Συμμετοχή της Γερμανίας στη Eurovision

Η Γερμανία συμμετείχε επίσημα σε κάθε διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από την αρχή του διαγωνισμού το 1956, εκτός από το 1996, όταν η συμμετοχή της δεν προκρίθηκε από τον ηχητικό προκριματικό γύρο και επομένως δεν εμφανίστηκε στον τελικό του διαγωνισμού και δεν προσμετράται στις 61 εμφανίσεις της Γερμανίας. Καμία άλλη χώρα δεν εκπροσωπήθηκε τόσο συχνά. Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έρχονται σε κοντινή απόσταση, έχοντας χάσει μόνο δύο διαγωνισμούς. Πριν τη γερμανική επανένωση το 1990 συμμετείχε ως Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ενώ η Ανατολική Γερμανία (Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας) δεν συμμετείχε. Η Γερμανία κέρδισε δύο διαγωνισμούς, το 1982 και το 2010.

Γερμανία
Flag of Germany.svg
Τηλεοπτ. φορέαςNDR (1996–) (ARD)
Εθνικοί τρόποι επιλογής
Γενική συμμετοχή
Συμμετοχές63
Πρώτη συμμετοχή1956
Καλύτερη θέση1η: 1982, 2010
Χειρότερη θέσηΤελευταία: 1964, 1965, 1974, 1995, 2005, 2015, 2016
Μηδέν βαθμοί1964, 1965, 2015
Επιπλέον σύνδεσμοι
NDR page
Η σελίδα της Γερμανίας στο Eurovision.tv

Τη δεκαετία του '50 το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας στο διαγωνισμό ήταν η 4η θέση το 1957 με τη Μάργκοτ Χίλσερ και το τραγούδι "Telefon, Telefon", ενώ τη δεκαετία του '60 πέτυχε άλλη μια 4η θέση με τον Βιν Χόοπ και το τραγούδι "Bonne nuit ma chérie". Η Γερμανία κέρδισε για πρώτη φορά το διαγωνισμό το 1982, στην 27η προσπάθειά της στο Harrogate, όταν η Νικόλ κέρδισε με το τραγούδι "Ein bißchen Frieden" (Λίγη ειρήνη). Η δεύτερη γερμανική νίκη ήρθε 28 χρόνια αργότερα στο διαγωνισμό του 2010 στο Όσλο, όταν η Λένα κέρδισε με το "Satellite". Η Γερμανία τερμάτισε δεύτερη τέσσερις φορές και τρίτη πέντε φορές, με σύνολο έντεκα τερματισμούς στην πρώτη τριάδα. Η Κάτια Έπσταϊν, η οποία τερμάτισε τρίτη το 1970 και το 1971 και στη συνέχεια δεύτερη το 1980, είναι ο μόνος καλλιτέχνης που τερμάτισε τρεις φορές στην πρώτη τριάδα αλλά ποτέ δεν κέρδισε. Η Γερμανία κατέλαβε επίσης τη δεύτερη θέση με την Λένα Βαλάιτις το 1981 και με την ομάδα Wind το 1985 και το 1987. Οι άλλες τρεις θέσεις επιτεύχθηκαν από τη Μαίρη Ρόος το 1972, τους Mekado το 1994 και τους Surpriz το 1999. Με μία νίκη και τέσσερις θέσεις στην τριάδα είναι μια από τις πιο επιτυχημένες χώρες της δεκαετίας του '80. Η Γερμανία τερμάτισε τελευταία επτά φορές, παίρνοντας μηδέν βαθμούς το 1964, το 1965 και το 2015. Το 2018 κέρδισε ξανά την 4η θέση με τον Μίχαελ Σούλτε και το τραγούδι "You let me walk alone".

Η Γερμανία, μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία, είναι μια από τις "Μεγάλες Πέντε (Big Five)" χώρες που προκρίνονται αυτόματα στον τελικό, ανεξάρτητα από τη θέση στον προηγούμενο διαγωνισμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι οι μεγαλύτεροι οικονομικοί συντελεστές του διαγωνισμού και της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Από το 1996, το μέλος της κοινοπραξίας του ARD, Norddeutscher Rundfunk (NDR) είναι υπεύθυνο για τη συμμετοχή της Γερμανίας στο διαγωνισμό. Ο ημιτελικός του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision μεταδίδεται από το NDR Fernsehen (EinsFestival και Phoenix τα τελευταία χρόνια) και ο τελικός μεταδίδεται στο Das Erste, το κύριο κανάλι του ARD. Παρότι οι συμμετοχές της Γερμανίας εμφανίζουν υψηλή διακύμανση στις θέσεις που καταλαμβάνουν, το δημόσιο ενδιαφέρον παραμένει έντονο και ο διαγωνισμός είναι ένα από τα υψηλότερης ακροαματικότητας γεγονότα κάθε χρόνο.

ΟργάνωσηΕπεξεργασία

Ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στο διαγωνισμό επιλέγεται συνήθως μέσω μιας διαδικασίας εθνικής επιλογής, που μεταδίδεται στο δημόσιο τηλεοπτικό κανάλι Das Erste και διοργανώνεται από έναν από τους εννέα περιφερειακούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς του ARD: από το 1956 έως το 1978 το Hessischer Rundfunk (HR), από το 1979 έως το 1991 το Bayerischer Rundfunk (BR), από το 1992 έως το 1995 το Mitteldeutscher Rundfunk (MDR) και από το 1996 το Norddeutscher Rundfunk (NDR). Μεταξύ 2010 και 2012 ο ιδιωτικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ProSieben συνεργάστηκε με το NDR.

Η ραδιοφωνική κάλυψη παρείχετο, αν και όχι κάθε χρόνο, από το Deutschlandfunk (DLF) και το Bayern 2 μεταξύ 1970 και 1979, από το hr3 μεταξύ 1980-1985, 1991-1994, καθώς και το 2007 και 2011 (και οι δύο σταθμοί το 1983), το NDR Radio2 μεταξύ 1986-1990, 1995-2006 και 2008-2013 και το WDR1LIVE το 2011.

Από το 2010 η παραγωγός εταιρεία Brainpool, η οποία έχει επίσης τη συμπαραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2011 στο Ντίσελντορφ και του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2012 στο Μπακού, συνεργάστηκε με το NDR για τη διεξαγωγή των γερμανικών τελικών.

Η Γερμανία έχει συχνά αλλάξει τη διαδικασία επιλογής της συμμετοχής στο διαγωνισμό, είτε μέσω εθνικού τελικού, είτε με εσωτερική επιλογή (περιστασιακά ένας συνδυασμός και των δύο μορφών).

ΙστορίαΕπεξεργασία

Απουσία του 1996Επεξεργασία

Το ARD είχε επιλέξει έναν καλλιτέχνη και ένα τραγούδι για να εκπροσωπήσει τη χώρα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1996, που θα διεξαγόταν στο Όσλο της Νορβηγίας. Λόγω της αύξησης των χωρών που επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στην Eurovision, διαπιστώθηκε αδυναμία να μετάσχουν όλες σε έναν ενιαίο τελικό και εισήχθη ο θεσμός των προκριματικών, ώστε οι συμμετοχές του τελικού να περιοριστούν σε 23 (από τις 30 χώρες που συμμετείχαν). Η Νορβηγία ως οικοδέσποινα χώρα προκρίθηκε αυτόματα κι έτσι τα υπόλοιπα 29 τραγούδια συμμετείχαν σε έναν προκριματικό γύρο, με τα κορυφαία 22 να προκρίνονται για το Όσλο. Η γερμανική συμμετοχή με το τραγούδι "Planet of Blue" του Λέον αποδείχτηκε ατυχής, καθώς απέτυχε να κερδίσει αρκετούς πόντους για να φτάσει στον τελικό, τερματίζοντας στην 24η θέση. Το ARD και η EBU δεν ήταν ικανοποιημένοι από αυτό, καθώς η Γερμανία ήταν ο μεγαλύτερος οικονομικός συνεισφέρων τότε και καθιέρωσε στη συνέχεια τον θεσμό των Τοπ-4 (από το 2011 Τοπ-5) χωρών που συμμετέχουν αυτομάτως στον τελικό. Το 1996 ήταν η μόνη χρονιά, που η Γερμανία απουσίασε από το διαγωνισμό.

Δεκαετία 2000Επεξεργασία

Στη δεκαετία του 2000 η Γερμανία ξεχώρισε με την υιοθέτηση μουσικών στυλ, που δεν είναι συνήθη στην Eurovision, όπως η κάντρι και western μουσική (Texas Lightning - "No No Never" το 2006) και σουίνγκ (Roger Cicero - "Frauen regier'n die Welt" το 2007 και ο Alex Swings Oscar Sings - "Miss Kiss Kiss Bang" το 2009). Η Γερμανία ισοβάθμησε στην τελευταία θέση στο διαγωνισμό του 2008, αλλά κέρδισε την 23η θέση από τους 25 όταν δημοσιεύτηκε το αποτέλεσμα. Το 2009 το ARD πραγματοποίησε εσωτερική επιλογή για πρώτη φορά από το 1995 λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος προβολής των γερμανικών εθνικών τελικών. Ο Άλεξ Κρίστενσεν και ο Όσκαρ Λόια επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν τη Γερμανία στο διαγωνισμό του 2009, όπου εμφανίστηκαν στη σκηνή με τη διάσημη burlesque καλλιτέχνη Ντίτα φον Τέεζε. Ωστόσο κατάφεραν να λάβουν μόνο 35 πόντους, τερματίζοντας 20οι από τις 25 χώρες.

Δεκαετία 2010Επεξεργασία

Το 2010 το ARD προσκάλεσε τον πρώην συμμετέχοντα και συνθέτη Στέφαν Ράαμπ και το ιδιωτικό δίκτυο ProSieben να συνεργαστούν για να βρουν μια ελπιδοφόρα συμμετοχή για τη χώρα. Έχει ειπωθεί ότι ο Ράαμπ προσεγγίστηκε λόγω των καλών του επιδόσεων στο διαγωνισμό, τερματίζοντας 5ος το 2000 καθώς και γράφοντας συμμετοχές το 1998 και το 2004, οι οποίες τερμάτισαν στην 7η και 8η θέση αντίστοιχα. Ο Ράαμπ συμφώνησε και διεξήγαγε μια τηλεοπτική εκπομπή που ονομάστηκε "Unser Star für Oslo" (Το αστέρι μας για το Όσλο) που μεταδόθηκε στο ARD και στο ProSieben. Η νικήτρια ήταν η Λένα Μάιερ-Λάντρουτ με το "Satellite", η οποία κέρδισε και τον διαγωνισμό. Δύο ακόμα συνεργασίες με το ProSieben έδωσαν τον δεύτερο και τον τρίτο συνεχόμενο τερματισμό στην πρώτη δεκάδα, το 2011 (Λένα Μάιερ-Λάντρουτ με το "Taken by a Stranger") και το 2012 (Ρόμαν Λομπ με το "Standing Still").

Το σερί των κατατάξεων στην κορυφαία δεκάδα διακόπηκε στο διαγωνισμό του 2013, όταν το τραγούδι "Glorious" της Cascada τερμάτισε 21ο με 18 πόντους, με τις χαμηλές κατατάξεις να συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια, αφού η ομάδα Elaiza το 2014, η Άν Σοφί το 2015, η Τζέιμι-Λί και η Λεβίνα τελείωσαν στις θέσεις 18, 27 (τελευταία), 26 (τελευταία) και 25 (προτελευταία) αντίστοιχα. Η Άν Σοφί έγινε η τρίτη συμμετοχή της χώρας που τερμάτισε με μηδέν βαθμούς, μετά τη Νόρα Νόβα το 1964 και την Ούλα Βίζνερ το 1965 και πρώτη από την εισαγωγή του σημερινού συστήματος βαθμολόγησης το 1975. Το αρνητικό σερί διακόπηκε μόλις το 2018 με την τέταρτη θέση του Μίχαελ Σούλτε με το τραγούδι "You Let Me Walk Alone".

Η Γερμανία και οι Big Five (Μεγάλες Πέντε)Επεξεργασία

Από το 1998 τέσσερις συγκεκριμένες χώρες προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της Eurovision, ανεξάρτητα από τις θέσεις τους στον πίνακα αποτελεσμάτων του προηγούμενου διαγωνισμού.[1] Αυτές οι χώρες είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία, που αποκόμισαν αυτό το προνόμιο, καθώς είναι οι τέσσερις μεγαλύτεροι οικονομικοί συνεισφέροντες στην EBU. Λόγω της μόνιμης θέσης τους στο διαγωνισμό, αυτές οι χώρες έγιναν γνωστές ως "Big Four". Το 2009 αναφέρθηκε ότι οι Big Four ενδέχετο να χάσουν το προνόμιο αυτό και να υποχρεωθούν να συμμετάσχουν στους ημιτελικούς.[2] Ωστόσο αυτό δεν υλοποιήθηκε και οι Big Four διατήρησαν το προνομιακό καθεστώς τους.[3] Η Ιταλία, που επέστρεψε στο διαγωνισμό το 2011 συμπεριλήφθηκε στις προνομιούχες χώρες, αποκαλούμενες πλέον "Big Five".[4][5]

ΣυμμετοχέςΕπεξεργασία

Υπόμνημα
Νικητής
Δεύτερη θέση
Τρίτη θέση
Τελευταία θέση
X
Αποχώρηση
Χρονιά Καλλιτέχνης Γλώσσα Τραγούδι Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί
1956 Βάλτερ Αντρέας Σβαρτς [6] Γερμανικά "Im Wartesaal zum großen Glück" 2 Ν/Α[α] Όχι ημιτελικοί
Φρέντι Κουίν[7] Γερμανικά "So geht das jede Nacht" 2 Ν/Α[α]
1957 Μάργκοτ Χίλσερ [8] Γερμανικά "Telefon, Telefon" 4 8
1958 Γερμανικά "Für zwei Groschen Musik" 7 5
1959 Άλις και Έλεν Κέσλερ [9] Γερμανικά "Heute Abend wollen wir tanzen geh'n" 8 5
1960 Βιν Χόοπ [10] Γερμανικά "Bonne nuit ma chérie" 4 11
1961 Λάλε Άντερσεν Γερμανικά "Einmal sehen wir uns wieder" 13 3
1962 Κόνι Φρόμπες [11] Γερμανικά "Zwei kleine Italiener" 6 9
1963 Χάιντι Μπριλ [12] Γερμανικά "Marcel" 6 9
1964 Νόρα Νόβα [13] Γερμανικά "Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne" 13 0
1965 Ούλα Βίζνερ [14] Γερμανικά "Paradies, wo bist du?" 15 0
1966 Μάργκοτ Έσκενς [15] Γερμανικά "Die Zeiger der Uhr" 10 7
1967 Ίνγκε Μπρικ [16] Γερμανικά "Anouschka" 8 7
1968 Βένκε Μίρε [17] Γερμανικά "Ein Hoch der Liebe" 6 11
1969 Σιβ Μάλμκβιστ [18] Γερμανικά "Primaballerina" 9 8
1970 Κάτια Έπσταϊν [19] Γερμανικά "Wunder gibt es immer wieder" 3 12
1971 Γερμανικά "Diese Welt" 3 100
1972 Μαίρη Ρόος [20] Γερμανικά "Nur die Liebe läßt uns leben" 3 107
1973 Γκίτε [21] Γερμανικά "Junger Tag" 8 85
1974 Σίντι & Μπερτ. [22] Γερμανικά "Die Sommermelodie" 14 3
1975 Τζόι Φλέμινγκ [23] Γερμανικά "Ein Lied kann eine Brücke sein" 17 15
1976 Les Humphries Singers [24] Γερμανικά "Sing Sang Song" 15 12
1977 Silver Convention [25] Αγγλικά "Telegram" 8 55
1978 Αϊρίν Σιρ [26] Γερμανικά "Feuer" 6 84
1979 Dschinghis Khan. [27] Γερμανικά "Dschinghis Khan" 4 86
1980 Κάτια Έπσταϊν Γερμανικά "Theater" 2 128
1981 Λένα Βαλάιτις [28] Γερμανικά "Johnny Blue" 2 132
1982 Νικόλ Γερμανικά "Ein bißchen Frieden" 1 161
1983 Χόφμαν & Χόφμαν [29] Γερμανικά "Rücksicht" 5 94
1984 Μαίρη Ρόος Γερμανικά "Aufrecht geh'n" 13 34
1985 Wind [30] Γερμανικά "Für alle" 2 105
1986 Ίνγκριτ Πέτερς [31] Γερμανικά "Über die Brücke geh'n" 8 62
1987 Wind Γερμανικά "Laß die Sonne in dein Herz" 2 141
1988 Maxi Garden & Chris Garden[32] Γερμανικά "Lied für einen Freund" 14 48
1989 Νίνο ντε Άντζελο [33] Γερμανικά "Flieger" 14 46
1990[β] Κρις Κέμπερς [34] Γερμανικά "Frei zu leben" 9 60
1991 Atlantis 2000 [35] Γερμανικά "Dieser Traum darf niemals sterben" 18 10
1992 Wind Γερμανικά "Träume sind für alle da" 16 27
1993 Münchener Freiheit [36] Γερμανικά "Viel zu weit" 18 18 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Mekado [37] Γερμανικά "Wir geben 'ne Party" 3 128 Όχι ημιτελικοί
1995 Stone & Stone [38] Γερμανικά "Verliebt in Dich" 23 1
1996 Λέον Γερμανικά "Planet of Blue" Δεν προκρίθηκε[γ] 24 24
1997 Μπιάνκα Σόμπουργκ [39] Γερμανικά "Zeit" 18 22 Όχι ημιτελικοί
1998 Γκίλντο Χορν [40] Γερμανικά "Guildo hat euch lieb!" 7 86
1999 Sürpriz [41] Γερμανικά, Τούρκικα, Αγγλικά, Εβραϊκά "Reise nach Jerusalem – Kudüs'e seyahat" 3 140
2000 Στέφαν Ράαμπ Γερμανικά "Wadde hadde dudde da?" 5 96
2001 Μισέλ (Michelle) [42] Γερμανικά, Αγγλικά "Wer Liebe lebt" 8 66
2002 Κορίνα Μέι [43] Αγγλικά "I Can't Live Without Music" 21 17
2003 Λου [44] Αγγλικά "Let's Get Happy" 11 53
2004 Μαξ Αγγλικά, Τούρκικα "Can't Wait Until Tonight" 8 93 Μέλος των "Big 4"
2005 Γκράτσια [45] Αγγλικά "Run & Hide" 24 4
2006 Texas Lightning [46] Αγγλικά "No No Never" 14 36
2007 Ρότζερ Τσίτσερο [47] Γερμανικά, Αγγλικά "Frauen regier'n die Welt" 19 49
2008 No Angels [48] Αγγλικά "Disappear" 23 14
2009 Alex Swings[49] Oscar Sings![50] Αγγλικά "Miss Kiss Kiss Bang" 20 35
2010 Λένα Μάιερ-Λάντρουτ Αγγλικά "Satellite" 1 246
2011 Λένα Μάιερ-Λάντρουτ Αγγλικά "Taken by a Stranger" 10 107 Μέλος των "Big 5"
2012 Ρόμαν Λομπ Αγγλικά "Standing Still" 8 110
2013 Cascada Αγγλικά "Glorious" 21 18
2014 Elaiza [51] Αγγλικά "Is It Right?" 18 39
2015 Ann Sophie [52] Αγγλικά "Black Smoke" 27[δ] 0
2016 Τζέιμι-Λι Κρίβιτς [54] Αγγλικά "Ghost" 26 11
2017 Λεβίνα Αγγλικά "Perfect Life" 25 6
2018 Μίχαελ Σούλτε Αγγλικά "You Let Me Walk Alone" 4 340
2019 S!sters Αγγλικά "Sister" 25 24
2020 Μπεν Ντόλιτς Αγγλικά "Violent Thing" Ακυρώθηκε[ε] X
2021

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της EurovisionΕπεξεργασία

Χρονιά Καλλιτέχνης Γλώσσα Τίτλος 2ος γύρος Βαθμοί 1ος γύρος Βαθμοί Θέση (το 1982) Βαθμοί (το 1982)
1982 Νικόλ Γερμανικά "Ein bißchen Frieden" Δεν προκρίθηκε 7 106 1 161

Ιστορικό ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Μέχρι το 2019, το ιστορικό ψηφοφορίας της Γερμανίας έχει ως εξής:

ΔιοργανώσειςΕπεξεργασία

 
Οι παρουσιαστές του 2011
Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιστές
1957   Φρανκφούρτη, Έσση Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks Αναΐντ Ιπλικιάν
1983   Μόναχο, Βαυαρία Rudi-Sedlmayer-Halle Μαρλέν Σαρέλ
2011   Ντίσελντορφ, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία Esprit Arena Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ

ΒραβείαΕπεξεργασία

Βραβείο Barbara DexΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: Βραβείο Barbara Dex
Χρονιά Ερμηνευτής Πόλη Ref.
1998 Guildo Horn   Μπέρμινγχαμ

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η ΓερμανίαΕπεξεργασία

Στους τελικούς:

Κ.Ε. Κριτική Επιτροπή
T. Τηλεψηφοφορία

Χρονιά   12 βαθμοί   10 βαθμοί   8 βαθμοί
19561974 Άλλο σύστημα ψηφοφορίας
1975   Φινλανδία   Ηνωμένο Βασίλειο   Ολλανδία
1976   Γαλλία   Αυστρία   Ηνωμένο Βασίλειο
1977   Γαλλία   Ηνωμένο Βασίλειο   Βέλγιο
1978   Ισραήλ   Γαλλία   Ηνωμένο Βασίλειο
1979   Ισπανία   Δανία   Ηνωμένο Βασίλειο
1980   Ιρλανδία   Ελβετία   Ολλανδία
1981   Γαλλία   Σουηδία   Πορτογαλία
1982   Ισραήλ   Νορβηγία   Λουξεμβούργο
1983   Σουηδία   Ισραήλ   Λουξεμβούργο
1984   Σουηδία   Ιρλανδία   Πορτογαλία
1985   Νορβηγία   Αυστρία   Σουηδία
1986   Λουξεμβούργο   Ολλανδία   Τουρκία
1987   Ιταλία   Ισλανδία   Ισραήλ
1988   Ελβετία   Ηνωμένο Βασίλειο   Τουρκία
1989   Ηνωμένο Βασίλειο   Ισπανία   Σουηδία
1990   Ισπανία   Γαλλία   Βέλγιο
1991   Σουηδία   Μάλτα   Γαλλία
1992   Ηνωμένο Βασίλειο   Ιρλανδία   Πορτογαλία
1993   Ελβετία   Νορβηγία   Σουηδία
1994   Ιρλανδία   Πολωνία   Γαλλία
1995   Σουηδία   Ισλανδία   Γαλλία
1996 Αποκλείστηκε
1997   Τουρκία   Ηνωμένο Βασίλειο   Ιρλανδία
1998   Τουρκία   Κροατία   Μάλτα
1999   Τουρκία   Κροατία   Βοσνία και Ερζεγοβίνη
2000   Δανία   Τουρκία   Σουηδία
2001   Δανία   Εσθονία   Ελλάδα
2002   Λετονία   Μάλτα   Ηνωμένο Βασίλειο
2003   Πολωνία   Τουρκία   Ρωσία
2004   Τουρκία   Σερβία και Μαυροβούνιο   Κύπρος
2005   Ελλάδα   Τουρκία   Μάλτα
2006   Τουρκία   Φινλανδία   Ελλάδα
2007   Τουρκία   Ελλάδα   Σερβία
2008   Ελλάδα   Τουρκία   Σερβία
2009   Νορβηγία   Τουρκία   Ηνωμένο Βασίλειο
2010   Βέλγιο   Τουρκία   Ελλάδα
2011   Αυστρία   Ελλάδα   Ιρλανδία
2012   Σουηδία   Σερβία   Τουρκία
2013   Ουγγαρία   Δανία   Ισλανδία
2014   Ολλανδία   Πολωνία   Δανία
2015   Ρωσία   Σουηδία   Βέλγιο
2016   Ισραήλ Κ.Ε.
  Ρωσία T.
  Σουηδία Κ.Ε.
  Πολωνία T.
  Γεωργία Κ.Ε.
  Σουηδία T.
2017   Νορβηγία Κ.Ε.
  Πορτογαλία T.
  Πορτογαλία Κ.Ε.
  Βέλγιο T.
  Βουλγαρία Κ.Ε.
  Κροατία T.
2018   Σουηδία Κ.Ε.
  Ιταλία T.
  Αυστρία Κ.Ε.
  Ισραήλ T.
  Ιρλανδία Κ.Ε.
  Τσεχία T.
2019   Ιταλία Κ.Ε.
  Νορβηγία T.
  Αυστραλία Κ.Ε.
  Ελβετία T.
  Ολλανδία Κ.Ε.
  Ρωσία T.
2020 Ακυρωμένος διαγωνισμός[ε]

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. Κριτική Επιτροπή
T. Τηλεψηφοφορία

Έτος   12 βαθμοί   10 βαθμοί   8 βαθμοί
19611995 Όχι ημιτελικοί
1996   Σουηδία   Πολωνία   Εσθονία
19972003 Όχι ημιτελικοί
2004   Σερβία και Μαυροβούνιο   Ελλάδα   Αλβανία
2005   Πορτογαλία   Κροατία   Πολωνία
2006   Φινλανδία   Βοσνία και Ερζεγοβίνη   Τουρκία
2007   Τουρκία   Σερβία   Ελβετία
2008   Ελλάδα   Αρμενία   Αζερμπαϊτζάν
2009   Τουρκία   Αρμενία   Βοσνία και Ερζεγοβίνη
2010   Βέλγιο   Πορτογαλία   Ελλάδα
2011   Αυστρία   Δανία   Ιρλανδία
2012   Σουηδία   Σερβία   Ολλανδία
2013   Ισλανδία   Ουγγαρία   Ελλάδα
2014   Πολωνία   Ελβετία   Ρουμανία
2015   Σουηδία   Λετονία   Ισραήλ
2016   Ισραήλ Κ.Ε.
  Πολωνία T.
  Γεωργία Κ.Ε.
  Αυστραλία T.
  Βέλγιο Κ.Ε.
  Ουκρανία T.
2017   Νορβηγία Κ.Ε.
  Βουλγαρία T.
  Βουλγαρία Κ.Ε.
  Ουγγαρία T.
  Ολλανδία Κ.Ε.
  Ισραήλ T.
2018   Σουηδία Κ.Ε.
  Πολωνία T.
  Λετονία Κ.Ε.
  Δανία T.
  Αυστραλία Κ.Ε.
  Ουγγαρία T.
2019   Βόρεια Μακεδονία Κ.Ε.
  Ελβετία T.
  Ολλανδία Κ.Ε.
  Νορβηγία T.
  Ελβετία Κ.Ε.
  Ολλανδία T.
2020 Ακυρωμένος διαγωνισμός[ε]

Σχετική συμμετοχήΕπεξεργασία

Αρχηγοί αποστολώνΕπεξεργασία

Χρονιά Αρχηγός αποστολής Ref.
19962005 Γιούργκεν Μέιερ-Μπίιρ
20072008 Μάνφρεντ Βιτ
2015 Τόρστεν Αμαρέλ
20162017 Καρόλα Κόνζε
20182019 Κριστόφ Πελλάντερ
2020 Αλεξάνδρα Βόλφσλαστ

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμώνΕπεξεργασία

Κατά καιρούς ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε στο ARD από διάφορους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς παρουσιαστές, όπως οι Άντο Σλιρ, Τόμας Γκότσαλκ, Γιαν Χόφερ, Βολφ Μίτλερ, Φριτς Έγκνερ και Βέρνερ Φάιγκελ. [62]

Χρονιά/ές Σχολιαστής Εκπρόσωπος βαθμολογίας
1956 Βολφ Μίτλερ Χωρίς εκπρόσωπο
1957 Γιοάχιμ Φούξμπεργκερ
1958 Κλάουντια Ντόρεν
1959 Έλενα Γκέρχαρτ Βάλτερ Αντρέας Σβαρτς
1960 Βολφ Μίτλερ
1961 Χάιντς Σενκ
1962 Ρουτ Κάπελσμπεργκερ Κλάους Χάφενσταϊν
1963 Χανς-Γιοάχιμ Φρίντριχς Βέρνερ Φάιγκελ
1964 Χέρμαν Ρόκμαν Λία Βερ
1965
1966 Χανς-Γιοάχιμ Ράουσενμπαχ Βέρνερ Φάιγκελ
1967 Κάριν Τίτσε-Λούντβιχ
1968 Χανς-Ότο Γκρίνεφελτ
1969
1970 Μαρί-Λουίζε Στάινμπαουερ
1971 Χανς Φέρες Χωρίς εκπρόσωπο
1972
1973
1974 Βέρνερ Φάιγκελ Άγνωστο
1975
1976 Μαξ Σάουτσερ
1977
1978 Ούτε Φερχόλεν
1979 Άντο Σλιρ και Γκάμπι Σνέλε Λότι Όνεσοργκε
1980 Άντο Σλιρ Γκάμπι Σνέλε
1981
1982
1983 Κάρολιν Ράιμπερ
1984 Κέρστιν Σβάιγκχεφερ (Schweighöfer)
1985 Κρίστοφ Ντόιμλινγκ
1986
1987 Κρίστοφ Ντόιμλινγκ και Λότι Όνεζοργκε Κέρστιν Σβάιγκχεφερ
1988 Νικόλ και Κλάους Έριχ Μπέτσκες Λότι Όνεζοργκε
1989 Τόμας Γκότσαλκ Κέρστιν Σβάιγκχεφερ
1990 Φριτς Έγκνερ
1991 Μαξ Σάουτσερ Κρίστιαν Έκχαρντ
1992 Γιαν Χόφερ Κάρμεν Νέμπελ
1993
1994
1995 Χόρστ Σένκερ
1996 Ουλφ Άνσοργκε Δε συμμετείχε
1997 Πέτερ Ούρμπαν Κριστίνα Μεντς
1998 Νένα
1999 Ρενάν Ντεμιρκάν
2000 Άξελ Μπούλτχαουπτ (Bulthaupt)
2001
2002
2003
2004 Τόμας Άντερς
2005 Τόμας Χέρμανς
2006
2007
2008
2009 Τιμ Φρίλινγκ Τόμας Άντερς
2010 Πέτερ Ούρμπαν Χάπε Κέρκελινγκ
2011 Ίνα Μίλερ
2012 Άνκε Ένγκελκε
2013 Λένα Μάιερ-Λάντρουτ
2014 Χελένε Φίσερ
2015 Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ (Schöneberger)
2016
2017
2018
2019

ΆλμπουμΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Σημειώσεις και παραπομπέςΕπεξεργασία

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Τα πλήρη αποτελέσματα του πρώτου διαγωνισμού είναι άγνωστα, αφού μόνο ο νικητής ανακοινώθηκε. Ο επίσημος ιστότοπος της Eurovision τοποθετεί όλα τα υπόλοιπα τραγούδια στη δεύτερη θέση.
  2. Από το 1956 ως το 1990 η χώρα συμμετείχε ως Δυτική Γερμανία. Από το 1991 και μετά την επανένωση της Γερμανίας (3 Οκτωβρίου 1990) συμμετέχει ως Γερμανία.
  3. Το 1996 η Γερμανία απέτυχε να προκριθεί στο διαγωνισμό μέσω του προκριματικού γύρου. Ο επίσημος ιστότοπος της Eurovision δεν μετράει τη συμμετοχή του 1996 στη λίστα των συμμετοχών της Γερμανίας. Αυτή είναι η μοναδική χρονιά που η Γερμανία δεν ήταν παρούσα στον τελικό του διαγωνισμού.
  4. Το 2015, όπου η Αυστρία και η Γερμανία τερμάτισαν και οι δύο χωρίς βαθμούς, η Αυστρία τοποθετήθηκε πάνω από τη Γερμανία, διότι τη βραδιά του τελικού παρουσίασε το τραγούδι της 14η, ενώ η Γερμανία εμφανίστηκε 17η.[53]
  5. 5,0 5,1 5,2 Ο διαγωνισμός του 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. O'Connor, John Kennedy (2005). The Eurovision Song Contest 50 Years The Official History. London: Carlton Books Limited. ISBN 1-84442-586-X. 
  2. Murray, Gavin (28 Μαΐου 2008). «Big 4 (France: Germany; Spain; United Kingdom): May lose automatic place in Eurovision final». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2008. 
  3. Viniker, Barry (14 Σεπτεμβρίου 2008). «Eurovision 'Big Four' final spots confirmed». 'ESCToday'. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2008. 
  4. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017. 
  5. Fulton, Rick (14 Μαΐου 2007). «The East V West Song Contest». Daily Record. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2009. 
  6. (Walter Andreas Schwarz, 2 Ιουν. 1913 - 1 Απρ. 1992)
  7. (Αυστριακός, Freddy Quinn, γ. 27 Σεπτ. 1931)
  8. (Margot Hielscher, 29 Σεπτ. 1919 - 20 Αυγ. 2017)
  9. (Alice & Ellen Kessler, δίδυμες, γ. 20 Αυγ. 1936)
  10. (Wyn Hoop, γ. 29 Σεπτ. 1936)
  11. (Conny Froboess, γ. 28 Οκτ. 1943)
  12. (Heidi Brühl, 30 Ιαν. 1942 - 8 Ιουν. 1991). Απεβίωσε από καρκίνο του μαστού.
  13. (Nora Nova, γ. 8 Μαΐου 1928). Βουλγαρικής καταγωγής, η πρώτη Βουλγάρα που πήρε μέρος στην Γιουροβίζιον (εκπροσωπώντας τη Δυτική Γερμανία).
  14. (Ulla Wiesner, γ. 12 Δεκ. 1940)
  15. (Margot Eskens, γ. 12 Αυγ. 1939)
  16. (Inge Brück, γ. 12 Οκτ. 1936)
  17. (Wencke Myhre, Νορβηγίδα, γ. 15 Φεβρ. 1947)
  18. (Siw Malmkvist, Σουηδή, γ. 31 Δεκ. 1936)
  19. Katja Ebstein (γ. 9 Μαρτ. 1945)
  20. (Mary Roos, γ. 9 Ιαν. 1949) (1η φορά)
  21. (Gitte Hænning από Δανία, γ. 29 Ιουν. 1946)
  22. Ντουέτο αποτελούμενο από τη Γιούτα Γκούζενμπουργκερ (γ. 26 Ιαν. 1948) και τον Νόρμπερτ Μπέργκερ (12 Σεπτ. 1945 - 14 Ιουλ. 2012).
  23. (γεννήθηκε ως Έρνα Ράαντ, 15 Νοεμ. 1944 - 27 Σεπτ. 2017)
  24. Συγκρότημα που συστάθηκε το 1969 και διαλύθηκε το 1980. Μέλη: Λες Χάμφρις (10 Αυγ. 1940 - 26 Δεκ. 2007), Λίντα Τόμπσον (γ. 21 Σεπτ. 1948), Λιζ Μίτσελ (γ. 12 Ιουλ. 1952), Τζον Λότον (γ. 11 Ιουλ. 1946) και άλλοι.
  25. Συγκρότημα της eurodisco, ενεργό από το 1974 ως το 1979. Μέλη: Λίντα Τόμπσον, Πένι Μακ Λιν (γ. 4 Νοεμ. 1946), Τζάκι Κάρτερ, Ραμόνα Γουλφ, Ζέντα Τζακς, Ρόντα Χιθ.
  26. (Ireen Sheer, Γερμανοβρετανίδα, γ. 25 Φεβρ. 1949)
  27. Συγκρότημα της ποπ, ενεργό από το 1979 ως τα μέσα της δεκαετίας του '80 και από το 2005 ως σήμερα. Μέλη: Βόλφγκανγκ Χάιχελ (γ. 4 Νοεμ. 1950), Χενριέτε Χάιχελ (γ. 13 Νοεμ. 1953), Εντίνα Ποπ (γ. 4 Φεβρ. 1941). Ιδρυτικά μέλη ήταν επίσης ο Στιβ Μπέντερ, που πέθανε από καρκίνο (2 Νοεμ. 1946 - 7 Μαΐου 2006), ο Λούις Χέντρικ Πόντγκιτερ, που απεβίωσε από AIDS (4 Απρ. 1951 - Αύγουστος 1993) και ο Λέσλι Μάντοκι.
  28. (Lena Valaitis, γερμανολιθουανή, γ. 7 Σεπτ. 1943)
  29. Ντουέτο αποτελούμενο από τους αδερφούς Μίχαελ Χόφμαν (γ. 3 Δεκ. 1950) και Γκίντερ Χόφμαν (4 Οκτ. 1951 - 15 Μαρτ. 1984). Ο Γκίντερ αυτοκτόνησε στη Βραζιλία, πέφτοντας από μπαλκόνι.
  30. Συγκρότημα που συστάθηκε το 1985 από τον Αλεξάντερ Χάιλερ. Σημερινά μέλη: Αντρέας Λέμπινγκ, Κάρολιν Φρέλιαν και Γιάσμιν Κνέπκενς. (1η φορά)
  31. (Ingrid Peters, γ. 19 Απρ. 1954)
  32. Ντουέτο αποτελούμενο από τη Μάικε (γ. 29 Ιουν. 1974) και τη μητέρα της Κρις Γκέρτνερ (γ. 29 Δεκ. 1950)
  33. (Nino de Angelo, γ. 18 Δεκ. 1963)
  34. (Chris Kempers , γ. 7 Ιαν. 1965) & Ντάνιελ Κόβατς (Daniel Kovac, σλοβένος, γ. 27 Σεπτ. 1956)
  35. Βραχύβιο συγκρότημα του 1990-91 που συστάθηκε από τον παραγωγό Άλφονς Βάιντορφ (γ. 1962) και το συνθέτη Χέλμουτ Φράι.
  36. Συγκρότημα της ποπ ροκ που συστάθηκε το 1980. Μέλη: Τραγούδι-πλήκτρα: Στέφαν Τσάουνερ (γ. 20 Ιουν. 1952), Κιθάρα: Άρον Στρόμπελ (γ. 26 Ιαν 1958). Πρόσθετα μέλη: Μίχαελ Κούντσι (γ. 27 Αυγ. 1958), Αλεξάντερ Γκρίνβαλντ (γ. 7 Σεπτ. 1954) και Ρέναρντ Χένρι Χάτσκε (γ. 30 Νοεμ. 1955).
  37. Γυναικείο συγκρότημα αποτελούμενο από τις Μέλανι Μπέντερ (γ. 7 Δεκ. 1974), Κάτι Κάρνεϊ και Ντόρκας Κίφερ (γ. 21 Ιουν. 1972).
  38. Ντουέτο αποτελούμενο από τους συζύγους Γκλεν Πένιστον και Τατιάνα Σεγιέν Πένιστον.
  39. Bianca Shomburg (γ. 17 Σεπτ. 1974).
  40. Guildo Horn (γ. 15 Φεβρ. 1963).
  41. Γερμανοτουρκικό συγκρότημα. Μέλη: Cihan „Chicco“ Özden (γ. 9. Ιουν. 1976), Deniz Filizmen (γ. 30 Ιαν. 1978), Yasemin „Jazz“ Akkar (γ. 5 Οκτ. 1982), Filiz Zeyno (γ. 28 Ιουλ. 1969), Savaş Uçar (γ. 26 Απρ. 1967) και Bülent Ural (γ. 24 Ιαν. 1973).
  42. Ψευδώνυμο της Τάνια Χέβερ (γ. 15 Φεβρ. 1972).
  43. Corinna May (γ. 10 Οκτ. 1970).
  44. Marie-Luise Hoffner (γ. 27 Οκτ. 1963).
  45. Καλλιτεχνικό όνομα της Gracia Arabella Baur (γ. 18 Νοεμ. 1982).
  46. Γερμανικό κουαρτέτο (συσταθέν το 2000) της κάντρι. Μέλη: Όλι Ντίτριχ (γ. 20 Νοεμ. 1956), Τζέιν Κάμερφορντ (γ. 1 Ιαν. 1959), Γιόν Όλσεν, Μάρκους Σμιτ, Ούβε Φρέντσελ.
  47. Roger Cicero (γ. 6 Ιουλ. 1970).
  48. Γυναικείο ποπ συγκρότημα ενεργό το 2000–2003 και το 2007–2014. Μέλη: Νάντια Μπενάισα (γ. 26 Απρ. 1982), Λούσι Ντιακόφσκα (γ. 2 Απρ. 1976), Σάντι Μέλινγκ (γ. 27 Απρ. 1981), Βανέσα Πετρούο (γ. 23 Οκτ. 1979) και Τζέσικα Βαλς (γ. 2 Φεβρ. 1977).
  49. Alex Christensen (γ. 7 Απρ. 1967)
  50. Oscar Loya, Αμερικανός τραγουδιστής (γ. 12 Ιουν. 1979).
  51. Γυναικείο τρίο συσταθέν το 2013. Μέλη: Τραγούδι-πιάνο: Ελζμπιέτα Στάινμετς (Elżbieta "Ela" Steinmetz, γ. 11 Οκτ. 1992), Ακορντεόν-φωνητικά: Ιβόν Γκρίνβαλτ (Yvonne Grünwald, γ. 10 Μαΐου 1984) και Μπάσο-φωνητικά: Νάταλι Πλέγκερ (Natalie Plöger, γ. 3 Σεπτ. 1985).
  52. Αν Σοφί Ντίρμαϊερ (Ann Sophie Dürmeyer, γ. 1 Σεπτ. 1990).
  53. «Rules for the Eurovision Song Contest 2009» (PDF). European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2009. 
  54. Jamie-Lee Kriewitz (γ. 18 Μαρτίου 1998).
  55. Adams, William Lee (9 Ιουλίου 2015). «Poll: Who was the worst dressed Barbara Dex Award winner?». Wiwibloggs. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019. 
  56. Rau, Oliver (23 Μαΐου 2005). «Jürgen Meier-Beer withdraws». esctoday.com. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2019. 
  57. «Eurovision Rewrites the Rule Book». dw.com. 7 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2019. 
  58. Granger, Anthony (6 Σεπτεμβρίου 2015). «Germany: Carola Conze New Head of Delegation». eurovoix.com. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2019. 
  59. Granger, Anthony (1 Νοεμβρίου 2017). «Germany: Carola Conze Steps Down as Head of Delegation». eurovoix.com. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2019. 
  60. Granger, Anthony (2 Μαρτίου 2019). «Germany: Christoph Pellander To Step Down as Head of Delegation in July». eurovoix.com. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2019. 
  61. Kourouvanis, Fotis (5 Δεκεμβρίου 2019). «Germany: New Head of Delegation». eurovisionfun.com. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019. 
  62. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2011.