Το 3 (τρία) (ακούστε ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 2 και πριν από το 4. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το 3 γράφονταν ως Γ΄ ή γ΄, ενώ στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης ως III.

← 2 3 4 →

-1 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

-40 | -30 | -20 | -10 | 0 | 10 | 20 | 30 | 40

Περιγραφικά
Απόλυτοςτρία
Τακτικός3ο
Αριθμητικά χαρακτηριστικά
Παραγοντοποίησηπρώτος
Διαιρέτες1 3
(σύνολο: 1)
Άθροισμα διαιρετών1
Παραγοντικό6
Παραγοντικό
φυσικού λογάριθμου
3.0986122886681
Φυσικός λογάριθμος
παραγοντικού
1.7917594692281
Σε άλλα συστήματα
ΕλληνικόΓ´
ΡωμαϊκόIII
Δυαδικό112
Τριαδικό103
Τετραδικό34
Πενταδικό35
Εξαδικό36
Οκταδικό38
Δωδεκαδικό312
Δεκαεξαδικό316
Εικοσαδικό320
Εξηνταδικό360

Το 3 στα ΜαθηματικάΕπεξεργασία

Πολλαπλασιασμός

x*3 0*3 1*3 2*3 3*3 4*3 5*3 10*3 3 * π 3 * e 3 * φ
0 3 6 9 12 15 30 9,425 8,154 4,854

Διαίρεση

3/x 3/0 3/1 3/2 3/3 3/4 3/5 3/10 3 / π 3 / e 3 / φ
- 3 1,5 1 0,75 0,6 0,3 0,955 1,104 1,854
x/3 0/3 1/3 2/3 3/3 4/3 5/3 10/3 π / 3 e / 3 φ / 3
0 0,3333 0,6667 1 1,3333 1,6667 3,3333 1,047 0,906 0,539

Δυνάμεις

3x 30 31 32 33 3π 3e 3φ
1 3 9 27 31,544 19,807 5,916
x3 03 13 23 33 π3 e3 φ3
0 1 8 27 31,006 20,079 4,236

Λογάριθμοι και ρίζεςΕπεξεργασία

Δυαδικός
lb(3)
Φυσικός
ln(3)
Δεκαδικός
lg(3)


Τετραγωνική
3
Κυβική
33
1,585 1,099 0,477035


1,732 1,442

Τριγωνομετρικές συναρτήσεις

Τιμή σε ημ(3) συν(3) εφ(3) ημ-1(3) συν-1(3) εφ-1(3)
Ακτίνια 0,14 −0,99 −0,14 1,25
Μοίρες 8,09 −56,72 −8,17 71,57

Κοντινοί πρώτοι αριθμοίΕπεξεργασία

Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών.

39 38 37 36 35 34 33
40 19 18 17 16 15 32
41 20 7 6 5 14 31
42 21 8 3 4 13 30
43 22 9 10 11 12 29
44 23 24 25 26 27 28
45 46 47 48 49 50 51

Άλλες πράξεις του 3Επεξεργασία

Το 3 σε άλλα αριθμητικά συστήματα εκτός του δεκαδικούΕπεξεργασία

Βάση Σύστημα αρίθμησης Παράσταση
2 Δυαδικό 11
3 Τριαδικό 10
Σε κάθε αριθμητικό σύστημα με βάση μεγαλύτερη από 3 3

Υποσύνολα των φυσικών αριθμών στα οποία ανήκει το 3Επεξεργασία

  1. Το 3 είναι ο μικρότερος περιττός[2]πρώτος αριθμός[3].[4][5] και δεύτερος μικρότερος συνολικά, μετά το 2.
  2. Το 3 είναι ο μικρότερος πρώτος αριθμός Φέρματ (Fermat number)[3], αφού ικανοποιεί τον τύπο 22n+1, για n = 0.
  3. Το 3 είναι ο μικρότερος πρώτος αριθμός Μερσέν (Mersenne number)[3], αφού ικανοποιεί τον τύπο 2n-1, για n=2.
  4. Το 3 είναι ο μικρότερος «πρώτος τυχερός αριθμός» (lucky number)[3], αφού «επιβιώνει» από την αφαίρεση από τη λίστα των μηδενικών φυσικών αριθμών αρχικά των άρτιων αριθμών, έπειτα κάθε τρίτου αριθμού και τέλος κάθε έβδομου αριθμού.
  5. Το 3 είναι ο δεύτερος μικρότερος πρώτος αριθμός Σόφη Ζερμαίν(Sophie Germain number)[3], αφού 2·3 + 1 = 7, δηλαδή ένας πρώτος αριθμός.
  6. Το 3 είναι ο δεύτερος μικρότερος πρώτος παραγοντικός αριθμός (fuctional number)[3], αφού ικανοποιεί τον τύπο n! + 1, για n=2.
  7. Το 3 είναι ο δεύτερος μικρότερος πρώτος αριθμός Λούκας (Lucas prime)[3], αφού L3 = L3-1+ L3-2 = 1 + 2 = 3.
  8. Το 3 είναι ο δεύτερος μικρότερος πρώτος αριθμός Στερν (Stern prime)[3], αφού για b = 1, 3 - 2·1² = 1, που έχει εξαιρεθεί από τους πρώτους αριθμούς.
  9. Το 3 είναι ο μικρότερος «μοναδικός πρώτος αριθμός» (unique prime), εξαιτίας των ιδιοτήτων του αντιστρόφου του (που είναι το 1/3).
  10. Το άθροισμα των διαιρετών του 3 είναι σ1(3) = 1 + 3 = 4.
  11. Το 3 είναι ο δεύτερος μικρότερος και ο μόνος πρώτος «τριγωνικός αριθμός», αφού 1 + 2 = 3.
  12. Το 3 είναι ο μόνος πρώτος αριθμός που είναι κατά 1 μικρότερος από έναν τετραγωνικό αριθμό, το 4 = 2² και 3 = 4 - 1. Όλοι οι άλλοι φυσικοί αριθμοί που είναι κατά 1 μικρότεροι από έναν τετραγωνικό αριθμό είναι αναγκαστικά σύνθετοι, γιατί n² - 1 = (n - 1)(n + 1) και μόνο για n = 2 προκύπτει πρώτος αριθμός.
  13. Το 3 είναι το 4° μέλος της ακολουθίας Φιμπονάτσι.
  14. Το 3 είναι το #0 και #3 μέλος της ακολουθίας Περίν.
  15. Το 3 είναι το 4° μέλος της ανοικτής μαιανδρικής ακολουθίας.
  16. Το 3 είναι ο μικρότερος από τους «αρσενικούς αριθμούς», σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους.

Το 3 στη ΓεωμετρίαΕπεξεργασία

Τρία (3) μη συνευθειακά σημεία ορίζουν ένα επίπεδο, αλλά και έναν κύκλο.

Υπάρχουν 3 κανονικά πολύεδρα, που έχουν ως έδρες τρίγωνα, το τετράεδρο, το οκτάεδρο και το εικοσάεδρο.

Το 3 στη ΧημείαΕπεξεργασία

  1. Ήλιο-3 (3He).
  2. Δευτεριούχο υδρογόνο (HD).
  3. Τρυδρογόνο (H3).
  • Η ομάδα 3 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αντιστοιχεί στην πρώην IIIB ομάδα, δηλαδή στην ομάδα του σκανδίου.
  • Η 3η περίοδος του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αρχίζει από το νάτριο και τελειώνει στο αργό.
  • Τα σύμπλοκα με αριθμό συναρμογής 3 είναι σπάνια. Τα σύμπλοκα αυτά έχουν γενικό τύπο ML3, όπου ένα από τα προηγούμενα ιόντα και L ένας μονοδραστικός συναρμωτής. Μερικά παραδείγματα τέτοιων συμπλόκων είναι οι ενώσεις με γενικό τύπο [Cr(NR2)3] και [Fe(NR2)3], όπου R: Si(CH3)3, ClF3, BrF3 κ.ά.. Επίσης τα ιόντα [HgI3]-, [Pt(PPh3)3]- και γενικού τύπου [MO3]-, όπου M: Cl, Br, I. Για τα σύμπλοκα με αριθμό συναρμογής 3 υπάρχουν 3 δυνατές διαμορφώσεις:
  1. Επίπεδη τριγωνική, με το κεντρικό άτομο στο κέντρο του νοητού τριγώνου που σχηματίζουν 3 οι συναρμοτές.
  2. Τριγωνική πυραμιδική, με το κεντρικό άτομο στην κορυφή της (νοητής) πυραμίδας και τους 3 συναρμοτές να ορίζουν τη νοητή βάση της. Το κεντρικό άτομο στην περίπτωση αυτή έχει ένα μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων. Σημειώνεται ότι υπάρχουν και απλές χημικές ενώσεις με τέτοια δομή, όπως π.χ. η αμμωνία.
  3. Τύπου Τ, με το κεντρικό άτομο στο μέσο της (νοητής) οριζόντιας γραμμής του Τ, τους 2 συναρμοτές εκατέρωθεν και τον τρίτο συναρμοτή στο τέλος της νοητής κάθετης γραμμής του T. Σχηματίζεται σε σπάνιες περιπτώσεις, όπως στα σύμπλοκα [ClF3]-] και [BrF3]-][6].

Ναυτική ιστορίαΕπεξεργασία

Αναφορές και παρατηρήσειςΕπεξεργασία

  1. «A000215 - OEIS». oeis.org. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2017. 
  2. Ικανοποιεί τον τύπο 2k+1, για k=1.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Το 1 δεν συνυπολογίζεται στους πρώτους αριθμούς.
  4. Διαιρείται ακριβώς μόνο από το 1) και τον εαυτό του.
  5. Bryan Bunch, The Kingdom of Infinite Number. New York: W. H. Freeman & Company (2000): 39.
  6. Ιωάννη Α. Τοσσίδη, Χημεία Ενώσεων Συναρμογής, ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 1988, §2.3., σελ. 22-23.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία