Άνοιγμα κυρίου μενού
Χάρτης των δημοκρατιών της Ρωσίας

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Ρωσική Ομοσπονδία χωρίζεται σε 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα (συνιστώσες μονάδες), 22 από τα οποία είναι "δημοκρατίες". Οι περισσότερες από τις δημοκρατίες αντιπροσωπεύουν περιοχές μη ρωσικής καταγωγής, αν και υπάρχουν αρκετές δημοκρατίες με ρωσική πλειοψηφία. Η αυτόχθονη εθνική ομάδα μιας δημοκρατίας που δίνει το όνομά της αναφέρεται ως "τιμητικό έθνος". Λόγω δεκαετιών (σε μερικές περιπτώσεις αιώνων) εσωτερικής μετανάστευσης μέσα στη Ρωσία, κάθε εθνικότητα δεν είναι απαραιτήτως η πλειοψηφία του πληθυσμού μιας δημοκρατίας.

Συνταγματικό καθεστώςΕπεξεργασία

 
Εθνικότητα των επικεφαλής των δημοκρατιών της Ρωσίας

Οι δημοκρατίες διαφέρουν από τα άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας στο ότι έχουν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δική τους επίσημη γλώσσα[1] και έχουν το δικό τους σύνταγμα. Άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα, όπως τα κράι (επικράτειες) και τα ομπλάστ (περιφέρειες), δεν έχουν ρητά το δικαίωμα αυτό. Οι επικεφαλής πολλών δημοκρατιών είχαν τον τίτλο του προέδρου, αλλά το 2010 υιοθετήθηκε μια τροποποίηση του ομοσπονδιακού νόμου που διατηρεί τον τίτλο αυτό αποκλειστικά για τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους.[2]

Το επίπεδο της πραγματικής αυτονομίας που παρέχεται σε αυτές τις πολιτικές μονάδες ποικίλλει, αλλά γενικά είναι αρκετά εκτεταμένο. Οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις τέτοιων δημοκρατιών έχουν συχνά θεσπίσει νόμους που έρχονται σε αντίθεση με το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Τα στελέχη των δημοκρατιών τείνουν να είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, αυτή η αυτονομία μειώθηκε σημαντικά στο πλαίσιο της προεδρίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος επεδίωξε να επιβάλει την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος.[3] Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν, όλες οι συμφωνίες αυτονομίας που υπογράφηκαν μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των δημοκρατιών μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπαυσαν να ισχύουν. Στις 24 Ιουλίου 2017, το Ταταρστάν έγινε η τελευταία δημοκρατία που έχασε το ειδικό της καθεστώς.[4]

Η ίδρυση οκτώ μεγάλων "ομοσπονδιακών διαμερισμάτων" πάνω από τις περιφέρειες και τις δημοκρατίες της Ρωσίας, με διορισμένους από τον πρόεδρο διοικητές που εποπτεύουν τις δραστηριότητες των δημοκρατιών, ενίσχυσε τον ομοσπονδιακό έλεγχο και τον σεβασμό της ομοσπονδιακής υπεροχής στις δημοκρατίες. Επιπλέον, ο Πούτιν ενίσχυσε τη θέση των νομοθετικών σωμάτων των δημοκρατιών, αποδυναμώνοντας παράλληλα τη δύναμη των στελεχών τους. Σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί επικεφαλής εκλέγονται με λαϊκές ψηφοφορίες (π.χ. Μπασκορτοστάν, Ταταρστάν κ.λπ.), ενώ σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί αρχηγοί των δημοκρατιών διορίζονται τώρα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας (π.χ. Τσετσενία). Η υποψηφιότητα του Προέδρου πρέπει να γίνει αποδεκτή από το κοινοβούλιο της δημοκρατίας. Στις 30 Μαΐου 2014, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδέχτηκε την παραίτηση του Χαμίτοφ για να συμμετάσχει στις περιφερειακές εκλογές. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, οι περισσότερες από τις ψήφους (82,17%) δόθηκαν στον ενεργό επικεφαλής της δημοκρατίας από τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, η διαδικασία ορκωμοσίας πραγματοποιήθηκε στο κρατικό συμβούλιο-Κουρουλτάι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.

Υπάρχουν αποσχιστικά κινήματα στις περισσότερες δημοκρατίες, αλλά γενικά αυτά δεν είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, υπήρξε σημαντική στήριξη για την απόσχιση μεταξύ των Τάταρων, των Μπασκίρ, των Γιακούτιων και των Τσετσένων μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα τον πόλεμο στην περίπτωση της Τσετσενίας. Η επιθυμία για απόσχιση σε πολλές δημοκρατίες, ωστόσο, περιπλέκεται πολύ από το βαθμό στον οποίο άλλες εθνοτικές ομάδες κατοικούν στις κατονομαζόμενες δημοκρατίες τους (Ταταρστάν, Μπασκορτοστάν και Δημοκρατία των Σαχά, λόγω του πρώτου και του δεύτερου Τσετσενικού πολέμου, πολύ λίγοι μη Τσετσένοι διαμένουν τώρα στην Τσετσενία.) Επίσης, η πλειοψηφία των Τατάρων, σε αντίθεση με άλλες κατονομαζόμενες εθνοτικές ομάδες, κατοικεί εκτός του Ταταρστάν.

Κατάσταση της ΚριμαίαςΕπεξεργασία

Στις 18 Μαρτίου 2014, η Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, μετά από αμφισβητούμενο δημοψήφισμα, προσαρτήθηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία.[5][6] Μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας και της ουκρανικής κυβέρνησης δεν αναγνωρίζουν την ένταξη της Κριμαίας στη Ρωσία και θεωρούν την Κριμαία αναπόσπαστο μέρος της Ουκρανίας.[7][8]

Πρώην Αυτόνομες Δημοκρατίες και Αυτόνομες ΠεριφέρειεςΕπεξεργασία

Η Ρωσική ΣΟΣΔ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης περιελάμβανε τρεις τύπους εθνοτικών συνιστωσών μονάδων, τις παρακάτω (με σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο επίπεδο αυτονομίας): Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ή απλά αυτόνομες δημοκρατίες), αυτόνομες περιφέρειες και αυτόνομα οκρούγκ.

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, μια δημοκρατία με παρόμοιο όνομα διαδέχτηκε την "αυτόνομη δημοκρατία" (ή, στην περίπτωση της Τσετσενο-Ινγκουσετικής ΑΣΣΔ, την διαδέχτηκαν δύο δημοκρατίες: Τσετσενία και Ινγκουσετία). Αρκετές "αυτόνομες περιφέρειες" (Αντιγκέα, Αλτάι, Καράτσαϊ-Τσερκεσσίας, Χακασσίας) έχουν γίνει επίσης δημοκρατίες.

Η έκφραση "αυτόνομη δημοκρατία" εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για τις δημοκρατίες της Ρωσίας. Αν και είναι αυτόνομες και δημοκρατίες, η χρήση αυτού του όρου δεν είναι τεχνικά σωστή, αφού τα επίσημα ονόματά τους, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσίας του 1993 και τα δικά τους συντάγματα, είναι απλώς «δημοκρατία» και όχι «αυτόνομη δημοκρατία».

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Σημαία Δημοκρατία Ήπειρος Πρωτεύουσα Δικαιούχο έθνος1 Δικαιούχο έθνος στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Δικαιούχο έθνος: Γλωσσική ομάδα Δικαιούχα εθνικότητα: Κύρια θρησκεία Εθνοτικοί Ρώσοι στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Πληθυσμός (2010)4
  Αντιγκέα (Адыгея, Адыгэ) Ευρώπη Μαϊκόπ Αντίγκε 25.2% Καυκασική Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Σουνιτικό Ισλάμ 63.6% 440,388
  Αλτάι (Алтай) Ασία Γκόρνο-Αλτάισκ Αλτάι 34.5% Τουρκική Μπουρχανισμός, Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, Ορθόδοξος Χριστιανισμός 56.6% 206,195
  Μπασκορτοστάν (Башкортостан, Башкирия, Башҡортостан) Ευρώπη Ουφά Μπασκίρ 29.5% Τουρκική Σουνιτικό Ισλάμ 36.1% 4,072,102
  Μπουργιατία (Бурятия, Буряад) Ασία Ουλάν-Ουντέ Μπουργιάτες 30.0% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός. μια μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα γνωστή ως Ονγκόλοι, που συχνά θεωρούνται ξεχωριστή εθνική ομάδα 66.1% 972,658
  Τσετσενία (Чеченская Республика, Нохчийчоь) Ευρώπη Γκρόζνι Τσετσένοι2 95.3% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 1.9% 1,103,686
  Τσουβασία (Чувашская Республика, Чăваш Республики) Ευρώπη Τσεμποκσάρι Τσουβάς 67.7% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Ισλάμ, Σαμανισμός 26.9% 1,251,599
  Κριμαία (Крым) Ευρώπη Συμφερόπολη Τάταροι της Κριμαίας 10.6%7 Τουρκική Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Ισλάμ 67.9%7 2,284,769
  Νταγκεστάν (Дагестан) Ευρώπη Μαχατσκαλά 10 αυτόχθονες εθνικότητες3 88.0% Καυκασική, Τουρκική5 Σουνιτικό Ισλάμ, Ιουδαϊσμός (εάν θεωρούνται έτσι οι Ορεινοί Εβραίοι και οι Εβραίοι Τατ) 3.6% 2,576,531
  Ινγκουσετία (Ингушетия, ГӀалгӀай Мохк) Ευρώπη Μαγκάς Ινγκουσέτιοι2 94.1% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 0.8% 467,294
  Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία (Кабардино-Балкарская Республика, Къэбэрдей-Балъкъэр, Къабарты-Малкъар) Ευρώπη Νάλτσικ Καμπαρντίνοι, Μπαλκάρ 69.9% (Καμπαρντίνοι 57.2%, Μπαλκάρ 12.7%) Καυκασική (Καμπαρντινική), Τουρκική (Μπαλκάρ) Σουνιτικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία6 22.5% 859,802
  Καλμικία (Калмыкия, Хальмг Таңһч) Ευρώπη Ελίστα Καλμίκοι 57.4% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός 30.2% 289,464
  Καρατσάι-Τσερκεσία (Карачаево-Черкесская Республика) Ευρώπη Τσερκέσκ Καρατσάι, Τσερκέσιοι 52.9% (Καρατσάι 41.0%, Τσερκέσιοι 11.9%) Τουρκική (Καρατσάι), Καυκασική (Τσερκεσική) Σουνιτικό Ισλάμ 31.6% 478,517
  Καρελία (Карелия, Karjala) Ευρώπη Πετροζαβόντσκ Καρέλιοι 7.4% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 82.2% 643,548
  Χακασσία (Хакасия) Ασία Αμπακάν Χακασιανοί 12.1% Τουρκική Σαμανισμός, Ρωσική Ορθοδοξία 81.7% 532,403
  Κόμι (Коми) Ευρώπη Σικτιβκάρ Κόμι 23.7% Ουραλική Ρωσική ορθοδοξία, Σαμανισμός 65.1% 901,189
  Μαρί Ελ (Марий Эл) Ευρώπη Γιοσκάρ-Ολά Μάρι 43.9% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία, ιθαγενής παγανιστική πίστη, πίστη Μάρλα 47.4% 696,357
  Μορδοβία (Мордовия) Ευρώπη Σαράνσκ Μορδβίνοι 40.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 53.4% 834,819
  Βόρεια Οσσετία-Αλανία (Северная Осетия-Алания, Цӕгат Ирыстоны Аланийы) Ευρώπη Βλαντικαφκάς Οσσέτιοι 65.1% Ιρανική Ανατολική Ορθοδοξία, Σουνιτική μειονότητα 20.8% 712,877
  Σαχά (Γιακουτία) (Саха (Якутия)) Ασία Γιακούτσκ Γιακούτιοι 49.9% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Σαμανισμός 37.8% 958,291
  Ταταρστάν (Татарстан, ταταρικά: κυριλικό Татарстан, λατινικό Tatarstan) Ευρώπη Καζάν Τάταροι 53.2% Τουρκική Σουντικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία 39.7% 3,786,358
  Τιβά (Тыва, Тува) Ασία Κιζίλ Τουβανοί 82.0% Τουρκική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα 16.3% 307,930
  Ουντμουρτία (Удмуртская Республика, Удмурт Элькун) Ευρώπη Ιζέβσκ Ουντμούρτιοι 28.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 62.2% 1,522,761
Σημειώσεις:
  1. Η Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία, η Καράτσαι-Τσερκεσσία και το Νταγκεστάν έχουν περισσότερα από ένα δικαιούχα έθνη.
  2. Η πρώην Τσετσενο-Ινγκουσετική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία είχε δύο δικαιούχες εθνικότητες μέχρι την διαίρεση της στις Δημοκρατίες της Τσετσενίας και της Ινγκουσετίας τον Απρίλιο του 1992.
  3. Οι δέκα μεγαλύτερες αυτόχθονες εθνικές ομάδες του Νταγκεστάν είναι: Αγκούλοι, Άβαροι, Νταργκίνοι, Κουμίκοι, Λάκοι, Λεζγκίνοι, Νογκάι, Ρουτούλ, Ταμπασαράνοι και Τσαχούρι.
  4. Όλοι οι αριθμοί πληθυσμού στον πίνακα αυτό είναι σε τρεις σημαντικούς αριθμούς.
  5. Οι Μπαλκάροι, οι Καρατσάι, οι Κουμίκοι, οι Αζέροι και οι Νογκάι είναι τουρκικά φύλα ενώ οι Αγκούλ, οι Άβαροι, Τσερκέσιοι, οι Νταργκίνοι, οι Λάκοι, οι Λεζγκίνοι, οι Ρουτούλ, οι Ταμπασαράνοι και οι Τσαχούρ είναι Καυκασικά.
  6. Ο Καμπαρντίνοι και η πλειοψηφία των Μπαλκάρ είναι μουσουλμάνοι, αλλά μερικοί Μπαλκάρ είναι Ρώσοι Ορθόδοξοι
  7. Η Κριμαία δεν έχει δικαιούχο έθνος. Εκτός από τη Ρωσική αναγνωρίζει την Κριμαϊκή Ταταρική και Ουκρανικά ως επίσημες γλώσσες της. Τα στοιχεία για τον πληθυσμό της Κριμαίας προέρχονται από την απογραφή του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος της Κριμαίας το 2014. Η Δημοκρατία της Κριμαίας είναι όμορη με την διεκδικούμενη από την Ουκρανία Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και αναγνωρίζεται ως τμήμα της Ουκρανίας από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Δημογραφική τάσηΕπεξεργασία

Εθνοτική ομάδα Δικαιούχο έθνος (%) Ρώσοι (%) άλλοι (%)[9]
Δημοκρατία 1979 1989 2002 2010[10] 1979 1989 2002 2010 1979 1989 2002 2010
Αντιγκέα 21,3   22,1   24,1   25,2 70,8   68,0   64,4   63,6
Αλτάι  29,1   31,0   33,4   33,9  63,3   60,4   57,4   56,6 5,6   5,9 (Καζάκοι)   6,2
Μπασκορτοστάν 24,3   21,9   29,7   29,5 40,3   39,2   36,3   36,1 24,5   28,4   24,1 (Τάταροι)   25,4
Μπουργιατία  23,0   24,0   27,8   30  72,1   69,9   67,8   66,1
Νταγκεστάν 86,0 11,0   9,2   4,6   3,6
Ινγκουσετία  11,7   12,9   77,2   94,1  31,7   23,1   1,1   0,8
Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία 45,6   52,2   55,3   57,2 35,1   31,9   25,1   22,5 9,0   9,4   11,6   12,7
Καλμικία  41,4   45,3   53,3   57,4  42,7   37,6   33,5   30,2
Καρατσάι-Τσερκεσία 29,7   31,2   38,5   41 45,0   42,4   33,6   31,6 9,3   9,7   11,2   11,9
Καρελία  11,1   10,0   9,2   7,4  71,3   73,6   76,6   82,2
Κόμι  25,3   23,3   25,1   23,7  56,7   57,7   59,5   65,1
Μάρι Ελ  43,6   43,3   42,8   43,9  47,6   47,4  47,4  47,4
Μορδοβία  34,2   32,5   31,9   40  59,7   60,8  60,8   53,4
Σαχά (Γιακουτία)  36,9   33,4   45,5   49,9  50,5   50,3   41,1   37,8
Βόρεια Οσσετία-Αλανία  50,5   52,9   62,7   65,1  34,0   29,9   23,1   20,8
Ταταρστάν  47,7   48,4   52,9   53,2  44,0   43,2   39,4   39,7
Τιβά  60,4   64,3   77,0   82  36,2   32,0   20,1   16,3
Ουντμουρτία  32,2   30,9   29,3   28  58,3   58,9   60,1   62,2
Χακασία  11,4   11,1   11,9   12,1  79,5   79,4   80,2   81,7
Τσετσενία 52,9   57,8   93,4   95,3 31,7   23,1   3,6   1,9
Τσουβασία  68,4   67,7   67,6   67,7  26,0   26,6   26,5   26,9

Προτεινόμενες δημοκρατίεςΕπεξεργασία

Έχουν υπάρξει διάφορες προσπάθειες για την ίδρυση δημοκρατιών εντός της Ρωσίας από το 1991:

  • Ουραλική Δημοκρατία
  • Αμπαζινική Δημοκρατία
  • Δημοκρατία των Γερμανών του Βόλγα[11]
  • Καζακική Δημοκρατία του Άνω Κουμπάν
  • Δημοκρατία των Καρατσάι
  • Νότια Ουραλική Δημοκρατία
  • Σιβηρική Δημοκρατία[12]
  • Δημοκρατία των Νενέτσιων[13]
  • Δημοκρατία του Πριμόριε[14]

Οντότητες εκτός της ΡωσίαςΕπεξεργασία

Δημοκρατία Κράτος στο οποίο ανήκει η Δημοκρατία Ήπειρος Πρωτεύουσα Δικαιούχο έθνος1 Δικαιούχο έθνος στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Δικαιούχο έθνος: Γλωσσική ομάδα Δικαιούχα εθνικότητα: Κύρια θρησκεία Εθνοτικοί Ρώσοι στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Πληθυσμός (2010)4
  Γκαγκαουζία[15][16][17]   Μολδαβία Ευρώπη Κομράτ Γκαγκαούζοι Τούρκικη
  Καρακαλπακστάν[18][19][20][20]   Ουζμπεκιστάν Ασία Νούκους Καρακαλπάκ Τούρκικη
  Νότια Οσσετία[21]   Γεωργία Ευρώπη Τσχινβάλι Οσσέτιοι Ιρανική Ανατολική Ορθοδοξία, Σουνιτική μειονότητα
  Υπερδνειστερία[22][23]   Μολδαβία Ευρώπη Τιράσπολ Ρώσοι Ανατολική Ορθοδοξία


Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Article 68 of the Constitution of Russia
  2. «Regional presidents to choose new job titles». RT International. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  3. Sharafutdinova, Gulnaz (2013). «Gestalt Switch in Russian Federalism: The Decline in Regional Power under Putin». Comparative Politics 45 (3): 357–376. https://www.jstor.org/stable/43664325. 
  4. Smirnova, Lena (2017-07-24). «Tatarstan, the Last Region to Lose Its Special Status Under Putin» (στα αγγλικά). The Moscow Times. https://themoscowtimes.com/articles/tatarstan-special-status-expires-58483. Ανακτήθηκε στις 2017-08-07. 
  5. Kremlin.ru. Договор между Российской Федерацией и Республикой Крым о принятии в Российскую Федерацию Республики Крым и образовании в составе Российской Федерации новых субъектов (Treaty Between the Russian Federation and the Republic of Crimea on Ascension to the Russian Federation of the Republic of Crimea and on Establishment of New Subjects Within the Russian Federation) (Ρωσικά)
  6. Steve Gutterman and Pavel Polityuk (18 Μαρτίου 2014). «Putin signs Crimea treaty as Ukraine serviceman dies in attack». Reuters. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  7. U.N. General Assembly declares Crimea secession vote invalid. Reuters. March 27, 2014.
  8. «PACE: News». Assembly.coe.int. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2014. 
  9. Indigenous peoples that are second in number in republics with two prevalent ethnicities.
  10. «Информационные материалы об окончательных итогах Всероссийской переписи населения 2010 года». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  11. «D.Kurier/Russlanddeutsche Allgemeine – Offene Tribüne/Открытая трибуна – Журналистские рас-следования / BNS-Ermittlungen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  12. «Сибирь больше не хочет кормить Москву». The Kiev Times. 3 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  13. «"Няръяна вындер" 191–192 (18736-18737)». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  14. «Ъ-Газета – Создается Приморская республика». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  15. «Гагаузская автономия в Молдавии может объявить о своей независимости». Life.ru. 1 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  16. «Тулбуре: Гагаузия может провести референдум и попроситься в состав России " Gagauzinfo.md – Информационный портал Гагаузии №1». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  17. «Гагаузы с удовольствием войдут в состав России, считает депутат Госдумы». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  18. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2018. 
  19. https://qna.center/get_link?id=7914
  20. 20,0 20,1 Kenan Aliev. «Мои новости». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  21. Южная Осетия хочет войти в состав России // НТВ.Ru
  22. «ВЕДОМОСТИ – Приднестровье как Крым». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  23. «ВЗГЛЯД / СМИ: Приднестровье хочет войти в состав России вслед за Крымом». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.