Ο Φέρεντς Πούσκας Μπίρο ( ουγγρικά Puskás Ferenc, : [ˈfɛrɛnt͡s ˈpuʃkaːʃ] ; né Purczeld , 1 Απριλίου 1927 - 17 Νοεμβρίου 2006) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής, μέλος της ομάδας της Ρεάλ Μαδρίτης του 1955-1967 και της ομολογουμένως καλύτερης Εθνικής Ουγγαρίας που υπήρξε στο ποδόσφαιρο. Θεωρείται ως το πρώτο υπέρλαμπρο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου[1] και ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών με πολυάριθμους τίτλους σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο.[2][3][4] [5][6][7][8] Το 1995 ανακηρύχθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου ( IFFHS ) ως ο κορυφαίος σκόρερ του 20ου αιώνα στο επίπεδο της υψηλότερης εθνικής κατηγορίας.[9] Ως προπονητής οδήγησε το 1971 τον Παναθηναϊκό στην μεγαλύτερη επιτυχία που είχε ποτέ Ελληνική ομάδα στην Ευρώπη : στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπου ο ΠΑΟ ηττήθηκε 2-0 απο τον Άγιαξ του Ρίνους Μίχελς.

Φέρεντς Πούσκας

Με τη φανέλα της Ρεάλ
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης1 Απριλίου 1927
Τόπος γέννησηςΒουδαπέστη, Ουγγαρία
Ημερ. θανάτου17 Νοεμβρίου 2006 (79 ετών)
Τόπος θανάτουΒουδαπέστη, Ουγγαρία
Ύψος1,69μ
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1943-1956Χόνβεντ Βουδαπέστης349(358)
1958-1966Ρεάλ Μαδρίτης180(156)
Σύνολο529(514)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1945-1956Ουγγαρία85(84)
1961-1962Ισπανία4(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1967Σαν Φρανσίσκο Γκόλτεν Γκέιτ Γκέιλς
1968Βανκούβερ Ρόγιαλς
1968-1969Ντεπορτίβο Αλαβές
1970-1974Παναθηναϊκός
1975Ρεάλ Μούρθια
1975-1976Κόλο-Κόλο
1976-1977Σαουδική Αραβία
1978-1979ΑΕΚ
1979-1982Αλ-Μασρί ΣΚ
1985-1986Σολ Ντε Αμέρικα
1986-1989Σέρρο Πορτένιο
1989-1992Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ
1993Ουγγαρία
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Φέρεντς Πούσκας γεννήθηκε από πτωχή οικογένεια σλαβικής καταγωγής, υπό την ονομασία Ferenc Purczeld (γερμανικό επίθετο) σύμφωνα με τα έγγραφα. Ο πατέρας ήταν ποδοσφαιριστής και η μητέρα μοδίστρα. Στην οικογένεια, η μητέρα και τα παιδιά δεν μιλούσαν πλέον Γερμανικά. Το 1938 άλλαξε το επίθετό του. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια σε ένα σπίτι στο Κισπέστ, με 32 ενήλικες και 132 παιδιά.

Η πρώτη περίοδος της καριέρας στην ΟυγγαρίαΕπεξεργασία

Ο Πούσκας ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία (16 ετών) στην ουγγρική Κισπέστ - που αργότερα (1950) μετονομάστηκε σε Χόνβεντ Βουδαπέστης, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως προπονητής. Λέγεται πως σε ηλικία 12 ετών αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα με το ψευδώνυμο Μίκλος Κόβατς [10] όπου συνάντησε και τον μετέπειτα συμπαίκτη του Γιόζεφ Μπόζιτς. Του έδωσαν γρήγορα το παρατσούκλι "Öcsi", κάτι σαν ο αγαπημένος μικρός όλων, αφού ο πιτσιρίκος από πολύ νωρίς επιβεβαίωσε ότι διαθέτει ένα θεόσταλτο ταλέντο και εν ολίγοις ήταν γεννημένος να παίζει ποδόσφαιρο.[11] Έπαιζε ως επιθετικός, πίσω από τον κεντρικό κυνηγό. Ήταν το πρώτο μεγάλο "δεκάρι" του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.[12] Το ταλέντο του αναγνωρίστηκε πολύ γρήγορα και διεθνώς και το 1947 η Γιουβέντους του έκανε δελεαστικότατη πρόταση που την απέρριψε.

Το 1949, όταν την ομάδα του (Χόνβεντ) την ανέλαβε διοικητικά ο Ουγγρικός Στρατός, ο Πούσκας απέκτησε στρατιωτικό βαθμό και συγκεκριμένα τον βαθμό του συνταγματάρχη. Από τότε έγινε γνωστός ως "Ο Καλπάζων Συνταγματάρχης". [13] Η ικανότητα του Πούσκας να καθοδηγεί, να δίνει το παράδειγμα και να υπερέχει σε ποιότητα, οξυδέρκεια και αποτελεσματικότητα, τον κατέταξαν εύλογα επικεφαλής. Επίσης ένα άλλο προσωνύμιο που απέκτησε αργότερα, από τη θητεία του στη Ρεάλ Μαδρίτης, ήταν το "Πάντσο".[14]

Η (στρατιωτική πλέον) ομάδα της Χόνβεντ Βουδαπέστης συγκέντρωσε από τις άλλες ομάδες μερικούς από τους πιο ταλαντούχους παίκτες της χώρας και έτσι ο Πούσκας έγινε συμπαίκτης με τα μετέπειτα μέλη της θρυλικής Εθνικής Ουγγαρίας του '50 ( γνωστής διεθνώς και ως "Μαγικοί Μαγυάροι") , όπως οι επιθετικοί Ζόλταν Τσίμπορ και Σάντορ Κότσις.[15] Με την Χόνβεντ κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ουγγαρίας, η ομάδα θεωρείται από τις καλύτερες της Ευρώπης αποτελώντας και τη βάση της Εθνικής και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ τα έτη 1947/48 (50 γκολ), 1949/50 (31 γκολ), 1950 (25 γκολ) και 1953 (27 γκολ). Η επίδοση των 50 τερμάτων σε μια σεζόν το 1948 τον ανέδειξε επίσης πρώτο σκόρερ σε όλη την Ευρώπη.[16]

Τον Αύγουστο του 1945 συμμετείχε στον πρώτο διεθνή αγώνα με την ουγγρική εθνική ομάδα για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο , στη νίκη με την Αυστρία 5-2. Ο ομοσπονδιακός προπονητής, Γκούσταβ Σέμπες, εντυπωσιάστηκε από το στυλ παιχνιδιού του Πούσκας με τις εξαιρετικές τεχνικές, οργανωτικές και εκτελεστικές ικανότητές του με κυρίαρχο στοιχείο το ισχυρότατο αριστερό σουτ[17] και ο οποίος πρόβλεψε ότι ο μαθητής του θα γίνει ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, συνέβαλε σημαντικά στην περαιτέρω εκπαίδευση και την επιτυχία του.

Το 1956, με τα γεγονότα στην Ουγγαρία και την εισβολή των σοβιετικών στην Βουδαπέστη, μεταδόθηκε μέσω μεγάλου ειδησιογραφικού πρακτορείου ότι ο Πούσκας είχε σκοτωθεί (27 Οκτωβρίου). Την ώρα που τα νέα έκαναν τον γύρο του κόσμου, ο Πούσκας ήταν κανονικά με την υπόλοιπη αποστολή της Ουγγαρίας πριν το ματς με τη Σουηδία, που τελικά ματαιώθηκε.[18] Λόγω της έκρυθμης κατάστασης στη χώρα, η Χόνβεντ υποχρεώθηκε να δώσει φιλοξενούμενη τον αγώνα του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου στην Ισπανία (22 Νοεμβρίου), όπου έχασε από τον Ατλέτικο Μπιλμπάο με 3 - 2. Στη συνέχεια, λόγω αβέβαιων εγχώριων συνθηκών, ο Πούσκας εκπατρίστηκε μαζί με άλλους συμπαίκτες του αρνούμενοι να επιστρέψουν ως διαμαρτυρία προς το καθεστώς.[19] Η ομάδα ταξίδεψε σε περιοδεία στη Νότια Αμερική χωρίς άδεια από την Ομοσπονδία της χώρας. Μέχρι τη στιγμή της επιστροφής του Ιανουαρίου η πολιτική αναταραχή είχε λήξει, ο Πούσκας και τα άλλα μέλη της ομάδας αποφάσισαν να παραμείνουν στη Βιέννη φοβούμενοι την αντιμετώπιση των νέων αρχών της πατρίδας τους. Η χρυσή ομάδα διαλύθηκε τελικά με άλλους να παραμείνουν στο εξωτερικό, ενώ άλλοι, επέστρεψαν τελικά στην Ουγγαρία. Το 1957, ο Πούσκας υπέγραψε σύμβαση με ομάδα της Βιέννης, αλλά δεν είχε άδεια να αγωνιστεί, οπότε η σταδιοδρομία του διακόπτεται. Η ΦΙΦΑ απαγόρευσε σε όλους τους παίκτες να αγωνιστούν για 18 μήνες μετά από παρέμβαση της Ουγγρικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Μετά την άφιξη της οικογένειάς του στη Βιέννη μετακόμισε στην Ισπανία. Παίζοντας αρχικά κάποια ανεπίσημα παιχνίδια με την Εσπανιόλ Βαρκελώνης, το 1958 υπέγραψε τελικά στη Ρεάλ Μαδρίτης, αφού δεν είχε καταφέρει προηγουμένως να βρει ομάδα στην Ιταλία (τα δύο χρόνια αγωνιστικής απραξίας ήταν η αιτία της σημαντικής αύξησης του βάρους του).[20]

 
Το αριστερό πόδι του ήταν πάντα η μεγαλύτερη απειλή για τους αντίπαλους

Η δεύτερη περίοδος της καριέρας στην ΙσπανίαΕπεξεργασία

Όταν πήγε ο Πούσκας στη Ρεάλ, η ομάδα ήταν ήδη στην κορυφή της Ευρώπης και είχε ήδη μεγάλα αστέρια στη σύνθεσή της. Χάνοντας βάρος έγινε το ίδιο σημαντικός όσο και ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο , δημιουργώντας παράλληλα και ένα δίδυμο που οδήγησε την ομάδα στο χαρακτηρισμό της πιο επιτυχημένης όλων των εποχών.[21] Στη Μαδρίτη παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του το 1966, πετυχαίνοντας 324 τέρματα σε 372 επίσημες και φιλικές εμφανίσεις, σαρώνοντας τους τίτλους τόσο στις εγχώριες όσο και στις διεθνείς διοργανώσεις (5 Πρωταθλήματα Ισπανίας, ένα Κύπελλο Ισπανίας, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών και ένα Διηπειρωτικό).[22] Το ρεκόρ του με 15 τέρματα στη διοργάνωση του Κυπέλλου 1960-1961 παραμείνει ακόμα .[23] Αξιομνημόνευτος παραμένει ο τελικός του 1960 εναντίον της Άιντραχτ Φρανκφούρτης (7-3) στη Γλασκόβη μπροστά σε 130.000 θεατές, όπου ο Πούσκας σκόραρε τέσσερα τέρματα και ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο τρία.[24] Το ρεκόρ του αυτό παραμένει ακατάρριπτο . Επίσης, σε ένα από τους καλύτερους τελικούς της διοργάνωσης, το 1962 απέναντι στη Μπενφίκα , ο Πάντσο σημείωσε τα τρία γκολ της Ρεάλ στην ήττα της με 5-3 φτάνοντας τα επτά (ίδιος αριθμός για τον Ντι Στέφανο) σε τελικούς της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, ένα ακόμα ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί.

Διεθνής καριέραΕπεξεργασία

Με την Εθνική Ουγγαρίας είχε 85 συμμετοχές και 84 γκολ, ενώ αγωνίστηκε και 4 φορές με την Εθνική Ισπανίας χωρίς να καταφέρει να σκοράρει. Η παρουσία του στην ομάδα της χώρας του ήταν καταλυτική : ο συμπαίκτης του, Τζένο Μπουζάντσκι, είχε πει πως «αν ένας καλός παίκτης έχει τη μπάλα, έχει συνήθως τρεις διαφορετικές επιλογές. Ο Πούσκας ήταν ο μόνος που έβλεπε τουλάχιστον πέντε» .[25] Η καριέρα του με την Εθνική Ουγγαρίας (για πολλούς η καλύτερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου όλων των εποχών σε σειρά ετών [26][27][28][29]) ήταν λαμπρή συμπεριλαμβανομένων του χρυσού μεταλλίου της Ολυμπιάδας του 1952, δύο νικών σε βάρος της Αγγλίας (3-6 και 7-1), με τον πρώτο να αποτελεί την πρώτη εντός έδρας ήττα της Αγγλίας στην ιστορία της από μη Βρετανική ομάδα, ονομαζόμενο στην εποχή του "ο αγώνας του αιώνα" [30] και τον δεύτερο τη μεγαλύτερη σε έκταση ήττα της[31] και ένα ακατάρριπτο μέχρι σήμερα ρεκόρ με 32 συνεχόμενες συναντήσεις αήττητη (28 νίκες, 4 ισοπαλίες).[20]

Η ήττα ήρθε στο σημαντικότερο όμως αγώνα, στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1954, όπου η Δυτική Γερμανία νίκησε με 3-2 προς έκπληξη όλων, παρά το γεγονός ότι έχανε στο ημίχρονο με 0-2 ( ήδη από το 12ο λεπτό ) με ένα από τα γκολ να είναι του αρχηγού Πούσκας.[32] Σε προηγούμενο αγώνα της διοργάνωσης οι Ούγγροι είχαν συντρίψει τους Γερμανούς με 8-3, αλλά ο Πούσκας υπέστη κάταγμα αστραγάλου και απείχε του προημιτελικού και του ημιτελικού, στα ιστορικά παιχνίδια με τις δύο φιναλίστ του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου, Βραζιλία και Ουρουγουάη, που αμφότερα έληξαν με νίκη των Μαγυάρων με 4-2. Η Ουγγαρία έπαιζε ένα τύπο παιχνιδιού που χαρακτηρίστηκε ως ο πρόδρομος του "total football"[33] που ανέπτυξαν οι Ολλανδοί τη δεκαετία του 1970 : το 2-3-5 , με τον κεντρικό επιθετικό να παίζει σε πιο οπισθοχωρημένες θέσεις και τους ποδοσφαιριστές να προτιμούν χαμηλό παιχνίδι, με κοντινές μεταβιβάσεις, άρχισε να αποκτά ορισμένες διαφοροποιήσεις, τόσο στη διάταξη, όσο και στις κινήσεις των ποδοσφαιριστών, τεχνικά θεωρούμενη ως άτυπη εφαρμογή του συστήματος 4 -2-4 , που επικράτησε στα τέλη της δεκαετίας. Σε 5 αγώνες της διοργάνωσης η ομάδα σημείωσε 27 τέρματα , ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο.[34]

Οι επιδόσεις του Πούσκας με την εθνική του ομάδα σε συμμετοχές και τέρματα αποτελούσαν ρεκόρ κόσμου, με την επίδοση των 84 γκολ να καταρρίπτεται 47 χρόνια αργότερα, ενώ ήταν κάτοχος της καλύτερης επίδοσης στον κόσμο για μισό αιώνα και της ευρωπαϊκής για 65 χρόνια. Έλαβε ισπανική ιθαγένεια το 1961 και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 στη Χιλή ως μέλος της ισπανικής εθνικής ομάδας. Ωστόσο, η απόδοσή του ήταν απογοητευτική και δεν κατάφερε να βρει το στόχο σε κανέναν από τους τρεις αγώνες. Το 1963 έπαιξε τον τέταρτο και τελευταίο αγώνα της διεθνούς δραστηριότητάς του με τη νέα εθνική του εναντίον της Αγγλίας στις 23 Οκτωβρίου.

Μετά το τέλος της ενεργού δράσηςΕπεξεργασία

 
Το 1971 όταν οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στον Άγιαξ

Μετά την αποχώρησή του από τα γήπεδα ακολούθησε προπονητική καριέρα σε διάφορες χώρες του εξωτερικού σε τέσσερις ηπείρους. Ως προπονητής είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό , καθώς ανέλαβε το 1970 τον Παναθηναϊκό (έως το 1974), καταφέρνοντας να τον οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971. [35] Με τους πράσινους κέρδισε και δύο πρωτάθλημα, αγαπήθηκε όσο ελάχιστοι από τα «παιδιά της Λεωφόρου», ενώ στην ιστορία έμεινε η φράση που χρησιμοποιούσε «Έντεκα αυτοί, έντεκα και εμείς».[36] Έφερε σημαντικές αλλαγές στην ομάδα τόσο από πλευράς τακτικής με την καθιέρωση νέων παικτών - ορισμένοι από τους οποίους πρωταγωνίστησαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο μέχρι και την επόμενη δεκαετία όπως οι Καψής, Ελευθεράκης - όσο και από πλευράς νοοτροπίας, δίνοντας αίγλη στο σύλλογο .[37] Επίσης, τη χρονιά 1978-79 ήταν προπονητής της ΑΕΚ.[38] Ο «δικέφαλος» κατέκτησε το πρωτάθλημα και ο Πούσκας μοιράστηκε τον τίτλο μαζί με τον Ανδρέα Σταματιάδη, που τον διαδέχθηκε.[39] Στην Ελλάδα αγαπήθηκε ιδιαίτερα : εξωστρεφής χαρακτήρας, πρόσχσρος και φιλικός, γλεντζές, ταίριαζε στην νοοτροπία του κόσμου. Διατηρούσε το ηθικό του και μετά τις αποτυχίες και ο επικοινωνιακός Πάντσο το μετέφερε με ευκολία στους παίκτες του.

Το 1981 επέστρεψε στην πατρίδα του μετά από 25 χρόνια λαμβάνοντας υποδοχή ήρωα. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην πατρίδα του το 1991. Ανέλαβε προπονητής της Εθνικής ομάδας της χώρας του για μικρό χρονικό διάστημα (1993).

Για τη σχέση του με το ποδόσφαιρο είχε δηλώσει : "Αγαπούσα το ποδόσφαιρο!" , "Αγαπώ το ποδόσφαιρο! Αγάπησα την οικογένειά μου και ήμουν πάντα στο γήπεδο ποδοσφαίρου, δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο. Η μπάλα ήταν πάντα το κατοικίδιο ζώο μου. Θα μπορούσα να αισθάνομαι βέβαιος όταν είχα την μπάλα ή όταν την κλωτσούσα " Φέρεντς Πούσκας μετά την αποχώρησή του.[40]

Το 2000 οι γιατροί διέγνωσαν πως ο Πούσκας έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Το 2001 το κεντρικό στάδιο της Βουδαπέστης πήρε το όνομά του προς τιμή του.[41] Διακομίστηκε σε νοσοκομείο της Βουδαπέστης τον Σεπτέμβριο του 2006. Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου του 2006 από πνευμονία . Το φέρετρό του μεταφέρθηκε από το Στάδιο "Φέρεντς Πούσκας" στην πλατεία Πλατεία Ηρώων για στρατιωτικό χαιρετισμό. Ένας από τους δρόμους στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας κοντά στο στάδιο Bozsik, στη Βουδαπέστη, μετονομάστηκε σε "Οδός Φέρεντς Πούσκας" ακριβώς ένα χρόνο μετά τον θάνατό του.

Σύμφωνα με την RSSSF (Rec. Sport.Soccer Statistics Foundation) κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε τουλάχιστον 746 γκολ σε 754 επίσημους αγώνες κατατασσόμενος 4ος σκόρερ όλων των εποχών.[42][43] Ανήκει στο πολύ μικρό (πιθανά με 6 μέλη) κλαμπ των παικτών που έχουν πετύχει περισσότερα από 1.000 γκολ στην επαγγελματική καριέρα τους σε επίσημους και φιλικούς αγώνες (1.176 τέρματα [44] σε πιθανά 1.123 αγώνες). Επίσης, με 8 τίτλους πρώτου σκόρερ πρωταθλήματος υστερεί μόνο των Γιόζεφ Μπίτσαν (12), Πελέ (11) και Γκούναρ Νόρνταλ (9).

Όπως είπε και ο Πελέ "Αν ζούσε σήμερα, στην εποχή της τηλεόρασης και του ίντερνετ, ο Πούσκας θα ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής, όχι μόνο στη Γη αλλά ακόμα και στο φεγγάρι". Το θρυλικό αριστερό του πόδι (και όχι μόνο) παρέμεινε αξέχαστο κυρίως από τους αντιπάλους του...

Ο αστεροειδής (82656) Puskás, που ανακαλύφθηκε το 2001 από το Παρατηρητήριο Καλάρ Άλτο στην Αλμερία, φέρει αυτό το όνομα στη μνήμη του.[45]

Στατιστικά καριέραςΕπεξεργασία

Ομάδα Περίοδος Επίσημοι αγώνες Φιλικοί αγώνες Σύνολο
αγώνες γκολ αγώνες γκολ αγώνες γκολ
Κισπέστ 1943 3 4 0 0 3 4
Χόνβεντ Βουδαπέστης 1943—1956 371 382 92+ 118+ 463+ 500+
Ρεάλ Μαδρίτης 1958—1966 262 242 110 82 372 324
Εθνική Ουγγαρίας 1945—1956 85 84 95 196 180 280
Πανεπιστημιακές ομάδες 1949,1951 5 8 0 0 5 8
Εθνική Ισπανίας 1961—1962 4 0 1 3 5 3
Επίλεκτοι Βουδαπέστης 1945—1956 18 15 4 6 22 21
Επιλογές 1949—1956 6 12 0 0 6 12
Ολυμπιακή ομάδα 1952 - - 3 5 3 5
Εσπανιόλ 1958 - - ; ; ; ;
Άλλες ομάδες - - 17+ 16+ 17+ 16+
Σύνολα 754 747 322+ 426+ 1.076+ 1.173+


Πηγές : RSSSF, docs.ufpr.br, magyarfutball.hu, ru.wikipedia (για φιλικά), Ρεάλ Μαδρίτης.

Καριέρα ως προπονητήςΕπεξεργασία

Τίτλοι - ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

ΠοδοσφαιριστήςΕπεξεργασία

Εθνική Ουγγαρίας  

  • Χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι 1952
  • Πρωταθλητής Κεντρικής Ευρώπης 1953
  • Πρωταθλητής Βαλκανικού Κυπέλλου 1947
  • Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης 1953
  • Φιναλίστ Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954

Χόνβεντ

  • Πρωταθλήματα Ουγγαρίας (5) : 1949 , 1950 , 1952 , 1954 , 1955
  • Πρώτος σκόρερ Ουγγαρίας (4) : 1947-1948 , 1949-1950 , 1950 , 1953

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωταθλήματα Ισπανίας (5) : 1961 , 1962 , 1963 , 1964 , 1965
  • Κύπελλο Ισπανίας 1962
  • Πρώτος σκόρερ Ισπανίας (4) : 1960 , 1961 , 1963 , 1964
  • Διηπειρωτικό κύπελλο 1960
  • Χρυσό παπούτσι του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954.
  • Αργυρό παπούτσι (Ballon d'or Silver Award) 1960
  • Χρυσός ποδοσφαιριστής της Ουγγαρίας για τα 50 χρόνια της ΟΥΕΦΑ : 2003
  • Κορυφαίος Ευρωπαίος παίκτης του 20ου αιώνα - εφημερίδα L' Equipe
  • 7ος καλύτερος παίκτης του 20ου αιώνα σε ψηφοφορία του γαλλικού περιοδικού France Football, ανάμεσα στους νικητές της Χρυσής Μπάλας[46]
  • Στους 10 κορυφαίους παίκτες του 20ου αιώνα (#7) – περιοδικό World Soccer
  • Στους 10 καλύτερους παίκτες του 20ου αιώνα (#6) – IFFHS[47]
  • Το 1995, η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του ποδοσφαίρου (IFFHS) βράβευσε τον Πούσκας ως τον κορυφαίο σκόρερ πρώτης κατηγορίας του 20ου αιώνα αναγνωρίζοντας 512 τέρματα σε 528 αγώνες πρωταθλήματος.
  • Το 2009, η IFFHS καθιέρωσε το "Βραβείο Πούσκας" προς τιμή του που απομένεται ετησίως στον ποδοσφαιστή ή ποδοσφαιρίστρια που θα σημειώσει το πιο θεαματικό τέρμα κατά την διάρκεια της χρονιάς.[48]
  • World Sports Legends Award (2019)[49]

ΠροπονητήςΕπεξεργασία

Παναθηναϊκός

  • Πρωτάθλημα Ελλάδας (2) : 1970, 1972
  • Φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών : 1971
  • Φιναλίστ Διηπειρωτικού Κυπέλλου : 1971
  • Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας : 1972

Α. Ε. Κ.

  • Πρωτάθλημα Ελλάδας : 1979

Σολ ντε Αμέρικα

  • Πρωτάθλημα Παραγουάης : 1986

South Melbourne Hellas

  • Πρωτάθλημα Αυστραλίας : 1991
  • Κύπελλο NSL : 1990
  • Κύπελλο Dockerty (2) : 1989 , 1991

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Ferenc Puskas».  Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020.
  2. «FERENC PUSKAS».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  3. «Ferenc Puskás : the Mighty Major».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  4. «The Greatest Ever».  (στα Αγγλικά) Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  5. «Ferenc Puskás : one of the all-time greats». (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  6. «Best, Beckenbauer, Platini, Zidane: Puskas topped them all».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  7. «All time top 20 : No. 4 Ferenc Puskás».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 5 Φεβρουαρίου 2020.
  8. «Puskás crushes Ronaldo to win Legends World Cup».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 5 Φεβρουαρίου 2020.
  9. «IFFHS Top division goalscorers of all time : Ferenc Puskás leads the ranking».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 1 Απριλίου 2020.
  10. «Puskás, Hungary's greatest». uefa.com. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2020. (στα Αγγλικά).
  11. «Ο Φέρεντς Πούσκας είναι Αθάνατος». . Ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2020.
  12. «Pelé or Puskas, Maradona or Messi». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020. (στα Αγγλικά).
  13. «Galloping Major Puskas dies at 79». (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 13 Φεβρουαρίου 2020.
  14. «Ferenc Puskas :Cañoncito five five».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 16 Φεβρουαρίου 2020.
  15. «Hall of Fame, Ferenc Puskas». IFHOF. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2020. (στα Αγγλικά)
  16. Corkhill, Barney (Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020). «A Tribute To...Ferenc Puskas». Bleacher Report (USA). http://bleacherreport.com/articles/63194-a-tribute-to-ferenc-puskas. 
  17. «Ferenc Puskas Biro».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 3 Φεβρουαρίου 2020.
  18. «Η μέρα που οι εφημερίδες σκότωσαν τον Πούσκας».  Ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2020.
  19. «Ferenc Puskás».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 6 Φεβρουαρίου 2020.
  20. 20,0 20,1 «Galloping Major gave us finest hour at Hampden». The Scotsman. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2020. 
  21. «Football's greatest : Real Madrid 1955-1960».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 8 Φεβρουαρίου 2020.
  22. «UEFA:Real Madrid 1956-1960».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 4 Φεβρουαρίου 2020.
  23. «5 Ferenc Puskás records that seem almost impossible to break».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 9 Μαρτίου 2020.
  24. «Ferenc Puskas, 79, International Soccer Star, Dies». The New York Times. https://www.nytimes.com/2006/11/18/sports/soccer/18puskas.html.  Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020.
  25. «Φέρεντς Πούσκας : ο προφήτης της τελειότητας». Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020. 
  26. «Hungarian Golden Team» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2020. 
  27. «When Hungary taught the world to play football» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2020. 
  28. «Ranking : The Unwritten Rules of the Social Game We All Play».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 1 Απριλίου 2020.
  29. «Magical Magyars» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2020. 
  30. «1953 : Hongrie bat Angleterre match of the century».  (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε 19 Μαρτίου 2020.
  31. «Portrait of an icon : Ferenc Puskás» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2020. 
  32. The World Cup: The Complete History by Terry Crouch. 2006. Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020.
  33. «Puskás, le major galopant de la Hongrie» (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2020. 
  34. «Legends : Ferenc Puskas» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2020. 
  35. «ΠΑΟ : η εποποιία του Γουέμπλει».  Ανακτήθηκε 8 Φεβρουαρίου 2020.
  36. «Του Πούσκας ο Παναθηναϊκός».  Ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2020.
  37. «Ο Γιάννης Διακογιάννης για το Φέρεντς Πούσκας».  Ανακτήθηκε 23 Μαρτίου 2020.
  38. «Φέρεντς Πούσκας : ο καλπάζων συνταγματάρχης».  Ανακτήθηκε 8 Φεβρουαρίου 2020.
  39. «Φέρεντς Πούσκας : Βιογραφία».  Ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2020.
  40. «Puskás Ferenc The Football legend».  Ανακτήθηκε 31 Ιανουαρίου 2020.
  41. «Estadio Ferenc Puskás».  (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε 7 Φεβρουαρίου 2020.
  42. "Best Goalscorers All-Time (Official Matches)". RSSSF Archive.25 September 2013.
  43. «Cristiano Ronaldo 5th top goalscorer in football history». (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020.
  44. «Puskás Ferenc-"Ocsi"».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 8 Φεβρουαρίου 2020.
  45. «Nasa:82656». (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 8 Φεβρουαρίου 2020.
  46. «France Football player of the Century». (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2020.
  47. IFFHS' Century Elections (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2020.
  48. «FIFA introduces new FIFA Puskás Award to honour the "goal of the year"» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020. 
  49. «Ferenc Puskás : World Sports Legends Award» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2020.