Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1989

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1989 ήταν ο 34ος ετήσιος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 1989 στη Λωζάνη της Ελβετίας, μετά τη νίκη της Σελίν Ντιόν στο Δουβλίνο τον προηγούμενο χρόνο. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε από τη Λολίτα Μορένα και τον Ζακ Ντεσενό. Το συγκρότημα Riva, που εκπροσωπεί τη Γιουγκοσλαβία, κέρδισε με το τραγούδι "Rock Me". Αυτή ήταν η μόνη νίκη για τη Γιουγκοσλαβία ως ενοποιημένο κράτος.[1] Επιπλέον, αυτή ήταν η πρώτη νίκη για μία από τις Βαλκανικές χώρες και αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που κέρδισε σε μια από τις σλαβικές γλώσσες.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1989
Eurovision1989logo.png
Ημερομηνίες
Τελικός6 Μαΐου 1989
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςPalais de Beaulieu
Λωζάνη, Ελβετία
Παρουσιαστές
Μουσική ΔιεύθυνσηΜπενουά Κάουφμαν
Σκηνοθέτης
  • Αλέν Μπλοχ
  • Σαρλ Αντρέ Γκριβέ
Εκτελεστικός επόπτηςΦρανκ Νεφ
Εκτελεστικός παραγωγόςΡειμόντ Ζούμστεγκ
ΔιοργανωτήςΕλβετική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (SRG SSR)
Έναρξη διαγωνισμού"Ne partez pas sans moi" και "Where Does My Heart Beat Now" ερμηνευμένα από τη Σελίν Ντιόν
Κατά τη διάρκεια του σόουΓκι Τελ
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών22
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
Επιστρέφουν Κύπρος
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα έδωσε 12, 10, 8-1 βαθμούς στα 10 αγαπημένα τραγούδια
Μηδέν βαθμοίFlag of Iceland.svg Ισλανδία
Νικητής
← 1988Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1990 →

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Palais de Beaulieu, Λωζάνη – χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1989.

Η Λωζάνη είναι μια πόλη στο γαλλόφωνο τμήμα της Ελβετίας και η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του καντονίου του Βοντ. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες της λίμνης της Γενεύης (Γαλλικά: Lac Léman ή απλά Le Léman).[2] Είναι έναντι της γαλλικής πόλης Εβιάν-λε-Μπαιν, με την Οροσειρά του Ιούρα στα βορειοδυτικά της. Η Λωζάνη βρίσκεται 62 χιλιόμετρα (38,5 μίλια) βορειοανατολικά της Γενεύης.

Το Palais de Beaulieu, ένα συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο, επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει το διαγωνισμό του 1989. Το κέντρο περιλαμβάνει την αίθουσα συναυλιών, χορού και θεάτρου 1.844 θέσεων, Théâtre de Beaulieu. Εγκαινιάστηκε το 1954, το Théâtre de Beaulieu είναι το μεγαλύτερο θέατρο στην Ελβετία. Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision πραγματοποιήθηκε στο Hall 6 + 7 του Palais, δεξιά από την κεντρική αίθουσα και το θέατρο.

Επισκόπηση διαγωνισμούΕπεξεργασία

Ο επικεφαλής του συγκροτήματος Live Report Ρέι Καρουάνα είχε θεωρήσει το τραγούδι που ήρθε 2ο ως πολύ λιγότερο άξιο τραγούδι.[3] Η ήττα τους είχε διαφορά 7 βαθμών από το νικητήριο τραγούδι.

Δύο από τους ερμηνευτές, η Ναταλί Πακ (Nathalie Pâque) και ο Γκιλί Ναταναέλ (Gili Natanael) είχαν ηλικία 11 και 12 ετών αντίστοιχα όταν έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό. Εξαιτίας της αρνητικής δημοσιότητας αναφορικά με τη συμμετοχή τους, η EBU εισήγαγε τον κανονισμό που ορίζει ότι κανένας δεν επιτρέπεται να μετέχει στον διαγωνισμό αν δεν έχει κλείσει τα 16 του χρόνια.[4]

Η νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, Σελίν Ντιόν, άνοιξε το σόου με μια μίμηση από το νικητήριο της τραγούδι και με μια μίμηση από το πρώτο αγγλόφωνο σίνγκλ της, το "Where Does My Heart Beat Now". Το τραγούδι μπήκε στις πρώτες δέκα θέσεις των τσάρτ στις ΗΠΑ, εκτοξεύοντας έτσι τη φήμη της στα ύψη.[1]

Καλλιτέχνες που επέστρεψανΕπεξεργασία

Μόνο μια καλλιτέχνης επέστρεψε αυτή τη χρονιά για να εκπροσωπήσει τη χώρα της για δεύτερη φορά. Η Μαριάννα Ευστρατίου της Ελλάδας που ήταν στα φωνητικά για το συγκρότημα Bang το 1987.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Κάθε συμμετοχή (εκτός από αυτές της Αυστρίας, της Γερμανίας και της Ισλανδίας) είναι και ένα διευθυντή ορχήστρας που διεύθυνε την ορχήστρα. Αντίθετα με τα περισσότερα χρόνια, οι διευθυντές της ορχήστρας υποκλίθηκαν μετά από κάθε τραγούδι και όχι πριν.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[5][6] Θέση Βαθμοί
01   Ιταλία Άννα Όξα & Φάουστο Λεάλι "Avrei voluto" Ιταλικά 9 56
02   Ισραήλ Γκίλι & Γκάλιτ "Derech ha-melech" (דרך המלך) Εβραϊκά 12 50
03   Ιρλανδία Κιβ Κόνολι & The Missing Passengers "The Real Me" Αγγλικά 17 21
04   Ολλανδία Ζιστίν Πελμελάι "Blijf zoals je bent" Ολλανδικά 15 45
05   Τουρκία Pan "Bana Bana" Τούρκικα 21 5
06   Βέλγιο Ίνγκεμποργκ "Door de wind" Ολλανδικά 19 13
07   Ηνωμένο Βασίλειο Live Report "Why Do I Always Get it Wrong?" Αγγλικά 2 130
08   Νορβηγία Μπριτ Σίνοβε Γιόχανσεν "Venners nærhet" Νορβηγικά 18 30
09   Πορτογαλία Da Vinci "Conquistador" Πορτογαλικά 16 39
10   Σουηδία Τόμι Νίλσον "En dag" Σουηδικά 4 110
11   Λουξεμβούργο Park Café "Monsieur" Γαλλικά 20 8
12   Δανία Μπίρθε Κιαρ "Vi maler byen rød" Δανικά 3 111
13   Αυστρία Τόμας Φόρστνερ "Nur ein Lied" Γερμανικά 5 97
14   Φινλανδία Ανέλι Σαάριστο "La dolce vita" Φινλανδικά 7 76
15   Γαλλία Ναταλί Πακ "J'ai volé la vie" Γαλλικά 8 60
16   Ισπανία Νίνα "Nacida para amar" Ισπανικά 6 88
17   Κύπρος Γιάννης Σαββιδάκης & Φανή Πολυμέρη "Απόψε ας βρεθούμε" Ελληνικά 11 51
18   Ελβετία Furbaz "Viver senza tei" Ρομανσικά 13 47
19   Ελλάδα Μαριάννα Ευστρατίου "Το Δικό σου Αστέρι" Ελληνικά 9 56
20   Ισλανδία Ντανιέλ Αγκούστ Χάραλντσον "Það sem enginn sér" Ισλανδικά 22 0
21   Γερμανία Νίνο ντε Άντζελο "Flieger" Γερμανικά 14 46
22   Γιουγκοσλαβία Riva "Rock Me" Σερβο-Κροάτικα 1 137

Δομή ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που απένειμε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντους για τα δέκα κορυφαία τραγούδια. Υπήρξε επίσης αλλαγή κανόνα σε περίπτωση ισοπαλίας. Πριν από το 1989, και οι δύο χώρες θα έπαιζαν ξανά τα τραγούδια τους μέχρι να ληφθεί η τελική απόφαση. Ωστόσο, από το 1989 και μετά, εάν υπήρχε ισοπαλία στο τέλος της ψηφοφορίας, η χώρα που σημείωσε τα περισσότερα δωδεκάρια θα ανακηρυχθεί νικήτρια. Εάν υπήρχε ακόμα ισοπαλία, νικήτρια θα ήταν η χώρα που θα είχε τα περισσότερα δεκάρια. Και αν υπήρχε ισοπαλία ξανά μετά από αυτό, και οι δύο χώρες θα κηρυχθούν από κοινού νικητές.

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Επιτροπές
Συνολικά
Ιταλία
Ισραήλ
Ιρλανδία
Ολλανδία
Τουρκία
Βέλγιο
Ηνωμένο Βασίλειο
Νορβηγία
Πορτογαλία
Σουηδία
Λουξεμβούργο
Δανία
Αυστρία
Φινλανδία
Γαλλία
Ισπανία
Κύπρος
Ελβετία
Ελλάδα
Ισλανδία
Γερμανία
Γιουγκοσλαβία
Διαγωνιζόμενοι
Ιταλία 56 7 10 12 6 2 4 7 8
Ισραήλ 50 1 7 3 2 5 5 5 7 5 3 7
Ιρλανδία 21 7 3 3 2 4 2
Ολλανδία 45 10 3 3 1 4 4 7 6 1 6
Τουρκία 5 1 4
Βέλγιο 13 5 5 2 1
Ηνωμένο Βασίλειο 130 6 7 4 7 1 12 12 10 12 1 8 6 12 10 2 2 12 6
Νορβηγία 30 2 2 5 8 2 6 4 1
Πορτογαλία 39 4 2 1 3 7 6 2 8 6
Σουηδία 110 6 6 4 8 8 6 12 12 2 5 8 3 8 2 8 12
Λουξεμβούργο 8 5 3
Δανία 111 5 1 10 12 6 4 10 10 2 12 3 7 12 6 10 1
Αυστρία 97 12 8 3 12 7 4 1 2 10 8 12 8 5 5
Φινλανδία 76 10 8 6 10 1 4 4 3 10 7 3 10
Γαλλία 60 3 5 6 4 5 1 8 3 5 3 7 5 2 3
Ισπανία 88 8 2 7 7 4 10 8 8 4 10 10 10
Κύπρος 51 2 3 1 6 6 8 2 4 7 12
Ελβετία 47 4 4 10 8 8 3 2 1 7
Ελλάδα 56 1 1 5 6 10 1 4 12 12 4
Ισλανδία 0
Γερμανία 46 7 2 5 1 5 6 7 1 6 3 3
Γιουγκοσλαβία 137 12 12 8 12 10 12 7 4 8 5 10 10 7 3 5 5 6 1

12 βαθμοίΕπεξεργασία

Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
5 Ηνωμένο Βασίλειο Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Πορτογαλία
4 Γιουγκοσλαβία Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισραήλ, Τουρκία
3 Αυστρία Βέλγιο, Ελλάδα, Ιταλία
Δανία Ολλανδία, Σουηδία, Φινλανδία
Σουηδία Αυστρία, Γιουγκοσλαβία, Δανία
2 Ελλάδα Ελβετία, Κύπρος
1 Κύπρος Ισλανδία
Ιταλία Ισπανία

ΣχολιαστέςΕπεξεργασία

Εκπρόσωποι βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Μέλη εθνικής κριτικής επιτροπήςΕπεξεργασία

  •   Βέλγιο – Γιαν Ντεμίλντερ
  •   Πορτογαλία – Βάσκο ντα Κάμαρα Περέιρα
  •   Ισπανία – Λουίς Μερινό (οπαδός της Eurovision και πρόεδρος της AEV), Μπλάνκα Αντρέου (ποιήτρια), Χαβιέρ Τομέο (θεατρικός συγγραφέας), Άνχελες Φερνάντεθ (φοιτητής), Αντόνιο Μπαντέρας (ηθοποιός), Ισαμπέλ Μεστρές (ηθοποιός), Λουίς Μιγκέλ Κάλβο (ταυρομάχος), Έμα Πενέγια (ηθοποιός), Αντόνιο Οθόρες (ηθοποιός), Πιτίτα Ριντρουέχο (συγγραφέας), Χαβιέρ Κλεμέντε (προπονητής ποδοσφαίρου), Ντόλι Φοντάνα (δημόσιες σχέσεις), Κάρλος Φεράντο (δημοσιογράφος), Τατιάνα Μαγκνταλένα Γκαρθία (κομμώτρια), Φέλιξ Κάμπεθ (σεναριογράφος), Τσάρο Πασκουάλ (φυσικός και μετεωρολόγος)[30]
  •   Ελβετία – Σαντάλ Οές, Πιέρ Ζιμί

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Eurovision Song Contest 1989». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2013. 
  2. «03 - Suisse sud-ouest». Swiss National Map 1:200 000 - Switzerland on four sheets. Federal Office of Topography, swisstopo, Swiss Federal Department of Defence, Civil Protection and Sport. 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2014. 
  3. «Grand Final: 1989». BBC.co.uk. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2013. 
  4. O'Connor, John Kennedy (2010). The "Eurovision Song Contest": The Official History. Carlton Books Ltd. ISBN 1847325211. 
  5. «Eurovision Song Contest 1989». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  6. «Eurovision Song Contest 1989». 4Lyrics.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. 
  7. «Anna Oxa e Fausto Leali Avrei voluto Eurofestival 1989». YouTube. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  8. «Welkom op de site van Eurovision Artists». Eurovisionartists.nl. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. Adriaens, Manu & Loeckx-Van Cauwenberge, Joken. Blijven kiken!. Lannoo, Belgium. 2003 (ISBN 90-209-5274-9)
  10. «La Yougoslavie Decroche L'Eurovision». Archives.lesoir.be. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  11. Eurovision Song Contest 1989 BBC Archives Αρχειοθετήθηκε 17-10-2015 στο Wayback Machine.
  12. «Hvem kommenterte før Jostein Pedersen? - Debattforum». Nrk.no. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  13. 13,0 13,1 «Comentadores Do ESC - escportugalforum.pt.vu | o forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  14. 14,0 14,1 14,2 «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  15. 15,0 15,1 Christian Masson. «1989 - Lausanne». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  16. 16,0 16,1 «Forside». esconnet.dk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  17. «Girssemann». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2007. 
  18. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  19. «FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010». Eurosongcontest.phpbb3.es. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  20. 20,0 20,1 Savvidis, Christos (OGAE Cyprus)
  21. «Η Δάφνη Μπόκοτα και η EUROVISION (1987-2004)». Retromaniax.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  22. 22,0 22,1 «Söngvakeppnin: Fjórir valdir til að syngja bakraddir». Mbl.is. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  23. «Eurovision Song Contest 1989». Ecgermany.de. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  24. «פורום אירוויזיון». Sf.tapuz.co.il. 13 Σεπτεμβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  25. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  26. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  27. «Concours Eurovision de la Chanson • Consulter le sujet - Porte-paroles des jurys des pays francophones». Eurovision.vosforums.com. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  28. Baumann, Peter Ramón (OGAE Switzerland)
  29. «Εκφωνητές της ΕΡΤ για τις ψήφους της Ελλάδας στην EUROVISION - Page 3». Retromaniax.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  30. «000webhost.com - free web hosting provider». Eurofestival.host22.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1989 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).