Άνοιγμα κυρίου μενού

Θανατική ποινή στον κόσμο

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia
Υπόμνημα
  Πλήρης κατάργηση: 105 χώρες
  Κατάργηση με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις (π.χ. εγκλήματα πολέμου): 7
  Μη εφαρμογή στην πράξη (με μορατόριουμ ή δεν έχει εκτελεστεί η θανατική ποινή τα τελευταία 10 χρόνια): 29
  Θανατική ποινή σε ισχύ: 54

Σε 141 (από τις συνολικά 195 ανεξάρτητες) χώρες σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία δεν είναι πλέον σε ισχύ η θανατική ποινή.

Το 2010 πιστεύεται ότι εκτελέστηκαν θανατοποινίτες σε 21 χώρες[1], το 2011 σε 18 χώρες[2] και το 2012 σε 21 χώρες[3] Τουλάχιστον 2.390 άνθρωποι εκτελέστηκαν στη διάρκεια του 2008 σε 25 χώρες και άλλοι 8.864 βρίσκονται στη σειρά περιμένοντας τον θάνατό τους με εκτέλεση. Οι περισσότερες εκτελέσεις (1.718) έγιναν στην Κίνα.[4] Στη διάρκεια του 2007 σε 24 χώρες (το 88% σε Κίνα, Ιράν, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία και στις ΗΠΑ), εκτελέστηκαν 1.252 άνθρωποι έναντι 1.591 εκτελέσεων το 2006.

Αριθμός εκτελεσθέντων το 2014Επεξεργασία

Χώρα Σύνολο εκτελεσθέντων
(2014)[5]
(Min) Ανά εκατομμύριο
ατόμων (2014)
  Κίνα &0000000000000550.000000550+ 0,402
  Ιράν &0000000000000289.000000289+ 3,707
  Σαουδική Αραβία &0000000000000090.00000090+ 2,925
  Ιράκ &0000000000000061.00000061+ 1,701
  Ηνωμένες Πολιτείες &0000000000000035.00000035 0,110
  Σουδάν &0000000000000023.00000023+ 0,593
  Υεμένη &0000000000000022.00000022+ 0,881
  Αίγυπτος &0000000000000015.00000015+ 0,173
  Σομαλία &0000000000000014.00000014+ 1,309
  Ιορδανία &0000000000000011.00000011 1,665
  Ισημερινή Γουινέα &0000000000000009.0000009 11,567
  Πακιστάν &0000000000000007.0000007 0,038
  Αφγανιστάν &0000000000000006.0000006 0,192
  Ταϊβάν &0000000000000005.0000005 0,213
  Λευκορωσία &0000000000000003.0000003+ 0,317
  Βιετνάμ &0000000000000003.0000003+ 0,033
  Ιαπωνία &0000000000000003.0000003 0,024
  Μαλαισία &0000000000000002.0000002+ 0,066
  Κράτος της Παλαιστίνης &0000000000000002.0000002+ 0,440
  Σιγκαπούρη &0000000000000002.0000002 0,366
  Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα &0000000000000001.0000001 0,106
  Βόρεια Κορέα 2000+ Άγνωστο


ΣύνοψηΕπεξεργασία

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία

  • 105 χώρες κατάργησαν εντελώς τη θανατική ποινή. (συμπεριλαμβανομένων των Νήσων Κουκ και του Νιούε)
  • 7 κράτη τη διατηρούν, όμως μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις (π.χ. για εγκλήματα σε εμπόλεμες περιόδους)
  • 29 χώρες διατηρούν νομοθεσία που επιτρέπει τη χρήση της θανατικής ποινής για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, ωστόσο στα κράτη αυτά δεν έχει εφαρμοστεί η θανατική ποινή τουλάχιστον για τα τελευταία 10 χρόνια.
  • 54 χώρες διατηρούν τη θανατική ποινή τόσο στη νομοθεσία τους όσο και στην πράξη. Οι χώρες αυτές αποτελούσαν κατά προσέγγιση το 66% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2012.[6]
Σημείωση: Στις χώρες που αναγράφονται στους πίνακες, περιλαμβάνονται και εξαρτημένα εδάφη, ειδικές διοικητικές περιοχές και μη αναγνωρισμένα διεθνώς κράτη ή εδάφη.

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι ενημερωμένες για το 2018 οπότε η θανατική ποινή καταργήθηκε στην Μπουρκίνα Φάσο.

Χώρες που έχουν τη θανατική ποινή σε ισχύΕπεξεργασία

Στα κράτη και εδάφη αυτά (συνολικά 37), η εσχάτη των ποινών είναι σε ισχύ.

Χώρα Έτος τελευταίας γνωστής εκτέλεσης Σημειώσεις
  Άγιος Χριστόφορος και Νέβις 2008[7] Ισχύει η θανατική ποινή για φόνο
  Αίγυπτος 2019[8] Απαγχονισμός ή εκτελεστικό απόσπασμα. Θανατική ποινή για βιασμό, αν συνοδεύεται από την απαγωγή του θύματος, φόνο, εσχάτη προδοσία και οργανωμένο εμπόριο ναρκωτικών
  Αιθιοπία 2007[9] Για φόνο, εσχάτη προδοσία, ένοπλη συνωμοσία, γενοκτονία, διαμαρτυρίες εναντίον του Συντάγματος
  Αφγανιστάν 2018[10] Απαγχονισμός, τυφεκισμός. Με βάση τη σημερινή νομοθεσία η θανατική ποινή εφαρμόζεται σε περιπτώσεις αποστασίας,[11] ομοφυλοφιλίας και φόνου
  Βιετνάμ 2017[12] Θανατηφόρα ένεση. Θανατική ποινή εφαρμόζεται για εσχάτη προδοσία, ενέργειες για ανατροπή της κυβέρνησης, κατασκοπεία, επανάσταση, ληστεία, τρομοκρατία, δολιοφθορά, αεροπειρατεία, καταστροφή σχεδίων για την εθνική ασφάλεια, υποβιβασμό της ειρήνης, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, φόνο, βιασμό, ληστεία, υπεξαίρεση, απάτη[13]
  Γκάμπια 2012[14] Για εσχάτη προδοσία. Καταργήθηκε το 1993 αλλά επαναφέρθηκε από το προσωρινό Κυβερνητικό Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων τον Αύγουστο του 1995[15]Το 2018 η Γκάμπια ανακοίνωσε μορατόριουμ στη θανατική ποινή.[16]
  Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2017[17] Για φόνο, ναρκωτικά[18] εκτελεστικό απόσπασμα. Επίσης για βιασμό, εσχάτη προδοσία, ληστεία κατά συρροή, τρομοκρατία
  ΗΠΑ 2019[19] Toν Μάρτιο του 2013 στις 32 επί συνόλου 50 πολιτειών εφαρμόζεται ακόμα η ποινή του θανάτου. Οι μέθοδοι ποικίλλουν ανά πολιτεία και συμπεριλαμβάνουν τη θανατηφόρα ένεση, τον απαγχονισμό, το εκτελεστικό απόσπασμα, την ηλεκτρική καρέκλα και το θάλαμο αερίων. Με βάση την ομοσπονδιακή νομοθεσία η θανατική ποινή προβλέπεται για πολλά εγκλήματα που σχετίζονται με την ανθρωποκτονία, κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία, εμπόριο ναρκωτικών.[20][21] Από τα αμερικάνικα εδάφη που δεν είναι πολιτείες, η θανατική ποινή διατηρείται μόνο στην Αμερικανική Σαμόα.[22]
  Ιαπωνία 2019[23] Απαγχονισμός. Οι εισαγγελείς ζητούν την επιβολή της ποινής του θανάτου μόνο σε περιπτώσεις φόνων κατά συρροή ή ενός φόνου υπό συνθήκες επιδείνωσης.[24] Από το 1946 ως το 2003 καταδικάστηκαν σε θάνατο 766 άτομα, εκ των οποίων εκτελέστηκαν τα 608. Επί 40 μήνες, την περίοδο από το 1989 ως το 1993 οι υπουργοί Δικαιοσύνης αρνήθηκαν να επικυρώσουν εκτελέσεις, κάτι που ισοδυναμεί με ανεπίσημο μορατόριουμ.
  Ινδία 2015 Απαγχονισμός. Θανατική ποινή για φόνο, πρόκληση παιδιού σε αυτοκτονία, εσχάτη προδοσία, τρομοκρατικές πράξεις, δεύτερη καταδίκη για διακίνηση ναρκωτικών, αεροπειρατεία, ληστεία κατά συρροή, βιασμό κατά συρροή και λαθρεμπόριο ναρκωτικών υπό δυσχερείς συνθήκες.
  Ινδονησία 2016[25] Εκτελεστικό απόσπασμα. Θανατική ποινή για φόνο, διακίνηση ναρκωτικών[26] τρομοκρατία[27]

Η θανατική ποινή εφαρμόζεται με βάση το νόμο 2/1964.[28]

  Ιορδανία 2017[29] Θανατική ποινή για φόνο[30]
  Ιράκ 2018[31] Απαγχονισμός. Θανατική ποινή για φόνο, έκθεση της εθνικής ασφάλειας σε κίνδυνο, διανομή ναρκωτικών, βιασμό, επιθέσεις σε οχηματοπομπές ή φορτία οχημάτων, χρηματοδότηση και εκτέλεση τρομοκρατίας.[32] Ανεστάλη τον Ιούνιο του 2003 έπειτα από την εισβολή στο Ιράκ και επαναφέρθηκε τον Αύγουστο του 2004.[33][34] Συνολικά 447 άνθρωποι εκτελέστηκαν έκτοτε και ως τα τέλη Μαρτίου του 2013, με 129 να εκτελούνται μόνο το έτος 2012.[35]
  Ιράν 2019[36] Εκτελεστικό απόσπασμα, απαγχονισμός, λιθοβολισμός. Πολλές από τις εκτελέσεις γίνονται δημοσίως. Το Ιράν είναι δεύτερο στον κόσμο σε αριθμό εκτελέσεων, μετά την Κίνα. Σήμερα η θανατική ποινή μπορεί να επιβληθεί για φόνο, ένοπλη ληστεία, διακίνηση ναρκωτικών, απαγωγή, βιασμό, παιδεραστία, ομοφυλοφιλία, κατασκοπεία, τρομοκρατία, αποστασία
  Ισημερινή Γουινέα 2014[37] Απαγχονισμός, εκτελεστικό απόσπασμα. Θανατική ποινή για φόνο, τρομοκρατία, εσχάτη προδοσία, ένοπλη ληστεία, κατασκοπία, πειρατεία, εγκλήματα πολέμου, μερικά αδικήματα στο στρατό και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.[38]
  Κίνα 2019[39] Πρώτη σε εκτελέσεις παγκοσμίως. Τυφεκισμός, θανατηφόρα ένεση. Στις 25 Φεβρουαρίου 2011 με βάση τον αναθεωρημένο Ποινικό Κώδικα μειώθηκε ο αριθμός των αδικημάτων που επισείουν τη θανατική ποινή από 68 σε 55.[40] Μεταξύ αυτών είναι η υπεξαίρεση, ο βιασμός παιδιών, η απάτη, η επίθεση με βόμβα, η εμπορία ανθρώπων, η πειρατεία, ο βιασμός, η διαφθορά, ο εμπρησμός, η δολοφονία, η λαθροθηρία, η έκθεση της εθνικής ασφάλειας σε κίνδυνο, η τρομοκρατία[41] Το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο έχουν ξεχωριστή νομοθεσία και έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή. Στο Χονγκ Κονγκ καταργήθηκε το 1993 από την τότε βρετανική κυβέρνηση και για τελευταία φορά χρησιμοποιήθηκε το 1966. Στο Μακάο χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά το 19ο αιώνα και καταργήθηκε το 1976 όταν η Πορτογαλία κατάργησε την εσχάτη των ποινών σε όλα τα εδάφη της.
  Βόρεια Κορέα 2019[42] Εκτελεστικό απόσπασμα. Η Βόρεια Κορέα πραγματοποιεί δημόσιες εκτελέσεις. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία επιβάλλεται θανατική ποινή για πορνεία[43] “συναλλαγές ναρκωτικών”, συνωμοσίες εναντίον της εθνικής κυριαρχίας, τρομοκρατία, εσχάτη προδοσία σε βάρος της Μητέρας Πατρίδας από πολίτες, προδοσία εναντίον του λαού, φόνο, βιασμό, ένοπλη ληστεία και μεγάλη κλοπή.[44]
  Κουβέιτ 2017[45] Θανατική ποινή για εμπορία ναρκωτικών, βιασμό και φόνο
  Λευκορωσία 2019[46] Τυφεκισμός. Η Λευκορωσία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου εφαρμόζεται η θανατική ποινή. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία με την εσχάτη των ποινών τιμωρούνται τα εγκλήματα κατά συρροή, ο φόνος ενός εκπροσώπου ξένης χώρας ή διεθνούς οργανισμού με σκοπό την πρόκληση διεθνούς έντασης και πολέμου, η διεθνής τρομοκρατία, η γενοκτονία, τρομοκρατικές πράξεις, εσχάτη προδοσία με αποτέλεσμα την απώλεια ζωής, φόνος κατά συρροή, εγκλήματα εναντίον της ασφάλειας και της ανθρωπότητας, συνωμοσία με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας, δολιοφθορά, φόνος αξιωματικού της αστυνομίας, χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, παραβίαση νόμων και εθιμοτυπικού σε περίοδο πολέμου.

[47]

  Λίβανος 2004[48] Απαγχονισμός, εκτελεστικό απόσπασμα. Θανατική ποινή για φόνο[49]
  Λιβύη 2010[50] Το 2010 στη Λιβύη εκτελέστηκαν τα περισσότερα άτομα (18) σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη αφρικανική χώρα. Η ισχύουσα νομοθεσία επιτρέπει τη θανατική ποινή για εσχάτη προδοσία, απόπειρα αλλαγής του πολιτεύματος με βίαια μέσα, φόνο εκ προμελέτης[51]
  Μαλαισία 2017[52] Απαγχονισμός. Η θανατική ποινή εφαρμόζεται πάντα για τη διακίνηση σκληρών ναρκωτικών, χρήση όπλων για την τέλεση αξιόποινης πράξης, συνενοχή στο προηγούμενο, σε αδικήματα κατά του προσώπου του αρχηγού κράτους (Yang di-Pertuan Agong) και για φόνο. Γίνονται διακρίσεις για απαγωγή, συνοδεία προσώπου που μεταφέρει ή έχει στην κατοχή του όπλα ή εκρηκτικά, κήρυξη ή απόπειρα κήρυξης πολέμου ή επιδίωξη κήρυξης πολέμου εναντίον του αρχηγού κράτους, ενός κυβερνήτη ή ενός Yang di-Pertua Negeri[53]
  Μπανγκλαντές 2019[54] Θανατική ποινή για φόνο, αδικήματα ναρκωτικών[55] , σοδομισμό, εμπορία παιδιών για ανήθικους ή παράνομους σκοπούς, εμπορία γυναικών με σκοπό την εκπόρνευση, τρομοκρατία, βιασμό, ένοπλη ληστεία, ψευδορκία που προκαλεί την εκτέλεση αθώου και εσχάτη προδοσία.[56] Οι καταδικασμένοι σε θάνατο εκτελούνται με απαγχονισμό.
  Μπαχρέιν 2017[57] Θανατική ποινή για φόνο εκ προμελέτης, συνωμοσία με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος, συνεργασία με ξένη εχθρική χώρα, απειλή της ζωής του Εμίρη, άρνηση εκτέλεσης διαταγών σε περίοδο πολέμου ή υπό καθεστώς στρατιωτικού νόμου
  Μποτσουάνα 2018[58] Απαγχονισμός. Θανατική ποινή για φόνο, εσχάτη προδοσία, απόπειρα φόνου σε αρχηγό κράτους, ανταρσία, λιποταξία προς τον εχθρό
  Νιγηρία 2016[59] Για σοδομισμό,[60] απαγωγή.Καθένα από τα 36 κρατίδια έχει τη δική του νομοθεσία. Στα βόρεια της χώρας εφαρμόζεται ο ισλαμικός νόμος (σαρία). Οι νοτιότερες πολιτείες έχουν ένα μορατόριουμ στις εκτελέσεις από το 2004.[61]
  Νότιο Σουδάν 2019[62] Για εσχάτη προδοσία, ανταρσία, ληστεία, δολιοφθορά ή τρομοκρατία με πρόκληση θανάτου, ψευδορκία σε δίκη που οδήγησε σε εκτέλεση αθώου, φόνο, απόπειρα φόνου με πρόκληση τραυματισμού από άτομο που καταδικάστηκε σε ισόβια για προηγούμενο φόνο, ληστεία μετά φόνου, εμπορία ναρκωτικών κατά συρροή.[63]
  Ομάν 2007 Θανατική ποινή για φόνο, εμπορία ναρκωτικών[64]
  Ουγκάντα 2005[65] Το 2009 επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο η απόφαση του 2005 ότι ενώ η θανατική ποινή ήταν συνταγματική, η χρήση της ως υποχρεωτικής τιμωρίας για συγκεκριμένα αδικήματα δεν είναι.[66]
  Πακιστάν 2019[67] Απαγχονισμός. Για φόνο, λαθρεμπόριο ναρκωτικών, τρομοκρατία, βιασμό, παράνομη συνάθροιση και βλασφημία. Μορατόριουμ στις εκτελέσεις από το 2008 ως το 2012.[68]
  Κράτος της Παλαιστίνης 2017[69]
  Σαουδική Αραβία 2019[70] Η πιο συχνή μέθοδος εκτέλεσης είναι ο αποκεφαλισμός με σπαθί και γίνεται δημοσίως. Τα σώματα μπορεί να τεθούν σε δημόσια θέα.

Θανατική ποινή προβλέπεται για βίαια και μη βίαια αδικήματα όπως φόνο, αποστασία (δεν έχουν καταγραφεί εκτελέσεις), εμπορία ναρκωτικών, βιασμό και ένοπλη ληστεία[71] , αδικήματα για ναρκωτικά, μαγεία, σεξουαλική παρενόχληση.

  Σιγκαπούρη 2019[72] Απαγχονισμός. Για φόνο, απαγωγή, εσχάτη προδοσία, συγκεκριμένα αδικήματα με όπλα, διακίνηση ηρωίνης ή μορφίνης σε ποσότητα άνω των 15 γραμμαρίων, κοκαΐνης άνω των 20 γραμμαρίων και κάνναβης άνω των 500 γραμμαρίων[73]
  Σομαλία 2019[74] Απαγχονισμός, εκτελεστικό απόσπασμα, λιθοβολισμός. Η Σομαλία είναι το μόνο αφρικανικό κράτος που συνεχίζει τις δημόσιες εκτελέσεις.

Εκτελέσεις για φόνο και μοιχεία.

  Σουδάν 2018[75] Θανατική ποινή για σοδομισμό[76] , κήρυξη πολέμου κατά του κράτους[77], αποστασία[78] , πορνεία, εσχάτη προδοσία, ενέργειες που μπορεί να επιφέρουν κίνδυνο για την ανεξαρτησία ή την ενότητα του κράτους, φόνο, ένοπλη ληστεία, παράνομη κατοχή και λαθρεμπόριο όπλων
  Συρία 2018[79] Απαγχονισμός, δημόσιες εκτελέσεις. Η θανατική ποινή εφαρμόζεται για εσχάτη προδοσία, φόνο, πολιτικές πράξεις όπως όταν φέρει κάποιος όπλα εναντίον της Συρίας στις τάξεις του εχθρού, λιποταξία προς τον εχθρό και πρόκληση αξιόποινων πράξεων υπό καθεστώς στρατιωτικού νόμου ή εν καιρώ πολέμου, βίαιη ληστεία, βιασμό, το να είναι κανείς μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, διακίνηση ναρκωτικών
  Ταϊβάν 2015 Εκτέλεση με μία σφαίρα στο κεφάλι ή στην καρδιά. Από το 2006 ως το 2010 δεν έγιναν εκτελέσεις. Η θανατική ποινή επέστρεψε το 2010.

Για εσχάτη προδοσία, κατασκοπεία, αεροπειρατεία, φόνο, ληστεία μετά φόνου, βιασμού ή εμπρησμού, κατασκοπεία, πειρατεία, απαγωγή. Στις 3 Μαΐου 2011 η Ταϊβάν αφαίρεσε τις προτάσεις που αφορούν τη θανατική ποινή από το Στρατιωτικό Κώδικα.[80]

  Ταϊλάνδη 2009[81] Για φόνο βασιλιά, ανταρσία ή επανάσταση, αδικήματα εναντίον της εξωτερικής ασφάλειας, φόνος ή απόπειρα φόνου ξένου αρχηγού κράτους, δωροδοκία, εμπρησμό, βιασμό, φόνο από πρόθεση, απαγωγή, ληστεία που έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο[82]
  Τσαντ 2015[83] Η θανατική ποινή καταργήθηκε το 2014.[84] Επαναφέρθηκε το 2015. [85]
  Υεμένη 2019[86] Τυφεκισμός. Δημόσιες εκτελέσεις. Επιβάλλεται η θανατική ποινή για φόνο[87] , μοιχεία[88] , ομοφυλοφιλία[89][90] , αποστασία[78] (μη καταγεγραμμένες εκτελέσεις)

Χώρες που έχουν καταργήσει πλήρως τη θανατική ποινήΕπεξεργασία

Οι παρακάτω χώρες έχουν καταργήσει εντελώς την ποινή του θανάτου.

Χώρα Χρονιά τελευταίας εκτέλεσης Έτος κατάργησης Σημειώσεις
  Άγιος Μαρίνος 1468 1865 Η θανατική ποινή για τα εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου καταργήθηκε το 1848.
  Ανγκόλα Καμία από την εποχή της ανεξαρτησίας (1975) 1992 (με το Σύνταγμα)
  Αζερμπαϊτζάν 1992 1998
  Αϊτή 1972 1987 (με το Σύνταγμα)
  Ακτή Ελεφαντοστού Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας το 1960[15] 2000
  Αλβανία 1995[91] 2007. Στις 6 Φεβρουαρίου του 2007 επικυρώθηκε από την Αλβανία το σχετικό Πρωτόκολλο και τέθηκε σε ισχύ πριν τις 1 Ιουνίου του 2007.[92]
  Ανατολικό Τιμόρ Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 2002[93] 2002. Η θανατική ποινή δεν εκτελείτο από το 1999 και καταργήθηκε βάσει του Συντάγματος του 2002.[93]
  Ανδόρρα 1943 1990 (με το Σύνταγμα)
  Αργεντινή 1916 2009 Το 1984 καταργήθηκε η θανατική ποινή για τα κοινά αδικήματα. Το Σύνταγμα ορίζει ότι η θανατική ποινή για πολιτικά αδικήματα καταργείται.[94] Ο Στρατιωτικός Κώδικας Δικαιοσύνης (συμπεριλαμβανομένης της θανατικής ποινής) καταργήθηκε στις 6 Αυγούστου 2008 και το σχετικό νομοσχέδιο άρχισε να ισχύει 6 μήνες αργότερα.[95]
  Αρμενία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1991 (στις 30 Αυγούστου 1991 έγινε η τελευταία εκτέλεση στη σοβιετική Αρμενία) 1998
  Αυστραλία 3 Φεβρουαρίου 1967[96] 1985 Κουηνσλάνδη: 1922, Τασμανία:1968, Κοινοπολιτεία:1973, Βόρειο Διαμέρισμα:1973, Αυστραλιανή Επικράτεια Πρωτεύουσας: 1973, Βικτόρια: 1975, Νότια Αυστραλία: 1976, Δυτική Αυστραλία: 1984, Νέα Νότια Ουαλία: 1985.
  Αυστρία 1950 1968 (με το Σύνταγμα). Καταργήθηκε για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου το 1950.
  Βανουάτου Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1980
  Βατικανό 9 Ιουλίου 1870[97] 1969
  Βέλγιο Για εγκλήματα κοινού ποινικού δικαίου το 1863 και για εγκλήματα σε περίοδο πολέμου το 1950. 1996 (στον Ποινικό Κώδικα), 2005 (με το Σύνταγμα)
  Βενεζουέλα Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1830 1863 (με το Σύνταγμα)
  Βολιβία 1974 2007 (το 1997 καταργήθηκε για τα εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου).
  Βουλγαρία 1989 1998
  Βοσνία και Ερζεγοβίνη Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1992. Η τελευταία εκτέλεση όταν ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας έγινε το 1975. 1998 (με το Σύνταγμα)
  Γαλλία 1977 1981 Η πρώτη απαγόρευση έγινε από το Διευθυντήριο το 1795 αλλά αποκαταστάθηκε η ποινή επί Ναπολέοντα, το 1810. Απαγορεύτηκε με νομοθεσία το 1981 και με το Σύνταγμα το 2007.
  Γερμανία 1949 (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), 1981 (Ανατολική Γερμανία) 1949 (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), 1987 (Ανατολική Γερμανία) Η τελευταία εκτέλεση στη Δυτική Γερμανία έγινε το 1956 και στην Ανατολική Γερμανία το 1981. Με τον Βασικό Νόμο του 1949 η ποινή του θανάτου τέθηκε εκτός νόμου.
  Γεωργία 1995[91] 2006 Η θανατική ποινή καταργήθηκε για τα περισσότερα αδικήματα το 1997, ωστόσο το Σύνταγμα ορίζει ότι το Ανώτατο Δικαστήριο είχε τη δύναμη να επιβάλει τη θανατική ποινή σε εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις για "εγκλήματα κατά της ζωής". Στις 27 Δεκεμβρίου 2006 υπογράφηκε η τροποποίηση του Συντάγματος από τον πρόεδρο Σαακασβίλι και η ποινή του θανάτου καταργήθηκε οριστικά.
  Γουινέα 2001[98] 2017 Η θανατική ποινή καταργήθηκε το 2016 για τα εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου και το 2017 για όλα τα αδικήματα.[99]
  Γουινέα-Μπισσάου 1986 1993 (με το Σύνταγμα)
  Δανία 1892 για εγκλήματα κοινού ποινικού δικαίου και 1950 για εγκλήματα σε περίοδο πολέμου 1930, επαναφέρθηκε την περίοδο από το 1952 ως το 1978
  Δομινικανή Δημοκρατία 1966 1966 (με το Σύνταγμα)
  Ελβετία 1944 1992 Καταργήθηκε στην αρχή το 1874, επανήλθε στη συνέχεια και εφαρμόστηκε σε ελάχιστα καντόνια (9 εκτελέσεις ως το 1940). Έπειτα από δημοψήφισμα καταργήθηκε οριστικά το 1938, με εξαίρεση την εμπόλεμη περίοδο. Οριστικά για όλα τα αδικήματα καταργήθηκε το 1992. Απαγορεύτηκε με το Σύνταγμα του 1999.
  Ελλάδα Βασίλης Λυμπέρης
25 Αυγούστου 1972
Καταργήθηκε νομοθετικά το 1994 και συνταγματικά το 2001
  Εσθονία 1991 1998 Η τελευταία εκτέλεση έγινε για φόνο στις 11 Σεπτεμβρίου 1991.
  Γκαμπόν 1981[100] 2010[101]
  Ηνωμένο Βασίλειο 1977 (Βερμούδες)
1964 (ΗΒ)
1998 Καταργήθηκε για το φόνο στη Μεγάλη Βρετανία το 1969 και στη Βόρεια Ιρλανδία το 1973. Το 1998 καταργήθηκε για όλα τα εναπομείναντα αδικήματα. Επικυρώθηκε η Ευρωπαϊκή Σύμβαση το 2003. Το τελευταίο βρετανικό έδαφος που κατάργησε την ποινή του θανάτου ήταν το Τζέρσεϊ στις 10 Δεκεμβρίου 2006.
  Ιρλανδία 1954 1990 Το 1985 εκδόθηκαν οι τελευταίες καταδίκες σε θάνατο. Με την αναθεώρηση του Συντάγματος (2001) κρίθηκε αντισυνταγματική η επαναφορά της ποινής χωρίς αναθεώρηση του Συντάγματος και δημοψήφισμα.
  Ισημερινός 1884 1906 (με το Σύνταγμα)
  Ισλανδία 1830 (όταν η Ισλανδία ήταν δανικό έδαφος[102]). Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1944.[102] 1928[103] Η επαναφορά της ποινής του θανάτου κρίθηκε αντισυνταγματική από το Κοινοβούλιο, το 1995.
  Ισπανία 27 Σεπτεμβρίου 1975 1995 Καταργήθηκε με το Σύνταγμα του 1978 με εξαίρεση αδικήματα που δικάζονται με νόμους κατά την εμπόλεμη περίοδο. Καταργήθηκε από το στρατιωτικό ποινικό κώδικα το 1995.[104]
  Ιταλία 1947 1994 Καταργήθηκε για όλα τα αδικήματα με εξαίρεση αυτά που διαπράττονταν σε εμπόλεμη κατάσταση, με το Σύνταγμα του 1948. Με αναθεώρηση του Συντάγματος (2007) κατοχυρώθηκε ότι είναι αντισυνταγματική η επαναφορά της θανατικής ποινής αν προηγουμένως δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα.
  Καμπότζη 1989 1989 (με το Σύνταγμα)
  Καμερούν 1997[105] 2014 Το Φεβρουάριο του 2014, ο πρόεδρος Πολ Μπιγιά μετέτρεψε όλες τις θανατικές καταδίκες σε ισόβια κάθειρξη. Για όσες θανατικές ποινές είχαν ήδη μετατραπεί σε ισόβια, μετατράπηκαν σε 25ετή κάθειρξη.[106]
  Καναδάς 11 Δεκεμβρίου 1962[107] 1976
  Κιργιζία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1991 Καταργήθηκε με το Σύνταγμα του 2007[108] Οι αρχές είχαν επεκτείνει το μορατόριουμ από το 1998.[109][110]
  Κιριμπάτι Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας το 1979 1979
  Κολομβία 1909 1910 (με το Σύνταγμα). Απαγορεύτηκε με το Σύνταγμα του 1991.
  Κόστα Ρίκα 1859[111] 1877 (με το Σύνταγμα)
  Κροατία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1991 1991 (με το Σύνταγμα) Η τελευταία εκτέλεση όταν η Κροατία ήταν γιουγκοσλαβικό έδαφος έγινε το 1987.[112] Με το άρθρο 21 του Συντάγματος της Κροατίας η θανατική ποινή απαγορεύεται[113].
  Κύπρος 1962 2002 Η θανατική ποινή για φόνο καταργήθηκε το 1983.
  Λετονία 1996 2012[114] Το 1999 καταργήθηκε η θανατική ποινή μόνο για τα εγκλήματα κοινού ποινικού δικαίου.
  Λιθουανία 1995 1998
  Λίχτενσταϊν 1785 1987
  Λουξεμβούργο 1949 1979 (με το Σύνταγμα)
  Μαδαγασκάρη Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1960. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν γαλλική αποικία έγινε το 1958. 2012 Στις 24 Σεπτεμβρίου 2012 η Μαδαγασκάρη υπέγραψε το Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο για τη Διεθνή Συνθήκη των Πολιτικών Δικαιωμάτων. Αυτό καθιστά τη Μαδαγασκάρη ως χώρα που κατάργησε την ποινή του θανάτου (η 100ή στη σειρά).[115]
  Μάλτα 1943. Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1964. 2000 H θανατική ποινή για φόνο καταργήθηκε το 1971 και ως το 2000 ίσχυε για αδικήματα σε περίοδο πολέμου.
  Νήσοι Μάρσαλ Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1986 (με το Σύνταγμα)
  Μαυρίκιος 1987 1995
  Μαυροβούνιο Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 2006. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας έγινε το 1992. 2006 (ήδη είχε καταργηθεί στη Γιουγκοσλαβία το 1995)
  Μεξικό 1961 (από στρατοδικείο) , 1937 (από πολιτικό δικαστήριο) 2005[116]
  Μικρονησία Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1986 (με το Σύνταγμα)
  Μογγολία 2008 2017 Έπειτα από 2 χρόνια επίσημου μορατόριουμ, η Βουλή κατάργησε τη θανατική ποινή το 2012 και η απόφαση τέθηκε επίσημα σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2017.[117]
  Μοζαμβίκη 1986 1990 (με το Σύνταγμα)
  Μολδαβία Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης έγινε το 1985.[91] Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1991. 1995 Στις 23 Σεπτεμβρίου του 2005 το Συνταγματικό Δικαστήριο ενέκρινε την κατάργηση της θανατικής ποινής για όλα τα αδικήματα.
  Μονακό 1847 1962 (με το Σύνταγμα)
  Μπενίν 1987 2016 (έγκριση του Πρωτοκόλλου του 2012 από το Συνταγματικό Δικαστήριο τον Ιαν. του 2016)[118]
  Μπουρκίνα Φάσο 1988 2018[119]
  Μπουρούντι 2000[120] 2009[121]
  Μπουτάν 1974[26] 2004
  Ναμίμπια Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1990. 1990 (με το Σύνταγμα)
  Ναουρού Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας το 1968 2016[122]
  Νέα Ζηλανδία 17 Φεβρουαρίου 1957 2007 (Νήσοι Κουκ), 1989 (Νέα Ζηλανδία) Καταργήθηκε στη Νέα Ζηλανδία το 1989. Το 2007 οι Νήσοι Κουκ έγιναν το τελευταίο έδαφος της Νέας Ζηλανδίας που κατάργησε τη θανατική ποινή.
  Νεπάλ 1979 1997 (με το Σύνταγμα)
  Νικαράγουα 1930 1979 (με το Σύνταγμα)
  Νορβηγία 1948 1979 Καταργήθηκε για αδικήματα εν καιρώ ειρήνης το 1902. Η τελευταία εκτέλεση για αδικήματα εν καιρώ ειρήνης έγινε το 1867 και το 1947-48 εκτελέστηκαν για τελευταία φορά εγκληματίες πολέμου.
  Νότια Αφρική 1989 1995[123] Η τελευταία εκτέλεση από την κυβέρνηση έγινε στις 14 Νοεμβρίου 1989. Έγινε μία εκτέλεση το 1991 στο μη αναγνωρισμένο διεθνώς Βέντα.[105] Το Συνταγματικό Δικαστήριο κήρυξε αντισυνταγματική τη θανατική ποινή στις 6 Ιουνίου 1995 και το 1997 τροποποιήθηκε ο Ποινικός Κώδικας.[124] Στις 25 Μαΐου 2005 με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου όλες οι θανατικές καταδίκες θα ετίθεντο στην άκρη.[125]
  Ολλανδία 1952 2010 (το τελευταίο ολλανδικό έδαφος στο οποίο καταργήθηκε ήταν οι Ολλανδικές Αντίλλες. Καταργήθηκε για αδικήματα εν καιρώ ειρήνης το 1870. Η τελευταία εκτέλεση για αδικήματα εν καιρώ ειρήνης έγινε το 1860.To 1982 καταργήθηκε η ποινή με το Σύνταγμα, με εξαίρεση τις Ολλανδικές Αντίλλες, όπου παρέμεινε σε ισχύ ως το 2010.[126]
  Ονδούρα 1940 1956 (με το Σύνταγμα)
  Ουγγαρία 1988 (η τελευταία εκτέλεση ήταν εκείνη του Vadász Ernő, για φόνο, στις 14 Ιουλίου 1988) 1990
  Ουζμπεκιστάν 2005 2008 Ο Πρόεδρος Καρίμοφ υπέγραψε διάταγμα στις 1 Ιανουαρίου του 2008 αντικαθιστώντας τη θανατική ποινή με την ισόβια κάθειρξη.
  Ουκρανία 1997[127] Φεβρουάριος 2000 Έπειτα από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου (Δεκέμβριος 1999), που την έκρινε αντισυνταγματική. Ο νέος Ποινικός Κώδικας τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο του 2001.
  Ουρουγουάη 1905 1907 (με το Σύνταγμα)
  Παλάου Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας (1994) 1994
  Παναμάς 1903 1903 (με το Σύνταγμα)
  Παραγουάη 1928 1992 (με το Σύνταγμα)
  Πολωνία 1988 1997 Το 2004 προτάθηκε η μεταρρύθμιση του Ποινικού Δικαίου με την επαναφορά της θανατικής ποινής. Ωστόσο, η Βουλή καταψήφισε την πρόταση με 198 κατά 194 υπέρ και 14 αποχές).[26]
  Πορτογαλία 1849 (τελευταία γυναίκα το 1763) 1976 (με το Σύνταγμα) Καταργήθηκε για τα πολιτικά αδικήματα το 1852 και για όλα τα αδικήματα εκτός από αυτά που τελούνται εν καιρώ πολέμου το 1867. Το 1911 καταργήθηκε και για τα αδικήματα εν καιρώ πολέμου αλλά επαναφέρθηκε το 1916, την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.Καταργήθηκε οριστικά το 1976.[128]
  Πράσινο Ακρωτήριο 1835 1981 (με το Σύνταγμα)
  Βόρεια Μακεδονία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1991. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας έγινε το 1988.[91] 1991 (με το Σύνταγμα)
  Ρουμανία 1989 1990 (με το Σύνταγμα)[129] Τα τελευταία άτομα που καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στη Ρουμανία ήταν ο πρώην δικτάτορας Νικολάε Τσαουσέσκου και η σύζυγός του, Έλενα, έπειτα από τη Ρουμανική Επανάσταση του 1989. Καταργήθηκε το 1990 και απαγορεύτηκε με το Σύνταγμα το 1991
  Ρουάντα 1998 2007[130]
  Ρωσία 1996 2009 (αποκόπηκε από τον Ποινικό Κώδικα) Έχουν υπάρξει τρεις σύντομες περίοδοι που η Ρωσία κατάργησε εντελώς τη θανατική ποινή: μετά την ανατροπή του Τσάρου (12 Μαρτίου 1917- 12 Ιουλίου 1917), μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους (27 Οκτωβρίου 1917-16 Ιουνίου 1918) και μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (1947-50). Ο σημερινός Ποινικός Κώδικας προβλέπει μελλοντικά και τη θανατική ποινή για 5 εγκλήματα: φόνος κατά συρροή, απόπειρα δολοφονίας εναντίον κρατικού ή δημοσίου προσώπου, απόπειρα φόνου ατόμου που απονέμει δικαιοσύνη ή διεξάγει προκαταρκτικές έρευνες, απόπειρα εναντίον της ζωής ενός αξιωματικού της αστυνομίας και γενοκτονία.[131] Στις 16 Απριλίου 1997 η Ρωσία υπέγραψε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Πρωτόκολλο 6), όμως δεν το έχει επικυρώσει ακόμα. Από το 1996 έχει γίνει μορατόριουμ στις εκτελέσεις. Με εξαίρεση την Τσετσενία το 1999, καμία εκτέλεση δεν έγινε στη Ρωσική Ομοσπονδία από τον Αύγουστο του 1996. Το Νοέμβριο του 2009 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρωσίας παρέτεινε το μορατόριουμ επ' αόριστον.
  Σαμόα Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας το 1962 21 Ιανουαρίου 2004[132]
  Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1990 (με το Σύνταγμα)
  Σενεγάλη 1967 10 Δεκεμβρίου 2004
  Σερβία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 2006. Τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας ήταν το 1992. 2006 Καταργήθηκε το 1995 σε επίπεδο ομοσπονδίας και οριστικά το 2002 με αναθεώρηση της τοπικής νομοθεσίας.
  Σεϋχέλλες Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1993 (με το Σύνταγμα)
  Σλοβακία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1993. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Τσεχοσλοβακίας έγινε το 1989. 1990 (με το Σύνταγμα)
  Σλοβενία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1991. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας έγινε το 1959. 1991. Ήδη στη Γιουγκοσλαβία καταργήθηκε το 1989 (με το Σύνταγμα)
  Νήσοι Σολομώντα Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας 1978
  Σουηδία 23 Νοεμβρίου 1910 1973 Το 1921 καταργήθηκε η θανατική ποινή με εξαίρεση τα αδικήματα εν καιρώ πολέμου, για τα οποία καταργήθηκε το 1973. Από το 1975 απαγορεύεται βάσει του Συντάγματος.
  Σουρινάμ 1982 2015[133] Τον Μάρτιο του 2015 η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε νομοθεσία καταργώντας επίσημα τη θανατική ποινή στο Σουρινάμ. Ωστόσο, αυξήθηκαν τα όρια για την ποινή της φυλάκισης από τα 30 στα 50 έτη.
  Τζιμπουτί Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1977 1995
  Τόγκο 1978 23 Ιουνίου 2009[134]
  Τουβαλού Καμία εκτέλεση από την εποχή της ανεξαρτησίας (1978) 1978
  Τουρκία 25 Οκτωβρίου 1984 21 Ιουλίου 2004 (με το Σύνταγμα)
  Τουρκμενιστάν 1997 1999 (με το Σύνταγμα)
  Τσεχία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1993. Η τελευταία εκτέλεση όταν η χώρα ήταν τμήμα της Τσεχοσλοβακίας έγινε το 1989. 1990 (με το Σύνταγμα)
  Φινλανδία 1944 . Τελευταία εκτέλεση εν καιρώ ειρήνης ήταν το 1825 και εν καιρώ πολέμου το 1944. Η θανατική ποινή για τα πολιτικά αδικήματα καταργήθηκε το 1949 και πλήρως το 1972. 1972 (με το Σύνταγμα-παράνομη με το Σύνταγμα του 1984)
  Φιλιππίνες 1999[135] 2006 (και 1987) Καταργήθηκε με το Σύνταγμα του 1987, επαναφέρθηκε το 1993, καταργήθηκε ξανά στις 24 Ιουνίου του 2006. Ο νέος πρόεδρος Ροντρίγκο Ντουέρτε θέλει να επαναφέρει τη θανατική ποινή, για 5 εγκλήματα.
  Φίτζι Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία, το 1970. 2015[136] Η τελευταία εκτέλεση έγινε όταν η χώρα ήταν αποικία της Βρετανίας το 1964. Καταργήθηκε για τα λοιπά εγκλήματα το 1979.

Χώρες που έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή μόνο για τα εγκλήματα κοινού ποινικού δικαίουΕπεξεργασία

  • 7 ανεξάρτητες χώρες εντάσσονται στην κατηγορία αυτή.

Η θανατική ποινή επιτρέπεται μόνο σε περιόδους πολέμου.

Χώρα Έτος τελευταίας γνωστής εκτέλεσης Έτος κατάργησης Σημειώσεις
  Βραζιλία 1876 Η Βραζιλία πάντα διατηρεί τη θανατική ποινή ως μέρος του στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα, ωστόσο η θανατική ποινή για πολιτικά αδικήματα καταργήθηκε το 1889, μετά επαναφέρθηκε και καταργήθηκε ξανά δύο φορές (1938–53 και 1969–78).[137][138][139][140] Μόνο ένα πρόσωπο καταδικάστηκε σε θάνατο στη διάρκεια της δημοκρατικής περιόδου, το 1969, και η ποινή δεν εκτελέστηκε.

Με βάση το σημερινό Σύνταγμα (1988) απαγορεύεται η χρήση της θανατικής ποινής από το πολιτικό ποινικό σύστημα.

  Γουατεμάλα 2008 Καταργήθηκε για τα λοιπά εγκλήματα το 2017.
  Ελ Σαλβαδόρ 1973 Καταργήθηκε για τα λοιπά εγκλήματα το 1983. Μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε περιπτώσεις όπως ορίζονται από τους στρατιωτικούς νόμους σε παγκόσμια εμπόλεμη κατάσταση.[141]
  Ισραήλ 1962 Απαγχονισμός, εκτελεστικό απόσπασμα. Θανατική ποινή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

,[142] εσχάτη προδοσία, γενοκτονία και για εγκλήματα εναντίον Εβραίων εν καιρώ πολέμου. Τελευταία εκτέλεση που έγινε ήταν του Άντολφ Άιχμαν, το 1962.

  Καζακστάν 2003[143] 2007. Θανατική ποινή για τρομοκρατία και εγκλήματα εν καιρώ πολέμου.[144] Μορατόριουμ από τις 17 Δεκεμβρίου 2003. Καταργήθηκε στις 30 Ιουλίου 2009 για τα λοιπά εγκλήματα[145] Στις 28 Μαρτίου 2011 η Προεδρική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Αστανά ζήτησε από την κυβέρνηση να καταργήσει τη θανατική ποινή.

[146]

  Περού 1979 Καταργήθηκε για τα λοιπά εγκλήματα το 1979. Θανατική ποινή για προδοσία, τρομοκρατία, κατασκοπεία, γενοκτονία, ανταρσία, λιποταξία εν καιρώ πολέμου.[141]
  Χιλή 1985 2001 (καταργήθηκε από το πολιτικό δίκαιο)

Χώρες που έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή στην πράξηΕπεξεργασία

Ο παρακάτω κατάλογος αφορά τις χώρες που εξακολουθούν να έχουν τη θανατική ποινή στη νομοθεσία τους, όμως δεν έχουν κάνει εκτελέσεις τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια.

Χώρα Έτος τελευταίας γνωστής εκτέλεσης Σημειώσεις
  Αγία Λουκία 1995
  Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες 1995
  Αλγερία 1993
  Αντίγκουα και Μπαρμπούντα 1991
  Γκάνα 1993
  Γουιάνα 1997
  Γρενάδα 1978
  Δομινίκα 1986
  Ερυθραία Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία (1993)
  Ζάμπια 1997
  Ζιμπάμπουε 2003
  Κατάρ 2003[147] Θανατική ποινή για κατασκοπεία[148], απειλή για την εθνική ασφάλεια[149] , αποστασία[78] (δεν έχουν καταγραφεί εκτελέσεις)
  Κένυα 1984
  Κεντροαφρικανική Δημοκρατία 1981
  Κομόρες 1997[150]
  Δημοκρατία του Κονγκό 1982
  Νότια Κορέα 1997[151]
  Κούβα 2003
  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 2003
  Λάος 1989 Θανατική ποινή για φόνο, τρομοκρατία, εσχάτη προδοσία[152]
  Λεσότο 1984
  Λιβερία 1995[15] Καταργήθηκε αρχικά στις 16 Σεπτεμβρίου 2005 αλλά επαναφέρθηκαν στοιχεία της τον Ιούλιο του 2008.[153][154]
  Μαλάουι 1992[26]
  Μαλδίβες Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1965 Τελευταία εκτέλεση έγινε το 1952 επί βρετανικής αποικιοκρατίας. Θανατική ποινή για φόνο[155]
  Μάλι 1980
  Μαρόκο 1993 Προωθείται σχέδιο νόμου στο Κοινοβούλιο για την κατάργηση της θανατικής ποινής από το 2007.
  Μαυριτανία 1987 Θανατική ποινή για σοδομισμό[89], αποστασία[78] (δεν υπάρχουν καταγεγραμμένες εκτελέσεις)
  Μπαρμπάντος 1984
  Μπαχάμες 2000
  Μπελίζ 1985
  Μπρουνέι Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1984. Τελευταία εκτέλεση το 1957, όταν η χώρα ήταν βρετανικό προτεκτοράτο. Θανατική ποινή για φόνο, παράνομη κατοχή όπλων και εκρηκτικών υλών, κατοχή ηρωίνης ή μορφίνης άνω των 15 γραμ., κοκαΐνης άνω των 30 γραμ., κάνναβης άνω των 500 γραμ., μεθαμφεταμίνης άνω των 50 γραμ.,οπίου άνω του 1,2 κιλού[156].
  Μιανμάρ 1993
  Νίγηρας 1976
  Παπούα Νέα Γουινέα Καμία εκτέλεση από την ανεξαρτησία το 1975[157] Η τελευταία εκτέλεση υπό αυστραλιανή διοίκηση έγινε το Νοέμβριο του 1954. Για προδοσία, απόπειρα πειρατείας, πειρατεία, φόνο εκ προθέσεως. Το 2013 η χώρα αποφάσισε να επαναφέρει τη θανατική ποινή για βιασμό, ληστεία και φόνο σχετικό με μαγεία.[158]
  Σιέρα Λεόνε 1998
  Σρι Λάνκα 1976 Θανατική ποινή για φόνο, ψευδορκία με αποτέλεσμα την εκτέλεση αθώων, εμπορία ναρκωτικών, Μορατόριουμ από το 1976.
  Εσουατίνι 1983
  Τατζικιστάν 2004
  Τανζανία 1994
  Τζαμάικα 1988
  Τόνγκα 1982[105] Απαγχονισμός. Θανατική ποινή για εσχάτη προδοσία, φόνο.
  Τρινιντάντ και Τομπάγκο 1999
  Τυνησία 1991

Χώρες που κατάργησαν τη θανατική ποινή με χρονολογική σειράΕπεξεργασία

Έτος κατάργησης Χώρα Αριθμός ανά έτος Σύνολο
1863   Βενεζουέλα 1 1
1865   Άγιος Μαρίνος 1 2
1877   Κόστα Ρίκα 1 3
1903   Παναμάς 1 4
1906   Ισημερινός 1 5
1907   Ουρουγουάη 1 6
1910   Κολομβία 1 7
1944   Ισλανδία 1 8
1949   Γερμανία (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία) 1 9
1956   Ονδούρα 1 10
1962   Μονακό 1 11
1966   Δομινικανή Δημοκρατία 1 12
1968   Αυστρία 1 13
1969   Βατικανό 1 14
1972   Φινλανδία 1 15
1973   Σουηδία 1 16
1976   Καναδάς   Πορτογαλία 2 18
1978   Δανία   Νήσοι Σολομώντα   Τουβαλού 3 21
1979   Κιριμπάτι   Λουξεμβούργο   Νικαράγουα   Νορβηγία 4 25
1980   Βανουάτου 1 26
1981   Πράσινο Ακρωτήριο   Γαλλία 2 28
1985   Αυστραλία 1 29
1986   Νήσοι Μάρσαλ   Μικρονησία 2 31
1987   Ανατολική Γερμανία (στην Ο.Δ. Γερμανίας καταργήθηκε το 1949, αποτελεί μέρος της Γερμανίας από το 1990) 1 31
1988   Αϊτή   Λίχτενσταϊν 2 33
1989   Καμπότζη   Νέα Ζηλανδία [159] 2 35
1990   Ανδόρρα   Τσεχία   Σλοβακία   Ουγγαρία   Ιρλανδία   Μοζαμβίκη

  Ναμίμπια   Ρουμανία   Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

8 43
1991   Κροατία   Βόρεια Μακεδονία   Σλοβενία 3 46
1992   Ανγκόλα   Παραγουάη   Ελβετία 3 49
1993   Γουινέα-Μπισσάου   Σεϋχέλλες 3 52
1994   Ιταλία   Παλάου 2 54
1995   Τζιμπουτί   Μαυρίκιος   Νότια Αφρική   Ισπανία 4 58
1996   Βέλγιο 1 59
1997   Νεπάλ   Πολωνία 2 61
1998   Αρμενία   Αζερμπαϊτζάν   Βοσνία και Ερζεγοβίνη   Βουλγαρία   Εσθονία
  Λιθουανία   Ηνωμένο Βασίλειο
7 68
1999   Τουρκμενιστάν 1 69
2000   Ακτή Ελεφαντοστού   Μάλτα   Ουκρανία 3 72
2001   Ελλάδα 1 73
2002   Κύπρος   Σερβία   Ανατολικό Τιμόρ 3 76
2004   Μπουτάν   Σαμόα   Σενεγάλη   Τουρκία 4 80
2005   Μεξικό   Μολδαβία 2 82
2006   Γεωργία   Μαυροβούνιο   Φιλιππίνες 3 85
2007   Αλβανία   Κιργιζία   Ρουάντα 3 88
2008   Ουζμπεκιστάν 1 89
2009   Αργεντινή   Μπουρούντι   Τόγκο   Βολιβία   Ρωσία 5 94
2010   Ολλανδία  Γκαμπόν 2 96
2012   Λετονία 1 96
2015   Δημοκρατία του Κονγκό   Μαδαγασκάρη   Σουρινάμ   Φίτζι 4 100
2016   Μπενίν   Ναουρού 2 102
2017   Γουινέα   Μογγολία 2 104
2018   Μπουρκίνα Φάσο 1 105

ΠηγέςΕπεξεργασία

Σημειώσεις και παραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Death Sentences and Executions 2010» (PDF). Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  2. «Death Sentences and Executions 2011» (PDF). Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  3. «Death Sentences and Executions 2012» (PDF). Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2013. 
  4. «Χιλιάδες εκτελέσεων σε 25 χώρες». Πρώτο Θέμα. 24 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2009. 
  5. «Death penalty statistics, country by country» (PDF). Amnesty International. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2015. 
  6. «Abolitionist and Retentionist Countries». Amnesty International. 
  7. «St Kitts and Nevis: Execution is a shameless act». Amnesty International. 22 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  8. https://www.middleeastmonitor.com/20180102-four-executed-in-egypt-for-2015-stadium-bombing/
  9. «Ethiopia executes spy boss killer». BBC News. 6 Αυγούστου 2007. http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/6933849.stm. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2010. 
  10. http://www.capitalpunishmentuk.org/world.html
  11. «One-legged Afghan Red Cross worker set to be hanged after converting to Christianity». Daily Mail (London). 7 Φεβρουαρίου 2011. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1354246/One-legged-Afghan-Red-Cross-worker-hanged-converting-Christianity.html. 
  12. https://www.amnesty.org/download/Documents/ACT5079552018ENGLISH.PDF
  13. «Socialist Republic of Viet Nam: The death penalty – inhumane and ineffective». Amnesty International. 27 Αυγούστου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  14. Williams, Carol J. (31 Αυγούστου 2012). «Gambia, Iraq executions buck worldwide abolitionist trend». Los Angeles Times. http://latimesblogs.latimes.com/world_now/2012/08/gambia-iraq-executions-buck-worldwide-abolitionist-trend.html. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  15. 15,0 15,1 15,2 «West Africa: Time to abolish the death penalty». Amnesty International. 9 Οκτωβρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  16. https://www.telesurtv.net/english/news/The-Gambia-President-Announces-Suspension-of-Death-Penalty-20180219-0004.html
  17. https://deathpenaltynews.blogspot.com/2017/11/uae-man-who-raped-killed-eight-year-old.html
  18. «United Arab Emirates (UAE): Death penalty». Amnesty International. 2 Απριλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  19. https://www.cbsnews.com/news/texas-tourniquet-killer-anthony-allen-shore-lethal-injection-first-execution-of-2018/
  20. «Federal Laws Providing for the Death Penalty». Death Penalty Information Center. 
  21. Pinkard, Eric (Φθινόπωρο 1999). «The death penalty for drug kingpins: constitutional and international implications». Vermont Law Review. https://litigation-essentials.lexisnexis.com/webcd/app?action=DocumentDisplay&crawlid=1&doctype=cite&docid=24+Vt.+L.+Rev.+1&srctype=smi&srcid=3B15&key=f248847387e0907bbaa818f45b826682. 
  22. «American Samoa: Governor moves to repeal death penalty». Hands Off Cain. 11 Σεπτεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  23. «Japan hangs 2 death-row inmates; 1st executions this year». Japan Today. 2 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2009. 
  24. Lane, Charles (16 Ιανουαρίου 2005). «Why Japan Still Has the Death Penalty». The Washington Post. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A11306-2005Jan15.html. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  25. «Indonesian and three Nigerians executed for drug crimes». 29 Ιουλίου 2016 – via www.bbc.co.uk. 
  26. 26,0 26,1 26,2 26,3 «The death penalty worldwide: developments in 2004». Amnesty International. 4 Απριλίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2005. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  27. «Executions spark Indonesia unrest». BBC News. 22 Σεπτεμβρίου 2006. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/5368922.stm. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2010. 
  28. Harsaputra, Indra (26 Ιουλίου 2010). "AGO OK's execution of five death row inmates". The Jakarta Post. Retrieved 26 Ιουλίου 2010.
  29. «15 convicted criminals, terrorists executed on Saturday». 4 Μαρτίου 2017. 
  30. «Executions in August 2003». Capital Punishment U.K. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  31. http://www.presstv.com/Detail/2018/04/16/558732/Iraq-executions-terrorist-convicts
  32. Baker, Luke (8 Αυγούστου 2004). «Iraq reimposes death penalty». IOL News. http://www.iol.co.za/index.php?sf=2813&art_id=qw1091976122311B262. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  33. Shumway, Chris (10 Αυγούστου 2004). «Human rights groups condemn Iraq's death penalty decision». The New Standard. http://newstandardnews.net/content/?action=show_item&itemid=799. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  34. «Iraq to restore death penalty». The Sydney Morning Herald. 7 Ιουνίου 2004. http://www.smh.com.au/articles/2004/06/06/1086460170489.html. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  35. 4 Al Qaeda Leaders Executed in Iraq (AINA)
  36. «Iran Hangs Man Convicted Of Murder When He Was 16». 
  37. «Eq Guinea executes four coup convicts: Amnesty». Reuters. 24 Αυγούστου 2010. https://af.reuters.com/article/topNews/idAFJOE67N00T20100824. 
  38. «The Death Penalty in Equatorial Guinea». www.deathpenaltyworldwide.org. 
  39. «Colombia protests China's execution of 72-year-old drug mule». Fox News. 28 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017. 
  40. «Saudi Arabia: Man beheaded after 30 yrs on death row». Hands Off Cain. 5 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  41. «People's Republic of China: Executed "according to law"? The death penalty in China». Amnesty International. 22 Μαρτίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  42. https://www.telegraph.co.uk/news/2018/01/30/north-korea-has-stepped-executions-top-us-commander-says/
  43. «Executions in October 2008». Capital Punishment U.K. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  44. «The Judiciary». North Korea: A Country Study. The Library of Congress. 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  45. News, ABC. «ABC News». ABC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2017. 
  46. https://www.rferl.org/a/belarus-eu-council-of-europe-condemn-new-executions-call-for-moratorium/29259839.html
  47. «Belarus: Death Penalty». Legislationline. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  48. «Lebanon resumes executions after 5-year lull». Sunday Observer (Sri Lanka). 18-1-2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-16. https://web.archive.org/web/20121016002441/http://www.sundayobserver.lk/2004/01/18/wor05.html. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  49. «Lebanon: Further Information on Death penalty/imminent execution». Amnesty International. 15 Ιανουαρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  50. «The Death Penalty in Libya». Death Penalty Worldwide. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2017. 
  51. «Libyan Court System And Criminal Justice». Bulgarian News Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  52. «Brothers executed at Kajang Prison - Nation - The Star Online». www.thestar.com.my. 
  53. Devaraj, Prema (2003). «Is Capital Punishment Justified?». Aliran Monthly. http://aliran.com/archives/monthly/2003/6k.html. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  54. «HuJI chief, two associates executed for 2004 shrine attack in Bangladesh». The Indian Express. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017. 
  55. «Bangladesh – Laws». Australian Department of Foreign Affairs and Trade. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  56. «2003 Country Reports on Human Rights Practices – Bangladesh». United States Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor. 25 Φεβρουαρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  57. Reuters Editorial (15 Ιανουαρίου 2017). «Bahrain executes three Shi'ites for bombing, sparks outcry». Reuters. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017. 
  58. «Tselayarona executed». Mmegionline. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2018. 
  59. «LEDAP condemns execution of prisoners in Edo, seeks repeal of death penalty — Features — Breaking News, Nigeria News and World News – The Guardian Nigeria». Guardian.ng. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017. 
  60. «Nigeria». Sodomy Laws. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  61. «World Day». World Coalition Against the Death Penalty. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  62. http://www.africanews.com/2018/04/13/amnesty-international-lauds-strides-by-africa-to-scrap-death-penalty/
  63. «Acts Supplement». The Southern Sudan Gazette (Ministry Legal Affairs and Constitutional Development) 1 (1). 10-2-2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-09-12. https://swap.stanford.edu/20130912135220/http://www.goss-online.org/magnoliaPublic/en/Laws--Legislation--Policies/mainColumnParagraphs/0/content_files/file12/15.pdf. Ανακτήθηκε στις 2013-06-27. 
  64. «Annual Report 2002 – Oman». Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  65. Kiapi, Evelyn (14-11-2006). «Death Penalty: Uganda’s Laws Favour Execution». Inter Press Service News Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-01-09. https://web.archive.org/web/20080109200717/http://www.ipsnews.net/news.asp?idnews=35479. Ανακτήθηκε στις 2013-02-07. 
  66. «Uganda: Amnesty International calls on the Ugandan government to abolish the death penalty». 22 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  67. https://www.dawn.com/news/1386396
  68. Επαναφορά της θανατικής ποινής στο Πακιστάν. kathimerini.gr, 5-7-2013.
  69. https://www.usnews.com/news/world/articles/2017-04-06/gazas-hamas-rulers-execute-3-palestinians-over-israel-ties
  70. «Saudi national executed for strangling wife and four-month-old baby girl». GDN Online. 4 Ιανουαρίου 2018. 
  71. «Women executed by sword in Saudi Arabia». Agence France-Presse. 13-10-2011. http://www.news.com.au/breaking-news/women-executed-by-sword-in-saudi-arabia/story-e6frfku0-1226165421702. 
  72. https://www.hrw.org/news/2018/03/13/singapores-death-penalty-claims-another-life
  73. Tan, Amy (12-4-2002). «Singapore death penalty shrouded in silence». Reuters. http://www.singapore-window.org/sw02/020412re.htm. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  74. «Somalia Court Executes Five Militants for Murders of Officials». Voanews.com. 8 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017. 
  75. http://www.capitalpunishmentuk.org/world.html
  76. «Sudan». Sodomy Laws. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013. 
  77. Ramani, Ken (28-3-2005). «Sudan: Attorney General expects death penalty for islamist coup plotters». The East African Standard (Kenya). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2005-04-09. https://web.archive.org/web/20050409141815/http://www.afrika.no/Detailed/8704.html. Ανακτήθηκε στις 2013-06-27. 
  78. 78,0 78,1 78,2 78,3 Sookhdeo, Patrick (3 Ιουλίου 2006). «Islamic Teaching on the Consequences of Apostasy from Islam». Barnabas Fund. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  79. http://www.capitalpunishmentuk.org/world.html
  80. «Taiwan: Death penalty removed from military law». Hands Off Cain. 3 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  81. «Thailand carries out first executions in six years». Amnesty International. 26 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  82. Πλήρης λίστα αδικημάτων που επισείουν θανατική ποινή στην Ταϊλάνδη (PDF)
  83. «Chad executes 10 Boko Haram members by firing squad». Reuters.com. 29 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015. 
  84. «Le Tchad a un nouveau code péna» (στα Γαλλικά). 15 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2014. 
  85. «Chad reintroduces death penalty for acts of terror». BBC. 31 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2019. 
  86. Almosawa, Shuaib; Gladstone, Rick (31 Ιουλίου 2017). «In TV Spectacle, Man Convicted of Child Rape-Murder Is Executed in Yemen» – via NYTimes.com. 
  87. «Yemen: Further information on Imminent execution, Fuad 'Ali Mohsin al-Shahari». Amnesty International. 6 Απριλίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  88. «Yemen: Further Information on: Death by stoning and flogging». Amnesty International. 6 Σεπτεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  89. 89,0 89,1 «Laws around the World». Sodomy Laws. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  90. Signorile, Michelangelo. «Hate Crimes: Like the Taliban, America's Middle East Allies Tyrannize Gays and Women». Gay and Lesbian Arabic Society. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  91. 91,0 91,1 91,2 91,3 «The end of capital punishment in Europe». Capital Punishment U.K. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2013. 
  92. «Death penalty: Ratification of international treaties». Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  93. 93,0 93,1 «Constitution of the Democratic Republic of Timor-Leste» (PDF). Government of Timor-Leste. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  94. «Constitution of the Argentine Nation (Section 18)». Γερουσία της Αργεντινής. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  95. Valente, Marcela (8-8-2008). «Last Vestiges of Capital Punishment Abolished». Inter Press Service News Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-02-20. https://web.archive.org/web/20120220132006/http://ipsnews.net/news.asp?idnews=43499. Ανακτήθηκε στις 2013-02-09. 
  96. «Death penalty in Australia». New South Wales Council for Civil Liberties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2013. 
  97. «Cover story: He executed justice». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  98. «Guinea: Death Penalty/Fear of Imminent Execution». Amnesty International. 14 Οκτωβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  99. https://www.amnesty.org/download/Documents/ACT5066652017ENGLISH.pdf
  100. «Concluding Observations of the Human Rights Committee, Gabon, U.N. Doc. CCPR/CO/70/GAB (2000)». University of Minnesota. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  101. «Death Penalty: Hands Off Cain Announces Abolition in Gabon». Hands Off Cain. 14 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  102. 102,0 102,1 Bragadottir, Ragnheidur. «Dauðarefsingar á Íslandi» [Death penalties in Iceland] (στα Ισλανδικά). Akureyri Art Museum. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2013. Síðan liðu 40 ár þar til síðasta aftakan fór fram, en það var 12. janúar 1830 þegar Agnes Magnúsdóttir og Friðrik Sigurðsson voru tekin af lífi í Vatnsdalshólum í Húnavatnssýslu fyrir morðið á Natani Ketilssyni. [νεκρός σύνδεσμος]
  103. Bragadottir, Ragnheidur. «Dauðarefsingar á Íslandi» [Death penalties in Iceland] (στα Ισλανδικά). Akureyri Art Museum. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2013. Árið 1928 var til meðferðar á Alþingi frumvarp til breytinga á almennum hegningarlögum. Þingmaður Dalamanna, Sigurður Eggerz, setti þá fram tillögu um afnám líflátsrefsinga. Var hún samþykkt án teljandi umræðna og var dauðarefsing þar með afnumin á Íslandi. [νεκρός σύνδεσμος]
  104. «Ley Orgánica 11/1995, de 27 de noviembre, de abolición de la pena de muerte en tiempo de guerra». Κυβέρνηση της Ισπανίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  105. 105,0 105,1 105,2 «Capital punishment in the Commonwealth». Capital Punishment UK. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  106. «Cameroun: Paul Biya signe un décret conduisant à la libération de Michel Thierry Atangana». Jeune Afrique. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2014. 
  107. «The Death Penalty In Canada: Facts, Figures And Milestones». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2008. 
  108. Kyrgyzstan Abolishes Death Penalty - Radio Free Europe / Radio Liberty © 2009
  109. «Kyrgyzstan Abolishes Death Penalty». Radio Free Europe/Radio Liberty. 2007-06-27. http://www.rferl.org/featuresarticle/2007/06/0907D477-B87B-4AFF-9A6B-116AF711B057.html. Ανακτήθηκε στις 2013-02-10. 
  110. «Abolition of the death penalty by Kyrgyzstan». France Diplomatie. 28 Ιουνίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2013. 
  111. «Tourist information». Best Western. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2013. 
  112. «Deveterostruko ubojstvo najteži zločin». Glas Slavonije (στα Κροατικά). 27 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2013. 
  113. «The Constitution of the Republic of Croatia». Constitution Society. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  114. «Notification of Ratification». Council of Europe. 3 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  115. «Second Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights, aiming at the abolition of the death penalty». United Nations Treaty Collection. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  116. Kennedy, Duncan (11-8-2008). «Mexican fury grows at kidnappings». BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/7553633.stm. Ανακτήθηκε στις 27-3-2010. 
  117. "Après un long processus, la Mongolie abolit la peine de mort", Le Monde, 7-7-2017
  118. «Benin: Accession to the Second Optional Protocol Aiming at the Abolition of the Death Penalty». Hands Off Cain. 5 Ιουλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  119. «Burkina Faso abolishes death penalty in new penal code». Burkina Faso abolishes death penalty in new penal code. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2018. 
  120. «Burundi: Imminent resumption of executions or summary trials and executions». Amnesty International. 22 Νοεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  121. To Κοινοβούλιο της χώρας ψήφισε υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής στις 21 Νοεμβρίου του 2008.
  122. Nauru updates its Criminal Code, abolishes Death Penalty and Decriminalize Homosexuality Αρχειοθετήθηκε 2017-08-02 στο Wayback Machine., 2016-06-02.
  123. S v Makwanyane and Another, ZACC. 1995, 3, 151 1995 (3) S.A. 391
  124. Government Gazette. 390. Republic of South Africa. 1997-12-19. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-08-13. https://web.archive.org/web/20100813110935/http://www.info.gov.za/view/DownloadFileAction?id=70763. Ανακτήθηκε στις 2013-07-03. 
  125. Πρότυπο:Cite SAFLII
  126. «Antilles to abolish capital punishment». The Daily Herald. 2010-03-11. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-16. https://web.archive.org/web/20110716230624/http://www.thedailyherald.com/islands/1-news/1348-antilles-to-abolish-capital-punishment-.html. Ανακτήθηκε στις 2013-02-10. 
  127. «Annual Report 1999 – Ukraine». Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 1999. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2013. 
  128. «Abolition of the death penalty». European Heritage Label. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  129. «Decree-Law No. 6» (στα Ρουμανικά). National Salvation Front Council. 7 Ιανουαρίου 1990. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  130. «Rwanda's ban on executions helps bring genocide justice». CNN. 2007-07-27. http://www.cnn.com/2007/WORLD/africa/07/27/rwanda.execution.reut/index.html. Ανακτήθηκε στις 2010-05-02. 
  131. «Russian Federation: Death Penalty». Legislationline. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  132. Samoa Sessional Legislation
  133. «SURINAME: DEATH PENALTY ABOLISHED». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2015. 
  134. BBC News,24 Ιουνίου 2009.
  135. Gluckman, Ron (23 Ιουλίου 1999). «Waiting to Go». Asiaweek. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  136. «Fiji abolishes death penalty for all crimes through amendment to military law». World Coalition Against the Death Penalty. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2015. 
  137. «Νόμος 6620, 17-12-1978» (στα Πορτογαλικά). Προεδρία της Βραζιλίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  138. «Νομοθετικό Διάταγμα 431, 18-5-1938» (στα Πορτογαλικά). Προεδρία της Βραζιλίας. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2009. 
  139. «Νόμος 1802, 5-1-1953» (στα Πορτογαλικά). Προεδρία της Βραζιλίας. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2009. 
  140. «Νομοθετικό Διάταγμα 898, 29-9-1969» (στα Πορτογαλικά). Προεδρία της Βραζιλίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  141. 141,0 141,1 «Constitutional prohibitions of the death penalty». Amnesty International. 31 Μαΐου 1996. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  142. «Should those who assist suicide bombers be given the death penalty?». The Jerusalem Report. 18 Νοεμβρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2005. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  143. «The Death Penalty Worldwide: Developments in 2003». Amnesty International. 5 Απριλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  144. «Kazakhstan Set To "Virtually" Abolish Death Penalty». Hands Off Cain. 16 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  145. Delaney, Greg (20 Ιουλίου 2009). «Death Penalty is Abolished in Kazakhstan». Kazakhstan Live. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  146. «Kazakhstan: Towards definitive abolition». Hands Off Cain. 28 Μαρτίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  147. The Hindu : Indian executed in Qatar
  148. «Qatar: Death Penalty, Firas Nassuh Salim Al-Majali». Amnesty International. 28 Οκτωβρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  149. Kiss, Jemima (2005-04-06). «Crusading journalist wins case against Al-Jazeera». Journalism.co.uk. http://www.journalism.co.uk/news/story1331.shtml. Ανακτήθηκε στις 2013-02-10. 
  150. «The death penalty: List of abolitionist and retentionist countries (October 1996)». Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013. 
  151. «Death Penalty News: December 2002». Amnesty International. 1 Ιανουαρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  152. «Annual Report 2003 – Laos». Amnesty International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  153. «Armed Robbery, Hijacking and Terrorism Now Capitol Offenses in Liberia». New Liberian. 26-7-2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-12-21. https://web.archive.org/web/20131221220151/http://newliberian.com/?p=440. Ανακτήθηκε στις 2013-02-07. 
  154. «Liberia: Death Penalty Under Fire». AllAfrica. 7-8-2008. http://allafrica.com/stories/200808070711.html. Ανακτήθηκε στις 2013-02-07. 
  155. Haleem, Adam (27 Ιανουαρίου 2002). «Family demands death penalty». Maldives Culture. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013. 
  156. «Brunei – Country Specific Information». United States Bureau of Consular Affairs. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2013. 
  157. "PNG urged to abandon death penalty". AM. Australian Broadcasting Corporation. 12-11-2007.
  158. «PNG death penalty 'horrific' - Amnesty». 3 News NZ. 29-5-2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-03. https://archive.today/20130703154611/http://www.3news.co.nz/Amnesty-International-condemns-PNG-death-penalty/tabid/417/articleID/299536/Default.aspx. Ανακτήθηκε στις 2013-07-06. 
  159. «A history of capital punishment in NZ». TVNZ. 17-12-2008. http://tvnz.co.nz/national-news/a-history-capital-punishment-in-nz-2423716. Ανακτήθηκε στις 2013-02-10.