Άνοιγμα κυρίου μενού

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971

Ο 16ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision διεξήχθη στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας στις 3 Απριλίου 1971. Νικήτρια χώρα για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του διαγωνισμού αναδείχθηκε το Μονακό με 128 πόντους με το τραγούδι "Un banc,un arbre,un rue" που το ερμήνευσε η Severine. Την 2η θέση κατέλαβε η Ισπανία και την 3η θέση η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Δυτικής Γερμανίας. Εκείνη την χρονιά έκανε ντεμπούτο η Μάλτα και επέστρεψαν η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Πορτογαλία και η Αυστρία. Η Δανία δεν συμμετείχε.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971
Ημερομηνίες
Τελικός3 Απριλίου 1971
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςGaiety Theatre
Δουβλίνο, Ιρλανδία
ΠαρουσιαστέςΜπερναντέτ Νι Γκαλκόιρ
Μουσική ΔιεύθυνσηΚόλμαν Πέρς
ΣκηνοθέτηςΤομ ΜακΓκράθ
Εκτελεστικός επόπτηςΚλίφορντ Μπράουν
ΔιοργανωτήςRaidió Teilifís Éireann (RTÉ)
Κατά τη διάρκεια του σόουBunratty Castle
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών18
Πρώτη εμφάνισηFlag of Malta.svg Μάλτα
Επιστρέφουν
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΔύο μέλη κριτικής επιτροπής (ένα ηλικίας 16 έως 25 και το άλλο 25 έως 55) έδωσαν στα τραγούδια από έναν έως πέντε ψήφους.
Μηδέν βαθμοίΚαμία
ΝικητήςFlag of Monaco.svg Μονακό
"Un banc, un arbre, une rue"
← 1970Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1972 →

Τόπος διεξαγωγήςΕπεξεργασία

 
Το Θέατρο Γκέιτι στο Δουβλίνο, όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός του 1971.

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Θέατρο Γκέιτι του Δουβλίνου, πρωτεύουσας της Ιρλανδικής Δημοκρατίας.[1][2] Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός έγινε στην Ιρλανδία.

ΔιαδικασίαΕπεξεργασία

Για πρώτη φορά ζητήθηκε από κάθε τηλεοπτικό φορέα να προβάλει τηλεοπτικά όλα τα τραγούδια που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό προτού διεξαχθεί ο μεγάλος, ζωντανός τελικός. Στο βίντεο του Βελγίου που προβλήθηκε σε προεπισκόπηση οι Nicole & Hugo ερμήνευαν το τραγούδι "Goeiemorgen, morgen", όμως η Nicole αρρώστησε ξαφνικά λίγες ημέρες πριν τον τελικό του διαγωνισμού, με αποτέλεσμα να αντικατασταθούν οι ερμηνευτές του από τους Ζακ Ρεϊμόν και Λιλί Καστέλ. Η τελευταία, σύμφωνα με πληροφορίες δεν είχε τον χρόνο ούτε να βρει το κατάλληλο φόρεμα για την ερμηνεία.

Το BBC ανησύχησε για τις πιθανές αντιδράσεις του ακροατηρίου στο τραγούδι εξαιτίας των ταραχών που σοβούσαν στη Βόρεια Ιρλανδία. Έτσι, η επιλογή της τραγουδίστριας βασίστηκε στο γεγονός ότι ήταν δημοφιλής σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και την Βόρεια Ιρλανδία. Παρ' όλ' αυτά, η τραγουδίστρια δέχτηκε απειλές για τη ζωή της από τον ΙΡΑ, επειδή εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο.

Για πρώτη φορά συγκροτήματα αποτελούμενα από ως και 6 μέλη επιτράπηκε να λάβουν μέρος, με τον κανονισμό που ίσχυε στους προηγούμενους διαγωνισμούς (οι ερμηνείες έπρεπε να είναι ή σόλο ή ντουέτα) να καταργείται.[3]

Ήταν η δεύτερη έγχρωμη μετάδοση στο εξωτερικό της ιρλανδικής ραδιοτηλεόρασης RTÉ. Εκτός από την Ιρλανδία, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε επίσης στις ΗΠΑ και στο Χονγκ Κονγκ αρκετές ημέρες αργότερα.

Μέθοδος ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Στον διαγωνισμό του 1971 εισήχθη ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας. Κάθε χώρα είχε δύο μέλη στην κριτική της επιτροπή, από τα οποία το ένα ήταν ηλικίας από 16 ως 25 ετών και το άλλο ήταν από 26 ως και 55 ετών.Το κάθε μέλος έδινε από 1 ως 5 πόντους σε κάθε τραγούδι αμέσως μετά την ερμηνεία του (εκτός από το τραγούδι της δικής τους χώρας, το οποίο δεν επιτρεπόταν να ψηφίσουν) και οι βαθμοί συγκεντρώνονταν και καταμετρούνταν αμέσως μετά την βαθμολογία. Οι κριτικές επιτροπές παρακολούθησαν το πρόγραμμα στην τηλεόραση από έναν χώρο στα παρασκήνια του θεάτρου και στη συνέχεια εμφανίστηκαν στη σκηνή για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματά τους. Η μέθοδος εκείνη παρουσίαζε ένα μικρό πρόβλημα, καθώς τα μέλη των κριτικών επιτροπών είχαν την τάση να δίνουν μόνο έναν ή δύο πόντους.[3] Ωστόσο, το σύστημα εκείνο εφαρμόστηκε και στους διαγωνισμούς των ετών 1972 και 1973.

Χώρες που έλαβαν μέροςΕπεξεργασία

Η Μάλτα έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον διαγωνισμό, ενώ η Αυστρία, η Φιλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία και η Σουηδία επανήλθαν στον διαγωνισμό έπειτα από σύντομη απουσία. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των συμμετοχών ανήλθε σε 18.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Για κάθε τραγούδι υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα.[4]

Καλλιτέχνες που επέστρεψανΕπεξεργασία

Δύο καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό το 1971. Ήταν η Κάτια Εμπστάιν που εκπροσώπησε τη Γερμανία για δεύτερη συνεχή χρονιά, και ο Ζακ Ρεϊμόν, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει το Βέλγιο το 1963.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα[5] Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Αυστρία Βιενέζικα Μαριάνε Μεντ "Musik" 16 66
02   Μάλτα Μαλτέζικα Τζο Γκρεκ "Marija l-Maltija" 18 52
03   Μονακό Γαλλικά Séverine "Un banc, un arbre, une rue" 1 128
04   Ελβετία Γαλλικά Peter, Sue και Marc "Les illusions de nos vingt ans" 12 78
05   Γερμανία Γερμανικά Κάτια Εμπστάιν "Diese Welt" 3 100
06   Ισπανία Ισπανικά Karina "En un mundo nuevo" 2 116
07   Γαλλία Γαλλικά Σερζ Λαμά "Un jardin sur la terre" 10 82
08   Λουξεμβούργο Γαλλικά Μονίκ Μελσέν "Pomme, pomme, pomme" 13 70
09   Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Κλοντάου Ρότζερς (Clodagh Rodgers) "Jack In The Box" 4 98
10   Βέλγιο Ολλανδικά Λιλί Καστέλ & Ζακ Ρεϊμόν "Goeiemorgen, morgen" 14 68
11   Ιταλία Ιταλικά Μάσιμο Ρανιέρι "L'amore è un attimo" 5 91
12   Σουηδία Σουηδικά Family Four "Vita vidder" 6 85
13   Ιρλανδία Αγγλικά Άντζελα Φάρελ "One Day Love" 11 79
14   Ολλανδία Ολλανδικά Saskia & Serge "Tijd" 7 85
15   Πορτογαλία Πορτογαλικά Τονίτσα "Menina do alto da serra" 9 83
16   Γιουγκοσλαβία Κροατικά Κρούνοσλαβ Σλάμπινακ 'Tvoj dječak je tužan" 15 68
17   Φινλανδία Φινλανδικά Μάρκου Άρο & Koivistolaiset "Tie uuteen päivään" 8 84
18   Νορβηγία Νορβηγικά Χάνε Κροχ "Lykken er" 17 65

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

 
Οι Ολλανδοί Saskia & Serge τερμάτισαν έκτοι με το τραγούδι "Tijd".
Results
                                     
  Αυστρία 66 3 5 2 7 2 3 2 3 3 6 4 6 3 5 4 3 5
Μάλτα 52 4 2 2 3 5 3 2 3 4 4 2 4 5 2 2 3 2
Μονακό 128 4 5 10 10 2 8 4 8 10 4 10 9 9 8 10 7 10
Ελβετία 78 5 5 4 6 2 6 2 6 3 7 4 5 5 6 4 4 4
Γερμανία 100 6 5 7 6 8 8 2 6 7 6 6 5 5 7 7 5 4
Ισπανία 116 4 8 10 5 7 10 4 7 4 5 6 9 6 7 7 9 8
Γαλλία 82 3 2 8 8 5 5 2 5 3 4 4 6 9 5 5 3 5
Λουξεμβούργο 70 2 7 6 3 2 4 5 6 3 3 2 5 3 6 4 5 4
Ηνωμένο Βασίλειο 98 4 8 8 6 5 2 8 4 8 3 5 7 5 7 6 6 6
Βέλγιο 68 3 2 5 4 2 2 5 2 6 3 5 4 6 6 3 6 4
Ιταλία 91 4 6 9 8 6 6 9 2 6 2 7 6 2 3 8 2 5
Σουηδία 85 7 4 4 9 4 2 5 2 5 6 6 3 9 3 6 4 6
Ιρλανδία 79 7 6 6 3 4 5 7 2 6 3 6 2 5 4 5 4 4
Ολλανδία 85 6 2 6 5 4 5 7 2 5 2 2 6 5 9 5 6 8
Πορτογαλία 83 4 3 6 2 5 10 8 5 6 4 4 2 3 5 6 5 5
Γιουγκσλαβία 68 6 2 4 2 7 6 6 2 3 2 5 2 5 4 4 3 5
Φινλανδία 84 4 4 4 4 4 3 4 2 10 10 2 4 6 3 8 6 6
Νορβηγία 65 3 3 6 4 2 2 5 2 7 6 2 2 7 2 5 4 3

Περισσότεροι βαθμοίΕπεξεργασία

N. Συμμετέχων Χώρα που ψήφισε
8 Μονακό Βέλγιο, Γερμανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Ελβετία, Γιουγκοσλαβία
5 Ισπανία Φιλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Μάλτα, Μονακό
2 Φινλανδία Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο
Πορτογαλία Λουξεμβούργο, Ισπανία
Σουηδία Αυστρία, Ολλανδία
1 Γαλλία Ολλανδία
Ιρλανδία Αυστρία
Ολλανδία Πορτογαλία
Ηνωμένο Βασίλειο Μάλτα
Ελβετία Ιταλία

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1971, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[3]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01   Αυστρία Μπέατριξ Νόιντλινγκερ και Γιόχεν Λίμπεν Ερνστ Γκρίσεμαν FS1
Χούμπερτ Γκαϊσμπάουερ Hitradio Ö3
02   Μάλτα Σπίρο Σιλάτο και Γκαετάν Άμπελα[6] Βίκτορ Ακιλίνα[6] MTV
TBC TBC
03   Μονακό TBC Ζορζ ντε Κον Télé Monte Carlo
TBC TBC
04   Ελβετία TBC Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζοβάνι Μπερτίνι TSI
TBC TBC
05   Γερμανία TBC Χανς Βέρες ARD Deutsches Fernsehen
Βολφ Μίτλερ Deutschlandfunk/Bayern 2
06   Ισπανία Νοέλια Αφόνσο και Φρανθίσκο Μανταριάγκα Χοακίν Πρατ TVE1
Μιγκέλ ντε λος Σάντος Primer Programa RNE
07   Γαλλία TBC Ζορζ ντε Κον Deuxième Chaîne ORTF[7]
TBC France Inter
08   Λουξεμβούργο TBC Ζακ Ναβαντίκ Télé-Luxembourg
Καμίλο Φέλγκεν RTL Radio
09   Ηνωμένο Βασίλειο Γκέι Λόου και Τζέρεμι Πάτερσον-Φοξ[8] Ντέιβ Λι Τρέιβις BBC1[9]
Τέρι Ουόγκαν BBC Radio 1[10]
Τζον Ράσελ British Forces Radio[11]
10   Βέλγιο TBC Χέρμαν Βέρελστ BRT
Ζανίν Λαμπότ RTB
Ναντ Μπερτ BRT Radio 1
Αντρέ Αγκόν RTB La Première
11   Ιταλία TBC Ρενάτο Ταλιάνι Programma Nazionale
Ρενάτο Ταλιάνι Secondo Programma Radio
12   Σουηδία Εύα Μπλόμκβιστ και Πούτε Βίκμαν [12] Έκε Στρέμερ SR TV1[12]
Ούρσουλα Ρίχτερ SR P3[12]
13   Ιρλανδία TBC Νόελ Άντριους RTÉ Television
Κέβιν Ρος Radio Éireann[13]
14   Ολλανδία Γιος Κλέμπερ Πιμ Γιάκομπς Nederland 1[14]
TBC TBC
15   Πορτογαλία Πέντρο Αλμπεργκαρία και Λουίς Φιλίπε Κόστα[15] Ενρίκε Μέντες RTP1[15]
TBC RDP Antena 1
16   Γιουγκοσλαβία Μίσο Κούκιτς και Ζόραν Κρεζίσνικ [16] Μίλοβαν Ίλιτς Televizija Beograd
Όλιβερ Μλάκαρ Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana
TBC TBC
17   Φινλανδία Μάρκου Βεϊγιαλάνεν και Βιένο Κέκονεν[17] Χάικι Σέπαλα YLE TV1
Πόπε Μπεργκ YLE Radio 1
18   Νορβηγία Στεν Φρέντρικσεν και Λιβ Ούστερουντ Σβέρε Κριστόφερσεν NRK
Έρικ Χέιερνταλ NRK P1
-   Ελλάδα (Μη συμμετέχουσα χώρα) Μακώ Γεωργιάδου ΕΙΡΤ
-   Ισλανδία (Μη συμμετέχουσα χώρα) TBC RÚV

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «The Growth and Development of Dublin». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2010. 
  2. «Primate City Definition and Examples». Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2009. 
  3. 3,0 3,1 3,2 «Eurovision Song Contest 1971». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2010. 
  4. «And the conductor is...». Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2013. 
  5. «Eurovision Song Contest 1971». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2014. 
  6. 6,0 6,1 "It was all in the game", Fred Barry, Times of Malta, 7 Απριλίου 1971
  7. Masson, Christian. «1971 – Dublin» (στα Γαλλικά). Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  8. "Dubliner Jury bestochen?", Hamburger Abendblatt, 6 Απριλίου 1971
  9. «Grand Final: 1971, Eurovision Song Contest». BBC. 
  10. «Wogan quits Eurovision role». BBC News. 5 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011. 
  11. Roxburgh, Gordon (2014). Songs For Europe – The United Kingdom at the Eurovision Song Contest Volume Two: The 1970's. UK: Telos Publishing. σελ. 54. ISBN 978-1-84583-065-6. 
  12. 12,0 12,1 12,2 Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 88. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  13. «RTÉ Stills Library». RTÉ Archives. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  14. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival» (στα Ολλανδικά). Eurovision Artists. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2010. 
  15. 15,0 15,1 "A África também vai ver o Grande Prémio da Eurovisão", Diário de Lisboa, 3-4-1971
  16. Vladimir Pinzovski
  17. Zitting, Marianne (27 Ιουνίου 2010). «Muistathan: Eurovision laulukilpailu 1971» (στα φιλανδικά). Viisukuppila. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1971 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).