Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Αλέκα Παΐζη (Ηράκλειο Κρήτης, 1919 - 4 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Αλέκα Παΐζη
Γέννηση1919
Ηράκλειο, Κρήτη
Θάνατος4 Φεβρουαρίου 2009 (90 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
Ιδιότηταηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός ταινιών και ηθοποιός τηλεόρασης
ΣύζυγοςΤίτος Βανδής
Είδος τέχνηςηθοποιός
ΒραβεύσειςΈπαθλο "Μαρίκα Κοτοπούλη"

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η οικογένειά της είχε οικονομική άνεση καθώς ο πατέρας της ήταν καπνοβιομήχανος και βίωσε δύσκολες στιγμές όταν έχασε την επιχείρησή του[1].

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1941, ερμηνεύοντας τη Σουζάνα στη «Βεντάλια» του Κάρλο Γκολντόνι, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Κατά την περίοδο του Εμφυλίου, συμμετείχε στην ομάδα των "Ενωμένων Καλλιτεχνών". Το 1946, συγκρότησε θίασο με το Δήμο Σταρένιο και τον Τίτο Βανδή, τον πρώτο της σύζυγο.

Συνεργάστηκε με το θίασο του Κ. Μουσούρη, της Κατερίνας, της Έλσας Βεργή και άλλων. Από το 1963 ως το 1966, ερμήνευσε διάφορους ρόλους σε έργα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

ΚαριέραΕπεξεργασία

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1957, στην ταινία «Μπαρμπα-Γιάννης, ο κανατάς». Έπαιξε επίσης στις ταινίες «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» του Γρηγόριου Ξενόπουλου, «Το παιδί του δρόμου» του Τ. Αλιφέρη, «Συνοικία το όνειρο» του Α. Αλεξανδράκη κ.α.

Στο εξωτερικό, εργάστηκε στον ιταλικό κινηματογράφο. Εμφανίστηκε και στην τηλεόραση, με πιο διάσημο το ρόλο της Χρυσοστόμης στους «Πανθέους» του Τάσου Αθανασιάδη, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη.

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

Στις 28 Νοεμβρίου 1994, σε εκδήλωση του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, της απονεμήθηκε για τη συνολική της προσφορά το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη»[2].

Το 2008, συμμετείχε στην έκθεση και στο αντίστοιχο φωτογραφικό λεύκωμα γυμνών πορτρέτων με τίτλο "Λευκό βιβλίο" του φωτογράφου Τάκη Διαμαντόπουλου[3][4].

ΑγώνεςΕπεξεργασία

Η Αλέκα Παΐζη υπήρξε παράλληλα αγωνίστρια της Αριστεράς: συμμετείχε στην Ελληνική Αντίσταση κατά την Κατοχή, μέσα από το ΕΑΜ, πέρασε από τη Μακρόνησο, το Τρίκερι, ενώ συνελήφθη αρκετές φορές. Μετά την κήρυξη της δικτατορίας τον Απρίλιο του 1967, έφυγε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας μετά τη Μεταπολίτευση στην Ελλάδα, συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, με το Μάνο Κατράκη, με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν κ.ά.

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2009, έπειτα από πολύμηνη περιπέτεια που είχε με την υγεία της[5], περίπου ένα μήνα πριν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», σκηνική μεταφορά του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου, έχοντας υπηρετήσει το θέατρο για περισσότερο από 60 χρόνια. Κηδεύτηκε στο Β' Νεκροταφείο.

ΣυμμετοχέςΕπεξεργασία

ΚινηματογράφοςΕπεξεργασία

  • Γλυκιά Μνήμη (2005)
  • Il Sogno della farfalla (1994)
  • Meine Tochter gehört mir (1992)
  • Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου (1991)
  • Γάμος στο Περιθώριο (1989)
  • Ρόζα (1982)
  • Μελόδραμα (1980)
  • Ταξίδι του Μέλιτος (1979)
  • Il Profumo della signora in nero (1974)
  • Il Gioco della verità (1974)
  • Mordi e fuggi (1973)
  • Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto (1970)
  • The Martlet's Tale (1970)
  • Uccidete il vitello grasso e arrostitelo (1970)
  • Πολιορκία (1963)
  • Συνοικία το όνειρο (1961)
  • Πόθοι στα Στάχυα (1960)
  • Ερωτικές Ιστορίες (1959)
  • Καραγκιόζης, ο αδικημένος της ζωής (1959)
  • Ο Μιμίκος και η Μαίρη (1958)
  • Μπάρμπα-Γιάννης, ο κανατάς (1957)
  • Το Παιδί του Δρόμου (1957)

ΘέατροΕπεξεργασία

  • Βεντάλια
  • Μήδεια
  • Λουίζα Μίλερ
  • Η γυναίκα στοιχειό
  • Μίνα Φον Μπάρνχελμ
  • Στην κάψα του καλοκαιριού
  • Μακρινός δρόμος
  • Αν δουλέψεις θα φας
  • Αναγκαστική προσγείωση
  • Θάψτε τους νεκρούς
  • Καινούργια πολιτεία
  • Αρχισιδηρουργός
  • Ποπολάρος
  • Το πρώτο καρδιοχτύπι
  • Άγονος κήπος
  • Βασίλισσα Αμαλία
  • Ο έμπορος της Βενετίας
  • Ο ηλίθιος
  • Ο μονοσάνδαλος
  • Φουέντε Οβεχούνα
  • Νίκη χωρίς φτερά
  • Το άλλο κύμα
  • Μια όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη
  • Ο αρχοντοχωριάτης
  • Το νησί της Αφροδίτης
  • Κάντιντα
  • Ιφιγένεια εν Αυλίδι
  • Ματωμένος γάμος
  • Τρισεύγενη
  • Οθέλλος
  • Μαρία Στιούαρτ
  • Ο γλάρος
  • Λυσιστράτη
  • Ερρίκος Δ'
  • Οράματα και Θάματα
  • Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν
  • Καπιτέν Σελ – Καπιτέν Έσο
  • Προμηθέας Δεσμώτης
  • Τέσσερα πόδια του τραπεζιού,
  • Τρωάδες
  • Ορέστεια
  • Γυάλινος κόσμος
  • Ακτή Σαβάν
  • Λόγω φάτσας
  • Νέες προοπτικές
  • Τα αγαπημένα μας τραγούδια
  • Η διήγηση της υπηρέτριας Τσερλίνε
  • Ντάμα Κούπα
  • Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης

ΤηλεόρασηΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος
1977 Οι πανθέοι
1982 Οι απόμαχοι
1984 Το μινόρε της αυγής
1990 Ακριβή μου Σοφία
1995 Πρόβα νυφικού
1998 Η ζωή που δεν έζησα

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Κατερίνα Κόμητα (30 Ιουνίου 2008). «Αλέκα Παΐζη - «Δεν με απορρόφησε η τέχνη, η ζωή με απορρόφησε»». Εφημερίδα του Ελληνικού Φεστιβάλ. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2009. 
  2. Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικό Μουσείο - Θεατρικά Έπαθλα
  3. mixtape.gr ΤΕΧΝΕΣ - Εγκαίνια για την νέα έκθεση του Τάκη Διαμαντόπουλου (Προσοχή: Αλλαγή ημέρας εγκαινίων!)
  4. Κώστας Ζαλίγκας (18 Φεβρουαρίου 2008). «Γυμνές στα φλας». Τέχνες. Ελεύθερος Τύπος. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2009. 
  5. Ιωάννα Μπλάτσου (5 Φεβρουαρίου 2009). «Τελευταία υπόκλιση… για την Αλέκα Παΐζη». Ελεύθερος Τύπος. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία