Άνοιγμα κυρίου μενού

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision του 1977 έλαβε χώρα στο Λονδίνο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την νίκη της χώρας στον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision του 1976.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977
Ημερομηνίες
Τελικός 7 Μαΐου 1977
Οικοδεσπότης
Χώρος Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Παρουσιαστές Άντζελς Ρίπον
Μουσική Διεύθυνση Ρόνι Χέζλχερστ
Σκηνοθέτης Στιούαρτ Μόρις
Εκτελεστικός επόπτης Κλίφορντ Μπράουν
Διοργανωτής BBC
Κατά τη διάρκεια
του σόου
Mr. Acker Bilk and his Paramount Jazz Men
Διαγωνιζόμενοι
Αριθμός συμμετοχών 18
Πρώτη εμφάνιση Κανένας
Επιστρέφουν Flag of Sweden.svg Σουηδία
Αποχωρούν Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Γιουγκοσλαβία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας Κάθε χώρα απένειμε 12, 10, 8-1 βαθμούς σε 10 τραγούδια
Μηδέν βαθμοί Κανένας
Νικητής Flag of France.svg Γαλλία
L'oiseau et l'enfant
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
◄1976Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1978►

Ήταν ο 22ος διαγωνισμός στην ιστορία της Eurovision και παρουσιάστηκε από την Άντζελα Ρίπον. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1977. Νικήτρια του διαγωνισμού ήταν για 5η φορά η Γαλλία με το τραγούδι "L'oiseau et l'enfant" (Το Παιδί και το Πουλί), το οποίο συγκέντρωσε 164 βαθμούς και ερμηνεύτηκε από την Μαρί Μιριάμ (Marie Myriam) . Η Ελλάδα κατέκτησε την 5η θέση, την καλύτερη που είχε πάρει μέχρι εκείνη τη στιγμή, με το τραγούδι Μάθημα Σολφέζ.

Τόπος διεξαγωγήςΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: Λονδίνο

Το Λονδίνο είναι η πρωτεύουσα της Αγγλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτελεί την μεγαλύτερη αστική ζώνη στην Ευρώπη. Κατοικείται εδώ και δύο χιλιετίες και η ιστορία του ανάγεται χρονικά στα ρωμαϊκά χρόνια, οπότε και ιδρύθηκε, με την ονομασία "Λοντίνιουμ".[1] Το Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ (Wembley Conference Centre), το οποίο εγκαινιάστηκε το 1977, ήταν το πρώτο συνεδριακό κέντρο στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτέλεσε τον χώρο όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός του 1977.

ΜορφήΕπεξεργασία

Τέσσερα χρόνια μετά την κατάργησή του, ο κανονισμός για τις γλώσσες των τραγουδιών επανήλθε στον διαγωνισμό του 1977. Επιτράπηκε στη Γερμανία και το Βέλγιο να τραγουδήσουν στα αγγλικά, επειδή είχαν ήδη επιλέξει τα άσματά τους προτού επανεισαχθεί ο κανονισμός.

Όπως σημειώνεται στο βιβλίο The Eurovision Song Contest – The Official History του συγγραφέα και ιστορικού Τζον Κένεντι Ο' Κόνορ, η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής για τον διαγωνισμό ήταν η 2α Απριλίου 1977, όμως εξαιτίας της απεργίας από τους εικονολήπτες και τεχνικούς του BBC, αναβλήθηκε για έναν μήνα.[2]

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Κάποια στιγμή, πριν διεξαχθεί ο διαγωνισμός, η Τυνησία επρόκειτο να συμμετάσχει, αλλά αποχώρησε. Εάν ελάμβανε μέρος θα εμφανιζόταν 4η κατά σειρά στη σκηνή.[2] Η Γιουγκοσλαβία επίσης αποχώρησε και δεν επέστρεψε παρά το 1981.

Η βελγική συμμετοχή Dream Express προκάλεσε αρνητικά σχόλια στον Τύπο, καθώς αναφορές έκαναν λόγο για διαφανή μπλουζάκια που θα φορούσαν οι τρεις τραγουδίστριες του συγκροτήματος. Στην πραγματικότητα δεν έγινε κάτι τέτοιο.[3]

Στη διάρκεια της ερμηνείας της βρετανικής συμμετοχής, ο μαέστρος Ρόνι Χέζλχερστ χρησιμοποίησε μία ομπρέλα και φορούσε καπέλο. [4][5]

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Για κάθε ερμηνεία υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα.[6]

Καλλιτέχνες που επέστρεψανΕπεξεργασία

Αρκετοί καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1977. Η Μπέατριξ Νόιντλινγκερ και ο Γκούντερ Γκρόσλερχερ από το συγκρότημα Schmetterlinge αμφότεροι εκπροσώπησαν την Αυστρία στο διαγωνισμό του 1972, με το συγκρότημα Milestones. Οι Πατρίσια, Μπιάνκα και Στέλλα Μάεσεν είχαν εκπροσωπήσει την Ολλανδία στον διαγωνισμό του 1970, ως μέλη του συγκροτήματος Hearts of Soul. Το 1977 εκπροσώπσαν το Βέλγιο με το συγκρότημα Dream Express. Η συμμετοχή της Ιρλανδίας με το συγκρότημα The Swarbriggs ήταν επιστροφή, μετά την εμφάνισή τους στον διαγωνισμό του 1975. Οι Ilanit είχαν ξανά συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 1973 με το Ισραήλ, η Μισέλ Τορ που τραγούδησε για το Λουξεμβούργο, αποτέλεσε τη συμμετοχή του Μονακό το 1966. Τέλος, οι Φερνάντο Τόρντο και Πάουλο ντε Καρβάλιο, ως μέλη των Os Amigos, επανήλθαν, έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την Πορτογαλία ως σόλο καλλιτέχνες το 1973 και το 1974 αντίστοιχα.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα[7] Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Ιρλανδία αγγλικά The Swarbriggs Plus Two It's Nice to Be in Love Again 3 119
02   Μονακό γαλλικά Μισέλ Τορ Une petite française 4 96
03   Ολλανδία ολλανδικά Χέντι Λέστερ (Heddy Lester) De mallemolen 12 35
04   Αυστρία γερμανικά, αγγλικά Schmetterlinge Boom Boom Boomerang 17 11
05   Νορβηγία νορβηγικά Ανίτα Σκόργκαν Casanova 15 18
06   Δυτική Γερμανία αγγλικά Silver Convention Telegram 8 55
07   Λουξεμβούργο γαλλικά Anne-Marie B Frère Jacques 16 17
08   Πορτογαλία πορτογαλικά Os Amigos Portugal no coração 14 18
09   Ηνωμένο Βασίλειο αγγλικά Λίνσεϊ Ντε Πολ και Μάικ Μόραν Rock Bottom 2 121
10   Ελλάδα ελληνικά Πασχάλης, Ρόμπερτ Ουίλλιαμς, Μπέσσυ Αργυράκη και Μαριάννα Τόλη Μάθημα σολφέζ 5 92
11   Ισραήλ εβραϊκά Ilanit Ahava Hi Shir Lishnayim 11 49
12   Ελβετία γερμανικά Pepe Lienhard Band Swiss Lady 6 71
13   Σουηδία σουηδικά Forbes Beatles 18 2
14   Ισπανία ισπανικά Micky Enséñame a cantar 9 52
15   Ιταλία ιταλικά Μία Μαρτίνι Libera 13 33
16   Φινλανδία φινλανδικά Μόνικα Άσπελουντ Lapponia 10 50
17   Βέλγιο αγγλικά Dream Express A Million in One, Two, Three 7 69
18   Γαλλία γαλλικά Μαρί Μιριάμ L'oiseau et l'enfant 1 136


Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η σειρά με την οποία ψήφισαν οι χώρες στον διαγωνισμό του 1977 όπως και ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας που ήταν αρμόδιος να ανακοινώσει τις βαθμολογίες για κάθε χώρα.

Εκπρόσωποι βαθμώνΕπεξεργασία

  1.   Ιρλανδία - Μπρένταν Μπάλφι
  2.   Μονακό - Καρόλ Σαμπριέ
  3.   Ολλανδία - Ραλφ Ίνμπαρ
  4.   Αυστρία - Τζένι Πίπαλ
  5.   Νορβηγία - Σβέρε Κριστόφερσεν[8]
  6.   Γερμανία - TBC
  7.   Λουξεμβούργο - Ζακ Χαρβέι
  8.   Πορτογαλία – Άνα Ζανάτι[9]
  9.   Ηνωμένο Βασίλειο - Κόλιν Μπέρι
  10.   Ελλάδα - Νάκυ Αγάθου[10]
  11.   Ισραήλ - Γιτζχάκ Σιμόνι[11]
  12.   Ελβετία -Μισέλ Στοκέρ[12]
  13.   Σουηδία - Σβεν Λίνταλ[13]
  14.   Ισπανία - Ισαμπέλ Τενάιγιε[14]
  15.   Ιταλία - Μαριολίνα Κανούλι
  16.   Φινλανδία - Καρίνα Πόνιο[15]
  17.   Βέλγιο - Άνε Πλούγκερτς
  18.   Γαλλία - Μισέλ Ντρικέρ

Με την εξαίρεση του Ισραήλ, η κάθε χώρα που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό έστειλε έναν τηλεοπτικό σχολιαστή, προκειμένου να καλύψει τον διαγωνισμό στη γλώσσα της αντίστοιχης χώρας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Roman». Μουσείο του Λονδίνου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2008. 
  2. 2,0 2,1 O'Connor, John Kennedy (2007). The Eurovision Song Contest: The Official History. UK: Carlton Books. σελ. 68. ISBN 978-1-84442-994-3. 
  3. O'Connor, John Kennedy (2007). The Eurovision Song Contest: The Official History. UK: Carlton Books. σελ. 71. ISBN 978-1-84442-994-3. 
  4. Leigh, Spencer (4-10-2007). «Obituary – Ronnie Hazlehurst». The Daily Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?view=DETAILS&grid=&xml=/news/2007/10/04/db0402.xml. 
  5. «Obituary – Ronnie Hazlehurst». The Times. 2007-10-03. http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/obituaries/article2576976.ece. 
  6. «Conductors 1977». 4Lyrics.com. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012. 
  7. «Eurovision Song Contest 1977». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2014. 
  8. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  9. «Comentadores Do ESC – escportugalforum.pt.vu | o forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  10. «Εκφωνητές της ΕΡΤ για τις ψήφους της Ελλάδας στην EUROVISION – Page 3». Retromaniax.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  11. «פורום אירוויזיון». Sf.tapuz.co.il. 13 Σεπτεμβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  12. Baumann, Peter Ramón (OGAE Switzerland)
  13. 13,0 13,1 13,2 «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  14. «Eurovisión 1977 – Jurado TVE». YouTube. 7 Μαΐου 1977. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  15. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  16. «Welkom op de site van Eurovision Artists». Eurovisionartists.nl. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  17. [1] Αρχειοθετήθηκε 2007-10-24 στο Wayback Machine.
  18. «Hvem kommenterte før Jostein Pedersen? - Debattforum». Nrk.no. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  19. «Eurovision Song Contest 1977». Ecgermany.de. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  20. «Grand Final: 1977, 1977, Eurovision Song Contest». BBC. 
  21. «Η Μακώ Γεωργιάδου και η EUROVISION (1970–1986)». Retromaniax.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  22. «FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010». Eurosongcontest.phpbb3.es. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  23. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  24. Adriaens, Manu & Loeckx-Van Cauwenberge, Joken. Blijven kiken!. Lannoo, Belgium. 2003 ISBN 90-209-5274-9
  25. Christian Masson. «1977 – Wembley». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2013. 
  26. Christian Masson. «1977 – Wembley». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  27. Háskólabókasafn, Landsbókasafn Íslands -. «Timarit.is». timarit.is. 
  28. Háskólabókasafn, Landsbókasafn Íslands -. «Timarit.is». timarit.is. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1977 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).