Άνοιγμα κυρίου μενού

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1965 διεξήχθη στην Νάπολη της Ιταλίας. Το Λουξεμβούργο κέρδισε για 2η φορά με 32 βαθμούς με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son" που το ερμήνευσε η Φρανς Γκαλ (μια σύνθεση του Σερζ Γκένσμπουργκ). Την 2η θέση κατέκτησε το Ηνωμένο Βασίλειο και την 3η θέση η Γαλλία. Εκείνη την χρονιά έκανε ντεμπούτο η Ιρλανδία και επέστρεψε η Σουηδία. Οι χώρες που δεν πήραν βαθμούς ήταν η Φινλανδία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Δυτικής Γερμανίας, το Βέλγιο και η Ισπανία. Για πρώτη φορά έλαβαν μέρος συνολικά 18 χώρες, αριθμός ρεκόρ εκείνη την περίοδο. Για το τραγούδι της σουηδικής συμμετοχής χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η αγγλική γλώσσα.[1] Ήταν επίσης η πρώτη φορά από τη νίκη της Ολλανδίας, το 1959 με το τραγούδι 'Een Beetje', που το νικητήριο τραγούδι δεν ήταν μπαλάντα.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965
Ημερομηνίες
Τελικός 20 Μαρτίου 1965
Οικοδεσπότης
Χώρος Sala di Concerto della RAI
Νάπολη, Ιταλία
Παρουσιαστές Ρενάτα Μάουρο
Μουσική Διεύθυνση Τζιάνι Φέριο
Εκτελεστικός επόπτης Μίροσλαβ Βίλτσεκ
Διοργανωτής Radiotelevisione Italiana (RAI)
Κατά τη διάρκεια
του σόου
Μάριο ντελ Μονάκο
Διαγωνιζόμενοι
Αριθμός συμμετοχών 18
Πρώτη εμφάνιση Flag of Ireland.svg Ιρλανδία
Επιστρέφουν Flag of Sweden.svg Σουηδία
Αποχωρούν -
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας 5, 3 και 1 βαθμός για 3 τραγούδια από κάθε χώρα
Μηδέν βαθμοί Flag of Finland.svg Φινλανδία
Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
Flag of Spain.svg Ισπανία
Νικητής Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
Poupée de cire, poupée de son
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
◄1964Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1966►

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Η Sala di Concerto della RAI στη Νάπολη, τόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1965.

Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στη Νάπολη, της νότιας Ιταλίας. Ήταν η πρώτη φορά που η χώρα εκείνη φιλοξένησε τον διαγωνισμό. Η νεόκτιστη τότε Σάλα ντι Κοντσέρτο ντέλα RAI (Κέντρο Παραγωγής της RAI της Νάπολης) ήταν ο χώρος όπου έγινε ο διαγωνισμός. Το κτήριο διαθέτει 3 τηλεοπτικά στούντιο σε μία έκταση 1227 m² και χωρούσε 370 άτομα, ενώ χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή εκπομπών και ως ωδείο. Τα αρχεία των ναπολιτάνικων τραγουδιών επίσης στεγάζονται εκεί.[1][2]

Μέθοδος ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, τα οποία έδωσαν τρεις ψήφους ανάμεσα σε ένα, δύο ή τρία αγαπημένα τραγούδια. Οι βαθμοί αθροίστηκαν και τα τραγούδια που κατατάχθηκαν στην πρώτη, δεύτερη και την τρίτη θέση έλαβαν 5, 3 και 1 ψήφους στη σειρά. Αν μόνο ένα τραγούδι συγκέντρωνε κάθε βαθμό από την κριτική επιτροπή, ελάμβανε και τους 9 πόντους. Αν επιλέγονταν μόνο δύο τραγούδια, τα άσματα θα έπαιρναν 6 και 3 βαθμούς στη σειρά.

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Συνολικά 18 χώρες έλαβαν μέρος και έπειτα από απουσία ενός έτους, η Σουηδία επέστρεψε. Η Ιρλανδία πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση και στη συνέχεια θα κέρδιζε τον διαγωνισμό πολλές φορές. Το Λουξεμβούργο πέτυχε την δεύτερη νίκη του με το αρκετά αμφιλεγόμενο τραγούδι της έφηβης Φρανς Γκαλ "Poupée De Cire, Poupée De Son", το οποίο έγινε στη συνέχεια μεγάλη επιτυχία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη.[1] Για δεύτερη φορά δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία και η Φιλανδία. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε μέσω του δικτύου Intervision για πρώτη φορά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.[1]

Ο Ίνγκβαρ Βίξελ, που εκπροσώπησε τη Σουηδία, ερμήνευσε το τραγούδι του αντί για τα σουηδικά στα αγγλικά, παρότι ο τίτλος του τραγουδιού αρχικά ήταν στα σουηδικά "Annorstädes vals". Όλες οι άλλες συμμετοχές τραγούδησαν στη γλώσσα τους, με αποτέλεσμα να εισαχθεί ένας κανονισμός από τον επόμενο διαγωνισμό του 1966, ότι όλες οι συμμετοχές έπρεπε να ερμηνεύουν τα τραγούδια τους χρησιμοπoιώντας μία από τις εθνικές γλώσσες τους.[1]

Επιστροφές καλλιτεχνώνΕπεξεργασία

Το 1965 επέστρεψαν για 2η φορά τρεις καλλιτέχνες: ο Αυστριακός Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964, η Ισπανίδα Κοντσίτα Μπαουτίστα, συμμετέχουσα και το 1961, και ο Γιουγκοσλάβος Βίτσε Βούκοφ, ο οποίος είχε συμμετάσχει και το 1963.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Για κάθε ερμηνεία την διεύθυνση της ορχήστρας ανέλαβε ένας μαέστρος.[3]

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Ολλανδία Ολλανδικά Κόνι βαν ντεν Μπος (Conny van den Bos) t Is genoeg 11 5
02   Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Κάθι Κίρμπι I Belong 2 26
03   Ισπανία Ισπανικά Κοντσίτα Μπαουτίστα ¡Qué bueno, qué bueno! 18 0
04   Ιρλανδία Αγγλικά Μπατς Μουρ Walking the Streets in the Rain 6 11
05   Δυτική Γερμανία Γερμανικά Ούλα Βίσνερ Paradies, wo bist du? 16 0
06   Αυστρία Γερμανικά Ούντο Γιούργκενς Sag ihr, ich lass sie grüßen 4 16
07   Νορβηγία Νορβηγικά Κίρστι Σπάρμποε Karusell 13 1
08   Βέλγιο Ολλανδικά Λίζε Μάρκε Als het weer lente is 17 0
09   Μονακό Γαλλικά Μαρζορί Νοέλ Va dire à l'amour 9 7
10   Σουηδία Αγγλικά Ίνγκβαρ Βίξελ Absent Friend 10 6
11   Γαλλία Γαλλικά Γκι Μαρντέλ N'avoue jamais 3 22
12   Πορτογαλία Πορτογαλικά Σιμόνε ντε Ολιβέιρα Sol de inverno 14 1
13   Ιταλία Ιταλικά Μπόμπι Σόλο Se piangi, se ridi 5 15
14   Δανία Δανικά Μπίργκιτ Μπρούελ (Birgit Brüel) For din skyld 7 10
15   Λουξεμβούργο Γαλλικά Φρανς Γκαλ Poupée de cire, poupée de son 1 32
16   Φινλανδία Φινλανδικά Βίκτορ Κλιμένκο Aurinko laskee länteen 15 0
17   Γιουγκοσλαβία Κροατικά Βίτσε Βούκοφ (Vice Vukov) Čežnja 12 2
18   Ελβετία Γαλλικά Γιοβάννα (Yovanna) Non, à jamais sans toi 8 8

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1965, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[1]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01   Ολλανδία Ντικ βαν Μπόμελ[4] Τέντι Σόλτεν Nederland 1[5]
02   Ηνωμένο Βασίλειο Άλαστερ Μπερνέτ Ντέιβιντ Τζέικομπς BBC1
Ντέιβιντ Γκελ BBC Light Programme
03   Ισπανία Πέπε Παλάου Φεντερίκο Γκάγιο TVE
04   Ιρλανδία Φρανκ Χολ Μπάνι Καρ Telefís Éireann
Κέβιν Ρος Radio Éireann
05   Γερμανία Λία Βερ Χέρμαν Ρόκμαν ARD Deutsches Fernsehen[6]
06   Αυστρία Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ Βίλι Κράλικ ORF
07   Νορβηγία Σβέρε Κριστόφερσεν Έρικ Ντίζεν NRK και NRK P1
08   Βέλγιο Βαρτ Μπόγκερτ (Ward Bogaert) Χέρμαν Φέρελστ BRT
Πολ Χέρεμαν RTB[7]
09   Μονακό TBC Πιέρ Τσερνιά Télé Monte Carlo
10   Σουηδία Έντβαρτ Ματς (Edvard Matz)[8] Μπερντ Φρίμπεργκ (Berndt Friberg) Sveriges Radio-TV και SR P1[9]
11   Γαλλία Ζαν-Κλοντ Μασουλιέ[10] Πιέρ Τσερνιά Première Chaîne ORTF[11]
12   Πορτογαλία Μαρία Μανουέλα Φουρτάντο Γκόμες Φερέιρα RTP
13   Ιταλία Ντανιέλε Πιόμπι Ρενάτο Ταλιάνι Programma Nazionale
14   Δανία Κλάους Τόκσβιγκ Σκατ Νόρεβιγκ (Skat Nørrevig) DR TV
15   Λουξεμβούργο TBC Πιέρ Τσερνιά Télé-Luxembourg[11]
16   Φινλανδία Πόπε Μπεργκ Άαρνο Γουόλι TV-ohjelma 1
17   Γιουγκοσλαβία TBC Μίλογιε Όρλοβιτς Televizija Beograd
Μλάντεν Ντέλιτς Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana
18   Ελβετία Αλεξάντρ Μπέργκερ Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζιοβάνι Μπερτίνι TSI

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Eurovision Song Contest 1965». EBU. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  2. «Sala di Concerto della RAI». Radio.Rai. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. «andtheconductoris.eu». andtheconductoris.eu. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  4. "18 landen azen op het Eurovisie-goud", Limburgsch Dagblad, 20 Μαρτίου 1965
  5. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  6. «Tag – TV-Programme». www.tvprogramme.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017. 
  7. «The Eurovision Song Contest». 20 Μαρτίου 1965 – via IMDb. 
  8. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 54. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  10. Tchernia, Pierre και άλλοι. (20 Μαρτίου 1965). 14ème Concours Eurovision de la Chanson 1965 [10th Eurovision Song Contest 1965] (Television production). Italy: RAI, ORTF (commentary). 
  11. 11,0 11,1 Christian Masson. «1965 – Naples». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1965 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).