Άνοιγμα κυρίου μενού

Κατάλογος βασιλέων της Ιταλίας

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia
Το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας

Ο τίτλος "Βασιλεύς της Ιταλίας" δόθηκε στους κυβερνήτες του βασιλείου της Ιταλίας το οποίο δημιουργήθηκε μετά από την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πρώτος που πήρε τον τίτλο του βασιλιά της Ιταλίας ήταν ο Οδόακρος ένας βάρβαρος στρατιωτικός αρχηγός στα μέσα του 5ου αιώνα τον οποίο ακολούθησαν οι Οστρογότθοι βασιλείς τον 6ο αιώνα. Μετά την κατάκτηση της Ιταλικής χερσονήσου από τους Φράγκους τον 8ου αιώνα οι βασιλείς της δυναστείας τον Καρολιδών οικειοποιήθηκαν τον τίτλο του βασιλιά της Ιταλίας μαζί με τον τίτλο του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο τελευταίος αυτοκράτορας που χρησιμοποίησε τον τίτλο ήταν ο Κάρολος Κουίντος τον 16ο αιώνα, οι κάτοχοι του τίτλου στέφθηκαν με το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας. Ο Μέγας Ναπολέων χρησιμοποίησε τον τίτλο την περίοδο 1805 - 1814. Μετά την ενοποίηση της Ιταλίας (1861) ο τίτλος του βασιλιά της ενωμένης Ιταλίας περιήλθε στον Οίκο της Σαβοΐας ο οποίος διατηρήθηκε στον θρόνο μέχρι την παραίτηση του τελευταίου βασιλιά Ουμβέρτου Β΄ και την ανακήρυξη της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Πίνακας περιεχομένων

Δημιουργία του βασιλείου της ΙταλίαςΕπεξεργασία

Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (476) ο αρχηγός των Έρουλων Οδόακρος διορίστηκε δούκας της Ιταλίας από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ζήνωνα.[1] Η Γερμανική αριστοκρατία στην συνέχεια ανάμεσα στην οποία βρίσκονταν οι Σκύριοι και οι Έρουλοι ανακήρυξαν τον Οδόακρο βασιλιά της Ιταλίας. Ο βασιλιάς των Οστρογότθων Θεοδώριχος ο Μέγας σκότωσε τον Οδόακρο (493) και κατέκτησε το βασίλειο της Ιταλίας εγκαθιστώντας την δυναστεία του, η δυναστεία των Οστρογότθων βασίλευσε στην Ιταλία μέχρι την ανακατάληψη της χερσονήσου από τους Βυζαντινούς (552). Το 568 οι Λομβαρδοί οι οποίοι βρίσκονταν σε πόλεμο με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατέκτησαν την Ιταλική χερσόνησο με εξαίρεση το εξαρχάτο της Ραβέννας, τα δουκάτα της Ρώμης, της Νάπολης, της Βενετίας και τα νοτιότερα τμήματα. Τον 8ο αιώνα η αδυναμία των Βυζαντινών επέτρεψε στους Λομβαρδούς να καταλάβουν και όλα τα υπόλοιπα τμήματα που είχαν απομείνει. Οι Λομβαρδοί ηττήθηκαν από τον Καρλομάγνο (774) ο οποίος εγκατέστησε την δυναστεία των Καρολιδών στο βασίλειο της Ιταλίας και πήρε τον τίτλο του "βασιλέως των Λομβαρδών". Μετά τον θάνατο του Καρόλου του παχύ (887) το βασίλειο της Ιταλίας έπεσε σε μεγάλη αστάθεια και μια σειρά από ανεξάρτητους τοπικούς ηγεμόνες ανακήρυξαν τον εαυτό τους βασιλείς, η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή ως Φεουδαρχική Αναρχία (888 - 962). Μετά την πτώση της δυναστείας των Καρολιδών ο Όθων Α΄ της Γερμανίας έκανε την Ιταλία τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η δυναστεία του χρησιμοποιούσε τον τίτλο του βασιλιά της Ιταλίας. Ο τελευταίος που χρησιμοποίησε τον τίτλο ήταν ο Ερρίκος Β΄ (1004 - 1024), μετέπειτα αυτοκράτορες χρησιμοποίησαν τον τίτλο του βασιλιά της Ιταλίας μέχρι τον Κάρολο Ε΄, η στέψη τους γινόταν αρχικά στην Παβία, στην συνέχεια στο Μιλάνο ενώ ο Κάρολος στέφθηκε στην Μπολόνια.

Το σύγχρονο βασίλειοΕπεξεργασία

 
To οικόσημο των βασιλέων του Οίκου της Σαβοΐας

Ο Μέγας Ναπολέων στέφθηκε με το σιδηρούν στέμμα των Λομβαρδών βασιλέων στον Καθεδρικό ναό του Μιλάνου (1805), την επόμενη χρονιά ο Φραγκίσκος Β´ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παραιτήθηκε από τον αυτοκρατορικό τίτλο. Μετά την εκθρόνιση του Ναπολέοντα Α΄ (1814) μέχρι την Ιταλική Ανεξαρτησία (1861) δεν κατείχε κανένας μονάρχης τον τίτλο. Η Ιταλική ενοποίηση με την ένωση του βασιλείου των Δύο Σικελιών και του βασιλείου της Σαρδηνίας δημιούργησε το σύγχρονο Βασίλειο της Ιταλίας (1861) το οποίο στην συνέχεια κυβερνήθηκε από τον Οίκο της Σαβοΐας. Η μοναρχία έπεσε στην Ιταλία με δημοψήφισμα αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με δημοψήφισμα στις 2 Ιουνίου 1946, στις 12 Ιουνίου 1946 ο τελευταίος Ιταλός βασιλιάς του Οίκου της Σαβοΐας Ουμβέρτος Β΄ εξορίστηκε. [2]

Βασίλειο των ΟστρογότθωνΕπεξεργασία

Μετά από την δολοφονία του Τεΐα το 553 από τα στρατεύματα του Ιουστινιανού αυτοκράτορα των Ρωμαίων, η Ιταλία έγινε πάλι τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αργότερα οι Λομβαρδοί εισέβαλαν στη Βόρεια Ιταλία και εγκατέστησαν στην Ιταλική χερσόνησο το δικό τους βασίλειο.

Βασίλειο των ΛομβαρδώνΕπεξεργασία

Οι τελευταίος Λομβαρδός βασιλιάς Δεσιδέριος ηττήθηκε από τον Καρλομάγνο (774) και στην συνέχεια αποσύρθηκε σε μοναστήρι, οπότε ο Καρλομάγνος εγκατέστησε την δυναστεία των Καρολιδών στη Βόρειο Ιταλία και πήρε τον τίτλο του "βασιλέως των Λομβαρδών". Μετά τον θάνατο του γιου και διαδόχου του Καρλομάγνου Λουδοβίκου του Ευσεβούς (840), ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους γιους του για την διανομή της αυτοκρατορίας. Με την Συνθήκη του Βερντέν (843) οι γιοι του Λουδοβίκου μοίρασαν την αυτοκρατορία και η Ιταλική χερσόνησος περιήλθε στον Λοθάριο Α΄. Δημιουργήθηκε το βασίλειο των Λομβαρδών στη Βόρειο Ιταλία και ο Λοθάριος θεωρείται με τίτλο ο πρώτος βασιλιάς των Λομβαρδών ("της Ιταλίας").

Δυναστεία των ΚαρολιδώνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Λοθάριος Α΄
(Lotario I)
818 - 855
  795
Γιος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς και της Ερμενγάνδης του Εζμπαί
Ερμενγάρδη της Τουρ
Τέσσερις γιοι και τέσσερις κόρες
29 Σεπτεμβρίου 855
60 ετών
Λουδοβίκος Β΄
(Ludovico II)
844 - 875
  825
Γιος του Λοθαρίου Α΄ και της Ερμενγάρδης της Τουρ
Ενγκελμπέργκα
Μία κόρη
12 Αυγούστου 875
50 ετών
Κάρολος ο Φαλακρός
(Karl der Kahle)
875 - 877
  13 Ιουνίου 823
Γιος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς και της Ιουδήθ της Βαυαρίας
(1) Ερμεντρούδη της Ορλεάνης
Τρεις γιοι και τέσσερις κόρες
(2) Ριχίλδη
μια κόρη
6 Οκτωβρίου 877
54 ετών
Καρλομάνος της Βαυαρίας
(Karlmann)
877 - 880
  830
Γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού και της Έμμας
Ένας γιος 22 Σεπτεμβρίου 880
50 ετών
Κάρολος ο Παχύς
(Charles III le Gros)
880 - 888
  13 Ιουνίου 839
Τρίτος γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού και της Έμμας
Ριχαρδίς
ένας νόθος γιος
13 Ιανουαρίου 888
49 ετών


Οίκος των ΑνραχινδώνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Βερεγγάριος Α΄
(Lotario I)
888 - 924
  850
Γιος του Εβεράνδου του Φρίουλι και της Γκιζέλα
Ερμενγάρδη της Τουρ
Τέσσερις γιοι και τέσσερις κόρες
7 Απριλίου 924
74 ετών

Οίκος των ΜποζονιδώνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Ούγος της Προβηγκίας
(Hugues d'Arles)
924 - 948
  περί το 880
Γιος του Θεοβάλδου της Αρλ και της Μπέρτας
(1) Βίλλα της Προβηγκίας
(2) Άλδα
ένας γιος και μια κόρη
948
περίπου 68 ετών
Λοθάριος Β΄
(Lothair of Arles)
948 - 950
926
Γιος του Ούγου της Προβηγκίας και της Άλδας
Αδελαΐδα της Ιταλίας
Μιά κόρη
22 Νοεμβρίου 950
24 ετών

Οίκος της ΙβρέαςΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Βερεγγάριος Β΄
(Berenger d'Ivree)
950 - 961
  900
Γιος του Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας και της Γκιζέλας του Φρουίλι
Βίλλα της Τοσκάνης
Τρεις γιοι και μια κόρη
4 Αυγούστου 966
66 ετών

Δυναστεία των ΟθώνωνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Όθων Α΄ της Γερμανίας
(Otto I)
961 - 973[3]
  23 Νοεμβρίου 912
Γιος του Ερρίκου του Ορνιθοθήρα και της Ματίλδης του Ρινγκενχάιμ
(1) Σλάβα άγνωστη
ένας γιος
(2) Ίντγκιθ
ένας γιος και μια κόρη
(3) Αδελαΐδα της Ιταλίας
ένας γιος και μια κόρη
7 Μαΐου 973
61 έτους
Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Otto II)
980 - 983 [4]
  955
Γιος του Όθωνος Α΄ και της Αδελαΐδας της Ιταλίας
Θεοφανώ Σκλήραινα
Ένας γιος και τρεις κόρες
7 Δεκεμβρίου 983
28 ετών
Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Otto III)
996 - 1002[5]
  980
Γιος του Όθωνος Β΄ και της Θεοφανούς Σκλήραινας
(1) Ερμεντρούδη της Ορλεάνης
Τρεις γιοι και τέσσερις κόρες
(2) Ριχίλδη
μια κόρη
23 Ιανουαρίου 1002
22 ετών
ελονοσία
Αρδουίνος της Ιβρέας
(Arduino)
1002 - 1014
  955
Γιος του Ντάντο της Πόμπια και της Έμμας
Μπέρτα, βασίλισσα της Ιταλίας
τρεις γιοι
14 Δεκεμβρίου 1015
50 ετών
Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας[6]
(Heinrich II)
1014 - 1024[7]
  6 Μαΐου 973
Τρίτος γιος του Ερρίκος Β΄ του Εριστικού και της Γκιζέλας της Βουργουνδίας
Κουνιγκούντα του Λουξεμβούργου 13 Ιουλίου 1024
51 έτους

Οίκος των ΣαλίωνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Κορράδος ο πρεσβύτερος[8]
(Conrad II)
1027 - 1039[9]
  990
Γιος του Ερρίκου του Σπάυερ και της Αδελαΐδας της Αλσατίας
Γκιζέλα της Σουηβίας
ένας γιος και μια κόρη
4 Ιουνίου 1039
49 ετών
Ερρίκος ο ευσεβής
(Heinrich III)
1039 - 1056[10]
  28 Οκτωβρίου 1016
Γιος του Κορράδου του πρεσβύτερου και της Γκιζέλας της Σουηβίας
(1) Γκουνχίλτα της Δανίας
μια κόρη
(2) Αγνή του Πουατού
τέσσερις κόρες και δυο γιοι
5 Οκτωβρίου 1056
40 ετών
Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Heinrich IV)
1080 - 1093[11]
  11 Νοεμβρίου 1050
Γιος του Ερρίκος του ευσεβούς και της Αγνής του Πουατού
(1) Μπέρτα της Σαβοΐας
Τρεις γιοι και τρεις κόρες
(2) Ευπραξία του Κιέβου
7 Αυγούστου 1106
56 ετών
Κορράδος Β΄
(Conrad II of Italy)
1093 - 1098[12]
  12 Φεβρουαρίου 1074
Γιος του Ερρίκου Δ΄ και της Μπέρτας της Σαβοΐας
27 Ιουλίου 1101
27 ετών
Ερρίκος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας[13]
(Heinrich II)
1098 - 1125[14]
  περί το 1081
Γιος του Ερρίκου Δ΄ και της Μπέρτας της Σαβοΐας
Αυτοκράτειρα Ματθίλδη 23 Μαΐου 1125
περίπου 44 ετών

Οίκος του ΣούπλινμπουργκΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Λοθάριος Γ΄
(Lothair of Supplinburg)
1125 - 1137
  9 Ιουνίου 1075
Γιος του Γκέμπχαρντ του Σούπλινμπουργκ και της Χέντβιχ του Φόρμπαχ
Ριτσέτζα του Νορθέιμ
μια κόρη
4 Δεκεμβρίου 1137
62 ετών

Οίκος των ΧοενστάουφενΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας
(Konrad III)
1128 - 1152
  1093
Γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Σουηβίας και της Αγνής της Γερμανίας
(1) Γερτρούδη του Κόμπουργκ
τρεις κόρες
(2) Γερτρούδη του Σάλτζμπαχ
δυο γιοι
15 Φεβρουαρίου 1152
59 ετών
Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα
(Friedrich I. Barbarossa)
1152 - 1190
  1122
Γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Σουαβίας και της Ιουδήθ της Βαυαρίας
(1) Αδελαΐδα του Βόμπουργκ
(2) Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας
έξι γιοι και μια κόρη
10 Ιουνίου 1190
68 ετών
πνιγμός
Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Heinrich VI)
1190 - 1197
  1165
Γιος του Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα και της Βεατρίκης Α΄ της Βουργουνδίας
Κωνσταντία Ωτβίλ της Σικελίας
ένας γιος
28 Σεπτεμβρίου 1197
32 ετών
ελονοσία


Οίκος των ΓουέλφωνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Otto IV. von Braunschweig)
1197 - 1212
  1175
Γιος του Ερρίκου του Λέοντος και της Ματθίλδης της Αγγλίας
(1) Βεατρίκη της Σουηβίας
(2) Μαρία της Βραβάντης
19 Μαΐου 1218
43 ετών


Οίκος των ΧοενστάουφενΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν
(Federico II)
1212 - 1250
  26 Δεκεμβρίου 1194
Γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ και της Κωνσταντίας Ωτβίλ της Σικελίας
(1) Κωνσταντία της Αραγωνίας
ένας γιος
(2) Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ
ένας γιος και μια κόρη
(3) Ισαβέλλα της Αγγλίας
ένας γιος και μια κόρη
Μπιάνκα Λάντσια
δύο γιοι και μια κόρη
πέντε νόθες κόρες
13 Δεκεμβρίου 1250
56 ετών
Κορράδος Δ΄ της Γερμανίας
(Konrad IV)
1250 - 1254
  25 Απριλίου 1228
Γιος του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν και της Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ
(1) Ελισάβετ της Βαυαρίας, βασίλισσα της Γερμανίας
ένας γιος
21 Μαίου 1254
36 ετών
ελονοσία

Οίκος του ΛουξεμβούργουΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου
(Henri VII de Luxembourg)
1311 - 1313[15]
  1275
Γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ του Λουξεμβούργου και της Βεατρίκης του Αβέν
Μαργαρίτα της Βραβάντης
ένας γιος και δυο κόρες
24 Αυγούστου 1313
38 ετών[16]


Οίκος του ΒίττελσμπαχΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας
(Ludwig der Bayer)
1327 - 1347
  1 Απριλίου 1282
Γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκας της Βαυαρίας και της Ματθίλδης των Αψβούργων
(1) Βεατρίκη της Σιλεσίας
δυο γιοι και μια κόρη
(2) Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ
τέσσερις γιοι και πέντε κόρες
11 Οκτωβρίου 1347
65 ετών

Οίκος του ΛουξεμβούργουΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Karl IV)
1355 - 1378
  14 Μαΐου 1316
Γιος του Ιωάννη της Βοημίας και της Ελισσάβετ της Βοημίας
(1) Λευκή του Βαλουά
δυο κόρες
(2) Άννα της Βαυαρίας
(3) Άννα βον Σβέιντνιτζ
δυο κόρες και ένας γιος
(4) Ελισσάβετ της Πομερανίας
δύο γιοι και τρεις κόρες
29 Νοεμβρίου 1378
62 ετών
Σιγισμόνδος του Λουξεμβούργου
(Sigismund von Luxemburg)
1431 - 1437
  15 Φεβρουαρίου 1368
Γιος του Καρόλου Δ΄ και της Ελισσάβετ της Πομερανίας
(1) Μαρία, βασίλισσα της Ουγγαρίας
(2) Βαρβάρα του Σίλλι
μια κόρη
9 Δεκεμβρίου 1437
69 ετών


Οίκος των ΑψβούργωνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Φρειδερίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Friedrich III)
1452 - 1493
  21 Σεπτεμβρίου 1415
Γιος του Ερνέστου της Αυστρίας και της Κυμπούργκις Πιάστ-Μαζοβίας
Ελεονώρα της Πορτογαλίας
ένας γιος και μια κόρη
19 Αυγούστου 1493
78 ετών
Κάρολος Κουίντος
(Carlos)
1530 - 1556[17]
  24 Φεβρουαρίου 1500
Πρώτος γιος του Φιλίππου του Ωραίου και της Ιωάννας της Τρελής
Ισαβέλλα της Πορτογαλίας
Ένας γιος και δυο κόρες
21 Σεπτεμβρίου 1558
58 ετών


Οικογένεια ΒοναπάρτηΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Ναπολέων Βοναπάρτης
(Napoleon Bonaparte)
1805 - 1814
  15 Αυγούστου 1769
Γιος του Καρόλου Βοναπάρτη και της Λετίτσια Ραμολίνο
(1) Ιωσηφίνα ντε Μπωαρναί
(2) Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
ένας γιος
5 Μαΐου 1821
52 ετών
Ναπολέων Β΄ της Γαλλίας
(Napoleon II)[18]
1814
  28 Μαρτίου 1811
γιος του Ναπολέοντος Βοναπάρτη και της Μαρίας Λουίζας της Πάρμας
22 Ιουλίου 1832
21 έτους
φυματίωση

Οίκος της ΣαβοΐαςΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Σύζυγοι, τέκνα Θάνατος
Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
(Vittorio Emanuele II)
1861 - 1878
  14 Μαρτίου 1820
Γιος του Καρόλου Αλβέρτου της Σαρδηνίας και της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας και της Τοσκάνης
(1) Αδελαΐδα της Αυστρίας
δυο γιοι και τρεις κόρες
(2) Ρόζα Βερκελλάνα
ένας γιος και μια κόρη
Τρεις νόθες κόρες και δυο νόθοι γιοι
9 Ιανουαρίου 1878
58 ετών
Ουμβέρτος Α΄ της Ιταλίας
(Umberto I di Savoia)
1878 - 1900
  14 Μαρτίου 1844
γιος του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄ και της Αδελαΐδας της Αυστρίας
Μαργαρίτα της Σαβοΐας
ένας γιος
29 Ιουλίου 1900
56 ετών
δολοφονήθηκε
Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας
(Vittorio Emanuele III)
1900 - 1946
  11 Νοεμβρίου 1869
γιος του Ουμβέρτου Α΄ και της Μαργαρίτας της Σαβοΐας
Έλενα του Μαυροβουνίου
ένας γιος και τέσσερις κόρες
28 Δεκεμβρίου 1947
78 ετών
Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας
(Umberto II di Savoia)
1946
  15 Σεπτεμβρίου 1904
γιος του Βίκτωρος Εμμανουήλ Γ΄ και της Έλενας του Μαυροβουνίου
Μαρί Χοσέ του Βελγίου
ένας γιος και τρεις κόρες
18 Μαρτίου 1983
79 ετών

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Bury, History, vol. 1 p. 406
  2. Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p1047
  3. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  4. According to Sismondi, History of the Italian Republics in the Middle Ages (pg. 29), although Otto II was crowned King of the Romans in 961 and Holy Roman Emperor in 967, he only obtained the Iron Crown at Pavia in late 980, during his descent into Italy, and prior to his celebrating Christmas at Ravenna.
  5. Although Otto III was crowned Holy Roman Emperor at Rome on 21 May 996, he was crowned King of Italy at Milan prior to the death of Pope John XV in early March 996 - see Comyn, History of the Western Empire, Vol. 1, pg. 123
  6. enumerated as successor of Henry I who was German King 919–936 but not Emperor.
  7. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  8. enumerated as successor of Conrad I who was German King 911–918 but not Emperor
  9. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  10. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  11. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  12. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  13. Barraclough, Geoffrey (1984). The Origins of Modern Germany. W. W. Norton & Company.
  14. Lodovico Antonio Muratori, Giuseppe Oggeri Vincenti, Annali d'Italia, 1788, pp. 78-81.
  15. Jones, Michael, The New Cambridge Medieval History, Vol. VI: c. 1300-c. 1415, Cambridge University Press, 2000, pg. 533
  16. Kleinhenz, Christopher, Medieval Italy: an encyclopedia, Volume 1, Routledge, 2004, pg. 494
  17. Philip Pandely Argenti, Chius Vincta, 1941, p. xvii.
  18. King of Italy de jure but was never officially crowned and never reigned as monarch

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bryce, James The Holy Roman Empire (1913)
  • Comyn, Robert. History of the Western Empire, from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V, Vol. I. 1851
  • Jones, Michael, The New Cambridge Medieval History, Vol. VI: c. 1300-c. 1415, Cambridge University Press, 2000
  • Kleinhenz, Christopher, Medieval Italy: an encyclopedia, Volume 1, Routledge, 2004
  • Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα King of Italy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).