Άνοιγμα κυρίου μενού

Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1027 μέχρι το θάνατό του το 1039
(Ανακατεύθυνση από Κορράδος Β΄ της Γερμανίας)

Ο Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (διεθνώς: Conrad II, Σπάιερ, περ. 990Ουτρέχτη, 4 Ιουνίου 1039) γνωστός επίσης ως Κορράδος ο Πρεσβύτερος (Conrad the Elder), ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1027 μέχρι το θάνατό του. Υπήρξε ο ιδρυτής της δυναστείας των Φράγκων αυτοκρατόρων (Σαλίων). Υπηρέτησε επίσης ως βασιλιάς της Γερμανίας από το 1024, ως βασιλιάς της Ιταλίας από το 1026 και ως βασιλιάς της Βουργουνδίας από το 1033.

Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Conrad II (HRE).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση990[1]
Σπάιερ
Θάνατος4  Ιουνίου 1039[2][3]
Ουτρέχτη[4]
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Σπάιερ[5]
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓκίζελα της Σουαβίας
ΤέκναΕρρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ματθίλδη της Φραγκονίας
ΓονείςΕρρίκος του Σπάυερ και d:Q56285134
ΟικογένειαΣαλική δυναστεία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1027–1039)
βασιλέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Κορράδος ήταν γιος ευγενούς μεσαίας τάξης από την Φρανκονία, του Ερρίκου κόμη του Σπάιερ και της Αδελαΐδας της Αλσατίας. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε, ο Κορράδος Β΄ κληρονόμησε τους τίτλους του κόμη της Σπάιερ και του Βoρμς, ενώ ήταν σε νηπιακή ακόμη ηλικία. Ο Κορράδος Β΄ επέκτεινε την κυριαρχία του πέρα ​​από τα εδάφη που κληρονόμησε, λαμβάνοντας την εύνοια των πριγκίπων-εκλεκτόρων του βασιλείου της Γερμανίας. Όταν η -κατά βάση Σαξωνική- Δυναστεία των Οθωνιδών βασιλέων έχασε τη διαδοχή του θρόνου, λόγω της ατεκνίας του Ερρίκου Β΄, ο Κορράδος Β΄ εκλέχθηκε για να τον διαδεχθεί ως βασιλιάς το 1024 σε ηλικία 34 ετών. Ο Κορράδος Β΄ ίδρυσε τη δική του δυναστεία ηγεμόνων, που είναι γνωστή ως δυναστεία των Φράγκων (Σαλίων) και η οποία κυβέρνησε τη Γερμανία για περισσότερο από έναν αιώνα.

 
Ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας.

Ο Κορράδος Β΄ συνέχισε τις πολιτικές και τα επιτεύγματα του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών στα ζητήματα της Καθολικής Εκκλησίας και της Ιταλίας. Συνέχισε να δομεί την Εκκλησία ως ένα κέντρο της αυτοκρατορικής εξουσίας, προτιμώντας να διορίζει επισκόπους της εκκλησίας σε σημαντικές θέσεις σε όλη τη Γερμανία και επάνω από τους κοσμικούς άρχοντες. Όπως και ο Ερρίκος Β΄ πριν από αυτόν, ο Κορράδος Β΄ συνέχισε επίσης μία πολιτική «καλοήθους παραμέλησης», όσο αφορούσε την Ιταλία και ειδικά την πόλη της Ρώμης. Η βασιλεία του σηματοδότησε ένα σημαντικό ρόλο της αυτοκρατορικής μεσαιωνικής ηγεμονίας και μία σχετικά ειρηνική περίοδο για την αυτοκρατορία. Μετά τον θάνατο του Ροδόλφου Γ΄ του Νωθρού, βασιλιά της Βουργουνδίας το 1032, ο Κορράδος Β΄ διεκδίκησε την κυριαρχία επάνω στο Βασίλειο της Αρλ, το οποίο τελικά ενσωματώθηκε στην Αυτοκρατορία. Τα τρία βασίλεια (Γερμανίας, Ιταλίας, και Βουργουνδίας) αποτέλεσαν τη βάση της αυτοκρατορίας ως «βασιλική τριάδα» (regna tria).

 
Sigillum Domini Conradi Romanos Regis Secundi.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1016 τη Γκίζελα των Κορραδιδών, κόρη του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα:

  • Ερρίκος Γ΄ 1017-1056, βασιλιάς της Βουργουνδίας, Γερμανίας & Ιταλίας.
  • Ματθίλδη π.1027-1034, απεβ. 7 ετών, Βεατρίκη π.1030-1036, απεβ. 6 ετών.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Halliday, Andrew (1826). Annals of the House of Hannover. London.  Google Books
  • Wolfram, Herwig (2006). Conrad II 990-1039: Emperor of Three Kingdoms. University Park, Pennsylvania State: University Press. 


Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλιάς της Ιταλίας
1024 - 1039
Διάδοχος
Ερρίκος ο ευσεβής
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Conrad II, Holy Roman Emperor της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).