Dong. Το καλύτερο αποτέλεσμα της Ολλανδίας στη δεκαετία του 1980 ήταν η πέμπτη θέση, από τη Maggie MacNeal το 1980 και το 1987 με την Marcha. Στη δεκαετία του 1990, η Ruth Jacott τερμάτισε στην έκτη θέση το 1993 και η Edsilia Rombley τερμάτισε στην τέταρτη θέση το 1998, όπου ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα της Ολλανδίας στη δεκαετία. Η Ολλανδία έχει τερματίσει τελευταία τέσσερις φορές, το 1958, το 1962, το 1963 και 1968. Επίσης, τερμάτισε τελευταία στον ημιτελικό το 2011.

Δεδομένου ότι οι ημιτελικοί εισήχθησαν το 2004, η Ολλανδία έχει φτάσει στον τελικό μόνο τρεις φορές, μη καταφέρνοντας να φθάσουν στον τελικό για οκτώ συνεχόμενα έτη (2005 - 2012). Η επιλογή για μια εσωτερική επιλογή τα πήγε καλά για την Ολλανδία από το 2013, όταν η Anouk έγινε η πρώτη ολλανδική συμμετοχή όπυ προκρίθηκε στον τελικό μετά απο 9 χρόνια, όπου τερμάτισε στην 9η θέση. Το 2014, μια άλλη εσωτερική επιλογή αποδείχθηκε να είναι μια επιτυχία, όταν το ντουέτο "The Common Linnets" έγινε η πιο επιτυχημένη συμμετοχή της Ολλανδίας από το 1975 μέχρι το 2018, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση. Το 2019 κερδίζει τη πρώτη θέση και μεταφέρει το διαγωνισμό απο τη Μέση Ανατολή στην δυτική Ευρώπη. Μετά από 44 χρόνια η διοργάνωση της Eurovision επιστρέφει στην Ολλανδία

Η Ολλανδία έχει φιλοξενήσει το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision τέσσερις φορές: το 1958, το 1970, το 1976 και το 1980. Οι πρώτες τρεις φορές ήταν μετά τη νίκη της χώρας το προηγούμενο έτος, ενώ ο διαγωνισμός του 1980 ανέβηκε στην Ολλανδία, μετά το Ισραήλ (που είχε κερδίσει το 1979) αρνήθηκε να διοργανώσει την εκδήλωση για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ομοίως, στην Ολλανδία είχε μειωθεί το δικαίωμα να οργανώσει το διαγωνισμό του 1960, όπως είχε φιλοξένησε την εκδήλωση μόλις δύο χρόνια νωρίτερα.

Στα αξιοσημείωτα ανήκει και το γεγονός ότι από την πρώτη κιόλας προεπιλογή της για την εκπροσώπηση των 2 τραγουδιών στην διοργάνωση του 1956, έδωσε στους τηλεθεατές το δικαίωμα να αποφασίσουν, στέλνοντας γράμματα με τις επιλογές τους στην κρατική τηλεόραση. Επίσης αξιοσημείωτο είναι πως η Ολλανδή εκπρόσωπος του 1966 (Milly Scott), υπήρξε η πρώτη έγχρωμη τραγουδίστρια στην ιστορία της Eurovision.

Το 2015 η Συμμετοχή της Ολλανδίας ψηφίστηκε ως εκείνη με το χειρότερο ντύσιμο επί σκηνής στα βραβεία Barbara Dex Award και απέσπασε 1.324 βαθμούς , ανάμεσα σε 10 χώρες.

Χρονιές μη συμμετοχήςΕπεξεργασία

Το 1985 και το 1991 δεν συμμετείχε, διότι η ημερομηνία διεξαγωγής του διαγωνισμού και τις 2 χρονιές (4 Μαΐου), συνέπεσε με την επέτειο μνήμης που έχει καθιερώσει η Ολλανδία και που τιμά τους νεκρούς της στον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Το 1995 και το 2002 είχε αποκλειστεί σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς της EBU, λόγω κακών βαθμολογικών θέσεων τις αμέσως προηγούμενες χρονιές. Η Ολλανδία συμμετείχε το 2000. Όμως, στις 22:00 (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης +2) το Σάββατο 13 Μαΐου, η εκπομπή ακυρώθηκε λόγω του δυστυχήματος των πυροτεχνημάτων στο Ενσέντε που συνέβη λίγες ώρες πριν. Οι βαθμοί που δώθηκαν απο την Ολλανδία, επιλέχθηκαν από την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, αφού δεν υπήρχε τηλεψηφοφορία λόγω της αποκοπής του προγράμματος.

ΣυμμετοχέςΕπεξεργασία

Υπόμνημα

     Νικητής
     Δεύτερη θέση
     Τρίτη θέση
     Τελευταία θέση
Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί
1956 Γιέτι Περλ "De vogels van Holland" Ολλανδικά 2 N/A Όχι ημιτελικοί
Κόρι Μπρόκεν "Voorgoed voorbij" Ολλανδικά 2 N/A
1957 Κόρι Μπρόκεν "Net als toen" Ολλανδικά 1 31
1958 Κόρι Μπρόκεν "Heel de wereld" Ολλανδικά 9 1
1959 Τέντι Σόλτεν "Een beetje" Ολλανδικά 1 21
1960 Ρούντι Κάρελ "Wat een geluk" Ολλανδικά 12 2
1961 Γκρέτε Κάουφελντ "Wat een dag" Ολλανδικά 10 6
1962 De Spelbrekers "Katinka" Ολλανδικά 13 0
1963 Άνι Πάλμεν "Een speeldoos" Ολλανδικά 13 0
1964 Άνεκε Γκρενλόχ "Jij bent mijn leven" Ολλανδικά 10 2
1965 Κόνι Βαντενμπός "'t Is genoeg" Ολλανδικά 11 5
1966 Μίλι Σκοτ "Fernando en Filippo" Ολλανδικά 15 2
1967 Τερέζ Στάινμετς "Ring-dinge-ding" Ολλανδικά 14 2
1968 Ρόνι Τόμπερ "Morgen" Ολλανδικά 16 1
1969 Λένι Κουρ "De troubadour" Ολλανδικά 1 18
1970 Hearts of Soul "Waterman" Ολλανδικά 7 7
1971 Saskia & Serge "Tijd" Ολλανδικά 6 85
1972 Σάντρα Ρίμερ "Als het om de liefde gaat" Ολλανδικά 4 106
1973 Μπεν Κράμερ "De oude muzikant" Ολλανδικά 14 69
1974 Mouth & MacNeal "I See A Star" Αγγλικά 3 15
1975 Teach-In "Ding-A-Dong" Αγγλικά 1 152
1976 Σάντρα Ρίμερ "The Party's Over" Αγγλικά 9 56
1977 Χέντι Λέστερ "De mallemolen" Ολλανδικά 12 35
1978 Harmony "'t Is OK" Ολλανδικά 13 37
1979 Σάντρα Ρίμερ "Colorado" Ολλανδικά 12 51
1980 Μάγκι Μακνίλ "Amsterdam" Ολλανδικά 5 93
1981 Λίντα Ουίλιαμς "Het is een wonder" Ολλανδικά 9 51
1982 Μπιλ βαν Ντάικ "Jij en ik" Ολλανδικά 16 8
1983 Μπερναντέτ "Sing Me a Song" Ολλανδικά, Αγγλικά 7 66
1984 Μαριμπέλ "Ik hou van jou" Ολλανδικά 13 34
1985 Δεν συμμετείχε
1986 Frizzle Sizzle "Alles heeft ritme" Ολλανδικά 13 40
1987 Μάρτσα "Rechtop in de wind" Ολλανδικά 5 83
1988 Γκέραρντ Γιόλινγκ "Shangri-La" Ολλανδικά 9 70
1989 Γιουστίνε Πελμελάι "Blijf zoals je bent" Ολλανδικά 15 45
1990 Maywood "Ik wil alles met je delen" Ολλανδικά 15 25
1991 Δε συμμετείχε
1992 Χάμφρεϊ Κάμπελ "Wijs me de weg" Ολλανδικά 9 67
1993 Ρουθ Γιάκοτ "Vrede" Ολλανδικά 6 92 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Βίλεκε Αλμπέρτι "Waar is de zon?" Ολλανδικά 23 4 Όχι ημιτελικοί
1995 Δε συμμετείχε
1996 Maxine & Φράνκλιν Μπράουν "De eerste keer" Ολλανδικά 7 78 9 63
1997 Mrs. Einstein "Niemand heeft nog tijd" Ολλανδικά 22 5 Όχι ημιτελικοί
1998 Εντσίλια Ρόμπλεϊ "Hemel en aarde" Ολλανδικά 4 150
1999 Μαρλέιν "One Good Reason" Αγγλικά 8 71
2000 Λίντα Βάγκενμακερς "No Goodbyes" Αγγλικά 13 40
2001 Μιχέλ Κόρτενς "Out On My Own" Αγγλικά 18 16
2002 Δε συμμετείχε
2003 Έστερ Χαρτ "One More Night" Αγγλικά 13 45
2004 Re-Union "Without You" Αγγλικά 20 11 6 146
2005 Γκλένις Γκρέις "My Impossible Dream" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 14 53
2006 Treble "Amambanda" Τεχνητή, Αγγλικά 20 22
2007 Εντσίλια Ρόμπλεϊ "On Top of the World" Αγγλικά 21 38
2008 Χιντ Λαρούσι "Your Heart Belongs to Me" Αγγλικά 13 27
2009 De Toppers "Shine" Αγγλικά 17 11
2010 Sieneke "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)" Ολλανδικά 14 29
2011 3JS "Never Alone" Αγγλικά 19 13
2012 Γιόαν Φράνκα "You and Me" Αγγλικά 15 35
2013 Anouk "Birds" Αγγλικά 9 114 6 75
2014 The Common Linnets "Calm After The Storm" Αγγλικά 2 238 1 150
2015 Τρίνκε Όστερχουϊς "Walk Along" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 14 33
2016 Ντάουε Μπομπ "Slow Down" Αγγλικά 11 153 5 197
2017 O’G3NE "Lights and Shadows" Αγγλικά 11 150 4 200
2018 Waylon "Outlaw in 'Em" Αγγλικά 18 121 7 174
2019 Ντάνκαν Λόρενς "Arcade" Αγγλικά 1 492 1 280
2020 TBA TBA Αγγλικά TBD TBD Διοργανώτρια χώρα

Ιστορικό ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Ως το 2017, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ολλανδίας έχει ως εξής:

Η Ολλανδία ως διοργανώτριαΕπεξεργασία

Τέσσερις φορές έχει κερδίσει η Ολλανδία τον διαγωνισμό και άλλες τόσες τον διοργάνωσε, όχι όμως αμέσως μετά τις νίκες της όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Αυτό συνέβη το 1958, το 1970 (όπου μάλιστα επιλέχθηκε ανάμεσα στις τέσσερις χώρες που είχαν μοιραστεί το βραβείο του 1969) και το 1976. Το 1960, αν και νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, παραχώρησε τη διοργάνωση στο Λονδίνο, ενώ αντίθετα ανέλαβε η ίδια τη διοργάνωση του 1980, τη στιγμή που η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς (Ισραήλ), αρνήθηκε να διοργανώσει τη Eurovision υπό τις προϋποθέσεις της EBU και όχι τις δικές της.

Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστής
1958 Χίλβερσουμ Στούντιο AVRO Χάνι Λίπς
1970 Άμστερνταμ Congrescentrum Γουίλι Ντόμπ
1976 Χάγη Congresgebouw Κόρι Μπρόκεν
1980 Μαρλούς Φλουίτσμα
2020 Ρότερνταμ Rotterdam Ahoy TBA

Βραβεία Marcel BezençonΕπεξεργασία

Περαιτέρω πληροφορίες: Βραβεία Marcel Bezençon

Artistic Award

Ψηφίστηκε από προηγούμενους νικητές

Χρονιά Ερμηνευτής Τραγούδι Τελικό αποτέλεσμα Βαθμοί Οικοδέσποινα πόλη
2003 Esther Hart "One More Night" 13η 45   Ρίγα

Ψηφίστηκε από τους σχολιαστές

Χρονιά Ερμηνευτής Τραγούδι Τελικό αποτέλεσμα Βαθμοί Οικοδέσποινα πόλη
2014 The Common Linnets "Calm After the Storm" 238   Κοπεγχάγη

Composer Award

Χρονιά Τραγούδι Συνθέτες
Στίχοι (σ) / Μουσική (μ)
Ερμηνευτής Τελικό αποτέλεσμα Βαθμοί Οικοδέσποινα πόλη
2014 "Calm After the Storm" Ilse DeLange, JB Meijers, Rob Crosby, Matthew Crosby, Jake Etheridge The Common Linnets 238   Κοπεγχάγη

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμώνΕπεξεργασία

Με το πέρασμα του χρόνου ήταν διαθέσιμος ο σχολιασμός από τα κανάλια NOS/TROS με τη βοήθεια έμπειρων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών παρουσιαστών, συμπεριλαμβανομένων των Βίλεμ Ντόις, Ίβο Νίε, Πιμ Γιάκομπς και άλλων. Ο Βίλεμ βαν Μπόισεκομ παρουσίαζε το διαγωνισμό για λογαριασμό της τηλεόρασης του NOS από το 1987 ως το 2005.[3] Η παρουσίαση σταμάτησε με την ανακοίνωση από τον ίδιο, τον Νοέμβριο του 2005, ότι σταματά τις παρουσιάσεις.[4] Αντικαταστάθηκε ως συν-σχολιαστής από τον Κόρναλτ Μάας, ο οποίος απολύθηκε στις 29 Ιουνίου 2010 επειδή προσέβαλε με σχόλια στο Twitter το Sieneke, τον Γιόραν βαν ντερ Σλουτ και το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV).[5] Έπειτα από αυτό, ο DJ Ντάνιελ Ντέκερ, ο οποίος παρουσίαζε μαζί με τον Μάας, ανέλαβε παρουσιαστής μαζί με τον τραγουδιστή Γιαν Σμιτ. Το 2014 επανήλθε ο Μάας, αντικαθιστώντας ο ίδιος τώρα τον Ντέκερ μαζί με τον Σμιτ.

Χρονιά Σχολιαστής Δεύτερος σχολιαστής Εκπρόσωπος βαθμών
1956 Πιτ τε Νόιλ Όχι δεύτερος σχολιαστής N/A
1957 Βίλεμ Ντόις
1958 Σίμπε βαν ντερ Ζέε Πιτ τε Νόιλ
1959 Πιτ τε Νόιλ Σίμπε βαν ντερ Ζέε
1960
1961
1962 Βίλεμ Ντόις Γκερ Λούχτενμπουργκ (Lugtenburg)
1963 Πιμ Γιάκομπς
1964 Άγκιτ Σέρπουις (Ageeth Scherphuis)
1965 Τέντι Σόλτεν
1966
1967 Λέο Νέλισεν Έλεν Μπλάζερ
1968 Έλες Μπέργκερ Βίλεμ Ντόις
1969 Πιμ Γιάκομπς Λέο Νέλισεν
1970 Φλιπ βαν ντερ Σάλι
1971 Όχι εκπρόσωπος βαθμών
1972
1973
1974 Βίλεμ Ντόις Ντικ βαν Μπόμελ
1975
1976
1977 Άτι Ντάικμιστερ (Dijckmeester) Ραλφ Ίνμπαρ
1978 Βίλεμ Ντόις Ντικ βαν Μπόμελ
1979 Ίβο Νίχε
1980 Πιμ Γιάκομπς Φλιπ βαν ντερ Σάλι
1981
1982
1983 Βίλεμ Ντόις
1984 Ίβο Νίχε
1985 Γκέριτ ντεν Μπράμπερ Δε συμμετείχε
1986 Λέο βαν ντερ Γκουτ Γιοπ βαν Ζάιλ
1987 Βίλεμ βαν Μπόισεκομ Ραλφ Ίνμπαρ
1988 Γιοπ βαν Ος
1989
1990
1991 Όχι τηλεοπτική μετάδοση Δε συμμετείχε
1992 Βίλεμ βαν Μπόισεκομ Χέρμαν Σλάγκερ
1993 Γιοπ βαν Ος
1994
1995 Πολ ντε Λέου (Paul de Leeuw) Δε συμμετείχε
1996 Βίλεμ βαν Μπόισεκομ Μάργκα Μπουλτ
1997 Κόρι Μπρόκεν
1998 Κόνι Βαντενμπός
1999 Εντσίλια Ρόμπλεϊ
2000 Marlayne
2001
2002 Δε συμμετείχε
2003 Marlayne
2004 Κόρναλτ Μάας Έστερ Χαρτ
2005 Νάνσι Κούλεν
2006 Κόρναλτ Μάας Πολ ντε Λέου Πολ ντε Λέου
2007 Πολ ντε Λέου και Εντσίλια Ρόμπλεϊ
2008 Όχι δεύτερος σχολιαστής Έστερ Χαρτ
2009 Γιολάντε Σνάιντερ-Καμπάου (Yolanthe Sneijder-Cabau)
2010 Ντάνιελ Ντέκερ
2011 Γιαν Σμιτ Μάντι Χόιτς (Mandy Huydts)
2012 Βιβιέν βαν ντεν Άσεμ (Viviënne van den Assem)
2013 Κόρναλτ Μάας
2014 Κόρναλτ Μάας Τιμ Ντάουσμα
2015 Εντσίλια Ρόμπλεϊ
20161 Τράινκα Ούστερουις (Trijntje Oosterhuis)
2017 Ντάου Μπομπ (Douwe Bob)
2018 O’G3NE
2019 Έμμα Βόρτελβουρ (Emma Wortelboer)
  1. ^ Ο Douwe Bob, εκπρόσωπος της Ολλανδίας στο διαγωνισμό του 2016, ήταν ο δεύτερος παρουσιαστής σε άλλη γλώσσα στον δεύτερο ημιτελικό.

ΆλμπουμΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «AVRO en TROS worden samen AvroTros». nu.nl (στα Dutch). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2013. 
  2. 2,0 2,1 van Tongeren, Mario (25 Ιανουαρίου 2009). «NOS quits Eurovision, Dutch participation goes on». Oikotimes. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2009. 
  3. Dutch Commentators through the years
  4. Van Beusekom quits Eurovision role
  5. Maas get the sack