Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957 ήταν ο δεύτερος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Φραγκφούρτη της Δυτικής Γερμανίας και έλαβε χώρα στο Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks, στις 3 Μαρτίου 1957. Το σόου παρουσιάστηκε από τη Γερμανίδα ηθοποιό Anaid Iplicjian. Όπως και ο πρώτος διαγωνισμός, έτσι κι αυτός ήταν κυρίως ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα, με τη διαφορά ότι είχε αυξηθεί ο αριθμός των κατόχων τηλεοράσεων.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957
ESC 1957 logo.png
Ημερομηνίες
Τελικός3 Μαρτίου 1957
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςGroßer Sendesaal des hessischen Rundfunks, Φρανκφούρτη, Δυτική Γερμανία
ΠαρουσιαστέςAnaid Iplicjian
Μουσική ΔιεύθυνσηWilly Berking
Εκτελεστικός επόπτηςRolf Liebermann
ΔιοργανωτήςArbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD)
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών10
Πρώτη εμφάνιση
ΕπιστρέφουνΚανένας
ΑποχωρούνΚανένας
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚριτικές επιτροπές των 10 ατόμων μοιράζουν 10 βαθμούς στα αγαπημένα τους τραγούδια
ΝικητήςFlag of the Netherlands.svg Ολλανδία
"Net als toen"
← 1956Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1958 →

Νικήτρια χώρα ήταν η Ολλανδία με την Corry Brokken και το τραγούδι "Net als toen",[1] το οποίο έγραψε ο Willy van Hemert και συνέθεσε Guus Jansen. Ήταν η πρώτη νίκη της Ολλανδίας στον διαγωνισμό.

Για κάποιο χρονικό διάστημα, κυκλοφορούσε μια φήμη ότι το προνόμιο της διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1957 δόθηκε στη Γερμανία επειδή υποτίθεται είχε βγει δεύτερη το 1956 με το "Im Wartesaal zum großen Glück" του Walter Andreas Schwarz. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο δεν είχαν δημοσιευθεί τα πλήρη αποτελέσματα του 1956, αλλά ο κανόνας που λέει ότι η νικήτρια χώρα του κάθε έτους διοργανώνει τον επόμενο δεν υπήρχε ακόμα. Την συγκεκριμένη περίοδο είχε σχεδιαστεί κάθε συμμετέχουσα χώρα να διοργανώνει τον διαγωνισμό με σειρά. Ωστόσο, καθώς περισσότερες χώρες επιθυμούσαν να συμμετάσχουν, αυτό κατέστη ανέφικτο.[1]

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Για περισσότερες πληροφορίες για τη διοργανώτρια πόλη: Φρανκφούρτη
 
Το Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Φρανκφούρτη, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της τότε Δυτικής Γερμανίας. Ο χώρος διεξαγωγής ήταν το Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks, ένα κτίριο, αίθουσα συναυλιών και πρώην τηλεοπτικό στούντιο με έδρα τη Φρανκφούρτη. Σήμερα χρησιμοποιείται ως αίθουσα μουσικής.[2][3]

Αφού καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στις αρχές της δεκαετίας του 1940, η Φρανκφούρτη ξαναχτίστηκε και στη δεκαετία του 1950 μετατράπηκε σε ένα από τα πιο εξέχοντα οικονομικά κέντρα της Ευρώπης. Με επενδύσεις που προέρχονται τόσο από εθνικούς όσο και από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, το 1957, που διεξήχθη ο διαγωνισμός, είχαν ήδη εμφανιστεί οι πρώτοι ουρανοξύστες/επιχειρηματικά κτίρια της Φρανκφούρτης.[4][5]

ΜορφήΕπεξεργασία

Σε αυτόν τον διαγωνισμό η ιταλική συμμετοχή διάρκεσε 5:09 λεπτά, ενώ η είσοδος του Ηνωμένου Βασιλείου διήρκεσε μόνο 1:52 λεπτά. Ήταν επειδή τραγούδια όπως ο πρώην ότι ένας κανόνας τελικά εισήχθη περιορίζοντας κάθε τραγούδι σε ένα μέγιστο των 3 λεπτών. Αυτός ο κανόνας εξακολουθεί να ισχύει.

Σε μια αλλαγή των κανόνων από τον διαγωνισμό του προηγούμενου έτους, επιτρέπεται στα ντουέτα να ανταγωνίζονται. Οι εκπρόσωποι της Δανίας, Birthe Wilke και Gustav Winckler, ήταν η πρώτη από αυτές τις πράξεις που συμμετείχαν υπό αυτήν την αλλαγή κανόνα. Στο τέλος της παράστασης, το ζευγάρι αντάλλαξε το μεγαλύτερο φιλί στην ιστορία του διαγωνισμού, παρόλο που μόνο οι τηλεοπτικοί θα μπορούσαν πραγματικά να το δουν. Αυτό οφειλόταν σε ένα μέλος του προσωπικού παραγωγής να ξεχνάει να δώσει ένα προκαθορισμένο σημάδι ότι το φιλί θα τελείωσε.

Αυτός ήταν ο πρώτος χρόνος με τον οποίο οι επιτροπές επικοινωνήθηκαν μέσω τηλεφώνου. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που οι Κάτω Χώρες κέρδισαν τον διαγωνισμό. Μια άλλη αξιοσημείωτη αλλαγή ήταν ότι οι εθνικές επιτροπές δεν μπορούσαν να ψηφίσουν για το δικό τους τραγούδι, έναν κανόνα ο οποίος θα συνεχιζόταν σε όλη την επόμενη ιστορία του διαγωνισμού.

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Περαιτέρω πληροφορίες: Κατάλογος χωρών της Eurovision

Το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και η Ελβετία πραγματοποιούν τη δεύτερη εμφάνισή τους μετά από την πρώτη εμφάνιση τους το 1956. Η Αυστρία και η Δανία πραγματοποίησαν τις πρώτες εμφανίσεις τους. Οι χώρες αυτές ήθελαν να συμμετάσχουν το 1956, αλλά υπέβαλαν αίτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την υποβολή των τραγουδιών για το διαγωνισμό εκείνου του έτους. Με εκείνους που εντάχθηκαν το 1957, ο συνολικός αριθμός των χωρών ήταν δέκα, τρεις περισσότεροι από ό,τι στον πρώτο διαγωνισμό.

Αν και θεωρήθηκε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε επίσης χάσει την προθεσμία συμμετοχής στον διαγωνισμό του 1956, αργότερα αποκαλύφθηκε από την EBU τον Ιανουάριο του 2017 ότι ήταν ένα μυθικό γεγονός που δημιουργήθηκε από τους οπαδούς του διαγωνισμού. Η EBU εξήγησε περαιτέρω ότι το Φεστιβάλ Βρετανικού Δημοτικού Τραγουδιού, ένας διαγωνισμός που δημιουργήθηκε από το BBC για το Ηνωμένο Βασίλειο, αποτέλεσε την έμπνευση που έφερε αλλαγές στο σχήμα του διαγωνισμού από το 1957.

Διευθυντές ορχήστραςΕπεξεργασία

Κάθε συμμετοχή είχε έναν μαέστρο που διηύθυνε την ορχήστρα.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Αποτελέσματα
                     
  Βέλγιο 5 2 2 1
Λουξεμβούργο 8 1 4 3
Ηνωμένο Βασίλειο 6 1 1 1 1 2
Ιταλία 7 1 1 2 2 1
Αυστρία 3 2 1
Ολλανδία 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Γερμανία 8 1 1 6
Γαλλία 17 2 4 2 1 6 2
Δανία 10 2 3 5
Ελβετία 5 1 1 1 2

Διεθνείς αναμεταδόσειςΕπεξεργασία

Ο κατωτέρω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία ψηφίστηκαν οι ψήφοι κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού του 1957 μαζί με τον εκπρόσωπο ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ανακοίνωση των ψήφων για την αντίστοιχη χώρα τους. Κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός έστειλε επίσης σχολιαστή στον διαγωνισμό, προκειμένου να παρέχει κάλυψη του διαγωνισμού στη μητρική του γλώσσα. Λεπτομέρειες για τους σχολιαστές και το ραδιοτηλεοπτικό σταθμό για τον οποίο εκπροσωπούνται περιλαμβάνονται επίσης στον παρακάτω πίνακα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Frankfurt 1957». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. 
  2. «Location database - Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks». film-commission-hessen.de. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. 
  3. NDR. «Die singende Richterin: Corry Brokken». www.eurovision.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. 
  4. «Reconstruction and the "Frankfurter Principle"». Messe Frankfurt. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. 
  5. «History of Frankfurt City History». web.archive.org. 14 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. 
  6. «Eurovision Song Contest 1957». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  7. «Scoreboard results». Eurovision Song Contest 1957. EBU. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2012. 
  8. «Concours Eurovision de la Chanson 1957» (στα Γαλλικά). Songcontest.free.fr. 18 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  9. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  10. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 10. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2