Συντεταγμένες: 18°15′00″N 63°04′00″W / 18.25°N 63.0667°W / 18.25; -63.0667

Η Ανγκουίλα (αγγλικά: Anguilla) είναι νησί και Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος με έκταση 91 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.452 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011[1]. Είναι ένα από τα πιο βόρεια νησιά των Υπήνεμων Νήσων στις Μικρές Αντίλλες, και βρίσκεται ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο και των Παρθένων Νήσων και ακριβώς βόρεια του Αγίου Μαρτίνου.[3] Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Δε Βάλεϊ. Αποικίστηκε από Άγγλους εποίκους, προερχόμενους από τον Άγιο Χριστόφορο, τον 17ο αιώνα. Ως τις αρχές του 19ου αιώνα ήταν βρετανική αποικία. Στη συνέχεια αποτέλεσε βρετανική κτήση, μαζί με τον Άγιο Χριστόφορο. Το 1971, έπειτα από επανάσταση που διήρκεσε δύο χρόνια, αποσπάστηκε και το 1980 αναγνωρίστηκε ξεχωριστή βρετανική εξαρτώμενη κτήση. Εθνική εορτή είναι στις 30 Μαΐου (1967), η επονομαζόμενη «Ημέρα της Ανγκουίλας».

Ανγκουίλα
Anguilla

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: "Strength and Endurance"
(Δύναμη και καρτερία)
Δε Βάλεϊ
18°13′N 63°03′W / 18.217°N 63.050°W / 18.217; -63.050 (Δε Βάλεϊ)
Αγγλικά
Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος
Ελισάβετ Β΄
Τιμ Φόι
Έλις Ουέμπστερ
Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος
Σύνταγμα
1980

1η Απριλίου 1982
 • Σύνολο
Ακτογραμμή

91 km2 (219η)
61 km
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2011 
 • Πυκνότητα 

13.452[1] (229η) 
147,8 κατ./km2 (81η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

175,4 εκατ. $ [2]  
12.200 $  
ΝόμισμαΔολάριο Ανατολικής Καραϊβικής (XCD)
(UTC -4)
Internet TLD.ai
Οδηγούν στααριστερά
Κωδικός κλήσης+264
1: «National Song of Anguilla». Επίσημος ιστότοπος της Κυβέρνησης της Ανγκουίλας. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2005. 

ΕτυμολογίαΕπεξεργασία

Το όνομα Ανγκουίλα προέρχεται από την ιταλική λέξη ανγκουίλα, που σημαίνει «χέλι» (με τη σειρά του από τη λατινική λέξη ανγκουίλα, υποτιμητικό του anguis, φίδι) σε σχέση με το σχήμα του νησιού.[4][5] Πιστεύεται από τις περισσότερες πηγές ότι ονομάστηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο.[6] Για παρόμοιους λόγους, ήταν επίσης γνωστό ως νησί Φίδι.[4][7][8]

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Η Οικία Wallblake, μια φυτεία που θεωρείται το παλαιότερο κτίριο στην Ανγκουίλα

Οι πρώτοι κάτοικοι της Ανγκουίλας ήταν αυτόχθονες Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής που μετανάστευσαν στο νησί από τη Νότια Αμερική.[3] Τα πρώτα αντικείμενα Αμερικανών ιθαγενών που βρέθηκαν στην Ανγκουίλα χρονολογούνται περίπου στο 1300 π.Χ., υπολείμματα οικισμών χρονολογούνται από το 600 μ.Χ.[9][10] Το Αραουάκ όνομα για το νησί ήταν Malliouhana.[3]

Το πότε ακριβώς έφτασαν οι Ευρωπαίοι στην Ανγκουίλα είναι αβέβαιο: ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι ο Κολόμβος είδε το νησί κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του το 1493, ενώ άλλες δηλώνουν ότι ο πρώτος Ευρωπαίος εξερευνητής ήταν ο Γάλλος ευγενής και έμπορος Ρενέ Γκουλαίν ντε Λοντονιέρ το 1564.[10] Η Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών δημιούργησε ένα οχυρό στο νησί το 1631. Ωστόσο, η Εταιρεία αποσύρθηκε αργότερα αφού το φρούριό της καταστράφηκε από τους Ισπανούς το 1633.[11]

Παραδοσιακές πηγές αναφέρουν ότι η Ανγκουίλα αποικίστηκε για πρώτη φορά από Άγγλους αποίκους από τον Άγιο Χριστόφορο το 1650.[4][12][13] Οι έποικοι επικεντρώθηκαν στις φυτείες καπνού, και σε μικρότερο βαθμό στο βαμβάκι.[3] Οι Γάλλοι κατέλαβαν προσωρινά το νησί το 1666, αλλά το επέστρεψαν στον αγγλικό έλεγχο σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Μπρέντα τον επόμενο χρόνο.[3] Ο Ταγματάρχης Τζον Σκοτ που επισκέφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1667, έγραψε ότι έφυγε από το νησί «σε καλή κατάσταση» και σημείωσε ότι τον Ιούλιο του 1668, «200 ή 300 άνθρωποι έφυγαν από εκεί σε περίοδο πολέμου».[14] Οι Γάλλοι επιτέθηκαν ξανά το 1688, το 1745 και το 1798, προκαλώντας μεγάλη καταστροφή, αλλά δεν κατέλαβαν το νησί.[3][10]

Κατά την πρώιμη αποικιακή περίοδο, η Ανγκουίλα διοικήθηκε από τους Βρετανούς μέσω της Αντίγκουα. Το 1825, τέθηκε υπό τον διοικητικό έλεγχο των γειτονικών νησιών Άγιος Χριστόφορος και Νέβις.[10] Η Ανγκουίλα ήταν ομοσπονδία με τον Άγιο Χριστόφορο και το Νέβις το 1882, ενάντια στις επιθυμίες πολλών κατοίκων της Ανγκουίλας.[3] Η οικονομική στασιμότητα και οι σοβαρές επιπτώσεις αρκετών ξηρασιών στη δεκαετία του 1890 και αργότερα η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930 οδήγησαν πολλούς κατοίκους της Ανγκουίλας να μεταναστεύσουν για καλύτερες προοπτικές αλλού.[3]

 
Σημαία της βραχύβιας Δημοκρατίας της Ανγκουίλας

Η καθολική ψηφοφορία για ενήλικες εισήχθη στην Ανγκουίλα το 1952.[3] Μετά από μια σύντομη περίοδο ως μέρος της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών (1958–62), το νησί της Ανγκουίλας έγινε μέρος της συνδεδεμένης αποικίας του [[Άγιος Χριστόφορος-Νέβις-Ανγκουίλα|Αγίου Χριστόφορου-Νέβις-Ανγκουίλα]] με πλήρη εσωτερική αυτονομία το 1967.[15] Ωστόσο, πολλοί κάτοικοι της Ανγκουίλας δεν είχαν καμία επιθυμία να συμμετάσχουν σε αυτήν την ένωση, και μισούσαν την κυριαρχία του Αγίου Χριστόφορου μέσα σε αυτήν. Στις 30 Μαΐου του 1967 οι κάτοικοι της Ανγκουίλας απομάκρυναν βίαια την αστυνομική δύναμη του Αγίου Χριστόφορου από το νησί και κήρυξαν το χωρισμό τους από τον Άγιο Χριστόφορο μετά από δημοψήφισμα.[16][3][17] Τα γεγονότα, με επικεφαλής τον Άτλιν Χάριγκαν [18] και τον Ρόναλντ Ουέμπστερ, μεταξύ άλλων, έγιναν γνωστά ως η Ανγκουιλιανή Επανάσταση. Στόχος της επανάστασης δεν ήταν η καθεαυτή ανεξαρτησία, αλλά μάλλον η ανεξαρτησία από τον Άγιο Χριστόφορο και το Νέβις και την επιστροφή στο να είναι βρετανική αποικία.

Μετά από διαπραγματεύσεις που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν το αδιέξοδο, πραγματοποιήθηκε ένα δεύτερο δημοψήφισμα που επιβεβαίωσε την επιθυμία των κατοίκων της Ανγκουίλας για διαχωρισμό από τον Άγιο Χριστόφορο και η Δημοκρατία της Ανγκουίλας κηρύχθηκε μονομερώς, με πρόεδρο τον Ρόναλντ Ουέμπστερ. Οι προσπάθειες του βρετανικού απεσταλμένου William Whitlock δεν κατάφεραν να σπάσουν το αδιέξοδο και στη συνέχεια στάλθηκαν 300 βρετανοί στρατιώτες τον Μάρτιο του 1969.[3] Η βρετανική κυριαρχία αποκαταστάθηκε και επιβεβαιώθηκε με τον νόμο της Ανγκουίλα του Ιουλίου του 1971.[3] Το 1980, η Ανγκουίλα επιτράπηκε επιτέλους να αποχωρήσει επίσημα από τον Άγιο Χριστόφορο και το Νέβις και να γίνει μια ξεχωριστή αποικία του Βρετανικού Στέμματος (τώρα Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος).[19][20][15][21][3] Έκτοτε, η Ανγκουίλα ήταν πολιτικά σταθερή και έχει σημειώσει μεγάλη ανάπτυξη στους τομείς του τουρισμού και της υπεράκτιας χρηματοδότησης.[3]

ΔιακυβέρνησηΕπεξεργασία

Η Ανγκουίλα αποτελεί υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Σύνταγμα (Anguilla Constitutional Order) τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου του 1982 και αναθεωρήθηκε το 1990. Αρχηγός Κράτους είναι η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, η οποία εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη. Τον Αύγουστο του 2017 στο αξίωμα αυτό ανέλαβε ο Τιμ Φόι. Από το 2020 πρωθυπουργός (Premier) είναι ο Έλις Ουέμπστερ. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

ΕκλογέςΕπεξεργασία

Το Κοινοβούλιο έχει ένα σώμα (House of Assembly, με 11 μέλη), 7 μέλη εκλέγονται απευθείας με την ψήφο του λαού, ενώ υπάρχουν και 2 μέλη ex officio και 2 διορισμένα. Η θητεία των βουλευτών διαρκεί πέντε χρόνια. Στις εκλογές του 2005 κέρδισε το κόμμα του Όσμπουρν Φλέμινγκ, για να ηττηθεί στις εκλογές του 2010. Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2020.

Διοικητική διαίρεσηΕπεξεργασία

Η Ανγκουίλλα διαιρείται σε 14 δήμους (αγγλ.: districts): Δε Βάλλεϋ, Μπλόουινγκ Πόιντ, Ηστ Εντ, Τζωρτζ Χιλλ, Άιλαντ Χάρμπορ, Νορθ Σάιντ, Νορθ Χιλ, Σάντυ Χιλ, Σάντυ Γρκάουντ, Σάουθ Χιλ, Δε Κουώρτερ, Στόνεϋ Γκράουντ, Δε Φάρρινγκτον, Γουέστ Εντ.

ΔημογραφίαΕπεξεργασία

Ο συνολικός πληθυσμός ξεπερνά τους 14.000 κατοίκους και το 100% ζει στις πόλεις. Περισσότερο από το 90% του συνολικού πληθυσμού είναι μαύροι και υπάρχουν επίσης μουλάτο (4,6%), λευκοί (3,7%) και άλλες φυλές 1,5% (σύμφωνα με απογραφή του 2001). Επίσημη γλώσσα είναι η αγγλική ενώ από άποψη θρησκείας οι κάτοικοι είναι κυρίως Αγγλικανοί, Προτεστάντες και Μεθοδιστές. Ποσοστό 7% είναι Ρωμαιοκαθολικοί. Επίσης, υπάρχουν 74 Μάρτυρες του Ιεχωβά[22]. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 81,31 χρόνια (78,71 χρόνια οι άνδρες και 83,98 οι γυναίκες)[2].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Απογραφή 2011
  2. 2,0 2,1 CIA World Factbook
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 «Encyclopedia Britannica – Anguilla». Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Martin (1839).
  5. «CIA World Factbook- Anguilla». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2019. 
  6. Law (1999).
  7. EB (1878).
  8. EB (1911).
  9. Caribbean Islands, Sarah Cameron (Footprint Travel Guides), p. 466 (Google Books)
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 «Anguilla's History», The Anguilla House of Assembly Elections, Government of Anguilla, 2007, http://gov.ai/elections/anguillahistory.htm, ανακτήθηκε στις 9 June 2015 
  11. Source: Atlas of Mutual Heritage Αρχειοθετήθηκε 29 January 2018 στο Wayback Machine..
  12. Charles Prestwood Lucas (2009). A Historical Geography of the British Colonies: The West Indies. General Books LLC. σελ. 143. ISBN 978-1-4590-0868-7. 
  13. «Encyclopedia Britannica - Anguilla». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019. 
  14. British Colonial and State Papers 1661–1668, 16 November 1667 and 9 July 1668.
  15. 15,0 15,1 «Enclopedia Britannica – St Kitts and Nevis». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019. 
  16. Anguilla, 11 July 1967: Separation from St Kitts and Nevis; Peace Committee as Government Direct Democracy (in German)
  17. David X. Noack: Die abtrünnige Republik Anguilla Αρχειοθετήθηκε 17 April 2019 στο Wayback Machine., amerika21.de 27 September 2016. Retrieved 23 April 2017.
  18. «Budget Address 2009, "Strengthening the Collective: We are the Solution"» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2016. 
  19. Minahan, James (2013). The Complete Guide to National Symbols and Emblems. σελίδες 656–657. ISBN 9780313344978. 
  20. Hubbard, Vincent (2002). A History of St. Kitts . Macmillan Caribbean. σελίδες 147–149. ISBN 9780333747605. 
  21. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα Introduction ::Anguilla.
  22. Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2014, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 178

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία