Άνοιγμα κυρίου μενού
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Φίλιππος.

Ο Φίλιππος Β΄ (Felipe II de España, 21 Μαΐου 1527 - 13 Σεπτεμβρίου 1598) ήταν κυβερνήτης της Ισπανικής Αυτοκρατορίας[1] (1556-1598), βασιλιάς της Πορτογαλίας (1581-1598, ως Φίλιππος Α'), βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας (αμφότερες από το 1554) και βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας (κατά τη διάρκεια του γάμου του με τη Μαρία Α΄ της Αγγλίας από το 1554 έως το 1558). Ήταν γιος του Καρόλου Ε΄ και της Ισαβέλλας της Πορτογαλίας. Υπήρξε επίσης δούκας του Μιλάνου.

Φίλιππος Β΄
Philip II portrait by Titian.jpg
Περίοδος16 Ιανουαρίου 1556 — 13 Σεπτεμβρίου 1598
ΠροκάτοχοςΚάρολος Κουίντος
ΔιάδοχοςΦίλιππος Γ' της Ισπανίας
Περίοδος17 Μαΐου 1581 - 13 Σεπτεμβρίου 1598
ΠροκάτοχοςΕρρίκος της Πορτογαλίας
ΔιάδοχοςΦίλιππος Γ' της Ισπανίας
Περίοδος25 Ιουλίου 1554 - 17 Νοεμβρίου 1558
ΠροκάτοχοςΜαρία Α΄ της Αγγλίας
ΔιάδοχοςΕλισάβετ Α΄ της Αγγλίας
Γέννηση21 Μαΐου 1527 (1527-05-21)
Βαγιαδολίδ, Ισπανία
Θάνατος13 Σεπτεμβρίου 1598 (71 ετών)
Εσκοριάλ, Ισπανία
Τόπος ταφήςΕσκοριάλ, Ισπανία
ΣύζυγοςΜαρία Μανουέλα, Πριγκίπισσα της Πορτογαλίας
Μαρία Α΄ της Αγγλίας
Ελισάβετ των Βαλουά
Άννα της Αυστρίας
ΕπίγονοιΚάρολος των Αστουριών
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Αικατερίνη Μικαέλα της Ισπανίας
Φερδινάνδος των Αστουριών
Ντιέγο των Αστουριών
Φίλιππος Γ' της Ισπανίας
ΟίκοςΙσπανία των Αψβούργων
ΠατέραςΚάρολος Κουίντος
ΜητέραΙσαβέλλα της Πορτογαλίας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
ΥπογραφήFirma del Rey Felipe II.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Βαγιαδολίδ και ήταν ο μόνος νόμιμος απόγονος του Κάρολου Ε΄.

Στους καιρούς του Φίλιππου η Ισπανία έφτασε στο αποκορύφωμα της ισχύος της, αλλά γνώρισε και τα όρια της. Ο Φίλιππος υπήρξε αδιάλλακτος προστάτης του Καθολικισμού. Στηριζόμενος από τους Άγγλους, στράφηκε στην αρχή κατά των Γάλλων, όπου και κέρδισε τη μάχη του Αγίου Κουεντίνου (1558), πλην όμως ο θάνατος της Μαρίας Α΄ Τυδώρ τον οδήγησε στη συνθήκη του Καμπρεζί.

Το 1581, οι Ισπανικές Κάτω Χώρες έπαψαν να είναι υπό την κυριαρχία του και η Αγγλία τον εγκατέλειψε. Αφού κατόρθωσε σχεδόν την ανακατάληψη των επαναστατημένων Κάτω Χωρών, η λάθος τακτική του Φιλίππου οδήγησε στη μόνιμη απώλειά τους, ενώ συγχρόνως η Ισπανία εμπλεκόταν σε διαρκώς περιπλοκότερες συγκρούσεις. Έτσι, παρά τη διαρκώς αυξανόμενη ροή χρυσού και ασημιού από τα αμερικανικά ορυχεία, παρά τα μεγάλα κέρδη από το πορτογαλικό εμπόριο μπαχαρικών και την ενθουσιώδη υποστήριξη που συνάντησε η αντιμεταρρύθμιση στα εδάφη των Αψβούργων, ο Φίλιππος δεν κατόρθωσε ούτε να καταπνίξει τον Προστεταντισμό ούτε να κερδίσει τους Ολλανδούς επαναστάτες. Στην αρχή της βασιλείας του, οι Ολλανδοί επαναστάτες ενδεχομένως να δέχονταν να συνθηκολογήσουν, εάν ο Φίλιππος σταματούσε να καταπιέζει τη θρησκεία τους, όμως η θρησκευτική του ευλάβεια και η αφοσίωση του στην αρχή «cuius regio, eius religio» (Όποιος βασιλεύει στη χώρα επιβάλλει και τη δική του θρησκεία) δεν του επέτρεψαν να κάνει κάτι τέτοιο. Ήταν ένας ένθερμος ρωμαιοκαθολικός και εκδήλωνε τη χαρακτηριστική για τα δεδομένα του 16ου αιώνα αντιπάθεια για τη θρησκευτική ετεροδοξία.

Οι πόλεμοι του Φίλιππου εναντίον των αιρέσεων οδήγησαν στην καταπίεση όχι μόνο των προτεσταντών αλλά και των Μορίσκος (ισπ. Moriscos), γεγονός που οδήγησε σε μια σοβαρή τοπική εξέγερση το 1568. Οι ατελείωτοι αυτοί πόλεμοι προκάλεσαν σημαντικά προβλήματα στην αυτοκρατορία του, που έγιναν ιδιαίτερα εμφανή μετά το θάνατό του. Η εξαντλητική του εμμονή με τις λεπτομέρειες, η αδυναμία ιεράρχησης στόχων και η επιμονή του να παίρνει όλες τις αποφάσεις προσωπικά οδήγησαν στη δημιουργία μιας δαιδαλώδους γραφειοκρατίας. Παρ' όλ' αυτά, τόσο ισχυρό ήταν το σύστημα, που αυτός και ο πατέρας του είχαν εγκαθιδρύσει ώστε χρειάστηκε να διατηρηθεί μια ολόκληρη γενιά από το θάνατό του.

Παρά τα προβλήματα αυτά, η βασιλεία του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αποτυχία. Σταθεροποίησε τις ισπανικές αποικίες στην αμερικανική ήπειρο, αύξησε σημαντικά τις ποσότητες ασημιού που προέρχονταν από αυτές τις αποικίες και νίκησε το οθωμανικό ναυτικό στη περίφημη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, μια ήττα από την οποία οι Οθωμανοί δε θα ανέκαμπταν ποτέ. Κατόρθωσε να ενώσει την Ισπανία και την Πορτογαλία υπό το στέμμα του και αντιμετώπισε επιτυχώς την κρίση που προέκυψε στην Αραγονία. Επίσης, οι προσπάθειες του ήταν καθοριστικές στον περιορισμό της επέκτασης του Προστεταντισμού στη Βόρεια Ευρώπη.

Ο Φίλιππος Β΄ ήταν ένας περίπλοκος άνθρωπος, ενώ οι εχθροί του τον παρουσίαζαν ως μονοδιάστατο στυγνό τύραννο. Άλλωστε, συχνά επενέβαινε προσωπικά προς όφελος των ταπεινότερων υπηκόων του. Ήταν ένας άνθρωπος του καθήκοντος με τα θετικά και αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.

Πέθανε το 1598 και τον διαδέχτηκε ο γιος του Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας. Οι εχθροί του Φίλιππου Β΄, ειδικά οι διαμαρτυρόμενοι, παρουσίασαν το λεγόμενο Μαύρο Θρύλο (ισπ. Leyenda Negra), σύμφωνα με τον οποίο ο Φίλιππος ήταν ένας αδίστακτος αιμοσταγής τύραννος και η αυτοκρατορία του ήταν θεμελιωμένη στην απληστία, την απογοήτευση και την καταστροφή.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία-Μανουέλα των Καπετιδών-Αβίς, κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:

  • Κάρολος 1545-1568, πρίγκιπας των Αστουριών (διάδοχος)· πνευματικά ασταθής, απεβίωσε 23 ετών.

Η Μαρία-Μανουέλα απεβίωσε τέσσερις ημέρες μετά τη γέννα της και ο Φίλιππος Β΄ το 1554 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Μαρία Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας. Η Μαρία Α΄ απεβίωσε το 1558.

Το 1559 έκανε τον τρίτο του γάμο με την Ελισάβετ των Βαλουά, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και είχε (επιζόντα) τέκνα:

Το 1568 η Ελισάβετ απέβαλλε και απεβίωσε. Το 1570 ο Φίλιππος Β΄ έκανε τέταρτο γάμο, με την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Είχαν τέκνα:

  • Φίλιππος Γ΄ 1578-1621, βασιλιάς της Ισπανίας.
  • άλλα τέσσερα τέκνα, απεβίωσαν 7, 7, 3 και 2 ετών.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Η Ισπανία ήταν μία σύνθετη μοναρχία και εκτός του ότι ήταν ο δεύτερος Φίλιππος που κυβέρνησε στην Καστίλη, ήταν ο πρώτος που κυβέρνησε στην Αραγωνία και ο τέταρτος που κυβέρνησε στη Ναβάρρα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Νεότερο εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ηλίου τ. 18ος σ. 230

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας
Γέννηση: 21 Μαΐου 1527 Θάνατος: 13 Σεπτεμβρίου 1598
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος Κουίντος
Κόμης της Βουργουνδίας
 
1555-1598
Διάδοχος
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Δούκας της Βραβάντης
 
15551598
Δούκας του Λουξεμβούργου
 
15551598
Κόμης της Φλάνδρας
 
15551598
Κόμης του Αινώ
 
15551598
Κόμης του Αρτουά
 
15551598
Μαρκήσιος του Ναμύρ
 
15551598
Αυτοκράτορας της Ισπανίας
 
15561598
Διάδοχος
Φίλιππος Γ' της Ισπανίας
Βασιλιάς της Νεαπόλεως
 
1554-1598
Κόμης της Βαρκελώνης
 
15551598
Βασιλιάς της Σικελίας
 
1554-1598
Βασιλιάς της Σαρδηνίας
 
1554-1598
Προκάτοχος
Ερρίκος της Πορτογαλίας
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
 
1581 - 1598
Αμφισβητήθηκε απο τον Αντώνιο της Πορτογαλίας
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Φραγκίσκος Β΄ Σφόρτσα
Δούκας του Μιλάνο
 
1540 - 1598
Προκάτοχος
Μαρία Α΄ της Αγγλίας
Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας
 
1554 - 1558
Με την σύζυγο του Μαρία Α΄
Διάδοχος
Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip II of Spain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).