Άνοιγμα κυρίου μενού

Μιράλι Αχαΐας

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Μοίραλι Αχαΐας)

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των νότιων προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού όρους σε υψόμετρο 560 μέτρων περίπου. Το Μιράλι απέχει οδικώς 25 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 3,5 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.

Τοπική Κοινότητα ΜιραλίουΕπεξεργασία

Η Τοπική Κοινότητα Μιραλίου (τέως δημοτικό διαμέρισμα και πρώην κοινότητα) καταλαμβάνει γεωγραφική έκταση 12.830 στρεμμάτων και περιλαμβάνει, πέρα από τον ομώνυμο οικισμό, τον συνοικισμό Βαρνό[εκκρεμεί παραπομπή]. Άλλες οικιστικές περιοχές του Μιραλίου είναι τα Γκοτσαίικα, τα Ζουμπαίικα και τα Μπακαλαραίικα[4].

Ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακός-κοιμητηριακός), τα ξωκλήσια του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία, καθώς και ο Άγιος Ανδρέας που παλιά αποτελούσε μονή[4].

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Σχετικά με την ονομασία "Μίραλι" υπάρχουν δύο εκδοχές[5][4]:
α) ότι προέρχεται από την αλβανική λέξη mira, που σημαίνει καλά.
β) ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο "Μοίρα" ή "Μοίραλη" του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη έκτασης εκεί, λέξη που παραπέμπει με στην σειρά της στην αλβανική λέξη mira.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Στην περιοχή του Μιραλίου έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα της υστεροελλαδικής περιόδου, γεγονός που μαρτυράει την ανάπτυξη της περιοχής στην μυκηναϊκή εποχή[6][7].

Αναφέρεται στο οθωμανικό τιμάριο του 1461-63 ως "Mirali" και εμφανίζεται να έχει 10 κάτοικους[5][4][8]. Στην βενετική καταγραφή Grimani του 1700 απογράφονται στο χωριό "Miralli" 112 κάτοικοι (23 οικογένειες)[5][4]. Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν και δύο τοπωνύμια, τα Λακόστ και Στορκ, Φράγκικης καταγωγής που προφανώς ήταν τιμάρια ιπποτών στην περιοχή[9].

Ο Χρ. Κορύλλος αναφέρει στα 1903 ότι το χωριό Μάραλι είχε 241 κατοίκους, γραμματείο, ενώ οι πρώτοι του οικιστές ήταν αρβανιτόφωνοι, η γνώση της οποιας είχε εκλείψει στο χωριό στις αρχές του 20ού αιώνα[10].

Διοικητική εξέλιξηΕπεξεργασία

Το τότε Μήραλι υπήχθη στις 20/04/1835 στον νεοσύστατο τότε Δήμο Φαρών ενώ με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και ορίζεται έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Μηραλίου[2][3]. Στις 16/10/1940 η ονομασία του χωριού διορθώθηκε από Μήραλι σε Μιράλιον[2], ομοίως και της κοινότητας[3]. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης"[2].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[11][12] είναι η εξής:

1830 1835 1844 1848-1851 1861 1879 1889 1896 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
25 οικογ.[4][5] 28 οικογ. -
147 κατ.[4]
164[4] 27 οικογ. -
189 κατ.[4][5]
158 κατ.[4] 157[4] 188[4] 241[4][13] 290[4] 244[4] 250[4] 244[4] 262[4] 269[4][5] 204[4][5] 153[4] 165[4][14] 137[4][15] 87[16]

ΠολιτισμόςΕπεξεργασία

Το χωριό διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο και από αυτόν διοργανώνονται και πραγματοποιούνται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις[17]. Στις 21 Μαΐου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Κωνσταντίνου, διεξάγεται εκδήλωση στο ομώνυμο εκκλησάκι του χωριού. Κάθε καλοκαίρι, κατά τον μήνα Ιούνιο, πραγματοποιείται στο χωριό η "Γιορτή της Τσερέπας"[18] και κατά τον μήνα Αύγουστο η βραδινή εκδήλωση της "Φεγγαράδας"[19].

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Αξίζει να δει κανείς τα λείψανα του αρχαίου οικισμού και νεκροταφείου, στη θέση Μαλιβέρνο - Κιβούρια, τις πέτρινες βρύσες, τα παραδοσιακά σπίτια και την πέτρινη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, καθώς και τις άλλες εκκλησίες και της περιοχής[17].

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Η επίσημη ονομασία του οικισμού είναι Μιράλι. Διορθώθηκε από Μήραλι σε Μιράλιον στις 16/10/1940. Στην καθημερινή πρακτική ωστόσο επικρατεί η προφορά ως Μίραλι, προφανώς από την παλιά ονομασία Μήραλι.
    Η ονομασία Μίραλι μπορεί να γράφεται και Μοίραλι. Παλιότερα υπήρχε η γραφή Μίραλη και Μοίραλη. Βλ. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μίραλι.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μιραλίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μιραλίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 4,16 4,17 4,18 4,19 4,20 4,21 4,22 Λουλούδης 2010, σελ. 278.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μίραλι.
  6. Λουλούδης 2010, σελ. 278· Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μίραλι.
  7. Βλ. Αρχαίος Οικισμός και Νεκροταφείο στο Μίραλι. visit-erymanthos.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
  8. Έγγαμοι 10, αλβανικής εθνικότητας. Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 278 [υποσημείωση 1].
  9. Πληροφορία του Χρ. Κανελλάκη. Βλ. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μίραλι.
  10. Κορύλλου 1903, σελ. 79.
  11. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  12. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  13. Ο ιστορικός Κώστας Τριανταφύλλου αναφέρει εσφαλμένα ως απογραφή αυτήν του 1889. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μίραλι.
  14. Μόνιμος πληθυσμός: 112 κάτοικοι. Βλ. Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991
  15. Μόνιμος πληθυσμός: 95 κάτοικοι. Βλ.
    α) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001 Αρχειοθετήθηκε 2018-06-28 στο Wayback Machine
    β) Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991
  16. «ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  17. 17,0 17,1 Μίραλι. visit-erymanthos.gr. Ανακτήθηκε: 03/01/2012.
  18. Κάλεσμα για την διπλή εκδήλωση στο Μίραλι Αχαΐας. thebest.gr. 12/06/2014. Ανακτήθηκε: 13/06/2014.
  19. Μίραλι Αχαΐας: Η Φεγγαράδα του 2015. thebest.gr. 30/07/2015. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μίραλι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία