Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)

διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας

Το Κύπελλο Ελλάδας αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη εγχώρια διοργάνωση ποδοσφαίρου ανδρών, μετά το πρωτάθλημα της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας). Διοργανώτρια αρχή του θεσμού είναι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.). [1] Από την έναρξή του το 1931 έχει διεξαχθεί 80 φορές, στις οποίες κυπελλούχος αναδείχθηκε τις 79.[2]

Κύπελλο Ελλάδας
ΔιοργανωτήςΕλληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Ίδρυση1931
ΧώραΕλλάδα
Αριθμός ομάδων93
Τρέχων κάτοχος Α.Ε.Κ.
(16ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσεις Ολυμπιακός
(28 τίτλοι)
Τηλεοπτική κάλυψηCOSMOTE TV
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
2023–24

Από την περίοδο 2018–2019 (με εξαίρεση την περίοδο 2020–2021) στο Κύπελλο Ελλάδας συμμετέχουν οι Π.Α.Ε. των επαγγελματικών εθνικών κατηγοριών της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας) και της Super League 2 (Α2 Εθνικής Κατηγορίας) και οι 53 κυπελλούχοι σύλλογοι των τοπικών Ε.Π.Σ.[3]

Από την αγωνιστική περίοδο 2013−14 έως την περίοδο 2017–2018 μετείχαν μόνο οι σύλλογοι των δύο ανώτερων εθνικών κατηγοριών, Super League και Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League), ενώ μέχρι τη σεζόν 2012−2013 λάμβαναν επίσης μέρος αυτοί της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League 2 κατά την περίοδο 2010–2013).

Παλαιότερα και έως την περίοδο 1970−1971, δικαίωμα προαιρετικής συμμετοχής είχαν και οι αγωνιζόμενοι στα πρωταθλήματα των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.), με αποτέλεσμα κάποιες χρονιές ο συνολικός αριθμός των ομάδων να φτάνει ή ακόμα και να υπερβαίνει τις 200. Κατά καιρούς υπέστη διαφοροποιήσεις της επίσημης ονομασίας του, όπως π.χ. με την προσθήκη ονομασιών των εκάστοτε χορηγών.

Η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός Πειραιώς με 28 τίτλους (εκ των οποίων τα 22 αήττητα), ο οποίος κατέχει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια (αήττητα) από την περίοδο 1956–1957 έως και την περίοδο 1960–1961.[4]

Τρέχον κάτοχος του τίτλου είναι η Α.Ε.Κ. (2022–2023).

Ιστορία Επεξεργασία

Πριν από την ίδρυση της Ε.Π.Ο. Επεξεργασία

Διοργανώσεις κυπέλλου αναφέρονται από τα πρώτα ήδη χρόνια του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 1907 καταγράφεται η διεξαγωγή συναντήσεων που προκήρυξαν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (σημερινή Ε.Ο.Ε.) και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (Σ.Ε.Α.Γ.Σ., πλέον Σ.Ε.Γ.Α.Σ.)[5] με σύστημα νοκ άουτ,[σ 1] όπου στον τελικό αναμετρήθηκαν οι Εθνικός Γ.Σ. (επιβλήθηκε με 2-1) και Ακαδημαϊκόν Γυμναστήριον (ομάδα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών),[7] νικητές αντίστοιχα των Πειραϊκού Συνδέσμου και Πανελλήνιου Γ.Σ. κατά τους ημιτελικούς.[8]

Ως "αγώνα κυπέλλου" διεξαχθέντα υπό τον Σ.Ε.Α.Γ.Σ. περιγράφει προπολεμική αθλητική εφημερίδα δύο διοργανώσεις περί τα 1909 και 1910, τις οποίες κατέκτησαν οι Σ.Π. Γουδί και Πειραϊκός Σύνδεσμος.[9] Είναι πιθανόν αυτές να ταυτίζονται με τα πρωταθλήματα (του ίδιου φορέα και με νικητές τους προαναφερόμενους) των περιόδων 1908–1909 και 1909–1910 για τα οποία κάνουν λόγο πηγές της μεταγενέστερης βιβλιογραφίας[10][11] ή όντως να προκηρύχθηκαν διοργανώσεις τόσο κυπέλλου, όσο και πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς.

Ο θεσμός υπό την Ε.Π.Ο. Επεξεργασία

 
Η ομάδα της Α.Ε.Κ. κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της Ε.Π.Ο. το 1932.

Ξεκίνησε την περίοδο 1931–1932 και τα πρώτα χρόνια η συμμετοχή ήταν προαιρετική, ενώ για πολλά χρόνια στη συνέχεια, ως τη φάση των «16» τα ζευγάρια προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι συχνές μετακινήσεις των ομάδων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχαν καθιερωθεί οι προκριματικοί όμιλοι, με τις ομάδες της Α΄ Εθνικής να τίθενται επικεφαλής και τις δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου να προκρίνονται.

Μέχρι το 1963–1964 εάν κάποιος αγώνας παρέμενε ισόπαλος και μετά την παράταση, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας και στην περίπτωση νέας ισοπαλίας έπειτα από 120', ακολουθούσε κλήρωση ("στρίψιμο" νομίσματος) στα γραφεία της Ε.Π.Ο. μία από τις επόμενες ημέρες. Ο επαναληπτικός καταργήθηκε, όταν στον ημιτελικό ΠαναθηναϊκούΟλυμπιακού Πειραιώς 1–1 οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κατέστρεψαν το γήπεδο και διέκοψαν τον αγώνα, πιστεύοντας ότι ήταν κανονισμένο να λήξει ισόπαλο ώστε να γίνει επαναληπτικός και να υπάρξουν επιπλέον εισπράξεις. Τότε (1964) δεν απονεμήθηκε ο τίτλος, ωστόσο πολλά χρόνια αργότερα η Ε.Π.Ο. αναγνώρισε αυτό το τρόπαιο στην Α.Ε.Κ., η οποία είχε προκριθεί στον τελικό αποκλείοντας τον Πιερικό Κατερίνης.

Στη διοργάνωση της περιόδου 1968–1969, ο κυπελλούχος αναδείχθηκε με κλήρωση (στρίψιμο νομίσματος).

Την περίοδο 1990–1991 καθιερώθηκε για πρώτη φορά η διεξαγωγή διπλών αγώνων στον τελικό και ίσχυσε για δύο χρονιές (1990–1991 και 1991–1992), σε αντιγραφή της αντίστοιχης ιταλικής (στην Αυστρία είχαν επανέλθει σε μονό τελικό το 1990).

Περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στη διοργάνωση έχει ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος υπήρξε τελικός νικητής 28 φορές, έχοντας συμμετάσχει σε 41 τελικούς. Κατέχει μάλιστα το ρεκόρ έξι συνεχόμενων κατακτήσεων από το 1957 και μετά. Στον αντίποδα, το διάστημα των περιόδων 1973–1974 έως 1979–1980, το τρόπαιο κατέκτησαν διαδοχικά 7 διαφορετικοί σύλλογοι.

Ο Απόλλων Σμύρνης είναι κάτοχος του ρεκόρ της νίκης με ευρύτερη διαφορά στην ιστορία του θεσμού. Για τον Α΄ Προκριματικό Γύρο της περιφέρειας Αθηνών την περίοδο 1959–1960 και στις 23 Σεπτεμβρίου 1959,[12] η ομάδα της Ριζούπολης επικράτησε με 23–0 του Π.Α.Ο. Νέας Μελανδίας (πρόγονο της σημερινής Α.Ε. Πετραλώνων).[13] Τα περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα πέτυχε ο Ο.Φ.Η. εναντίον του γειτονικού Ολυμπιακού Ηρακλείου το 1965 στη συνάντησή τους με τελικό αποτέλεσμα 24−2, κατά την οποία σημειώθηκε και το ρεκόρ συνολικής επίτευξης τερμάτων σε έναν αγώνα στο θεσμό (δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν εύστοχες εκτελέσεις στη διαδικασία των πέναλτι).[14]

Σύστημα διεξαγωγής Επεξεργασία

 
Το τρόπαιο του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδας που η Ε.Π.Ο. απένεμε κάθε χρόνο μεταξύ 1972 και 2009.

2018–Σήμερα Επεξεργασία

Από την περίοδο 2018–2019 στο Κύπελλο Ελλάδας συμμετέχουν οι Π.Α.Ε. των επαγγελματικών εθνικών κατηγοριών της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας) και της Super League 2 (Α2 Εθνικής Κατηγορίας) και οι 53 κυπελλούχοι σύλλογοι των τοπικών Ε.Π.Σ.[15]

2005–2013 Επεξεργασία

Από την περίοδο 2005–2006 και μέχρι την περίοδο 2012–2013 ίσχυε το ακόλουθο σύστημα διεξαγωγής:

1ος γύρος: Μετέχουν αποκλειστικά οι ομάδες των 2 ομίλων της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας και οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ στην έδρα της ομάδας που ορίζεται από την κλήρωση. Σε περίπτωση ισοπαλίας ακολουθεί παράταση και αν χρειαστεί η διαδικασία των πέναλτι.

2ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 1ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι) τις ομάδες της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, αποκλείεται.

3ος γύρος: Πρόκειται για έναν συμπληρωματικό, εμβόλιμο γύρο, με μόνο 2 ζευγάρια αγώνων ομάδων Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, ώστε το σύνολο των ομάδων που θα συνεχίσουν στη διοργάνωση να είναι 32. Και στη φάση αυτή οι δύο αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ.

4ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 2ου και του 3ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι ξανά) τις ομάδες της Α΄ Εθνικής που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας μικρότερης κατηγορίας, δηλαδή οι ομάδες της Α΄ Εθνικής είναι όλες φιλοξενούμενες. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, και πάλι αποκλείεται.

5ος γύρος (φάση των 16): Οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τον 4ο γύρο μπαίνουν πλέον σε ελεύθερη κλήρωση και σχηματίζονται 8 ζευγάρια, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έδρα του αγώνα ορίζεται από την κλήρωση. Και πάλι οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ, μόνο που σε περίπτωση ισοπαλίας δεν υπάρχει δυνατότητα για παράταση ή πέναλτι. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ορίζεται επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν και πάλι υπάρξει ισοπαλία, τότε ακολουθεί κανονικά η διαδικασία παράτασης και πέναλτι. Δεν υπολογίζεται ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ στην περίπτωση 2 ισοπαλιών, αφού κάθε αγώνας αυτής της φάσης λογίζεται ως μοναδικός.

Προημιτελικοί (φάση των 8): Οι 8 ομάδες σχηματίζουν, πάντα κατόπιν κλήρωσης, 4 ζευγάρια όπου πλέον οι αγώνες γίνονται διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ για την πρόκριση, χωρίς όμως και πάλι να αποκλείεται το ενδεχόμενο για παράταση ή πέναλτι στον επαναληπτικό αγώνα.

Ημιτελικοί: Διεξάγονται ακριβώς με την ίδια διαδικασία των προημιτελικών.

Τελικός: Διεξάγεται μονός αγώνας με ενδεχόμενο παράτασης ή πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας, ενώ η έδρα του αγώνα ορίζονταν έγκαιρα από την Ε.Π.Ο. και διευκρινίζονταν οι περιπτώσεις όπου οι αντίπαλες ομάδες του τελικού προέρχονται από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Με νέο όμως καταστατικό από το 2012, όλοι οι τελικοί ορίζονται στην έδρα του Ο.Α.Κ.Α. ανεξάρτητα από τις γεωγραφικές περιοχές των ομάδων του τελικού.

Οι Κυπελλούχοι Επεξεργασία

Σύνολο τίτλων και συμμετοχές στον τελικό Επεξεργασία

Ανά σύλλογο Επεξεργασία

Σύλλογος Κυπελ. Φιναλίστ Συμμετ. Έτη παρουσίας ως κυπελλούχος Έτη παρουσίας ως φιναλίστ
  Ολυμπιακός Πειραιώς 28 14 42 1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968, 1971, 1973, 1975, 1981, 1990, 1992, 1999, 2005, 2006, 2008, 2009, 2012, 2013, 2015, 2020 1956, 1962*, 1966, 1969, 1974, 1976, 1986, 1988, 1993, 2001, 2002, 2004, 2016, 2021
  Παναθηναϊκός 19 11 30 1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010, 2014, 2022 1949, 1960, 1962*, 1965, 1968, 1972, 1975, 1997, 1998, 1999, 2007
  Α.Ε.Κ. 16 11 27 1932, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964**, 1966***, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002, 2011, 2016, 2023 1948, 1953, 1979, 1994, 1995, 2006, 2009, 2017, 2018, 2019, 2020
  Π.Α.Ο.Κ. 8 15 23 1972, 1974, 2001, 2003, 2017, 2018, 2019, 2021 1939, 1951, 1955, 1970, 1971, 1973, 1977, 1978, 1981, 1983, 1985, 1992, 2014, 2022, 2023
  Α.Ε. Λάρισας 2 02 4 1985, 2007 1982, 1984
  Πανιώνιος Σμύρνης 2 04 6 1979, 1998 1952, 1961, 1967, 1989
  Άρης Θεσσαλονίκης 1 08 9 1970 1932, 1933, 1940, 1950, 2003, 2005, 2008, 2010
  Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1 04 5 1976 1947, 1957, 1980, 1987
  Ο.Φ.Η. 1 01 2 1987 1990
  Εθνικός Πειραιώς 1 0 1 1933
  Α.Γ.Σ. Καστοριάς 1 0 1 1980
  Δόξα Δράμας 03 3 1954, 1958, 1959
  Ατρόμητος Αθηνών 02 2 2011, 2012
  Πιερικός Κατερίνης 01 1 1963
  Αθηναϊκός Βύρωνα 01 1 1991
  Απόλλων Σμύρνης 01 1 1996
  Ιωνικός Νίκαιας 01 1 2000
  Αστέρας Τρίπολης 01 1 2013
  Α.Ο. Ξάνθης 01 1 2015

* Η συμμετοχή των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού στον τελικό του 1962 προσμετράται και για τους δύο ως παρουσία φιναλίστ, δεδομένου ότι ο αγώνας διακόπηκε λόγω σκότους στη παράταση (0-0). Λόγω των επεισοδίων μεταξύ των παικτών των δυο ομάδων, των επεισοδίων στις κερκίδες, τις υπερβολικές καθυστερήσεις και την καχυποψία ότι όλα αυτά ήταν σκόπιμα για να επαναληφθεί ο αγώνας και να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη οι ομάδες, το συμβούλιο της Γ.Γ.Α. αποφάσισε να τιμωρήσει την Ε.Π.Ο. με επίπληξη και απαγόρευσε την επανάληψη του αγώνα ως ποινή για τις δυο ομάδες.[16]

** Το 1964 διεκόπη ο ημιτελικός μεταξύ Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού, πάλι στην παράταση (1-1), λόγω εισβολής των φιλάθλων στον αγωνιστικό χώρο. Τότε δεν έγινε τελικός, ενώ αρκετά αργότερα η Ε.Π.Ο. αναγνώρισε αυτό το τρόπαιο στην Α.Ε.Κ., η οποία είχε προκριθεί στον τελικό αποκλείοντας τον Πιερικό Κατερίνης στα ημιτελικά.

*** Το 1966 πάλι δεν έγινε τελικός. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είχε προκριθεί στον τελικό έχοντας αποκλείσει τον Α.Ο. Τρικάλων, ενώ στον άλλο ημιτελικό μεταξύ Α.Ε.Κ. και Α.Ο. Καβάλας ξέσπασε διαμάχη μεταξύ των δυο ομάδων, με αφορμή την έδρα του ημιτελικού. Ο Α.Ο. Καβάλας τελικά μηδενίστηκε και η Ε.Π.Ο. όρισε καθυστερημένα τον τελικό τον Ιούλιο. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς διαμαρτυρήθηκε έντονα επειδή οι παίκτες του και ο προπονητής είχαν φύγει ήδη για διακοπές, με αποτέλεσμα να μην κατέβει στον τελικό. Τελικά, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η Ε.Π.Ο. ανακήρυξε κυπελλούχο την Α.Ε.Κ..

Ανά πόλη Επεξεργασία

Σύμφωνα με την τρέχουσα ένταξη κάθε συλλόγου σε μία Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.).

Πόλη Κ. Φ. Κυπελλούχοι Φιναλίστ
Αθήνα 37 29 Παναθηναϊκός 19, Α.Ε.Κ. 16, Πανιώνιος Σμύρνης 2 Παναθηναϊκός 10, Α.Ε.Κ. 11, Πανιώνιος Σμύρνης 4, Ατρόμητος Αθηνών 2, Αθηναϊκός Βύρωνα 1, Απόλλων Σμύρνης 1
Πειραιάς 29 15 Ολυμπιακός Πειραιώς 28, Εθνικός Πειραιώς 1 Ολυμπιακός Πειραιώς 14, Ιωνικός Νίκαιας 1
Θεσσαλονίκη 100 26 Π.Α.Ο.Κ. 8, Άρης Θεσσαλονίκης 1, Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1 Π.Α.Ο.Κ. 14, Άρης Θεσσαλονίκης 8, Ηρακλής Θεσσαλονίκης 4
Λάρισα 2 2 Α.Ε. Λάρισας
Ηράκλειο 01 01 Ο.Φ.Η.
Καστοριά 01 0 Α.Γ.Σ. Καστοριάς
Δράμα 0 03 Δόξα Δράμας
Κατερίνη 0 01 Πιερικός Κατερίνης
Τρίπολη 0 01 Αστέρας Τρίπολης
Ξάνθη 0 01 Α.Ο. Ξάνθης

Επιμέρους στατιστικά, ρεκόρ και πληροφορίες Επεξεργασία

Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 28 κατακτήσεις, ενώ διαθέτει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια από την περίοδο 1956–1957 έως την περίοδο 1960–1961.[17]

Η Α.Ε.Κ. είναι η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Ο Άρης Θεσσαλονίκης αποτελεί την πρώτη ομάδα εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής και συνάμα την πρώτη της Θεσσαλονίκης που κατέκτησε το τρόπαιο, ενώ ο Α.Γ.Σ. Καστοριάς αποτελεί την πρώτη επαρχιακή ομάδα που στέφθηκε νικήτρια του θεσμού (1980) και μάλιστα μαζί με την Α.Ε. Λάρισας (1985, 2007) και τον Ο.Φ.Η. (1987) είναι οι μόνες εκτός των δύο μεγάλων αστικών κέντρων της Αθήνας - Πειραιά και της Θεσσαλονίκης που έχουν καταφέρει να κερδίσουν το τρόπαιο στην ιστορία του θεσμού.

Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι η ομάδα με τις περισσότερες παρουσίες σε τελικό με 42 και ακολουθεί ο Παναθηναϊκός με 30.

Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές Επεξεργασία

Συνολικά στο θεσμό Επεξεργασία

Συμμετοχή σε κατακτήσεις Επεξεργασία

Ως κατακτήσεις του Κυπέλλου Ελλάδας σε ατομικό επίπεδο, προσμετρώνται οι περιπτώσεις που ο παίκτης αγωνίστηκε τουλάχιστον μία φορά για τη διοργάνωση της εκάστοτε περιόδου. Όταν δεν μετείχε στον τελικό της χρονιάς, αυτή αναγράφεται με πλάγια γραμματοσειρά και συνοδεύεται από επεξηγηματική σημείωση.

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού κατακτήσεων
# Ποδοσφαιριστής Κατακτήσεις[18] [19] [20]
(χωρίς συμμετοχή στον τελικό)
Χρονιές Σύλλογος/γοι
1 Ηλίας Ρωσίδης 9 (2) 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958,[σ 2] 1959,[σ 3] 1960, 1961 Ο.Σ.Φ.Π.
Θανάσης Μπέμπης 9 (1) 1951, 1952, 1953, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961,[σ 4] 1963 Ο.Σ.Φ.Π.
3 Μπάμπης Κοτρίδης 8 (2) 1951, 1952, 1953,[σ 5] 1954, 1957, 1958, 1959,[σ 6] 1960 Ο.Σ.Φ.Π.
Κώστας Πολυχρονίου 8 (1) 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968[σ 7] Ο.Σ.Φ.Π.
Δημήτρης Σαραβάκος 8 (4) 1979,[σ 8] 1986, 1988, 1989, 1991, 1993,[σ 9] 1994, 1996[σ 10] Πανιώνιος 1, Π.Α.Ο. 6, Α.Ε.Κ. 1
6 Κώστας Αντωνίου 7 (2) 1984, 1986, 1988,[σ 11] 1989, 1991, 1993, 1994 Π.Α.Ο.
Κώστας Μαυρίδης 7 (2) 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994[σ 12] Π.Α.Ο.
Γιάννης Καλιτζάκης 7000 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2000 Π.Α.Ο. 6, Α.Ε.Κ. 1
9 Βασίλης Ξανθόπουλος 6 (1) 1952, 1953, 1954, 1957, 1959, 1960[σ 13] Ο.Σ.Φ.Π.
Σωτήρης Γκαβέτσος 6 (1) 1957, 1958, 1959,[σ 14] 1960, 1961, 1963 Ο.Σ.Φ.Π.
Μίμης Στεφανάκος 6000 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965 Ο.Σ.Φ.Π.
Γιάννης Κυράστας 6 (1) 1973,[σ 15] 1975, 1981, 1982, 1984, 1986 Ο.Σ.Φ.Π. 3, Π.Α.Ο. 3
Λούης Χριστοδούλου 6 (2) 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995[σ 16] Π.Α.Ο.
Γιώργος Χ. Γεωργιάδης 6 (1) 1993, 1994, 1995, 2001, 2003, 2005[σ 17] Π.Α.Ο. 3, Π.Α.Ο.Κ. 2, Ο.Σ.Φ.Π. 1

Τέρματα και αρχισκόρερ έτους Επεξεργασία

Ποδοσφαιριστές που έχουν σημειώσει τουλάχιστον 50 γκολ στην κανονική διάρκεια ή παράταση αγώνων κυπέλλου (όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι) και με τη σχετική αθλητική βιβλιογραφία να παραθέτει στοιχεία έως και τη διοργάνωση 2008–2009 μόνο,[σ 18] είναι:

# Ποδοσφαιριστής Τέρματα
[31][32][33]
Πέν. Σύλλογος/γοι Πρώτος σκόρερ διοργάνωσης[34] [35]
φορές χρονιές (με τονισμένα οι νικηφόρες)
1 Γιώργος Σιδέρης
73
5[36] Ατρόμητος Πειραιώς (13), Ο.Σ.Φ.Π. (60)[36]
5
1962 με 9, 1963 με 7, 1965 με 7, 1968 με 7, 1969 με 9
2 Δημήτρης Σαραβάκος 64[σ 19]
;
Πανιώνιος Σμύρνης, Π.Α.Ο. (50),[37] Α.Ε.Κ.
4
1988 με 10, 1989 με 7, 1990 με 8, 1991 με 10 (όλες με τον Π.Α.Ο.)
3 Μίμης Παπαϊωάννου
55
;
Α.Ε.Κ.
4 Θωμάς Μαύρος
54
;
Πανιώνιος Σμύρνης (σε δύο θητείες), Α.Ε.Κ.
μία
1983 με 12 (με την Α.Ε.Κ.)
5 Κριστόφ Βαζέχα
0050[37]
;
Π.Α.Ο.
μία
1999 με 5

Στον τελικό Επεξεργασία

Παρουσίες, αγώνες και επιτυχίες Επεξεργασία

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού παρουσιών[20]
# Ποδοσφαιριστής Σύλ-
λο-
γος
Παρουσία και αγώνες τελικών Κατάκτηση κυπέλλου
πλ. αγ. χρονιές πλ. χρονιές
1 Θανάσης Μπέμπης Ο.Σ.Φ.Π. 100 120 1951, 1952 & επανάληψη, 1953, 1956, 1957, 1958, 1959,
1960 & επανάληψη, 1962 διακοπή, 1963
8[σ 20] 1951 με 1953, 1957 με 1960, 1963
2 Κώστας Πολυχρονίου Ο.Σ.Φ.Π. 9 100 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 & επανάλ., 1961, 1962 διακ., 1963, 1965 7[σ 21] 1957 με 1961, 1963, 1965
Μίμης Δομάζος Π.Α.Ο. 9 100 8: 1960 & επανάλ., 1962 διακοπή, 1965, 1967, 1968, 1969, 1972, 1977 3 3: 1967, 1969, 1977
Α.Ε.Κ. 1: 1979
Γιώργος Κούδας Π.Α.Ο.Κ. 9 9 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981, 1983 2 1972, 1974
5 Ηλίας Ρωσίδης Ο.Σ.Φ.Π. 8 100 1951, 1952 & επανάλ., 1953, 1954, 1956, 1957, 1960 & επανάλ., 1961 7[σ 22] 1951 με 1954, 1957, 1960, 1961
Στράτος Αποστολάκης Ο.Σ.Φ.Π. 8 9 2: 1988, 1990 5 1: 1990
Π.Α.Ο. 6: 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 4: 1991, 1993 με 1995
Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς Ο.Σ.Φ.Π. 8 8 1999, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009 5 1999, 2005, 2006, 2008, 2009
8 Μπάμπης Κοτρίδης Ο.Σ.Φ.Π. 7 9 1951, 1952 & επανάληψη, 1954, 1956, 1957, 1958, 1960 & επανάληψη 6[σ 23] 1951, 1952, 1954, 1957, 1958, 1960
Μίμης Στεφανάκος Ο.Σ.Φ.Π. 7 8 1958, 1959, 1960 & επανάληψη, 1961, 1962 διακοπή, 1963, 1965 6 1958 με 1961, 1963, 1965
Γιάννης Γκαϊτατζής Ο.Σ.Φ.Π. 7 7 1965, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975 5 1965, 1968, 1971, 1973, 1975
Σταύρος Σαράφης Π.Α.Ο.Κ. 7 7 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978 2 1972, 1974
Γιάννης Γούναρης Π.Α.Ο.Κ. 7 7 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981 2 1972, 1974
Κριστόφ Βαζέχα Π.Α.Ο. 7 8 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999 4[σ 24] 1991, 1993 με 1995
Γιάννης Καλιτζάκης Π.Α.Ο. 7 8 6: 1988, 1989, 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995 7 6: 1988, 1989, 1991, 1993 με 1995
Α.Ε.Κ. 1: 2000 1: 2000
Γιώργος Χ. Γεωργιάδης Π.Α.Ο. 7 7 5: 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 5[σ 25] 3: 1993 με 1995
Π.Α.Ο.Κ. 2: 2001, 2003 2: 2001, 2003

Από τους παίκτες που μετείχαν αποκλειστικά σε νικηφόρους τελικούς, ο Καλιτζάκης αποτελεί αυτόν με τις περισσότερες παρουσίες στην ιστορία του θεσμού και συγκεκριμένα 7. Ο Μπέμπης έχει 8, οι Ρωσίδης, Πολυχρονίου 7, ενώ και οι τρεις ως μόνη ήττα το 1-2 του 1956 από την Α.Ε.Κ. (στον μοναδικό, άλλωστε, τελικό σε 13 που ο Ολυμπιακός Πειραιώς ηττήθηκε κατά τη 15ετή κυριαρχία του στη διοργάνωση μεταξύ 1951 και 1965).

Τέρματα σε τελικό Επεξεργασία

Προσμετρώνται όσα σημειώθηκαν στην κανονική διάρκεια του αγώνα και την παράταση, όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι:[39] [40]

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού τερμάτων
# Ποδοσφαιριστής Τέρματα Λεπτά Τέρματα ανά τελικό
(με τονισμένα οι νικηφόροι)
Σύλλογος/γοι
1 Γιώργος Σιδέρης 6 690' 1960 κανένα+ένα, 1961 δύο, 1963 ένα, 1965 ένα, 1968, 1969 ένα Ο.Σ.Φ.Π.
2 Γιώργος Δαρίβας 5 570' 1951 ένα, 1952 κανένα+ένα, 1953 ένα, 1954 ένα, 1956 ένα Ο.Σ.Φ.Π.
Κώστας Πολυχρονίου 5 (1 πέν.) 937' 1956, 1957, 1958 δύο, 1959, 1960 κανένα+δύο, 1961, 1962, 1963 ένα, 1965 Ο.Σ.Φ.Π.
Δημήτρης Σαραβάκος 5 (1 πέν.) 450' 1986 δύο, 1988 ένα, 1989 ένα, 1991 ένα, 1995 Π.Α.Ο., Α.Ε.Κ. (το 1995)
5 Νίκος Κίτσος 4 300' 1932 τρία, 1933 ένα Άρης Θεσσαλονίκης
Μπάμπης Δρόσος 4 480' 1951 δύο, 1952 ένα+κανένα, 1953, 1954 ένα Ο.Σ.Φ.Π.
Γιώτης Τσαλουχίδης 4 480' 1988, 1990 δύο, 1992 ένα+ένα, 1993 Ο.Σ.Φ.Π.
Κριστόφ Βαζέχα 4 (1 πέν.) 755' 1991 ένα+κανένα, 1993 ένα, 1994 ένα, 1995 ένα, 1997, 1998, 1999 Π.Α.Ο.
9 από 3: Γιάννης Βάζος (Ο.Σ.Φ.Π.), Ηλίας Υφαντής (Ο.Σ.Φ.Π.), Θανάσης Μπέμπης (Ο.Σ.Φ.Π.), Τάκης Τσιρώνης (1 πεν. / Α.Γ.Σ. Καστοριάς), Χρήστος Δημόπουλος (1 πεν. / Π.Α.Ο.), Βαγγέλης Βλάχος (Α.Ε.Κ. 1, Π.Α.Ο. 2), Βασίλης Τσιάρτας (1 πέν. / Α.Ε.Κ.), Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (2 πέν. / Ο.Σ.Φ.Π.),[41] Μιχάλης Κωνσταντίνου (Π.Α.Ο. 2, Ο.Σ.Φ.Π. 1),[41] Μάρκους Μπεργκ (Π.Α.Ο.),[41] Ραφίκ Τζεμπούρ (Ο.Σ.Φ.Π. 2, Α.Ε.Κ. 1)[41] [42]

Από τους παραπάνω, χατ τρικ σημείωσαν οι Νίκος Κίτσος (1932, στον πρώτο τελικό του θεσμού), Γιάννης Βάζος (1947), Τάκης Τσιρώνης (1980, έπειτα από 33 χρόνια και διεξαγωγή ισάριθμων ακριβώς αγώνων με 8 να περιλαμβάνουν παράταση), Βασίλης Τσιάρτας (1996) και Μάρκους Μπεργκ (2014).[41] Ο Τάκης Τσιρώνης κατέχει τη διάκριση του ταχύτερου χατ τρικ και του μοναδικού καθαρού (στα τελευταία 24' της επανάληψης), ενώ κυπελλούχοι στέφθηκαν οι τέσσερις που έπονται του πρωτοπόρου Νίκου Κίτσου.

Οι 83 σύλλογοι με συμμετοχή στα προημιτελικά Επεξεργασία

Κατά τις 78 φορές που ο θεσμός έχει διεξαχθεί μέχρι και την περίοδο 2019–2020 (δεν συνυπολογίζεται η διοργάνωση 1940–1941 που διακόπηκε στον αρχικό γύρο), μόλις 19 σύλλογοι έχουν προκριθεί στον τελικό, με 11 από αυτούς να στέφονται κυπελλούχοι, άλλοι 26 έως (μόνο) τα ημιτελικά και 38 στα προημιτελικά.

Ντέρμπι στο κύπελλο Επεξεργασία

Έως και την 78η διεξαγωγή του Κυπέλλου Ελλάδας (αγωνιστική περίοδος 2019–2020, χωρίς να περιλαμβάνεται η προαναφερόμενη 1940–1941), μόνον οι Α.Ε.Κ., Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός και Π.Α.Ο.Κ. έχουν να επιδείξουν διψήφιο αριθμό παρουσιών στον τελικό του και επιπρόσθετα, συγκεντρώνουν το 90% σχεδόν των τροπαίων. Οι πιθανές 6 μεταξύ τους συναντήσεις, διατηρούν για οποιοδήποτε γύρο του θεσμού το χαρακτήρα του ντέρμπι τον οποίον έχουν και στο πρωτάθλημα. Το ίδιο συμβαίνει επίσης για αυτή των δύο της συμπρωτεύουσας Άρη Θεσσαλονίκης και Π.Α.Ο.Κ., η οποία στο εξωτερικό αφενός αναγνωρίζεται ως η πλέον ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική αντιπαλότητα της Ελλάδας έπειτα από εκείνη των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού,[43] αφετέρου έχει συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα 50 σπουδαιότερα σε παγκόσμιο επίπεδο.[44]

Κατά μέσο όρο, προκύπτουν 2 διασταυρώσεις κάθε χρόνο μεταξύ των (θεωρούμενων ως) δημοφιλέστερων συλλόγων στην Ελλάδα, με το φίλαθλο κοινό να έχει την ευκαιρία παρακολούθησης σχεδόν τριών (2,7) ντέρμπι κυπέλλου ετησίως. Χωρίς κανένα εξελίχθηκαν 8 διοργανώσεις, δηλαδή μία στην 9ετία, ενώ περισσότερα υπήρξαν τα 9 της περιόδου 2000–2001 ως αποτέλεσμα των διπλών αγώνων σε κάθε φάση, ακόμα και των ομίλων, πλην του τελικού. Οι Άρης Θεσσαλονίκης και Π.Α.Ο.Κ. αναμετρήθηκαν τρεις φορές για την 1949–1950, το ίδιο Α.Ε.Κ. και Παναθηναϊκός την 1995–1996.

Μοναδική κυπελλούχος που επικράτησε και των τριών άλλων σε γύρο νοκ άουτ, αποτέλεσε η Α.Ε.Κ. τη χρονιά 1977–1978. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το κύπελλο 1993–1994 και η Α.Ε.Κ. το 1995-1996 έχοντας να αντιμετωπίσουν επίσης τρεις διασταυρώσεις για ντέρμπι, αλλά με την πρώτη (συμπτωματικά μεταξύ τους) κατά τη φάση των ομίλων και άρα χωρίς σοβαρή πιθανότητα αποκλεισμού εφόσον δεν νικούσαν, όπως και συνέβη. Α.Ε.Κ. και Ολυμπιακός Πειραιώς έχουν αναμετρηθεί σε 38 αγώνες και τους πιο πολλούς, ενώ ο δεύτερος και ο Παναθηναϊκός παρουσιάζουν την υψηλότερη συχνότητα διασταυρώσεων με 30 (πρόκειται όμως και για το ζευγάρι που καθυστερεί περισσότερο να συναντηθεί και συγκεκριμένα από το 2008). Γενικά, ο Ολυμπιακός Πειραιώς έχει αντιμετωπίσει κάποιον από τους τρεις 79 φορές και σε 104 αγώνες, αριθμοί μεγαλύτεροι των υπολοίπων. Το ντέρμπι των “αιωνίων”, αποτελεί τον συνηθέστερο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας έχοντας λάβει χώρα σε 11 περιπτώσεις εντός 44 ετών, αρχική το 1960, πλέον πρόσφατη το 2004 και με μοιρασμένες τις επιτυχίες (το 1962 διακόπηκε χωρίς την ανάδειξη νικητή).

Τελικοί Επεξεργασία

Κατάλογος αγώνων Επεξεργασία

Περίοδος Κυπελλούχος Σκορ Φιναλίστ Χώρος Περιοχή Θεατές Αν.
1931–32 Α.Ε.Κ. 5–3 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ; [υ 1]
1932–33 Εθνικός Πειραιώς 2–2 (παρ.) Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Άρη (παλαιό) Θεσσαλονίκη 7.000
2–1 Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1933–34 δ.δ. [υ 2]
1934–35 δ.δ. ό.π.
1935–36 δ.δ. ό.π.
1936–37 δ.δ. ό.π.
1937–38 δ.δ. ό.π.
1938–39 Α.Ε.Κ. 2–1 Π.Α.Ο.Κ. Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1939–40 Παναθηναϊκός 3–1 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1940–41 δ.δ. [υ 3]
1941–42 δ.δ. [υ 4]
1941–42 δ.δ. ό.π.
1943–44 δ.δ. ό.π.
1944–45 δ.δ. [υ 5]
1945–46 δ.δ. ό.π.
1946–47 Ολυμπιακός Πειραιώς 5–0 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1947–48 Παναθηναϊκός 2–1 Α.Ε.Κ. Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1948–49 Α.Ε.Κ. 0–0 (πα-δ) Παναθηναϊκός Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
2–1 (παρ.) Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1949–50 Α.Ε.Κ. 4–0 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1950–51 Ολυμπιακός Πειραιώς 4–0 Π.Α.Ο.Κ. Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1951–52 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–2 (παρ.) Πανιώνιος Σμύρνης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ; (Ε)
2–0 Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1952–53 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–2 Α.Ε.Κ. Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1953–54 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Δόξα Δράμας Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1954–55 Παναθηναϊκός 2–0 Π.Α.Ο.Κ. Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα 6.729
1955–56 Α.Ε.Κ. 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1956–57 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς 18.000
1957–58 Ολυμπιακός Πειραιώς 5–1 Δόξα Δράμας Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1958–59 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–1 Δόξα Δράμας Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1959–60 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–1 (παρ.) Παναθηναϊκός Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα 25.000 (Ε)
3–0 Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1960–61 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Πανιώνιος Σμύρνης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα ;
1961–62 0–0 (παρ.)
Ολυμπιακός Πειραιώς-Παναθηναϊκός
διεκόπη
Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 28.155
1962–63 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Πιερικός Κατερίνης Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα 25.045
1963–64 Α.Ε.Κ. α.α.
1964–65 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1965–66 Α.Ε.Κ. (α.α.) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς
1966–67 Παναθηναϊκός 1–0 Πανιώνιος Σμύρνης Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα ;
1967-68 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Γήπεδο Π.Α.Ο. Αθήνα 22.318
1968–69 Παναθηναϊκός 1–1 (παρ-κ) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1969–70 Άρης Θεσσαλονίκης 1–0 Π.Α.Ο.Κ. Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 46.695
1970–71 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 Π.Α.Ο.Κ. Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 45.000
1971–72 Π.Α.Ο.Κ. 2–1 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 34.831
1972–73 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Π.Α.Ο.Κ. Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 40.070
1973–74 Π.Α.Ο.Κ. 2–2 (4–3 π) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 26.402
1974–75 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 34.430
1975–76 Ηρακλής Θεσσαλονίκης 4–4 (6–5 π) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 24.871
1976-77 Παναθηναϊκός 2–1 Π.Α.Ο.Κ. Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 28.490
1977–78 Α.Ε.Κ. 2–0 Π.Α.Ο.Κ. Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 23.483
1978–79 Πανιώνιος Σμύρνης 3–1 Α.Ε.Κ. Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 20.299
1979–80 Α.Γ.Σ. Καστοριάς 5–2 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 9.471
1980–81 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 Π.Α.Ο.Κ. Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 30.512
1981–82 Παναθηναϊκός 1–0 Α.Ε. Λάρισας Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 22.560
1982–83 Α.Ε.Κ. 2–0 Π.Α.Ο.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 72.899
1983–84 Παναθηναϊκός 2–0 Α.Ε. Λάρισας Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 73.829
1984–85 Α.Ε. Λάρισας 4–1 Π.Α.Ο.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 24.994
1985–86 Παναθηναϊκός 4–0 Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 72.948
1986–87 Ο.Φ.Η. 1–1 (3–1 π) Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 23.587
1987–88 Παναθηναϊκός 2–2 (4–3 π) Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 73.375
1988–89 Παναθηναϊκός 3–1 Πανιώνιος Σμύρνης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 54.183
1989–90 Ολυμπιακός Πειραιώς 4–2 Ο.Φ.Η. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 47.627
1990–91 Παναθηναϊκός 3–0 Αθηναϊκός Βύρωνα Γήπ. Απ. Νικολαΐδης Αθήνα 12.737 (Δ)
2–1 Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 19.375
1991–92 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–1 Π.Α.Ο.Κ. Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 25.744 (Δ)
2–0 Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 29.831
1992–93 Παναθηναϊκός 1–0 Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 64.532
1993–94 Παναθηναϊκός 3–3 (4–2 π) Α.Ε.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 61.232
1994–95 Παναθηναϊκός 1–0 (παρ.) Α.Ε.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 60.777
1995–96 Α.Ε.Κ. 7–1 Απόλλων Σμύρνης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 31.563
1996–97 Α.Ε.Κ. 0–0 (5–3 π) Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 21.926
1997–98 Πανιώνιος Σμύρνης 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 21.436
1998–99 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Παναθηναϊκός Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 57.783
1999–00 Α.Ε.Κ. 3–0 Ιωνικός Νίκαιας Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 25.471
2000–01 Π.Α.Ο.Κ. 4–2 Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 13.600
2001–02 Α.Ε.Κ. 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 45.258
2002–03 Π.Α.Ο.Κ. 1–0 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 18.703
2003–04 Παναθηναϊκός 3–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Ν. Σμύρνης Αθήνα 7.500
2004–05 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Άρης Θεσσαλονίκης Παμπελοποννησιακό Πάτρα 15.550
2005–06 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Α.Ε.Κ. Παγκρήτιο στάδιο Ηράκλειο 22.079
2006–07 Α.Ε. Λάρισας 2–1 Παναθηναϊκός Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 18.111
2007–08 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Άρης Θεσσαλονίκης Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 19.199
2008–09 Ολυμπιακός Πειραιώς 4-4 (15-14 π) Α.Ε.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 48.594
2009–10 Παναθηναϊκός 1–0 Άρης Θεσσαλονίκης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 48.926
2010–11 Α.Ε.Κ. 3–0 Ατρόμητος Αθηνών Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 50.912
2011–12 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–1 (παρ.) Ατρόμητος Αθηνών Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 41.500
2012–13 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 (παρ.) Αστέρας Τρίπολης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 28.980
2013–14 Παναθηναϊκός 4–1 Π.Α.Ο.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 44.356
2014–15 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 Α.Ο. Ξάνθης Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 26.300
2015–16 Α.Ε.Κ. 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 310 [υ 6]
2016–17 Π.Α.Ο.Κ. 2–1 Α.Ε.Κ. Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 19.236
2017–18 Π.Α.Ο.Κ. 2–0 Α.Ε.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 35.545
2018–19 Π.Α.Ο.Κ. 1–0 Α.Ε.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 1.040
2019–20 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Α.Ε.Κ. Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος κ.θ. [υ 7]
2020–21 Π.Α.Ο.Κ. 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα κ.θ. [υ 8]
2021–22 Παναθηναϊκός 1–0 Π.Α.Ο.Κ. Ο.Α.Κ.Α. Αθήνα 45.409
2022–23 Α.Ε.Κ. 2–0 Π.Α.Ο.Κ. Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 60
Υποσημειώσεις
  1. Η εναρκτήρια διεξαγωγή του θεσμού την περίοδο 1931–1932 ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1931 και πριν από την έναρξη του Πανελλήνιου πρωταθλήματος της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς. Σε αυτό, η Κυπελλούχος Ελλάδας Α.Ε.Κ. κατατάχθηκε τελευταία από 8 ομάδες, αποφεύγοντας σε αγώνες διαβάθμισης τον υποβιβασμό στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών όταν επικράτησε του πρωταθλητή της, Α.Π.Ο. Γουδί.
  2. Δεν διοργανώθηκε για διάφορους λόγους.
  3. Διακόπηκε με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου και ενώ είχαν πραγματοποιηθεί 8 αγώνες της προκριματικής φάσης.
  4. Δεν διοργανώθηκε εξαιτίας της Κατοχής.
  5. Δεν διεξήχθη ως συνέπεια των γεγονότων που προηγήθηκαν του Εμφυλίου πολέμου.
  6. Ο αγώνας είχε οριστεί από την Ε.Π.Ο. για τις 7 Μαΐου 2016.[45] Έπειτα από απόφαση του υφυπουργού αθλητισμού ο αγώνας αναβλήθηκε.[46] Εν συνεχεία, η Ε.Π.Ο. όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 15 Μαΐου 2016.[47][48] Τελικά η Ε.Π.Ο. όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 17 Μαΐου 2016.[49]
  7. Υπήρξαν φόβοι επεισοδίων.
  8. Λόγω της πανδημίας COVID-19.
Υπόμνημα
(Ε) Επαναληπτικός
(Δ) Διπλός τελικός
ά.α. Άνευ αγώνος
δ.δ. Δεν διεξήχθη
ό.π. Όπου και προηγουμένως
κ.θ. Κεκλεισμένων των θυρών

Γήπεδα διεξαγωγής Επεξεργασία

Οι αγώνες για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας έχουν πραγματοποιηθεί σε 11 διαφορετικά σημεία 6 πόλεων της χώρας. Μόλις 8 χρονιές μονός τελικός ορίστηκε να διεξαχθεί εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής, το οποίο φιλοξενεί την κορυφαία αναμέτρηση του θεσμού 9 φορές τη δεκαετία.

Χώρος
[τελευταία ονομασία]
Πόλη Διοργανώσεις με μονό τελικό Επα-
ναλη-
πτικός
Επα-
νά-
ληψη
Έδρα
διπλού
τελικού
Αγώνες
συνο-
λικά
Πλήθος Διαστήματα Έδρα πρωταθλήματος
Στάδιο Ο.Α.Κ.Α. «Σπύρος Λούης» Αθήνα 26 μόνιμα 1983-1990,
1993-1996,1999,2000,2002
2009-2016

2018-2019,2021

Π.Α.Ο., Ο.Σ.Φ.Π., Α.Ε.Κ. 1 27
Γήπεδο «Απ. Νικολαΐδης» Αθήνα 18 1932,
μόνιμα 1939-1956,
1959-1963, 1968
Π.Α.Ο., Ο.Σ.Φ.Π. 2 1 1 22
Στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης» Πειραιάς 13 1957-1958,
1965-1979,
1997-1998
Ο.Σ.Φ.Π. 1 1 15
Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 08 1962, 1967,
1974,1976,

1980-1982, 2001

08
Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 4 2007, 2017, 2020, 2023 Ν.Π.Σ. Βόλος 4
Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 02 1970, 2008 02
Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 01 2003 Π.Α.Ο.Κ. 1 02
Γήπεδο Άρη (παλαιό) Θεσσαλονίκη 01 1933 Άρης Θεσσαλονίκης 01
Στάδιο Ν. Σμύρνης Αθήνα 01 2004 01
Παμπελοποννησιακό στάδιο Πάτρα 01 2005 01
Παγκρήτιο στάδιο Ηράκλειο 01 2006 01

Σε όλη σχεδόν την ιστορία του θεσμού, υπήρχε ένας χώρος σταθερής ή έστω συχνότατης τέλεσης του αγώνα ανά διαστήματα. Αρχικά και μέχρι το 1963 ήταν το γήπεδο Παναθηναϊκού, σήμερα «Απόστολος Νικολαΐδης» (17 μονοί τελικοί από τους πρώτους 21, με συνεχείς 12 μεταξύ 1939 και 1956), το οποίο το διαδέχθηκε το ανακαινισμένο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» από το 1969 και για όλη τη δεκαετία του 1970 (8 στους 11). Κατόπιν τριών ετών στο γήπεδο «Νίκος Γκούμας» και με την ανέγερση του πολλαπλάσιας χωρητικότητας Ολυμπιακού Σταδίου Αθηνών, αυτό αποτέλεσε (πλην δύο διοργανώσεων με διπλό τελικό) τη μόνιμη επιλογή της Ε.Π.Ο. για τα επόμενα 14 χρόνια και ανεξαρτήτως αντιπάλων (παρότι ταυτόχρονα διατελούσε έδρα του Παναθηναϊκού και για μικρότερες περιόδους των Ολυμπιακού, Α.Ε.Κ.). Ακολούθησε η 12ετία 1997–2008 με 9 διαφορετικά γήπεδα διεξαγωγής και για πρώτη φορά τα 3 στην λεγόμενη επαρχία, ενώ στη συνέχεια έχει επανέλθει ο προκαθορισμός του σταδίου Ο.Α.Κ.Α. μέσω της προκήρυξης του Κυπέλλου Ελλάδας.[50]

Τηλεοπτική κάλυψη Επεξεργασία

Οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας καλύπτονται τηλεοπτικά και εκπέμπουν από τον ιδιωτικό σταθμό τηλεοπτικό εθνικής εμβέλειας της συνδρομητικής τηλεόρασης, COSMOTE TV, η οποία ανήκει στον όμιλο Ο.Τ.Ε..

Χορηγίες Επεξεργασία

Το διάστημα 2006–2010, κεντρικός χορηγός του Κυπέλλου Ελλάδας ήταν η εταιρεία Hellas Online,[51] ενώ ο θεσμός ονομαζόταν «Κύπελλο Hellas Online». Για την περίοδο 2010–2011, ο κεντρικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν ο Ο.Π.Α.Π., ενώ η διοργάνωση είχε τον τίτλο «Κύπελλο Ελλάδος ΟΠΑΠ».[52] Το 2022, τη χορηγία της διοργάνωσης ανέλαβε η εταιρεία Novibet,[53] ενώ ο θεσμός πήρε την ονομασία «Κύπελλο Ελλάδας Novibet».

Δείτε επίσης Επεξεργασία

Σημειώσεις Επεξεργασία

  1. Επομένως νικήτρια ανεκηρύχθη η ομάς του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου η οποία την προσεχή Κυριακήν θα διαμφισβητήση την νίκην προς την νικήτριαν της πρώτης Κυριακής ομάδα του Ακαδημαϊκού Γυμναστηρίου. Οι αγώνες της Κυριακής θα είνε τελικοί."[6]
  2. τέσσερις εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[21]
  3. πέντε εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[21]
  4. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[22]
  5. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[21]
  6. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[21]
  7. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[22]
  8. τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό[23]
  9. σημείωσε 2 τέρματα στη φάση των ομίλων[24]
  10. σημείωσε τουλάχιστον ένα τέρμα στη φάση των ομίλων (διαμόρφωσε το τελικό ΠΑΟ-ΑΕΚ 3-1, δηλαδή κατά την ήττα από τον πρώην του σύλλογο[25]
  11. σημείωσε 3 τέρματα σε γύρους πριν τον τελικό[26]
  12. σημείωσε τέρμα στη φάση των ομίλων[27]
  13. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[22]
  14. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[21]
  15. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[22]
  16. σημείωσε 2 τέρματα στη φάση των ομίλων[28]
  17. τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό[29]
  18. μάλλον δύσκολο πάντως να έχει ήδη ή να προσεγγιστεί μελλοντικά ο αριθμός 50, λαμβάνοντας υπόψη τις τωρινές συνθήκες του ελληνικού ποδοσφαίρου (λιγότεροι αγώνες εξαιτίας συρρίκνωσης των εθνικών κατηγοριών, σκορ χαμηλότερα, μεταγραφή στο εξωτερικό των ικανότερων επιθετικών)
  19. έκδοση της ΓΓΑ πιστώνει στον Σαραβάκο 62 τέρματα,[33] γεγονός που ενδεχόμενα οφείλεται στο ότι οι συγγραφείς είτε θεώρησαν κάποια ως αυτογκόλ, είτε δεν ενημέρωσαν τα στοιχεία τους μέχρι και το τέλος της σταδιοδρομίας του παίκτη (1997)
  20. συνολικά, ο Μπέμπης κατέκτησε 9 κύπελλα[18]
  21. συνολικά, ο Πολυχρονίου κατέκτησε 8 κύπελλα[18]
  22. συνολικά, ο Ρωσσίδης κατέκτησε 9 κύπελλα[18]
  23. συνολικά, ο Κοτρίδης κατέκτησε 8 κύπελλα[18]
  24. συνολικά, ο Βαζέχα κατέκτησε 5 κύπελλα αγωνιζόμενος με τον ΠΑΟ και τελευταίο την περίοδο 2003-04 (με τέσσερις εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό)[38]
  25. συνολικά, ο ΓΧ Γεωργιάδης κατέκτησε 6 κύπελλα, το τελευταίο με τον ΟΣΦΠ τη χρονιά 2004-05 (με τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό)[29]

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. «Κανονισμός Αγώνων Ποδοσφαίρου (Κ.Α.Π.) 2019 , Άρθρο 3:Κατηγορίες Διοργανώσεων, Άρθρα 38-43» (PDF). epo.gr. Ε.Π.Ο. 9 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019. 
  2. «Ιστορική αναδρομή στα 86 χρόνια ζωής του κυπέλλου». cnn.gr. 10 Μαΐου 2018. 
  3. News, FL. «Η προκήρυξη του Κυπέλλου - Footballleague News». https://www.footballleaguenews.gr/paraskinia/atzenta_football_league/item/84939-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.html. Ανακτήθηκε στις 2018-07-10. 
  4. «Ιστορική αναδρομή στα 86 χρόνια ζωής του κυπέλλου». cnn.gr. 10 Μαΐου 2018. 
  5. Προκήρυξις αγώνων ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 31.01.1907, σελ. 4
  6. Οι χθεσινοί αγώνες ποδοσφαιρίσεως εις τον Νέον Φάληρον, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 19.02.1907, σελ. 2
  7. Τα αποτελέσματα του αγώνος της ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 26.02.1907, σελ. 2
  8. Οι χθεσινοί αγώνες εις το Ποδηλατοδρόμιον, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 12.02.1907, σελ. 4
  9. Η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά την τελευταίαν 30ετίαν Αρχειοθετήθηκε 2015-02-19 στο Wayback Machine., εφημ. ΑΘΛΗΤΙΚΟΝ ΒΗΜΑ, 22.06.1938, σελ. 3
  10. Ανδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 39
  11. Greece - Final Tables 1906-1959, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF)
  12. Το ποδοσφαιρικόν κύπελλον Ελλάδος, εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 24.09.1959, σ. 4
  13. Οι μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδος, Θοδωρής Κουνάδης, sport24.gr, 23.09.2011
  14. Greek Cup - Highest Scores (complete), Γιώργος Γ. Βασσάλος για το Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) (Αγγλικά)
  15. News, FL. «Η προκήρυξη του Κυπέλλου - Footballleague News». https://www.footballleaguenews.gr/paraskinia/atzenta_football_league/item/84939-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.html. Ανακτήθηκε στις 2018-07-10. 
  16. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. 
  17. «Τα αξιοσημείωτα στην ιστορία του κυπέλλου Ελλάδας». makthes.gr. 
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 Στάθης Αρβανίτης, Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 23-32
  19. Πάνος Φιαμέγκος (συνεργ. στατιστικά Ν. Πετρόπουλος), Παναθηναϊκός, 1908-1998 • 90 χρόνια ιστορικής πορείας, Εκδ. Γ. Γεωργαλάς, Αθήνα 1998, σελ. 202
  20. 20,0 20,1 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 29
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τμ. Β, σελ. 725
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Β, σελ. 730-731
  23. Άρης-Πανιώνιος 5-2, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 15.02.1979, σελ. 4
  24. Σήφης Βοτζάκης (συνεργ. Βαγγέλης Μελέκογλου), 100 χρόνια Παναθηναϊκός • Η ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Α.Α Λιβάνη, Αθήνα 2008, ISBN 960-1418-75-X, σελ. 489
  25. Βοτζάκης, σελ. 495
  26. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 483
  27. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 490
  28. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 492
  29. 29,0 29,1 Ολυμπιακός: Απλά νίκησε, Βασίλης Καλπίνος, Ελληνική Ραδιοφωνία (ΕΡΑ), 22.12.2004
  30. 30,0 30,1 Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Α, σελ. 290
  31. 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 28
  32. συλλογικό έργο (επιμέλεια Κώστας Κουκουλάς), The Cupfather, σειρά Goalnews Magazine, ειδική έκδοση εφημ. Goal news 02.04.2009, σελ. 36-37
  33. 33,0 33,1 συλλογικό έργο, Ελληνικός αθλητισμός • Ιστορική αναδρομή 1896-1996 / Στατιστικά όλων των αθλημάτων, έκδοση Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ), Υφυπουργείο Αθλητισμού, Αθήνα 1997, τμ. Β΄, σελ. 265
  34. Greece - Cup Data > Topscorers by Year, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF (Αγγλικά)
  35. The Cupfather, ό.π, σελ. 46
  36. 36,0 36,1 Αρβανίτης, ό.π, σελ. 346
  37. 37,0 37,1 Βοτζάκης, ό.π, σελ. 506
  38. 2003-2004, ψηφιακό αρχείο Κυπέλλου Ελλάδος, ΕΠΟ
  39. 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 30
  40. Μπόμης, ό.π, σελ. 558 και 560
  41. 41,0 41,1 41,2 41,3 41,4 Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος Αρχειοθετήθηκε 2015-05-20 στο Wayback Machine., e-soccer.gr, 20.05.2015
  42. Ολυμπιακός – ΑΕΚ 1-2: «Κιτρινόμαυρο» γλέντι με Μάνταλο και Τζιμπούρ!, Παναγιώτης Τζαμπαζλής, onsports.gr
  43. Country > Greece, footballderbies.com (Αγγλικά)
  44. The greatest rivalries in club football > Nos 50-41, βρετανική εφημ. Daily Mail 13.09.2009 (Αγγλικά)
  45. «Ημερομηνίες αγώνων Κυπέλλου επαγγελματικών ομάδων περιόδου 2015-2016» (PDF). Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 14 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015. 
  46. «Ολυμπιακός - ΑΕΚ: Αναβάλλεται ο τελικός Κυπέλλου Ελλάδος». sport24.gr. 
  47. «Ανακοίνωση Ε.Π.Ο. (6/5/2016)». Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 6 Μαΐου 2016. http://www.epo.gr/News.aspx?a_id=46517&NewsType=21. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2016. 
  48. «Αποφάσεις Επιτροπής Εκτάκτων Θεμάτων (7/5/2016)». Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 7 Μαΐου 2016. http://www.epo.gr/News.aspx?a_id=46518&NewsType=21. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2016. 
  49. «Οριστικά την Τρίτη 17 Μαΐου ο τελικός του Κυπέλλου». Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2016. 
  50. Διοργανώσεις > Κύπελλο Ελλάδος > Προκήρυξη, ιστότοπος ΕΠΟ (αρχειοθετημένο από το πρωτότυπο μέσω του web.archive.org στις 19.06.2016)
  51. Χρηματοοικονομική ανάλυση των εταιρειών Vodafone – Hellas Online Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine., okeanis.lib.teipir.gr
  52. Προκήρυξη αγώνων Κυπέλλου Ελλάδος ΟΠΑΠ 2010-2011, ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ)
  53. «Κύπελλο Ελλάδας: Η Novibet αποκλειστικός χορηγός της διοργάνωσης». sport24.gr. 15 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2023. 

Πηγές Επεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία