Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965 ήταν η 10η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας, μετά τη νίκη της Gigliola Cinquetti στο διαγωνισμό του 1964 στην Κοπεγχάγη της Δανίας με το τραγούδι "Non ho l'età". Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία, σηματοδοτώντας επίσης την πρώτη φορά που η Ιταλική χερσόνησος και χώρα της Νότιας Ευρώπης φιλοξένησαν την εκδήλωση. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Sala di Concerto della RAI το Σάββατο 20 Μαρτίου 1965 και τον παρουσίασε η Ρενάτα Μάουρο.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965
Ημερομηνίες
Τελικός20 Μαρτίου 1965
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςSala di Concerto della RAI
Νάπολη, Ιταλία
ΠαρουσιαστέςΡενάτα Μάουρο
Μουσική ΔιεύθυνσηΤζιάνι Φέριο
ΣκηνοθέτηςΡομόλο Σιένα
Εκτελεστικός επόπτηςΜίροσλαβ Βίλτσεκ
ΔιοργανωτήςRadiotelevisione Italiana (RAI)
Κατά τη διάρκεια του σόουΜάριο ντελ Μονάκο
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών18
Πρώτη εμφάνισηFlag of Ireland.svg Ιρλανδία
ΕπιστρέφουνFlag of Sweden.svg Σουηδία
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας5, 3 και 1 βαθμός για 3 τραγούδια από κάθε χώρα
Μηδέν βαθμοί
Νικητής
← 1964Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1966 →

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, δημιουργώντας ένα νέο ρεκόρ για τον υψηλότερο αριθμό συμμετεχόντων. Η Σουηδία επέστρεψε μετά την απουσία τους από την προηγούμενη έκδοση, ενώ η Ιρλανδία έκανε το ντεμπούτο τους.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Λουξεμβούργο με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son", σε ερμηνεία της Φρανς Γκαλ και σε σύνθεση του Σερζ Γκένσμπουργκ. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη του Λουξεμβούργου στο διαγωνισμό, μετά τη νίκη τους το 1961. Ήταν επίσης το πρώτο νικηφόρο τραγούδι από το "Een beetje" της Ολλανδίας το 1959 που δεν ήταν μπαλάντα.

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, τέσσερις χώρες σημείωσαν όλες μηδέν πόντους. Το Βέλγιο, η Φινλανδία, η Γερμανία και η Ισπανία, όλες τερμάτισαν χωρίς πόντους για δεύτερη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού.[1]

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Η Sala di Concerto della RAI στη Νάπολη, τόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1965.

Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στη Νάπολη, της νότιας Ιταλίας. Ήταν η πρώτη φορά που η χώρα εκείνη φιλοξένησε τον διαγωνισμό. Η νεόκτιστη τότε Σάλα ντι Κοντσέρτο ντέλα RAI (Κέντρο Παραγωγής της RAI της Νάπολης) ήταν ο χώρος όπου έγινε ο διαγωνισμός. Το κτήριο διαθέτει 3 τηλεοπτικά στούντιο σε μία έκταση 1227 m² και χωρούσε 370 άτομα, ενώ χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή εκπομπών και ως ωδείο. Τα αρχεία των ναπολιτάνικων τραγουδιών επίσης στεγάζονται εκεί.[1][2]

Μέθοδος ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, τα οποία έδωσαν τρεις ψήφους ανάμεσα σε ένα, δύο ή τρία αγαπημένα τραγούδια. Οι βαθμοί αθροίστηκαν και τα τραγούδια που κατατάχθηκαν στην πρώτη, δεύτερη και την τρίτη θέση έλαβαν 5, 3 και 1 ψήφους στη σειρά. Αν μόνο ένα τραγούδι συγκέντρωνε κάθε βαθμό από την κριτική επιτροπή, ελάμβανε και τους 9 πόντους. Αν επιλέγονταν μόνο δύο τραγούδια, τα άσματα θα έπαιρναν 6 και 3 βαθμούς στη σειρά.

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Συνολικά 18 χώρες έλαβαν μέρος και έπειτα από απουσία ενός έτους, η Σουηδία επέστρεψε. Η Ιρλανδία πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση και στη συνέχεια θα κέρδιζε τον διαγωνισμό πολλές φορές. Το Λουξεμβούργο πέτυχε την δεύτερη νίκη του με το αρκετά αμφιλεγόμενο τραγούδι της έφηβης Φρανς Γκαλ "Poupée De Cire, Poupée De Son", το οποίο έγινε στη συνέχεια μεγάλη επιτυχία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη.[1] Για δεύτερη φορά δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία και η Φινλανδία. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε μέσω του δικτύου Intervision για πρώτη φορά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.[1]

Ο Ίνγκβαρ Βίξελ, που εκπροσώπησε τη Σουηδία, ερμήνευσε το τραγούδι του αντί για τα σουηδικά στα αγγλικά, παρότι ο τίτλος του τραγουδιού αρχικά ήταν στα σουηδικά "Annorstädes vals". Όλες οι άλλες συμμετοχές τραγούδησαν στη γλώσσα τους, με αποτέλεσμα να εισαχθεί ένας κανονισμός από τον επόμενο διαγωνισμό του 1966, ότι όλες οι συμμετοχές έπρεπε να ερμηνεύουν τα τραγούδια τους χρησιμοπoιώντας μία από τις εθνικές γλώσσες τους.[1]

Επιστροφές καλλιτεχνώνΕπεξεργασία

Το 1965 επέστρεψαν για 2η φορά τρεις καλλιτέχνες: ο Αυστριακός Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964, η Ισπανίδα Κοντσίτα Μπαουτίστα, συμμετέχουσα και το 1961, και ο Γιουγκοσλάβος Βίτσε Βούκοφ, ο οποίος είχε συμμετάσχει και το 1963.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Για κάθε ερμηνεία την διεύθυνση της ορχήστρας ανέλαβε ένας μαέστρος.[3]

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[4][5] Θέση Βαθμοί
01   Ολλανδία Κόνι βαν ντεν Μπος "'t Is genoeg" Ολλανδικά 11 5
02   Ηνωμένο Βασίλειο Κάθι Κίρμπι "I Belong" Αγγλικά 2 26
03   Ισπανία Κοντσίτα Μπαουτίστα "¡Qué bueno, qué bueno!" Ισπανικά 18 0
04   Ιρλανδία Μπατς Μουρ "Walking the Streets in the Rain" Αγγλικά 6 11
05   Γερμανία Ούλα Βίσνερ "Paradies, wo bist du?" Γερμανικά 16 0
06   Αυστρία Ούντο Γιούργκενς "Sag ihr, ich lass sie grüßen" Γερμανικά 4 16
07   Νορβηγία Κίρστι Σπάρμποε "Karusell" Νορβηγικά 13 1
08   Βέλγιο Λίζε Μάρκε "Als het weer lente is" Ολλανδικά 17 0
09   Μονακό Μαρζορί Νοέλ "Va dire à l'amour" Γαλλικά 9 7
10   Σουηδία Ίνγκβαρ Βίξελ "Absent Friend" Αγγλικά 10 6
11   Γαλλία Γκι Μαρντέλ "N'avoue jamais" Γαλλικά 3 22
12   Πορτογαλία Σιμόνε ντε Ολιβέιρα "Sol de inverno" Πορτογαλικά 14 1
13   Ιταλία Μπόμπι Σόλο "Se piangi, se ridi" Ιταλικά 5 15
14   Δανία Μπίργκιτ Μπρούελ "For din skyld" Δανικά 7 10
15   Λουξεμβούργο Φρανς Γκαλ "Poupée de cire, poupée de son" Γαλλικά 1 32
16   Φινλανδία Βίκτορ Κλιμένκο "Aurinko laskee länteen" Φινλανδικά 15 0
17   Γιουγκοσλαβία Βίτσε Βούκοφ "Čežnja" (Чежња) Σερβο-Κροατικά 12 2
18   Ελβετία Γιοβάννα "Non, à jamais sans toi" Γαλλικά 8 8

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά
Ολλανδία
Ηνωμένο Βασίλειο
Ισπανία
Ιρλανδία
Γερμανία
Αυστρία
Νορβηγία
Βέλγιο
Μονακό
Σουηδία
Γαλλία
Πορτογαλία
Ιταλία
Δανία
Λουξεμβούργο
Φινλανδία
Γιουγκοσλαβία
Ελβετία
Διαγωνιζόμενοι
Ολλανδία 5 5
Ηνωμένο Βασίλειο 26 5 1 6 3 1 5 5
Ισπανία 0
Ιρλανδία 11 3 5 3
Γερμανία 0
Αυστρία 16 3 5 5 3
Νορβηγία 1 1
Βέλγιο 0
Μονακό 7 5 1 1
Σουηδία 6 3 3
Γαλλία 22 1 3 1 3 5 3 1 5
Πορτογαλία 1 1
Ιταλία 15 3 1 1 3 3 3 1
Δανία 10 5 5
Λουξεμβούργο 32 5 1 3 5 5 3 1 1 5 3
Φινλανδία 0
Γιουγκοσλαβία 2 1 1
Ελβετία 8 3 5

5 βαθμοίΕπεξεργασία

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
4 Λουξεμβούργο Αυστρία, Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία
Ηνωμένο Βασίλειο Βέλγιο1, Δανία, Ελβετία, Ισπανία
2 Αυστρία Ιρλανδία, Πορτογαλία
Γαλλία Γιουγκοσλαβία, Μονακό
Δανία Λουξεμβούργο, Σουηδία
1 Ιρλανδία Ιταλία
Μονακό Ηνωμένο Βασίλειο
Ολλανδία Νορβηγία
Ελβετία Γαλλία
1.^ Το Βέλγιο έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο 6 βαθμούς.

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1965, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[1]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01   Ολλανδία Ντικ βαν Μπόμελ[6] Τέντι Σόλτεν Nederland 1[7]
02   Ηνωμένο Βασίλειο Άλαστερ Μπερνέτ Ντέιβιντ Τζέικομπς BBC1
Ντέιβιντ Γκελ BBC Light Programme
03   Ισπανία Πέπε Παλάου Φεντερίκο Γκάγιο TVE
04   Δημοκρατία της Ιρλανδίας Φρανκ Χολ Μπάνι Καρ Telefís Éireann
Κέβιν Ρος Radio Éireann
05   Γερμανία Λία Βερ Χέρμαν Ρόκμαν ARD Deutsches Fernsehen[8]
06   Αυστρία Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ Βίλι Κράλικ ORF
07   Νορβηγία Σβέρε Κριστόφερσεν Έρικ Ντίζεν NRK και NRK P1
08   Βέλγιο Βαρτ Μπόγκερτ (Ward Bogaert) Χέρμαν Φέρελστ BRT
Πολ Χέρεμαν RTB[9]
09   Μονακό TBC Πιέρ Τσερνιά Télé Monte Carlo
10   Σουηδία Έντβαρτ Ματς (Edvard Matz)[10] Μπερντ Φρίμπεργκ (Berndt Friberg) Sveriges Radio-TV και SR P1[11]
11   Γαλλία Ζαν-Κλοντ Μασουλιέ[12] Πιέρ Τσερνιά Première Chaîne ORTF[13]
12   Πορτογαλία Μαρία Μανουέλα Φουρτάντο Γκόμες Φερέιρα RTP
13   Ιταλία Ντανιέλε Πιόμπι Ρενάτο Ταλιάνι Programma Nazionale
14   Δανία Κλάους Τόκσβιγκ Σκατ Νόρεβιγκ (Skat Nørrevig) DR TV
15   Λουξεμβούργο TBC Πιέρ Τσερνιά Télé-Luxembourg[13]
16   Φινλανδία Πόπε Μπεργκ Άαρνο Γουόλι TV-ohjelma 1
17   Γιουγκοσλαβία TBC Μίλογιε Όρλοβιτς Televizija Beograd
Μλάντεν Ντέλιτς Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana
18   Ελβετία Αλεξάντρ Μπέργκερ Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζιοβάνι Μπερτίνι TSI

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Eurovision Song Contest 1965». EBU. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  2. «Sala di Concerto della RAI». Radio.Rai. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. «andtheconductoris.eu». andtheconductoris.eu. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  4. «Eurovision Song Contest 1965». The Diggiloo Thursh. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  5. «Eurovision Song Contest 1965». 4Lyrics.eu. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  6. "18 landen azen op het Eurovisie-goud", Limburgsch Dagblad, 20 Μαρτίου 1965
  7. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  8. «Tag – TV-Programme». www.tvprogramme.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017. 
  9. «The Eurovision Song Contest». 20 Μαρτίου 1965 – μέσω IMDb. 
  10. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  11. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 54. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  12. Tchernia, Pierre και άλλοι. (20 Μαρτίου 1965). 14ème Concours Eurovision de la Chanson 1965 [10th Eurovision Song Contest 1965] (Television production). Italy: RAI, ORTF (commentary). 
  13. 13,0 13,1 Christian Masson. «1965 – Naples». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1965 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).